Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Η χαρά του νεοφιλελεύθερου



Οι συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» σε πλατείες, αρχίζοντας από το Κάιρο και στη συνέχεια στην Ευρώπη, είναι ακριβώς ό,τι λέει το όνομά τους: σε μια κεντρική πλατεία συγκεντρώνονται και παραμένουν τα πλήθη εκείνων που έχουν αγανακτήσει με κάτι και θέλουν να το αλλάξουν.

Μόνο που αυτό το κάτι δεν είναι για όλους το ίδιο. Στις αραβικές χώρες ο κόσμος ζητάει τις στοιχειώδεις ελευθερίες που του στέρησαν τα αυταρχικά και διεφθαρμένα μονοκομματικά καθεστώτα. Στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αντιστέκεται στη λιτότητα που επιβάλλει ο επελαύνων νεοφιλελευθερισμός. Ετσι έχουν τα πράγματα ή μήπως για άλλη μια φορά η ανικανότητα ή η άρνηση να κάνουμε κάποιες ουσιαστικές διακρίσεις μάς οδηγεί ξανά στην απλουστευτική υστερία και το αδιέξοδο;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι ένας μπαμπούλας που γέννησε η αρρωστημένη φαντασία της Αριστεράς. Ο νεοφιλελευθερισμός ζει και βασιλεύει στις προηγμένες χώρες και σημαίνει την αποκαθήλωση της σοσιαλδημοκρατίας. Συγκεκριμένα, με την υπόσχεση μιας αποδοτικότητας που συχνά δεν τηρείται, η ιδιωτική πρωτοβουλία υποκαθιστά το δημόσιο τομέα, η χρηματοπιστωτική την παραγωγική οικονομία, το κυνήγι του κέρδους την αλληλεγγύη και το συλλογικό αγαθό, η προσωπική επικράτηση την πολιτική, το άτομο την κοινωνία.

Μέχρι εδώ οι πολέμιοι του νεοφιλελευθερισμού θα συμφωνούσαν. Τίθεται όμως το εξής ερώτημα: αν αυτή είναι η ακριβής περιγραφή του θύτη, ισχύει το ίδιο και για την περιγραφή του θύματος; Με άλλα λόγια, είχαμε στην Ελλάδα ένα κοινωνικό, σοσιαλδημοκρατικό κράτος, το οποίο οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν να ξεριζώσουν; Η απάντηση είναι ένα πελώριο «Οχι» για λόγους που όλοι ξέρουμε, αλλά δεν μας συμφέρει (μικρο)πολιτικά να παραδεχθούμε.

Στην Ελλάδα είχαμε και έχουμε ένα κράτος στελεχωμένο κυρίως από εκείνους που διόρισαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις για να κερδίσουν τις εκλογές, ένα κράτος που δεν μεριμνά για το δημόσιο αγαθό, αλλά δίνει τη δυνατότητα στους εργαζομένους σε αυτό να το εκμεταλλεύονται προς ίδιον όφελος, είχαμε και έχουμε μια ΠΑΣΟΚική κατά πλειοψηφία συνδικαλιστική ηγεσία, η οποία επικαλείται το δημόσιο χαρακτήρα των ΔΕΚΟ, όποτε απειλούνται τα εξοργιστικά τους προνόμια. Και στους ελάχιστους τομείς όπου το κράτος όντως υπάρχει, είχαμε και έχουμε τη διαφθορά και την υπονόμευσή του. Στο ΕΣΥ τις ρεμούλες με τις προμήθειες, τα φακελάκια, τις υπερσυνταγογραφήσεις κ.λπ. Στη δήθεν δωρεάν ανώτατη παιδεία κάθε χρόνο οι γονείς πληρώνουν 5,2 δισεκατομμύρια (μαύρα) ευρώ, για να κάνουν τα βλαστάρια τους ιδιαίτερα μαθήματα που θα τους ανοίξουν τις πόρτες του πανεπιστημίου.

Οπως έχει δείξει η εμπειρία από το εξωτερικό, ο δημόσιος τομέας πρώτα απαξιώνεται και μετά ξηλώνεται. Εδώ στην τεράστια ευθύνη της κυβέρνησης και του δικομματισμού προστίθεται εκείνη του ΚΚΕ και της αυτοαποκαλούμενης «ριζοσπαστικής» Αριστεράς. Αντί όλα αυτά τα χρόνια να καταγγείλουν την εκ των έσω άλωση του κράτους απ' όσους το ξεζούμιζαν, έσπευσαν να υπερασπιστούν ένα Δημόσιο που δεν υπάρχει, έσπευσαν να συμπαραταχθούν με την κάθε συντεχνία. Και δημόσια και ιδιωτική. Δηλαδή αντιστέκονται με το χειρότερο τρόπο σε έναν πραγματικό και ανήλεο εχθρό, βάζοντας βούτυρο στο ψωμί του. Και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι -όχι γιατί έσκασαν οι τραπεζικές φούσκες όπως αλλού, αλλά γιατί δεν βρίσκουμε δανεικά να τα σκορπίσουμε- δίνουν μάχη οπισθοφυλακών.

Με δυο λόγια, αν η Ελλάδα δεν υπήρχε, οι νεοφιλελεύθεροι θα την είχαν εφεύρει.

1 σχόλιο:

  1. KAMIA KOYBENTA ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ... ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΟΝΤΕΙΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΖΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ... Η ΔΕΗ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΓΙΑ 400 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΜΙΖΑ ΤΗΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ 4 ΔΙΣ... Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ... ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ... ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ... ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΜΟΓΙΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΣ... ΟΛΟΙ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΒΙΩΣΕΙ ΑΥΤΟ... ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ... ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΕΜΑ... ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΙΛΛΙΓΓΙΩΔΕΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ... ΠΡΩΤΑ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΗ ΜΙΖΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ... ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ; ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΜΑΧΑΙΡΙ... ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΠΟΥΝ... ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ... ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ (ΑΝ ΖΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ), ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΟΜΟΖ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΙΣΧΥ... ΑΡΑ ΜΑΠΑ ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή