Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Αρνητικές εξελίξεις στην υπόθεση της "ανάπλασης"


Εξαιρετική πίεση ασκείται από διάφορες πλευρές στην υπόθεση της Ανάπλασης της πρώην βιομηχανικής περιοχής της Δραπετσώνας.

Την Κυριακή σε δημοσίευμα της εφημερίδας το Βήμα της Κυριακής, περιγράφονται οι προθέσεις του ΟΛΠ να επεκτείνει τον εμπορικό λιμένα μέσα στην περιοχή της Ανάπλασης με την δημιουργία τεράστιων νέων εγκαταστάσεων οι οποίες σε μήκος θα καλύψουν ολόκληρη σχεδόν την ακτογραμμή του Δήμου μας και σε βάθος θα απομακρύνουν την ακτή περίπου 600 με 800 μέτρα από την σημερινή της θέση, αλλοιώνοντας οριστικά το τοπίο όπως είναι γνωστό στον πολιτισμένο κόσμο από την εποχή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας.

Αυτή η πρόθεση του ΟΛΠ δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη τα συμφέροντα και τις επιθυμίες των πολιτών του δήμου μας, οι οποίοι έδωσαν αγώνες στην δεκαετία του '90 και πέτυχαν την διακοπή της λειτουργίας του εργοστάσιου με αίτημα, την ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία, την δημιουργία πνεύμονα υψηλού πράσινου, την ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων που είχαν καταχωνιαστεί από το εργοστάσιο λιπασμάτων και την επιθυμία για οικονομικές δραστηριότητες χαμηλής όχλησης συμβατές με το υπό διαμόρφωση περιβάλλον.

Σήμερα, μια νέα αμφισβήτηση αυτού του σχεδίου ανάπλασης έρχεται να προστεθεί και να ενισχύσει συμπληρωματικά της προσπάθεια του ΟΛΠ, με την μορφή πρότασης για δημιουργία πίστας φόρμουλα-1 στα 3,5 περίπου χιλιόμετρα της ακτογραμμής.

Η πρόταση αυτή προσπαθεί να παρασύρει τη δημοτική αρχή σε μια λύση, η οποία κάνει ντε φάκτο αποδεκτή την δημιουργία προβλητών στο θαλάσσιο κομμάτι αφού η πρόσβαση στην ακτή θα διακόπτεται από την πίστα και θα το καθιστά άχρηστο.

Επί πλέον, οι ανάγκες της πίστας δεν περιορίζονται στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, αλλά θα καταστήσουν αναγκαία την χρήση περισσότερων, τεράστιων χώρων για την τεχνική υποστήριξη των αγώνων, την προσέλευση και την διαμονή των θεατών οι οποίοι θα προσέρχονται μια φορά τον χρόνο και θα αναγκάζουν τους κατοίκους να ζουν σε άθλιους περιορισμούς, ανάλογους με αυτούς που ζήσαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οι καταστροφικές περιβαλλοντικές συνέπειες των αγώνων γκραν-πρι είναι γνωστές και έχουν προκαλέσει αντιδράσεις σε όσες χώρες διεξάγονται, γι αυτό και καταβάλλεται προσπάθεια από τους διοργανωτές να βρουν νέους χώρους σε τριτοκοσμικές αντιλήψεις και χώρες προκειμένου να διασώσουν ένα «άθλημα» που χαρακτηρίζεται από κατ' εξοχήν υπερκαταναλωτικές ανάγκες.

Η αντίδραση σε τέτοιες λύσεις, αποτελεί καθήκον όλων των λογικών πολιτών της πόλης μας και πρέπει να συναντήσουν την καθολική αντίσταση μας.


Η Γραμματεία της οργάνωσης Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Της Δημοκρατικής Αριστεράς

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

δελτίο Τύπου του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας για τα έργα του ΟΛΠ

Με επιστολή του, ο Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας απαντά άμεσα στον πρόεδρο του ΟΛΠ Γιώργο Ανωμερίτη μετά το δημοσίευμα στο Βήμα της Κυριακής που υπάρχει πιο κάτω, και ζητά διευκρινήσεις και διαψεύσεις.
Η επιστολή, την οποία μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας διπλό κλικ στην εικόνα, επαναλαμβάνει την σταθερή θέση του Δημάρχου και του δημοτικού συμβουλίου για αγωνιστική αντιμετώπιση οποιασδήποτε προσπάθειας να προχωρήσουν έργα χωρίς την συγκατάθεση του Δήμου, πολύ περισσότερο εάν τα έργα αυτά αποβαίνουν εις βάρος των συμφερόντων των δημοτών.
Και προφανώς συμφέρον των δημοτών εννοείται η ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα.


Το κενό του Διαφωτισμού

Η συναίνεση έπρεπε να είναι δική μας εσωτερική ανάγκη και απαίτηση

Του Γιώργου Σιακαντάρη


Η οικονομική κρίση που ταλανίζει και απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ελληνικής κοινωνίας είναι η κορυφή ενός παγόβουνου, το οποίο, αντιθέτως με αυτά του Βόρειου Πόλου, δείχνει να αντέχει και να μη λειώνει. Κανένα φαινόμενο θερμοκηπίου δεν επηρεάζει το φαινόμενο που λέγεται ελληνικός ανορθολογισμός. Τα μεγάλα ελλείμματα της χώρας, ο εκτεταμένος λαϊκισμός, ο κρατισμός που απορροφά όλες τις δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου, ο κυρίαρχος ανορθολογισμός, όλα αυτά είναι τα συμπτώματα ενός μεγάλου ελλείμματος, πολύ μεγαλύτερου από του δημοσιονομικού. Η Ελλάδα υποφέρει από ένα βαθύτατο και χρόνιο έλλειμμα, αυτό της απουσίας υποστηρικτών του πνεύματος του Διαφωτισμού.
Μια απουσία που όσο και να φαίνεται περίεργο κυριαρχεί στους χώρους της λεγόμενης πνευματικής ελίτ. Ο χώρος και ο σκοπός αυτού του κειμένου δεν επιτρέπουν μια εκτενή αναφορά στα προτάγματα του Διαφωτισμού. Θεωρώ όμως πως αυτά συνοψίζονται σε τρία σημεία: στην πίστη στην κοινή λογική, στην αυταξία του αυτόνομα σκεπτόμενου ανθρώπου και, τέλος, στην πίστη στη δημοκρατία. Δυστυχώς, οι υποστηρικτές και των τριών αυτών αξιών είναι οικτρή μειοψηφία στην ελληνική κοινωνία, αλλά και στην ίδια την πνευματική ελίτ της χώρας.
Στον δημόσιο διάλογο είναι πολύ λίγοι όσοι εμμένουν στη χρήση αυτών των στοιχείων και όσο κυλάει ο χρόνος και τα προβλήματα οξύνονται, γίνονται όλο και λιγότεροι. Ο λαϊκισμός, η υπεραπλούστευση, η αποσιώπηση των επιχειρημάτων της πλευράς της λογικής, το μίσος και η διαστρέβλωση των θέσεων όσων εκτιμούν πως η χώρα οφείλει να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της αναδεικνύονται και προωθούνται από ανθρώπους που υποτίθεται πως είναι ταγμένοι να κάνουν το αντίθετο. Σε αυτή την προσπάθεια οι δυνάμεις του αντιδιαφωτισμού και του ανορθολογισμού υποστηρίζονται από τον ασυγκράτητο λαϊκισμό που κυριαρχεί στο τηλεοπτικό πεδίο.

Αν δούμε ένα ένα τα τρία σημεία που ανέφερα, είναι νομίζω ιδιαίτερα εμφανής η απουσία της κοινής λογικής. Φανταστείτε οποιαδήποτε χώρα, όχι της Ευρώπης αλλά και του πλανήτη, στην οποία τόσοι πολλοί πολίτες αλλά και τόσοι πολλοί διανοούμενοι θα ενστερνίζονταν το σύνθημα «δεν χρωστάω, δεν πουλάω, δεν πληρώνω». Ενα σύνθημα που έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την υπευθυνότητα έναντι των άλλων, με την αναγνώριση των υποχρεώσεων που έχουν μια κοινωνία και ένας λαός έναντι των υπολοίπων. Ενα σύνθημα που σε τελική ανάλυση λειτουργεί ως μπούμερανγκ κατά των ίδιων των ελλήνων πολιτών. Γιατί ποιος δανείζει, ποιος επενδύει, ποιος εμπιστεύεται μια χώρα στην οποία κυριαρχούν οι δυνάμεις που θεωρούν πως μπορούν να λαμβάνουν δάνεια και μετά να μην τα αναγνωρίζουν; Ποιος σέβεται και εκτιμά εκείνον που δεν διαμαρτυρήθηκε όταν τα δάνεια κατετίθεντο στη χώρα με ρυθμό καταιγιστικό, αλλά όταν έφθασε η στιγμή της αποπληρωμής θυμήθηκε, ξαφνικά, πως αυτά δεν ήσαν δάνεια για τον λαό αλλά δάνεια του αφερέγγυου κράτους; Ενα κράτος το οποίο αυτοί οι κήρυκες του προαναφερθέντος στοιχήματος σήμερα δεν αναγνωρίζουν, ενώ χθες θεοποιούσαν.
Για το δεύτερο σημείο θα έλεγα πως οι ιστορικές συνθήκες που επικράτησαν σε αυτή τη χώρα δεν επέτρεψαν να ολοκληρωθεί η διαδικασία συγκρότησης του αυτόνομου ανθρώπου, ο οποίος πάνω απ’ όλα εκτιμά την καντιανή προτροπή sapere aude, τόλμησε να σκεφτείς και σκέψου ο ίδιος. Αυτό το κενό έρχονται και καλύπτουν ένα σωρό «κήρυκες» της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού, αλλά και του ψεύδους, της μικρόνοιας, και της ανοησίας. Πουθενά αλλού δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί που χαίρονται να μη σκέπτονται μόνοι τους, αλλά να βάζουν άλλους να σκέπτονται γι’ αυτούς. Γιατί μη μου πείτε πως όλα όσα υποστηρίζονται εδώ, δεν θα μπορούσε να τα αντιληφθεί ο κάθε αυτόνομα σκεπτόμενος πολίτης;

Τώρα, όσον αφορά τη δυσπιστία στην αυταξία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αρκεί να φωτογραφίσετε την πάνω και την κάτω πλατεία και να ακούσετε τους πολιτικούς λόγους των ηγετών της ελληνικής Αριστεράς.
Οσοι βλέπουν τον Διαφωτισμό ως φορέα οικουμενικών αξιών, εκφραστή του μεγαλείου και της αυτονομίας του ατόμου, ως κύριου της μοίρας του, ως μετόχου στο κοινωνικό συμβόλαιο και στη λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί παρά να θλίβονται με το πρόσωπο που παρουσιάζουμε ως χώρα. Οσοι, πάλι, πιστεύουν πως το άτομο καθορίζεται και περιορίζεται από τις εθνικές καταβολές του, την ιστορία, τη γλώσσα, την κουλτούρα και κυρίως από το έδαφος και το αίμα, δεν μπορεί παρά να βλέπουν στον σημερινό ελληνικό ανορθολογισμό την επικράτηση των ιδεών τους. Ισως είναι αυτός ο λόγος που δεν επιτρέπει στους τελευταίους να καταλάβουν πως η συναίνεση δεν έπρεπε να ήταν αίτημα των εταίρων μας, αλλά δική μας εσωτερική ανάγκη και απαίτηση.
Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, αναπληρωτής επιστηµονικός διευθυντής στο ΙΣΤΑΜΕ - Ανδρέας Παπανδρέου

από www.tanea.gr

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

πλησιάζει το τέλος στο όνειρο της Ανάπλασης;

Υποθαλάσσια σήραγγα υπόσχεται ο ΟΛΠ, η οποία θα καταλήγει στις νέες προβλήτες που θα κατασκευάσει δίπλα στην πόρτα μας, μέσα στο χώρο των λιπασμάτων δηλαδή.

Σε πραγματικό κίνδυνο βρίσκεται πια κάθε σκέψη και επιθυμία για την ανάπλαση της πρώην βιομηχανικής περιοχής Δραπετσώνας.

"...Στην απέναντι βόρεια πλευρά η επέκταση προβλέπεται για να «δένουν» τέσσερα πλοία της ακτοπλοΐας, καθώς οι ακτοπλοϊκές εταιρείες χρησιμοποιούν πλέον μεγάλα σε όγκο πλοία, όπως για τα δρομολόγια προς Κρήτη, τα οποία «ασφυκτιούν» στις υπάρχουσες προβλήτες. Σε δεύτερη φάση πίσω από τις θέσεις των πλοίων της ακτοπλοΐας προβλέπεται να κατασκευαστεί «μαρίνα» για σκάφη αναψυχής και μεγάλα γιοτ...."

παραθέτω ολόκληρο το άρθρο του Βήματος

Κρουαζιερόπλοια, μαρίνες και υποθαλάσσια σήραγγα
Ο Πειραιάς μεγαλώνει και τρέχει να προλάβει την Κωνσταντινούπολη

ΕΝΑ ΕΠΙΒΑΤΗΓΟ λιμάνι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ξέρουμε σήμερα, ιδανικό «σπίτι» των κρουαζιεροπλοίων που διαπλέουν τη Μεσόγειο. Μια υποθαλάσσια σήραγγα που θα δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα σύνδεσης, μέσω σύγχρονων κλειστών λεωφόρων, του λιμανιού με το Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», χωρίς η κυκλοφορία να επιβαρύνει την πόλη. Και ένας εναέριος, ελαφρύς σιδηρόδρομος, το monorail, που θα διατρέχει περιμετρικά το λιμάνι, μετατρέποντας σε ευχάριστη βόλτα την αποβίβαση- επιβίβαση από τα πλοία και τη διακίνηση των επιβατών και των επισκεπτών. Το λιμάνι είναι ο Πειραιάς, που τρέχει να προλάβει την ανταγωνίστρια Κωνσταντινούπολη, η οποία ετοιμάζεται να θέσει σε εφαρμογή τα δικά της σχέδια, με το νέο κανάλι στη δυτική πλευρά της πόλης και ένα νέο μεγάλο λιμάνι κρουαζιεροπλοίων στο Γεσίλκιοϊ, τον πάλαι ποτέ Αγιο Στέφανο, κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Ατατούρκ».

Αύριο Δευτέρα ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς κ. Γ. Ανωμερίτης εισηγείται στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού το σχέδιο της υποθαλάσσιας αρτηρίας. Εντός των ημερών κατατίθεται στον ΟΛΠ και η μελέτη για τις νέες προβλήτες των κρουαζιεροπλοίων, η οποία εκπονήθηκε από το Εργαστήριο Λιμενικών Εργων (ΕΛΕ) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου υπό τον καθηγητή κ. Κ. Μουτζούρη.

Ο Πειραιάς, ένα λιμάνι με ζωή 2.000 χρόνων, που σταμάτησε και ξεκίνησε πολλές φορές από το μηδέν στην ιστορική του διαδρομή, άρχισε τη νεώτερη ιστορία του το 1840, όταν το πρώτο φορτηγό ατμόπλοιο ελληνικής ιδιοκτησίας, το νεότευκτο «Δημήτριος- Χριστίνα», έδενε στη μοναδική, μικρή προβλήτα του. Μέσα σε 10 χρόνια η κίνηση ξεπερνούσε τα 7.000 πλοία και τους 30.000 επιβάτες ετησίως. Εντυπωσιακή πρόοδος για εκείνη την εποχή, η οποία ωστόσο φαντάζει αστεία με το σημερινά δεδομένα.

Σήμερα το λιμάνι ασφυκτιά με ετήσια κίνηση 26.000 πλοίων διαφόρων τύπων (από κρουαζιερόπλοια μέχρι φορτηγά), 10.000.000 επιβάτες από την ακτοπλοΐα και άλλους 2.000.000 από τις κρουαζιέρες. Με αυτά τα δεδομένα οι επεκτάσεις και οι υποδομές σε θάλασσα και στεριά φαίνεται να αποτελούν όρο ζωής. Αλλά για να είναι λειτουργικές θα πρέπει να συνοδευτούν από άλλες, που θα λειτουργήσουν εκτονωτικά για τους νέους φόρτους- υπολογίζεται ότι όλοι οι δείκτες της κίνησης θα αυξηθούν κατά 15% τα επόμενα χρόνια.

Νέες προβλήτες

Ο ΟΛΠ προχωρεί στην επέκταση του λιμανιού σε δύο πλευρές. Στη νότια πλευρά προκειμένου να εξυπηρετούνται ταυτόχρονα έξι κρουαζιερόπλοια μεγάλου μεγέθους και νέας τεχνολογίας. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η μελέτη για τις επιπτώσεις από την κατασκευή των νέων προβλητών επί φυσικού ομοιώματος από καθηγητές του Εργαστηρίου Λιμενικών Εργων (ΕΛΕ) του ΕΜΠ, που κατατίθεται εντός των ημερών στον Οργανισμό. Στην απέναντι βόρεια πλευρά η επέκταση προβλέπεται για να «δένουν» τέσσερα πλοία της ακτοπλοΐας, καθώς οι ακτοπλοϊκές εταιρείες χρησιμοποιούν πλέον μεγάλα σε όγκο πλοία, όπως για τα δρομολόγια προς Κρήτη, τα οποία «ασφυκτιούν» στις υπάρχουσες προβλήτες. Σε δεύτερη φάση πίσω από τις θέσεις των πλοίων της ακτοπλοΐας προβλέπεται να κατασκευαστεί «μαρίνα» για σκάφη αναψυχής και μεγάλα γιοτ.

Τα έργα- τα οποία αναμένεται να διαρκέσουν περίπου τρία χρόνια εφόσον υπάρξει έγκαιρη και σταθερή χρηματοδότηση- θα γίνουν στη θαλάσσια περιοχή όπου το βάθος της θάλασσας είναι στα 60 μέτρα και περιλαμβάνουν εκτός από τη «διπλή» επέκταση και δύο κυματοθραύστες. Οι επεκτάσεις ωστόσο προκαλούν και προβλήματα. Στη θάλασσα περιορίζεται σημαντικά ο «ζωτικός χώρος» για την ασφαλή και απρόσκοπτη κίνηση εμπορικών πλοίων, κρουαζιεροπλοίων και της ακτοπλοΐας, καθώς μειώνεται σημαντικά η απόσταση μεταξύ του λιμανιού και της Ψυττάλειας. Ο συγκεκριμένος δίαυλος χρησιμοποιείται σήμερα και για τα πλοία που «δένουν» στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και για μεγάλα πλοία που μεταφέρουν κοντέινερ και κατευθύνονται στην προβλήτα στο Νέο Ικόνιο στις εγκαταστάσεις της Cosco.

Τα πλοία-κοντέινερ

Το ζήτημα προκύπτει από τη στιγμή που τα πλοία με τα κοντέινερ- βάση των συμφωνιών που έχουν γίνειέχουν απόλυτη προτεραιότητα στην «είσοδο» έναντι των πλοίων της ακτοπλοΐας, καθώς σε περίπτωση καθυστέρησης έστω μερικών ωρών στην παράδοση φορτίων χάνονται μεγάλα χρηματικά ποσά.

Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα εάν συμπέσουν στην άφιξη- ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αιχμής- πλοία που έρχονται από τα νησιά, κρουαζιερόπλοια και πλοία με κοντέινερ τα πρώτα να χρειαστεί να περιμένουν αρκετές ώρες στα «ανοικτά», καθώς τα δεύτερα για να κατευθυνθούν στο λιμάνι του Ν. Ικονίου χρειάζεται η συνδρομή ρυμουλκών που κινούνται με μικρές ταχύτητες.

Παράλληλα οι στενοί δρόμοι περιμετρικά του λιμανιού του Πειραιά θα «φορτωθούν» με επιπλέον οχήματα που θα κινούνται στη νότια πλευρά, εκεί που θα είναι τα πλοία της ακτοπλοΐας και με πούλμαν που θα μεταφέρουν τους επιβάτες των κρουαζιεροπλοίων στη βόρεια πλευρά. Το αποτέλεσμα θα είναι να επιβαρυνθούν ακόμα περισσότερο οι ήδη «προβληματικοί» κυκλοφοριακά δρόμοι περιμετρικά του λιμανιού.

«ΙΠΤΑΜΕΝΟ» ΤΡΕΝΟ

Η κατασκευή των νέων θέσεων για τα κρουαζιερόπλοια θα συνδυαστεί με τη δημιουργία της Πολιτιστικής Ακτής, του συνεδριακού- εκθεσιακού κέντρου και του ξενοδοχείου πέντε αστέρων που θα διαμορφωθεί στην «παγόδα».Το εκθεσιακό κέντρο και το ξενοδοχείο είναι ιδιωτικές επενδύσεις με κόστος 100 εκατ. και 50 εκατ. ευρώ αντιστοίχως. Στα σχέδια περιλαμβάνεται και μαρίνα για μεγάλα γιοτ, η οποία θα κατασκευαστεί κατά τα πρότυπα της υπερσύγχρονης μαρίνας του Φλοίσβου, με υποδομές, καταστήματα, διαδρομές περιπάτου και μεγάλες ζώνες πρασίνου.

Εντός του Ιουλίου ο ΟΛΠ αναμένεται να έχει καταλήξει στο πρόγραμμα χρηματοδότησης, στο οποίο θα ενταχθεί η κατασκευή μέσα στον χώρο του λιμανιού και της γραμμής του monorail, του εναέριου ελαφρού σιδηρόδρομου, που θα διατρέχει περιμετρικά το λιμάνι συνδέοντας τις προβλήτες του μεταξύ τους. Ετσι η διακίνηση επιβατών από τη μια άκρη του λιμανιού ως τον νέο χώρο για τα κρουαζιερόπλοια γίνεται παιχνιδάκι, χωρίς να εμποδίζεται ταυτόχρονα η αποβίβασηεπιβίβαση επιβατών και οχημάτων στα πλοία της ακτοπλοΐας.Το monorail θα είναι πέντε μέτρα πάνω από το έδαφος.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ VS ΠΟΛΗΣ

Τα δύο ιστορικά λιμάνια της Μεσογείου,που αγωνίζονταν ανέκαθεν σε έναν άτυπο αγώνα δρόμου,καθώς η άνοδος του ενός σήμαινε την πτώση του άλλου,βρίσκονται και πάλι αντιμέτωπα.Αυτήν την περίοδο βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις μεταξύ επιχειρηματιών που ασχολούνται με τις κρουαζιέρες και αρμοδίων κυβερνητικών παραγόντων της γειτονικής χώρας για την κατασκευή σύγχρονου λιμανιού στην Κωνσταντινούπολη,στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης. Η τοποθεσία που έχει επιλεγεί,το Γεσίλκιοϊ, βρίσκεται κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Ατατούρκ» και θεωρείται ιδανική για την εξυπηρέτηση των επιβατών των κρουαζιεροπλοίων,τα οποία θα επιλέξουν ως βάση τους το τουρκικό λιμάνι.

Το ίδιο στοίχημα παίζει και ο Πειραιάς.Αν οι νέες προβλήτες και τα άλλα έργα υποδομής κατασκευαστούν εγκαίρως, οι εταιρείες θα έχουν κίνητρο να επιλέξουν το ελληνικό λιμάνι ως βάση για τις κρουαζιέρες που οργανώνουν στην Μεσόγειο,στη θέση της Κωνσταντινούπολης.

Το πρόγραμμα της επέκτασης του λιμανιού για την καλύτερη εξυπηρέτηση των κρουαζιεροπλοίων αναμένεται να συζητηθεί στον ΟΛΠ την προσεχή εβδομάδα και η δαπάνη προβλέπεται να καλυφθεί από το ΕΣΠΑ.

Ο προϋπολογισμός για το έργο ανέρχεται σε περίπου 230 εκατ.ευρώ.

Ωστόσο το κόστος για την κατασκευή των εγκαταστάσεων στις προβλήτες θα το αναλάβουν οι ίδιες οι εταιρείες που θα τις χρησιμοποιήσουν.Υπολογίζεται να πληρώσουν εξ αρχής για να «κλείσουν» θέσεις για τα πλοία τους για τα επόμενα 20 ως 30 χρόνια.

Υποβρύχια λεωφόρος για τα πούλμαν με τους τουρίστες

Η υποθαλάσσια αρτηρία που σχεδιάζεται να ενώσει τις δύο πλευρές του λιμανιού σε μια νοητή ευθεία με την «μπούκα» του, στοχεύει στην εκτόνωση των κυκλοφοριακών φόρτων που θα φέρει η ανάπτυξη του λιμανιού, αλλά και στη σύνδεσή του με τους άλλους κόμβους διεθνών μεταφορών. Η νέα λεωφόρος θα διοχετεύει τη βαριά κυκλοφορία που θα φέρουν τα νέα έργα, τα δεκάδες πούλμαν με τους τουρίστες των κρουαζιεροπλοίων, στην απέναντι πλευρά, στα πρώην Λιπάσματα Δραπετσώνας, και από εκεί μέσω της Αττικής οδού μέχρι το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος».

Στα χέρια του κ. Ανωμερίτη, ο οποίος θα εισηγηθεί αύριο το σχέδιο στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΠ, βρίσκονται ήδη δύο σχετικές μελέτες για την κατασκευή της υποθαλάσσιας οδικής αρτηρίας που θα συνδέει τη μια πλευρά του λιμανιούεκεί όπου βρίσκεται σήμερα το συνεδριακό κέντρο του ΟΛΠ- με την απέναντι πλευρά, στα πρώην Λιπάσματα, στην περιοχή της Δραπετσώνας.

Ετσι τα πούλμαν θα μπορούν χωρίς να χρειάζεται να περνούν από το κέντρο της πόλης να φτάνουν στη δυτική περιφερειακή οδό Αιγάλεω και από εκεί μέσω της Αττικής οδού στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», είτε στην αντίθετη κατεύθυνσή της προς Ελευσίνα για μια εκδρομή στην Επίδαυρο, για παράδειγμα.

«Αν δεν γίνουν τα έργα αυτά,με την κατασκευή νέων προβλητών για τα κρουαζιερόπλοια και την υποθαλάσσια,τότε τα επόμενα χρόνια δεν θα υπάρχει κρουαζιέρα» επισημαίνει μιλώντας στο «Βήμα» ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ.

Σήμερα υπάρχουν εννέα θέσεις για να «δένουν» τα κρουαζιερόπλοια, ωστόσο η κατασκευή της νέας προβλήτας κρουαζιεροπλοίων κρίθηκε απαραίτητη από τον Οργανισμό προκειμένου να προσεγγίζουν τον Πειραιά και τα υπερσύγχρονα και μεγάλων διαστάσεων- άνω των 300 μέτρων - πλοία. «Αυτό σημαίνει μεγάλα λιμάνια και μεγάλες επενδύσεις» τόνισε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΟΛΠ και πρόσθεσε ότι στόχος είναι ο Πειραιάς να γίνει «βάση» για τα κρουαζιερόπλοια και οι εταιρείες που ασχολούνται με τις κρουαζιέρες να έχουν τις δικές τους εγκαταστάσεις και τη δική τους προβλήτα.

Ο Πειραιάς θα είναι έτσι το μοναδικό πλήρως εξοπλισμένο ελληνικό λιμάνι, όπου τα κρουαζιερόπλοια θα μπορούν να προμηθεύονται νερό, πετρέλαιο, λιπαντικά, να γίνονται επισκευές και συντηρήσεις, καθώς και έλεγχος μέτρησης λυμάτων.


Ήρθε η ώρα να κορυφωθεί το άγχος και η αγωνία για τον τόπο μας και να αναλάβουμε ως πολίτες σοβαρές πρωτοβουλίες.

Να ενημερωθούμε πρώτα, γιατί ένα διαφημιστικό ρεπορτάζ σε εφημερίδα δεν αποτελεί ενημέρωση, και μετά να αποφασίσουμε τους τρόπους αντίδρασης μας.

η Παμπειραϊκή Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Αριστεράς

Έγινε η παμπειραϊκή ολομέλεια των οργανώσεων της Δημοκρατικής Αριστεράς, σε αίθουσα του δήμου Νίκαιας-Ρέντη και για όσους έχουν αγωνία να αρχίσω λέγοντας ότι όλα πήγαν καλά.
Παραβρέθηκαν περίπου 55 από τους 75 αντιπροσώπους και παρέμειναν μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Σημαντικό αυτό μην το υποτιμάτε. Οι υπόλοιποι υποθέτω είχαν ειλημμένες υποχρεώσεις στην επαρχία.
Οι εργασίες ξεκίνησαν περίπου στις 11.οο με σύντομη και περιεκτική ομιλία-παρέμβαση του Γιώργου Ιωακειμίδη, δημάρχου της Νίκαιας-Ρέντη, και με θέμα την τοπική αυτοδιοίκηση.
Ο δήμαρχος, ένας από τους πιο επιτυχημένους δημάρχους της Ελλάδας κατά γενική ομολογία τα τελευταία 20 σχεδόν χρόνια, κάνοντας μια αναψηλάφηση της πορείας της τοπικής αυτοδιοίκησης τόνισε ότι η μεταστροφή των δήμων στον εύκολο δανεισμό ως λύση για να καλύψουν τις ανάγκες τους-συχνά αχρείαστες- αντί της αγωνιστικής και ορθολογικής διεκδίκησης πόρων, σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση σε ποσοστό 30-40% των εσόδων τους σήμερα, κατέστρεψε στην κυριολεξία την τοπική αυτοδιοίκηση.
Θα δούμε σύντομα τις συνέπειες, τόνισε, με κλείσιμο δήμων.
Θεωρεί ότι η σύλληψη του σχεδίου Καλλικράτης είναι σωστή, όμως η εφαρμογή του, σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια πόρων για τους νέους θεσμούς που εισήγαγε, θα καταστεί αδύνατη και επομένως θα εκπέσει στα μάτια των πολιτών και θα πάει χαμένος.
Θλιβερές διαπιστώσεις δηλαδή από κατ’ εξοχήν αρμόδιο άτομο.
Ακολούθησε εισήγηση για οργανωτικά και πολιτικά ζητήματα από τον Στέφανο Κασαπίδη μέλους της Πολιτικής Επιτροπής της Δ.Α., παρέμβαση από τον Στέφανο Μπαγεώργο μέλους της εκτελεστικής γραμματείας του κόμματος, με αναφορά στις επικαιροποιημένες αποφάσεις της πολιτικής επιτροπής από το συνέδριο του κόμματος μέχρι σήμερα και ομιλίες των μελών της συνδιάσκεψης.
Ακολούθησε η απόφαση για τον αριθμό των μελών της παμπειραϊκής επιτροπής, οι οποίοι θα είναι τελικά 17 και η εκλογή τους.
Δεν μπορώ να σας γράψω τα ονόματα, όχι λόγω συνωμοτικότητας, αλλά επειδή τα πήρε μαζί της η Μαρία Γιαννακάκη και ξέχασε να μου δώσει ένα αντίγραφο, όπως αυτό που έδωσε στον Στέφανο Μπαγεώργο.
Μέχρι την Πέμπτη όμως που θα συνεδριάσει το νέο όργανο για να εκλέξει και γραμματέα θα σας τα έχω ανακοινώσει.
Όλα πήγαν καλά και ακολούθησε πλούσιο γλέντι με σουβλάκια και κεμπάπ σε καλό μαγαζί που πρότεινε ο Χάρης Μοβσεσιάν στη Νίκαια.
Από άποψη περιβάλλοντος χώρου, το Δραπε-τσίνι διαθέτει ωραιότερα μαγαζιά, αλλά κι αυτό ήταν ποιοτικά πολύ καλό.
Αυτά.

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Συνδιάσκεψη των Οργανώσεων Πειραιά της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Πραγματοποιείται αύριο Σάββατο 25-6-2011 η Συνδιάσκεψη των οργανώσεων Πειραιά της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Η Συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί σε αίθουσα του Δήμου Νίκαιας, στο δημαρχιακό κτίριο, και θα ξεκινήσει στις 10.οο το πρωί.
Θα πάρουν μέρος όλοι όσοι είχαν εκλεγεί σύνεδροι στο 1ο συνέδριο της Δ.Α. που έγινε λίγους μήνες πριν,από τις πειραϊκές οργανώσεις προσαυξημένη αναλογικά κατά 50%.
Δηλαδή θα λάβουν μέρος περίπου 70-75 άτομα, εκπροσωπώντας τα 300 περίπου μέλη των οργανώσεων.
Για όσους κρατούν στατιστικά στοιχεία, στον Πειραιά υπάρχουν 7 οργανώσεις.
1 στο Κερατσίνι-Δραπετσώνα, 1 στην Νίκαια-Ρέντη, 1 στον Κορυδαλλό, 2 στον κεντρικό Πειραιά (η μια είναι θεματική) και 2 στα νησιά του Αργοσαρωνικού.
Στην συνδιάσκεψη θα συζητηθούν θέματα πολιτικής επικαιρότητας, θα προγραμματιστούν κάποιες δράσης του κόμματος με επίκεντρο τον Πειραιά, και θα εκλεγεί Παμπειραϊκή γραμματεία.
Άντε με το καλό, γιατί μας περιμένουν ακόμη πιο δύσκολες μέρες.

Οι άνεργοι στο προσκήνιο

του Λάκη Ιγνατιάδη
Σιγά-σιγά κάτι αρχίζει να σαλεύει στα πάτρια εδάφη.
Μία διάθεση των ιθαγενών να υπερασπιστούμε τα στοιχειώδη, μία διάθεση ανδρών και γυναικών, νέων και μεγάλων, να δράσουμε από κοινού για τα κοινά μας προβλήματα. Έχουμε την μαγική συνταγή στο τσεπάκι μας;;
Προφανώς όχι.
Έχουμε όμως αντιληφθεί ότι το μέλλον μας οι κυβερνητικοί και συναινετικοί εκλεγμένοι το σχεδιάζουν αδιαφορώντας για τις σκέψεις μας, τις γνώμες μας και για την δικιά μας αγωνία για ζωή. Νομίζω πως πολλοί έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι κυβερνώντες τα τελευταία τριάντα χρόνια μας οδήγησαν σε μία κατάσταση που η κατρακύλα μας σε όλους τους τομείς δεν είχε τέλος. Μπορεί η ζωή του μέσου πολίτη να ήταν προσανατολισμένη στην κατανάλωση προϊόντων και ανθρώπων και αυτό να γινότανε από τους περισσότερους με το λιγότερο δυνατό κόπο, αλλά αυτό συνέβαινε εν κενώ.
Η παραγωγή είχε πάρει προ καιρού την κάτω βόλτα και τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, είχαν εκτιναχθεί στα ύψη. Με λίγα λόγια από έξω κούκλα και από μέσα η χώρα μας και άρα κι εμείς, πανούκλα. Δεν ξέρω αν θα έχουμε τη διάθεση να εργαστούμε με συγκεκριμένους στόχους, οργανωμένα και συστηματικά για να εξαλείψουμε τις βασικές αιτίες που μας οδήγησαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Βλέπω όμως αυτούς που είναι στη χειρότερη μοίρα, να αρχίζουν δειλά δειλά, να οργανώνουν την αντίδρασή τους, πέρα από τους "αγανακτισμένους" και αυτό με χαροποιεί.

Μιλάω για τους άνεργους, μιλάω για την ανεργία. Μιλάω για κάτι που δεν είναι φυσιολογική κατάσταση, δεν είναι δίκαιο, δεν είναι λογικό και παρόλα αυτά μας έχουν κάνει να θεωρούμε φυσιολογική την ανεργία. Αυτοί λοιπόν, οι σε αφύσικη κατάσταση ευρισκόμενοι συμπατριώτες μας, αποφάσισαν να συνασπιστούν, αποφάσισαν να οργανωθούν στις γειτονιές τους, στους δήμους τους.
Στοιχεία γι'αυτήν την προσπάθεια, που ξεκίνησε από το Μάιο στο Περιστέρι, μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ: http:// anergoi-peristeri.blogspot.com.
Από εκεί μάθαμε πως αυτά που ζητάνε είναι τα αυτονόητα. Δηλαδή ζητάνε ασφάλιση, περίθαλψη, επέκταση του ταμείου ανεργίας σε όλους τους άνεργους και για όλο το διάστημα ανεργίας. Ζητάνε επίσης δωρεάν μετακίνηση στα Μ.Μ.Μ, απαλλαγή από δημοτικά τέλη, να μην αποκλείονται τα παιδιά των ανέργων από τους παιδικούς σταθμούς και απαλλαγή τους από τα τροφεία. Ζητάνε επίσης την ίδρυση δημοτικού παντοπωλείου, όπου οι άνεργοι θα έχουν πρόσβαση σε τιμές κόστους και οργάνωση χώρων διανομής φαγητού στις διάφορες γειτονιές του κάθε δήμου, ιδιαίτερα εκεί όπου τα ποσοστα ανεργίας είναι υψηλά.

Με βεβαιωμένο από επίσημα χείλη, ότι ο αριθμός των ανέργων θα αυξάνεται για απροσδιόριστο ακόμη χρόνο, ελπίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι καλό να διαδίδουμε και να υποστηρίζουμε τέτοιες πρωτοβουλίες.
Ελπίζω επίσης πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα αρχίσει πάραυτα να σκέφτεται σοβαρά το θέμα και τα αιτήματα των ανέργων. Ο κατεξοχήν θεσμός που είναι πιο κοντά στο δημότη, πρέπει να αποδείξει πως αυτή η γειτνίαση έχει νόημα και ουσία. Δηλαδή απλά σκεπτόμενη η κάθε Δημ. Αρχή θα πρέπει να "κόψει" έξοδα όχι μόνο από περιττές δραστηριότητες και έργα, αλλά και να δραστηριοποιηθεί για να εξοικονομήσει χρήματα γι'αυτό το σκοπό. Με διάφορες ενέργειες και δράσεις, με εκδηλώσεις υπέρ των ανέργων και μέσω διαφόρων προγραμμάτων μπορούν να συγκεντωθούν χρήματα και να προσφερθούν υπηρεσίες προς όφελός τους.
Το ζήτημα της ανεργίας θα είναι ζήτημα ζωής για όλο και πιο πολλούς συνδημότες μας, για όλο και πιο πολλούς φίλους, γείτονες, συγγενείς και γνωστούς μας και ως εκ τούτου η θέση του στον κατάλογο των πραγματικών προβλημάτων του κάθε δήμου είναι από χέρι πάνω πάνω.
ΟΠΟΥ ΠΑΝΩ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΚΤΊΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ, ΕΚΈΙΝΕΣ ΟΙ ΔΗΜ. ΑΡΧΈΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ, ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΠΟΥ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΠΕΡΝΑΜΕ ΟΛΟΙ.
22/6/11, ΔΡΑΠΕΤΣΏΝΑ. Θ.Ι

Να συμπληρώσω μόνο σε όσα γράφει ο Λάκης Ιγνατιάδης με τα οποία συμφωνώ, ότι οι άνεργοι αποτελούν ένα δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας, θύμα μιας οικονομικής συγκυρίας ανεξάρτητης από τις επιθυμίες τους.
Σαν τέτοιο, σαν δυναμικό κομμάτι δηλαδή, είμαστε όλοι πιθανοί υποψήφιοι να μετακυλήσουμε στην κατηγορία τους, γι αυτό η συμπαράσταση, η βοήθεια, η αλληλεγγύη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει την μορφή ελεημοσύνης ή φιλανθρωπίας, αλλά να είναι δυναμική ανταποδοτική πράξη.

Η τρέλα του άυλου καπιταλισμού και η ανάγκη για πολιτική ευρωπαϊκή ενοποίηση


Οι άυλοι τίτλοι, η προεξόφληση μελλοντικών εσόδων, η δήθεν ανάπτυξη των παραγώγων και η παγκόσμια οικονομική φούσκα έχει οδηγήσει στην απελπισία και τον παραλογισμό τους οικονομικούς αναλυτές παγκοσμίως.
Ο αμερικανός υπουργός οικονομικών ευελπιστεί ότι η οικονομία των ΗΠΑ (με χρέη πάνω από 4 τρις) δεν θα χρεοκοπήσει ...αυτό το καλοκαίρι, το CNN δείχνει σε απευθείας σύνδεση την διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης στην ελληνική κυβέρνηση λες και πρόκειται για τον πόλεμο του Κόλπου, οι κινέζοι και τα ασφαλιστικά ταμεία της Ευρώπης παρακαλούν να βρεθεί λύση στο πρόβλημα χρέους της ευρωζώνης με ευρωομόλογα, οι κερδοσκόποι ποντάρουν σε χρεοκοπίες και ασφάλιστρα κινδύνου κλπ κλπ. Σκέτη τρέλα...

Σε μια πλασματική οικονομία της χρηματοπιστωτικής φάσης του καπιταλισμού (υπολογίζεται ότι η πραγματική οικονομία είναι πια μικρό μόνο μέρος της) οι μόνοι που νοιώθουν στο πετσί τους τις αναταράξεις στα εφιαλτικά όνειρα των αναλυτών είναι οι άνθρωποι χωρίς εργασία και εισόδημα.
Οι ωφελημένοι είναι οι κερδοσκόποι που καταστρέφουν τις παραγωγικές δομές για το άμεσο κέρδος και οι βολεμένοι του πελατειακού κράτους (σίγουρα στην μικρή μας χώρα) που χαίρονται τις με παρασιτικό τρόπο αποκτημένες παράνομες περιουσίες τους.
Ο φόβος απλώνεται στους εργαζόμενους της Ευρώπης, οι εθνικισμοί στρέφουν τον ένα λαό κατά του άλλου και οι ηγέτες της ΕΕ παλινωδούν μπροστά στην μόνη φυγή προς τα εμπρός, την στενότερη πολιτική ενοποίηση.
Πως είναι όμως αλήθεια η κατάσταση των πραγμάτων, όσο τουλάχιστον μας αφορά; Ας δούμε πως απαντούν οι πρώτοι διδάξαντες και κάτοχοι του σχετικού "εγχειριδίου κρίσης":

ολόκληρο το κείμενο από την στρουθοκάμηλο, εδώ

Όταν θέλεις να κάνεις δουλειά, απλά την κάνεις

Ένα αφιέρωμα του LIFO στον Αντιδήμαρχο καθαριότητας:
" ...το σημαντικότερο με τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας είναι (πρώτον) ότι δουλεύει και (δεύτερον) ότι πονάει την πόλη...."

Όταν θέλεις να κάνεις δουλειά, απλά την κάνεις

Υ.Γ. Το αφιέρωμα αναφέρεται στον Δήμο Αθηναίων
ολόκληρο εδώ

Νέα λεωφορειακή γραμμή στο Κερατσίνι

Μία νέα ειδική γραμμή εξυπηρέτησης που συνδέει το Δημαρχείο Κερατσινίου-Δραπετσώνας με το πρώην Δημαρχείο Δραπετσώνας ξεκίνησε πρόσφατα τη λειτουργία της, παράλληλα με τα ήδη υπάρχοντα δρομολόγια της δημοτικής συγκοινωνίας. Πρόκειται για ένα κυκλικό δρομολόγιο συνεχούς ροής που συνδέει το κέντρο του Κερατσινίου με το κέντρο της Δραπετσώνας προσφέροντας άμεση και γρήγορη πρόσβαση. Το νέο αυτό δρομολόγιο σχεδιάστηκε για όλους τους κατοίκους του νέου Καλλικρατικού δήμου και δίνει μία άμεση και ουσιαστική λύση στις

μετακινήσεις τους. Ιδιαίτερα, θα φανεί χρήσιμο σε άτομα τρίτης ηλικίας και άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, αφού η νέα λεωφορειακή γραμμή συνδέει παράλληλα τις δομές Πρόνοιας του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας και τα Δημοτικά Ιατρεία. Η πρωτοβουλία ανήκει στον Δήμαρχο Κερατσινίου Δραπετσώνας, Λουκά Τζανή, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος σε θέματα προσβασιμότητας και εξυπηρέτησης των πολιτών. «Ο Καλλικράτης δεν είναι απλώς μία διοικητική ένωση. Την ένωση των δύο πόλεων, του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας, πρέπει να την κάνουμε πράξη», επισημαίνει ο Δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας και προσθέτει: «Η νέα λεωφορειακή γραμμή είναι μία από τις παραμέτρους που κάνει πράξη την ισόρροπη ανάπτυξη των δύο πόλεων, προσφέροντας άμεσες και γρήγορες μετακινήσεις και τονώνοντας ταυτόχρονα τις τοπικές αγορές. Ενισχύουμε έτσι τα δρομολόγια της δημοτικής μας συγκοινωνίας, ενώ παράλληλα δίνουμε βάρος στην ανθρωπογεωγραφία των δύο πόλεων.» Ο Λ. Τζανής αναγνωρίζει ότι τα σημαντικότερα προβλήματα μετακινήσεων έχουν τα άτομα τρίτης ηλικίας και όσα ανήκουν σε ευπαθείς κατηγορίες του πληθυσμού όπως άνεργοι, άποροι, πολυμελείς οικογένειες κλπ. «Η νέα αυτή λεωφορειακή γραμμή με ειδικό σχεδιασμό συνδέει πολύ γρήγορα τα δημοτικά ιατρεία του Κερατσινίου με τις δομές Πρόνοιας της Δραπετσώνας. Μπορεί επίσης να φανεί πολύ χρήσιμο σε όσους δημότες μας έχουν κάποια γραφειοκρατική συναλλαγή με τις υπηρεσίες του Δήμου μας». Η νέα λεωφορειακή γραμμή λειτουργεί τις εργάσιμες ημέρες και ώρες και συγκεκριμένα από τις 8 το πρωί μέχρι τις τρεις μετά το μεσημέρι. Τα κυκλικά δρομολόγια είναι συνεχή και η αναχώρηση από το Δημαρχείο Κερατσινίου Δραπετσώνας γίνεται κάθε 15 λεπτά. Πιο συγκεκριμένα, η αφετηρία είναι στην Πλατεία Κύπρου, απέναντι ακριβώς από το δημαρχιακό μέγαρο. Η πρώτη στάση γίνεται στα Δημοτικά Ιατρεία (Πρόνοια Κερατσινίου) στη συμβολή των οδών ΕΛ. Βενιζέλου 123 και Μοναστηρίου. Οι επόμενες στάσεις είναι το ΙΚΑ και η Πρόνοια Δραπετσώνας και στη συνέχεια το πρώην Δημαρχείο Δραπετσώνας. Το λεωφορείο επιστρέφει αμέσως μετά στην αφετηρία του, στην πλατεία Κύπρου, στο Κερατσίνι. Ο μέσος χρόνος της κυκλικής διαδρομής υπολογίζεται στα 10 λεπτά.

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΕΝΤΑΣΣΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Από το panayotiskoutsopinis.blogspot.com του Παναγιώτη Κουτσοπίνη

"...Η λύση βρίσκεται στην πολιτική.
Όχι στο φθαρμένο πολιτικό σύστημα αλλά στην διαλογή, επιλογή και στήριξη προσώπων, που δεν είχαν ποτέ σχέση με την γκρίζα πλευρά της πολιτικής..."

Μια "πολιτική πράξη υπέρβασης" όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Κουτσοπίνης, που διαθέτει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η δυνατότητα ενός πολίτη να μετέχει στον δημόσιο διάλογο είναι, ειδικά κατά τις κρίσιμες στιγμές που ζει η Πατρίδα μας, όχι μόνον δικαίωμα , αλλά και χρέος του καθένα από εμάς. Αυτή η πολυσύνθετη κρίση που βιώνουμε σε πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό και οικονομικό επίπεδο θέτει και τον πολίτη προ των ευθυνών του, Να μετάσχει, να δράσει, να λάβει μέρος στην μετατροπή της βαθιάς κρίσης σε ευκαιρία ή διαφορετικά να απόσχει μεμψιμοιρώντας και μεταθέτοντας το βάρος της βελτίωσης της ζωής μας και της διασφάλισης των προοπτικών της χώρας στο δρόμο του αύριο στους άλλους.
Το πολιτικό σύστημα νοσεί. Η ομηρία του δικομματισμού κάνει την κοινωνία να ασφυκτιά την ώρα που, αυτή ακριβώς η ομηρία είναι συνένοχη στη σήψη. Η πολιτική ακινησία αιχμαλωτίζει σε ένα οδυνηρό τέλμα την χώρα, την κοινωνία και τους πολίτες, την ώρα που η κοινωνία πλημμυρίζει, τις πλατείες όχι διατυπώνοντας μιαν άναρθρη φωνή αγανάκτησης αλλά σαφές και ξεκάθαρο αίτημα ανανέωσης, κάθαρσης και προάσπισης της κοινωνικής συνοχής . Είναι πιστεύω καιρός η κοινωνία να πάρει στα χέρια της τα «κλειδιά» των εξελίξεων και να καθορίσει το μέλλον της. Ζούμε την δικτατορία του Οικονομισμού και δεν δικαιούται κανείς να παραμένει απαθής. Η λύση βρίσκεται στην πολιτική.
Όχι στο φθαρμένο πολιτικό σύστημα αλλά στην διαλογή, επιλογή και στήριξη προσώπων, που δεν είχαν ποτέ σχέση με την γκρίζα πλευρά της πολιτικής, θέσεων και προτάσεων που μπορούν να υπερασπίσουν τα δυο συστατικά του γενετικού μας υλικού, που κινδυνεύουν άμεσα. Την πατρίδα και την κοινωνική συνοχή, που σήμερα δοκιμάζονται. Απέτυχαν πλήρως οι νεοφιλελεύθερες συνταγές που κατά καιρούς επιβλήθηκαν. Εφθάρη και διέφθειρε η άσκηση της εξουσίας από τα δυο μεγάλα κόμματα όσο και η «απευθείας ανάθεση» της, από ξένα κέντρα αποφάσεων. Φτωχοποίησε την κοινωνία το μνημόνιο και αποτελεί επικίνδυνη προοπτική η συνέχιση της εφαρμογής του με δήθεν «εναλλακτικά» μείγματα πολιτικής. Οι φωνές «χαοποίησης» και «νεομπολσεβικισμού» που ακούγονται οδηγούν σε πιο βαθύ τέλμα. Ο άκριτος διεθνισμός δημιουργεί χώρο στην εθνοκαπηλία. Και η αγκύλωση σε πατρογονικούς πολιτικούς προορισμούς συνιστά, μάλλον ευθυνόφοβη στάση. Είναι καιρός να στηριχθούν οι δυνάμεις της ανανέωσης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, οι δυνάμεις της «Ειρηνικής Επανάστασης» του ψύχραιμου πατριωτισμού που βασίζεται στην εξωστρέφεια και δεν συγχέεται με τον απομονωτισμό.
Είναι καιρός να κινητοποιηθούν οι δυνάμεις της εργασίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας, του πολιτισμού, του πνεύματος και της οικολογίας, με εφαλτήριο ένα κοινό όραμα.
Αυτές οι σκέψεις με συνοδεύουν στην απολύτως συνειδητή μου απόφαση να σταθώ στο πλάι του ηγέτη της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη, πιστός πάντα στο δόγμα του Κοινωνικού Πατριωτισμού και εγκαταλείποντας την «πατρογονική» πολιτική μου εστία, την ΝΔ, της οποίας τόσον η πολιτική πρακτική, όσο και η «δέσμη ιδεών» που έχει επιβάλει η νέα ηγεσία της, φοβική, εγωκεντρική και περίκλειστη καθώς είναι έχει πάψει προ πολλου να με εκφράζει. Συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό το όραμα και την προσέγγιση του Φώτη Κουβέλη στα πράγματα και απαλλαγμένος από τις αγκυλώσεις της «παραδοσιακής κομματικής γεωγραφίας», πραγματοποιώ μια προσωπική, πολιτική υπέρβαση γιατί θεωρώ πως το καλό της πατρίδας μας και η ατόφια Φωνή της κοινωνίας μας επιτάσσουν δεκάδες χιλιάδες τέτοιες υπερβάσεις.
Γιάννης Βασιλακόπουλος
http://pressyou.blogspot.com

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Πέρασαν δυο χρόνια…

… από τότε που ξεκίνησα τούτο το blog.
Εντέλει ο εκνευρισμός δεν μου πέρασε, ακόμη βλέπω άθλιες εικόνες τριγύρω μου, αλλά όσο να ‘ναι είμαι ελαφρώς καλλίτερα. Άρα η αγωγή δεν είναι καθόλου άσχημη. Μπορεί να προξενεί ελαφριά ζημιά στους επαγγελματίες σωτήρες της πόλης, όμως από την άλλη γλιτώνει έξοδα από το υπερφορτωμένο από την πολυφαρμακία σύστημα υγείας.
Η επικοινωνία είναι καλός γιατρός. Κι ας είναι πολλοί αυτοί που εκτονώνονται βρίζοντας. Ελπίζω να τους βοηθά, μην πηγαίνουν τζάμπα τα μπινελίκια γιατί εμένα δεν μου καίγεται καρφί.
Σ’ αυτά τα δυο χρόνια, από τις 28 Ιουνίου του 2009,
Αλλάξαμε κυβέρνηση.
Ανακαλύψαμε ότι λεφτά δεν υπάρχουν.
Μάθαμε ότι δεν υπάρχουν γιατί τα φάγαμε μαζί με κάτι περίεργους τύπους, που δεν τους κάναμε παρέα.
Παλέψαμε, τι παλέψαμε δηλαδή, ψευτοδιαμαρτυρηθήκαμε να μην γίνει ο Καλλικράτης αλλά έγινε.
Ζήσαμε την ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς με τον Φώτη Κουβέλη, αλλά και της Δημοκρατικής Συμμαχίας της Ντόρας (αυτό όμως δεν μας νοιάζει).
Στηρίξαμε στις δημοτικές εκλογές τον Λουκά Τζανή ο οποίος νίκησε, και ταυτόχρονα ζήσαμε τις σπουδαίες νίκες του Καμίνη στην Αθήνα και του Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη.
Κι ακόμη εδώ είμαστε.
Με μνημόνιο και αβεβαιότητα.
Με αγανακτισμένους και αποπροσανατολισμένους.
Με ξύπνιους και κορόιδα.
Με λιγότερες ίσως φωτογραφίες παρά την δέσμευση στην ιδρυτική διακήρυξη, αλλά όλες οι διακηρύξεις είναι για να καταπατούνται.
Με περισσότερα και ευρύτερου ενδιαφέροντος θέματα όμως.
Ενδεικτικά σας λέω, ότι στα 10 πιο διαβασμένα θέματα, τα τρία είναι ευρύτερου ενδιαφέροντος τα έξι καθαρά τοπικά, και ένα υπερτοπικού χαρακτήρα. (τα επτά πιο διαβασμένα τα βλέπετε στην αριστερή στήλη του blog).
Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία για να βλογάμε τα γένια μας (πληθυντικός ευγενείας, και εδώ και παραπάνω, μην παρεξηγηθείτε).
Η ενιαία πια πόλη μας διαθέτει, ζωή να χουν, περίπου 20 blogs.
Κοκκινίζω από σεμνότητα που σας το λέω, αλλά σήμερα 21 του μηνός και για πρώτη φορά, πέρασα στην πρώτη θέση, βάση της κατάταξης αναγνωσιμότητας της έγκυρης υπηρεσίας (αμερικάνικη για τους συνομοσιολόγους) alexa.com.
«Έπιασα» την 4.977 θέση στην Ελληνική κατάταξη, έναντι της 5.111 του αμέσως επόμενου «ΝΕΑ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ».
Αποφάσισα να σας αποκαλύψω λοιπόν ότι θα μπω σε νέες περιπέτειες, μια που γερνάω και μια σειρά άλλες δραστηριότητες με κουράζουν πιο πολύ. (επί πλέον δεν θυμάμαι ακριβώς τι έπρεπε να κάνω).
Ξεκινώ την λειτουργία ενός κανονικού ενημερωτικού ιστολογίου, το οποίο είναι υπό κατασκευή αυτή τη στιγμή, και πολύ σύντομα θα σας ενημερώσω για την διεύθυνση του. Όχι μόνος μου. Μαζί με άλλους φίλους και φίλες από τον ευρύτερο Πειραιά, ώστε να καλύψει όλη τη γεωγραφική γειτονιά μας, στο ίδιο πολιτικό-κοινωνικό πνεύμα.
Σε πνεύμα απλής λογικής δηλαδή.
Ο-ρε-βουαρ.

Κίνημα των 10: αναθεώρηση του Συντάγματος


του Ορέστη Καλογήρου



....Γνωρίζω μορφωμένους ανθρώπους, που πιστεύουν ακράδαντα στον αστικό μύθο που λέει ότι «οι Σουηδοί μας πρόσφεραν 250 δις ευρώ» κι εμείς τα αρνηθήκαμε «για να πέσουμε στην αγκαλιά του ΔΝΤ»......

...- Αν η κρίση είναι πρωτίστως πολιτική, δηλαδή βαθιά κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος, είναι επείγουσα ανάγκη η υπέρβασή του.

- Θα ήθελα τη διενέργεια ενός δημοψηφίσματος, που το ΝΑΙ θα περιγράφει μια εκ βάθρων ανατροπή της οργάνωσης του πολιτικού συστήματος και το ΟΧΙ την διατήρηση του σημερινού status quo: μικρές μονοεδρικές περιφέρειες, βουλή των 200, πρόβλεψη για δύο μόνον θητείες, κατάργηση βουλευτικών προνομίων, ιδιαίτερα της λεγόμενης «βουλευτικής ασυλίας», δραστική μείωση της χρηματοδότησης των κομμάτων στο επίπεδο του ενός ευρώ ανά ψήφο, υποχρεωτική ονομαστικοποίηση του πολιτικού χρήματος.

- Θα ήθελα να γίνει αναθεώρηση του συντάγματος με τελικό στόχο τη μετάβαση στην τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία.

- Θα ήθελα το υπάρχον πολιτικό σύστημα τολμήσει την συναίνεση γύρω από μια τέτοια πρόταση, ώστε να προσφέρει επί τέλους μια πολύτιμη υπηρεσία στον τόπο. Την υπέρβαση δηλαδή της πολιτικής κρίσης μέσα στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και όχι προς άλλες ανομολόγητες καταστάσεις.

- Θα ήθελα να δω την πλήρη ανατροπή και υπέρβαση του συστήματος των λεγόμενων ΜΜΕ. Δεν γνωρίζω, πως μπορεί να γίνει αυτό, αλλά γνωρίζω ότι και εδώ η κρίση είναι δομική και είναι μέρος του προβλήματος.....

....Προφανώς η κρίση είναι και οικονομική. Έχω την βεβαιότητα πως είτε ανήκουμε στους «μεταρρυθμιστές» είτε ανήκουμε στους «λαϊκιστές», είτε παραδεχόμαστε ότι «μαζί τα φάγαμε» είτε όχι, όλοι και όλες μέσα μας ξέρουμε, ότι δεν μπορούμε να ζούμε πια από εδώ και πέρα με δανεικά και χωρίς παραγωγική βάση. Για πολλά χρόνια ένα πράγμα μόνον μπορούμε να κάνουμε, ότι κι αν πιστεύουμε:.....

*Ο Ορέστης Καλογήρου είναι καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Εργάσθηκε ως ερευνητής στο Institut für Physikalische Chemie του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και στο Ινστιτούτου Επιστήμης Υλικών του ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος”. Ερευνητικά του ενδιαφέροντα αποτελούν η ανάπτυξη υλικών, η μελέτη και ο χαρακτηρισμός των δομικών, μαγνητικών και ηλεκτρικών ιδιοτήτων των υλικών, με έμφαση στην ανάπτυξη και μελέτη μαγνητικών νανοσωματιδίων και στην πιθανή χρήση τους για την θεραπεία του καρκίνου.

ολόκληρο το κείμενο στο protagon

Aaron Fotheringham: ένας υπεραθλητής




Αθλητής-extremals είναι σχεδόν ανάπηρος.
Αρνήθηκε τη δυνατότητα να περπατήσει, αλλά με την αναπηρική καρέκλα του, κάνει απίστευτα.
Πρώτος στον κόσμο έκανε αντίθετη τούμπα σε μια αναπηρική καρέκλα, για το οποίο το όνομά του μπήκε στο βιβλίο Γκίνες.
Λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι
μπορεί να υπάρξει πιο δύσκολο τρικ, αλλά ο Aaron μετέτρεψε το χόμπι σε επάγγελμα.
Έχει αποδείξει επανειλημμένα τις ικανότητές του σε διάφορα σόου των ΗΠΑ, Ευρώπη, Αυστραλία, εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και συμμετείχε σε αγώνες.
Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την Nitro Circus ο Ααρών εκτελεί κόλπα στις ταχύτερες ρόδες - ορεινή ποδηλασία και μοτοσικλέτες.
Ο Aaron είναι τώρα ένα πραγματικό αστέρι και ένα μεγάλο παράδειγμα της πίστης και αγωνίζεται για τα επιτεύγματα πολλών ατόμων με ειδικές ανάγκες.

από το : http://www.i-diadromi.com/2011/06/aaron-fotheringham.html#ixzz1PtXEenoz
όπου χτυπώντας θα δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

η σπέκουλα της αγανάκτησης... όχι...όχι... αγανάκτησα από την σπέκουλα





Με αφορμή το πρόβλημα της απόρριψης σκουπιδιών και μπαζών πίσω από το γήπεδο της Δραπετσώνας, η δημοτική κίνηση του ΠΑΣΟΚ Αναγέννηση, ξιφούλκησε, δείχνοντας ότι το πρόβλημα της δεν είναι η εξεύρεση λύσης, αλλά η ενοχοποίηση και ο καταλογισμός ευθυνών.
Λέει σε ανακοίνωση της «…Η χωματερή με τον τεράστιο όγκο σκουπιδιών είναι δημιούργημα αποκλειστικά της Δημοτικής Αρχής Λουκά Τζανή…» και κάπου αλλού «…γι αυτό λίγους μήνες μετά την ανάληψη της Διοίκησης του Δήμου (από τον Χρυσό) καθάρισε το χώρο απομακρύνοντας δεκάδες τόνους απορριμμάτων…».
Δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Ο χώρος αυτός υπήρξε πάντα η εύκολη λύση για την απόρριψη σκουπιδιών και από τον κ. Χρυσό.
Ευτυχώς, για να μην μπλέκουμε σε κουβέντες «ήταν-δεν ήταν» έχω φυλαγμένες τις φωτογραφίες που βλέπετε πιο πάνω και θυμίσω σε κάθε ενδιαφερόμενο ότι για πρώτη φορά χρησιμοποίησα μία στην ανάρτηση ένας-ένας, να οργανωθούμε ρε παιδιά στις 17-10-2010, λίγο πριν τις εκλογές, με αποτέλεσμα στις επόμενες 3 μέρες ο Χρυσός να δώσει εντολή σε εργολάβο για τον καθαρισμό της περιοχής. Και πολύ καλά έκανε.
Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι την σπέκουλα και τα υπονοούμενα «εγώ ήμουν ο καλός, ο άλλος σας έπιασε κορόιδο» και ας δούμε το πρόβλημα.
Γιατί αυτή η χωματερή "...αποτελεί ντροπή και στίγμα ..." όλων των τελευταίων διοικήσεων του Δήμου

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Και το θέμα λέγεται LIDL....

"Και να αδερφέ μου'... που βρέθηκε νέο θέμα για να διαβάζουμε ένα μάτσο ανιστόρητες θεωρίες συνωμοσίας.
Και το θέμα λέγεται LIDL.
Θα επιτρέψουμε στους Γερμαναράδες που δεν μας δίνουν δάνεια, που μας επέβαλλαν το μνημόνιο, που απαιτούν να μειώσουμε τα έξοδα μας ως κράτος, να ανοίξουν μαγαζί στη γειτονιά μας;
Αυτοί, που ακόμη δεν μας έδωσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις, που παραλίγο να ανατινάξουν την ηλεκτρική, θα ανοίξουν μεγαλομπακάλικο απέναντι από τον Κωτσόβολο και θα κόψουν την δουλειά του Σκλαβενίτη;

Χωρίς να υπολογίσουμε την τεράστια ζημιά που θα κάνει στα εμπορικά της περιοχής που «βάζουν λουκέτο το ένα μετά από το άλλο» , τα ρουχάδικα, τα παπουτσάδικα, οι μπουτίκ, τα εσωρουχάδικα;
Ή νομίζουμε ότι δεν είναι συνδεδεμένη άρρηκτα η φέτα με τα βρακιά;
Εθνικοπατριωτικό ξέσπασμα ενός βέρου σοσιαλδημοκράτη ή ξενόφοβη κινδυνολογία ενός βέρου τοπικιστή, ή ακατάπαυστη μπουρδολογία ενός αδιόρθωτου ρεβανσιστή.
Τι διάολο υποθέσεις να κάνω διαβάζοντας τον «εμπνευσμένο φιλιππικό» του ΖΖ που καλεί αριστερούς και δεξιούς, βουλευτές και παντώς τύπου πολιτευτές να αντισταθούν και να ακυρώσουν τα αντεθνικά σχέδια του δήμαρχου;
Πως έχουν όμως τα πράγματα;
Το ενδιαφέρον του LIDL για το οικόπεδο απέναντι από τον Κωτσόβολο είναι γνωστό.
Και ο δήμαρχος έχει δηλώσει σε αρκετές περιπτώσεις, ότι εάν υπάρξει πρόταση που να την κρίνει συμφέρουσα, τότε θα φέρει το θέμα προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο.
Εγώ τουλάχιστον τον έχω ακούσει να το λέει τουλάχιστον σε τρεις εκδηλώσεις.
Και τι προτείνει το LIDL;
Κι αυτό το έχω ακούσει.
Να μην προχωρήσει ο δήμος σε επαναβεβαίωση της απαλλοτρίωσης, όπως έχει δικαίωμα για άλλα 3-4 χρόνια με την ελπίδα να βρει λεφτά –κάπου διάβασα χρειάζονται 3 εκατομμύρια- και να αγοράσει το οικόπεδο.
Σε αντάλλαγμα, το LIDL, το οποίο θα αγοράσει το οικόπεδο, θα οικοδομήσει το ισόγειο που θα γίνει κατάστημα, και στον πρώτο όροφο θα οικοδομήσει 800 τετραγωνικά μέτρα, εκ των οποίων θα κρατήσει για αποθηκευτικούς χώρους τα 400 και τα άλλα 400 θα τα παραχωρήσει με συμβόλαιο στην ιδιοκτησία του Δήμου, έτοιμα με το κλειδί στο χέρι.
Αυτά έχουν πιάσει τα αυτιά μου.
Αν ο Δήμαρχος τα θεωρεί λίγα και επιδιώκει να κερδίσει κάτι παραπάνω πριν το φέρει στο δημοτικό συμβούλιο δεν το ξέρω, αν και θα το θεωρούσα υπερβολικό.

Εγώ θα το δεχόμουν, αλλά δεν είμαι και δήμαρχος.
Βλάπτονται οι μικρέμποροι του δήμου;
Ποιοι μικρέμποροι βλάπτονται από την λειτουργία ενός σούπερ μάρκετ;
Μην τρελαθούμε κιόλας.
Μπορεί ξεκομμένο να αποτελεί μιαν ανακολουθία στην υπόσχεση δημιουργίας πάρκου, όμως 400 τετραγωνικά μέτρα στεγασμένου χώρου την στιγμή που ο Δήμος πληρώνει ένα κάρο λεφτά σε ενοίκια για να καλύψει διάφορες ανάγκες δεν είναι μικρή υπόθεση, ούτε άσχημη σκέψη. Και χώροι για την αξιοποίηση και δημιουργία πράσινου υπάρχουν άπειροι στο δήμο.
Ψέματα ή παράλογα πράγματα λέω;
Δεν με ανησυχεί τόσο η άποψη του ΖΖ αν είναι αντιπολιτευτική κορόνα έστω και ακραία.
Με ανησυχεί η πιθανότητα να τα πιστεύει αυτά που γράφει.

Ωραίοι ως Έλληνες…

του Γιώργου Πήττα από το TVXS

Χρεοκοπία 1: Για αυτήν μιλούσαν εδώ και πολλά χρόνια αρκετοί. Τότε, δεν εννοούσαν την οικονομική αλλά την ηθική, την αξιακή. Ασφαλώς, δεν τα «φάγαμε μαζί» αλλά ήταν ασυγχώρητα πολλοί αυτοί που εθελοτυφλούσαν ή παρακαλούσαν για ένα κομμάτι παντεσπάνι. Μελετήστε την κυκλοφορία περιοδικών life style εκείνης της εποχής και τα ποσοστά τηλεθέασης των ανάλογων τηλεοπτικών σκουπιδιών.

Χρεοκοπία 2: Αρκετοί άρχισαν να βλέπουν την οικονομική χρεοκοπία πριν την διεθνή καπιταλιστική κρίση. Όσοι χτύπησαν τα καμπανάκια κατατάχθηκαν αμέσως στο στρατόπεδο των «γραφικών». Αν και ήταν ηλίου φαεινότερο το τι θα συμβεί.
Με ετήσια 75 δις έξοδα ως κράτος και 50 δις κρατικά έσοδα παράγουμε απλά, περί τα 25 δις έλλειμμα κάθε χρόνο, με συνέπεια. Τη ίδια στιγμή ξοδεύουμε σε εισαγωγές 44 δις ενώ εξάγουμε μετά βίας 16. Δεν θα αναφέρω φοροδιαφυγές, μίζες και αρπαχτές δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

Χρεοκοπία 3: Η Ελλάδα, αναπνέει με τεχνητή υποστήριξη. Αγκομαχά κάθε φορά να φτάσει στην «επόμενη δόση» χωρίς ταυτόχρονα να υπάρχει η ελάχιστη αναπτυξιακή προοπτική, έστω ως νύξη.

Αυτισμός 1: Εκεί «έξω» στην Ευρώπη, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν θέλουν να δουν την Ελλάδα να σκάει στο πάτωμα και να γίνεται κομμάτια και θρύψαλα. Ωστόσο, αργά-αργά αρχίζουν να λιγοστεύουν και έστω αθέλητα , συντάσσονται με τα κοράκια των κερδοσκόπων. Ο λόγος, είναι απλός μόνο που ο παραδοσιακός ελληνικός αυτισμός δεν θέλει να τον διακρίνει. Δεν σκεφτόμαστε πως πίσω από τις Ευρωπαϊκές Τράπεζες που μας δανείζουν, δεν υπάρχουν μόνο κοράκια αλλά και εκατομμύρια επί εκατομμυρίων απλοί καταθέτες και δανειολήπτες. Όλοι αυτοί, στην περίπτωση μίας πλήρους κατάρρευσης θα τρανταχτούν συθέμελα –γιατί, την ζημιά των τραπεζών τους θα την πληρώσουν εκείνοι. Από το μυαλό μας, σπάνια περνά αυτό ή και ποτέ. Το είχαμε πει και στο πρόσφατο παρελθόν, σε ένα άλλο άρθρο. Δεν μπαίνουμε στα παπούτσια του Άλλου-ο Άλλος είναι πάντα ο «κακός». Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την δυσπιστία του μέσου Ευρωπαίου πολίτη προς τους Έλληνες ελάχιστα απέχει, από την ηλιθιότητα που χαρακτηρίζει την συμπεριφορά του ρατσιστή ελληναρά προς τον Αλλοδαπό συμπολίτη.

Αυτισμός 2: Οι τίτλοι των Κυπριακών εφημερίδων την Πέμπτη το πρωί ήταν ενδεικτικοί και γεμάτοι συναισθηματική φόρτιση. Παράδειγμα το πρωτοσέλιδο του «Πολίτη» «Αχ Ελλάδα!» Στο εσωτερικό όμως, αναλυτές, από όλο το πολιτικό φάσμα ξεχνούν το συναίσθημα και υπογραμμίζουν την εγκληματική ανευθυνότητα σύσσωμης της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας που αδυνατεί να επιβάλλει τάξη. Γιατί; Μα γιατί και η Κύπρος –όπως και η Γαλλία, είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη στα Ελληνικά Ομόλογα. Το ντόμινο, δεν είναι παραμύθι. Αν καταρρεύσει η Ελλάδα, μερικά εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη δεν θα μπορούν να αποπληρώσουν το στεγαστικό τους για παράδειγμα. Και είναι αυτή, μία πτυχή που αναδεικνύει τον αυτισμό και δεν αντέχει ούτε συνθήματα ούτε απερίσκεπτες αντιδράσεις.

Γιώργος Παπανδρέου: Του Ανδρέα, υιού του Γεωργίου, όλοι πρωθυπουργοί. Οικογενειακή επιχείρηση με ανταγωνισμό το άλλο κόμμα «εξουσίας». Και οι μεν και οι δε, ποτέ δεν άσκησαν διοίκηση. Δεν κυβέρνησαν. Στην Ελλάδα της παρά-Παιδείας, των παρά- δικαστικών κυκλωμάτων, του παρά-ιατρικού ανάλογου, των παρά-αθλητικών μαφιόζων, των παρά –κρατικών, του παρά-εκκλησιαστικού, απλά, παρά-κάθισαν σε τσιμπούσι τρικούβερτο για δεκαετίες. Ταβέρνα «το Παρά-Κράτος.» Δεν κυβερνούσαν, απλά μοίραζαν στους εκάστοτε δικούς. Ο τελευταίος, ολοκλήρωσε το έργο. Ο πατήρ άνοιξε το λάκκο, τούτος βάζει την ταφόπετρα. Με τον «ανασχηματισμό» παρέδωσε και τα κλειδιά του μαγαζιού στον απόλυτο ανταγωνιστή του. Στο όνομα όχι της Ελλάδας βέβαια, αλλά της τελευταίας προσπάθειας να κρατηθεί το ταβερνείο ανοιχτό ακόμα λίγο. Έχουν μείνει κάτι ψίχουλα αφάγωτα.

Βενιζέλος Ευάγγελος: Ο Patrick Jackson του BBC αναρωτιόταν χθες: «πως προέκυψε άραγε ως Υπουργός Οικονομικών μίας χώρας σε αυτή την κατάσταση, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες οι οποίοι ξέφυγαν από τον αρχικό προϋπολογισμό σε απίστευτα μεγέθη; »

Ανασχηματισμός: Και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, ναι, μόνο που μέσα κι’ έξω είναι το ίδιο φθαρμένο το κοστούμι. Κλήθηκε να διαχειριστεί την κρίση η γενιά που τη δημιούργησε. Να υποθέσω πως η λογική είναι «εμείς τα κάναμε σκατά εμείς να τα ξεσκατώσουμε» ; Χα! Τέτοια τσίπα ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Το σκηνικό μοιάζει με τον αγώνα διατήρησης στη ζωή μιας μαφιόζικης συμμορίας. Το ΠΑΣΟΚ είναι πεθαμένο και το γνωρίζει. Το χειρότερο είναι πως επιμένει σαν ζόμπι με τα χέρια τεντωμένα, τρεκλίζοντας, ν’ αρπάξει ό,τι προλάβει. Από την άλλη πλευρά, ο Αντώνιος περιμένει. Αλλά πριν καν έρθει η (κούφια) ώρα του, ακούει το κράξιμο από την Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά, κάθε φορά που τον ακούνε στο λαϊκίστικο παραλήρημα του.

Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας: Είναι απίστευτα χαρακτηριστικό πως η υποτυπώδης προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να υπερβεί τα κομματικά όρια και τους τύπους, να παραιτηθεί και να δώσει έτσι μία διέξοδο τη στιγμή της απόλυτης κρίσης, βαφτίστηκε από τα κομματόσκυλα περίπου ως ανόσιο πραξικόπημα. Και όμως. Ήταν κάτι που για λίγες ώρες ανέμενε και προσδοκούσε η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Γιατί, αν είχε συμβεί, αν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε δείξει πως επιτέλους είναι σε θέση για μία φορά να συγκρουστεί με το κομματικό κατεστημένο θα έδινε μία μικρή ανάσα ήθους.
Εκείνο το μακρινό «Γιώργο άλλαξε τα όλα» που πια απέχει έτη φωτός, θα δέχονταν μία μικρή ταλάντωση από τον αντίλαλό του.

Φευ! Όπως ήταν αναμενόμενο όχι απλά ως μοιραίος, αλλά ως αναπόσπαστο και οργανικό μέρος τους, αφέθηκε στα φίδια του μηχανισμού. Μία από τα ίδια. Γαντζώθηκε άλλη μια φορά στην καρέκλα για να επαναφέρει την εσωκομματική ισορροπία, σε βάρος του τόπου. Μάλλον, επειδή η επερχόμενη πλήρης κατάρρευση είναι έννοια που δεν τον αγγίζει προσωπικά. Όπου νάναι, θα κάνει τον Κώστα Καραμανλή τον μικρό, να μοιάζει με υπόδειγμα σιδηράς πυγμής και αποφασιστικότητας.

«Strange Thinker»: Ψευδώνυμο αναγνώστη και σχολιαστή του BBC. Έγραψε με ωραιότατο σαρκασμό: « Πουλήστε το όνομα Μακεδονία στη FYROM με προσφορά την ψήφο σας για την ένταξη των Μακεδόνων στην Ε.Ε. Και, κάντε ένα δημοψήφισμα. Διαλέξτε μεταξύ Αφερεγγυότητας και Λιτότητας» Δυστυχώς κύριε Strange Thinker το θέμα της Μακεδονίας είναι τζάμπα τελειωμένο προ πολλού. Κοιτάζω στα διεθνή κανάλια τις καμπάνιες τουρισμού που κάνουν η Μακεδονία και η Κροατία και σφίγγομαι. Γιατί, αντί να πουλάνε «λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και τ’ αγόρι μου» πουλάνε με εξαιρετικά ωραίους τρόπους, υπηρεσίες, κουλτούρα, περιβάλλον. Κάνουν αυτά που έπρεπε (και μπορούσαμε) να κάνουμε εμείς πριν από 20 χρόνια. Δεν πειράζει, τους μισούμε και αυτούς, όπως και τους εβραίους.

Γενικά, μισούμε όσους μας προσπερνούν.

Πλατεία: . Όπως επίσης είπαμε ξανά, εκεί προσπαθεί να συνθέσει η Ελλάδα την κατακερματισμένη κοινωνία της. Η Πλατεία, προφανώς, απορρίπτει συνολικά το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Αλλιώς, σε εκείνες τις περίεργες ώρες των «παραιτούμαι» «ξεπαραιτούμαι» θα πίεζε για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Αλλά γιατί να το πράξει; Για ένα μείγμα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ; Να λείπει. Αναρωτιέμαι. Οι διεργασίες εκεί μπορούν να καταλήξουν σε Πρόταση –εννοώ εφαρμόσιμη;

Τέλος: Μακάρι να κάνω λάθος. Η αίσθηση μου είναι πως οι δανειστές συντηρούν την Ελλάδα στον αναπνευστήρα μέχρι να μπορέσουν κάποιες χώρες της Ευρωζώνης να θωρακιστούν. Μετά, θα τραβήξουν την πρίζα. Εκτός, αν έχει γίνει κάποιο «θαύμα».

Δεν πιστεύω στα θαύματα.
Ούτε στους «ωραίους έλληνες» με λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και τ’ αγόρι μου.

Φοβάμαι: Διαβάστε παρακαλώ, το ομώνυμο ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη.