Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

βαρεθηκα...


Παρακολουθούμε 2-3 μέρες τώρα, μετά την πρωτοβουλία Παπανδρέου να εξαγγείλει το αγαπημένο του δημοψήφισμα, συζητήσεις επί συζητήσεων για την ορθότερη λύση που μπορεί να προκύψει μέσα από αυτή τη Βουλή.
Να συνεχίσει ο Παπανδρέου να πρωθυπουργεύει, έστω και χωρίς δημοψήφισμα; Να γίνει κυβέρνηση εθνικής ανάγκης;
Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στις προθέσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, και όλοι τους καλούν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους.
Εγώ βαρέθηκα.
Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, πλην κάποιων εξαιρέσεων είναι της πλάκας, ήδη οι καταμετρητές λένε ότι πάνω από τους μισούς είναι πιστοί του ΓΑΠ (τι σημαίνει αυτό;).
Η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, είναι πιστή στον Σαμαρά, κι αυτή της πλάκας δηλαδή, μια που ο Σαμαράς έχει δώσει όσες περισσότερες εγγυήσεις μπορούσε και χρειάζεται κάποιος για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι και ο ίδιος είναι της πλάκας.
Οι υπόλοιπες δυνάμεις, είναι έτσι κι αλλιώς μικρές και κοινοβουλευτικά τουλάχιστον μικρή εμβέλεια μπορούν να έχουν σε οποιαδήποτε λύση.
Άρα;
Μόνο εκλογές μπορεί να είναι η λύση.
Ας μείνει και λίγο πίσω η όποια απόφαση για το χρέος.
Δυο χρόνια το κωλοβαρά η κυβέρνηση, ο ένας μήνας μας μάρανε;
Όλο το παλιό πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε την εξουσία, δεν το μάρανε ο μήνας. Προσπαθεί να πείσει ότι η όποια λύση περνά από την ώριμη στάση του, ότι είναι μέρος της λύσης, ότι μπορεί με υπευθυνότητα να συμμετάσχει στην λύση. Είναι όμως κατά συντριπτική πλειοψηφία άχρηστοι.
Εκλογές λοιπόν.
Το ερώτημα αν θα προκύψει μια βουλή με υψηλά ανακλαστικά υπευθυνότητας είναι υπαρκτό, αλλά δεν μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη στην διενέργεια εκλογών.
Αποτελεί ευθύνη των ψηφοφόρων ανεξάρτητα από κομματικές προτιμήσεις, να μην προκύψει μια Βουλή από άβουλα, απολίτικα, καιροσκοπικά ανθρωπάκια.
Η εκλογική μάχη για την επικράτηση ή την επιβίωση κάθε κομματικού σχήματος, δεν είναι αρκετή.
Η επιλογή των προσώπων που θα εκλεγούν, αναδεικνύεται σε μια εξίσου σημαντική παράμετρο που θα καθορίσει την μορφή των λύσεων που θα αναζητηθούν από την επόμενη Βουλή.
Μια νίκη του Σαμαρά που θα συνοδευτεί από την εκλογή όλου του εθνικιστικού συρφετού που τον ακολουθεί από το πρώην κόμμα του και τους πρωταίτιους της καταστροφικής τελευταίας τριετίας του Καραμανλή, θα είναι πρωτοφανής ήττα των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών
Μια νίκη του Παπανδρέου ή του πιθανού έκτακτου διαδόχου του που θα συνοδευτεί από την εκλογή όλων όσων πιστά μποϋκοτάρισαν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στα 2 χρόνια της θητείας του, θα είναι επίσης μια συντριπτική ήττα των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών.
Η ανάδειξη και ενδυνάμωση νέων πολιτικών δυνάμεων με καθαρό μεταρρυθμιστικό λόγο, σκέψη και διάθεση θα είναι η ευθανασία των ποικιλώνυμων και πολύχρωμων συμφερόντων που απαγορεύουν κάθε κίνηση προς τα μπρος, προς τον πολιτισμό και διαχέονται σήμερα σε όλους τους σχηματισμούς που αλληλοδαγκώνονται καθώς σκυλεύουν την ελληνική οικονομία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου