Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

η συνάντηση μας και οι κόκκινες γραμμές μας

" Πενήντα και πλέον άτομα, φίλοι και μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, πήραν μέρος σε συζήτηση – συγκέντρωση στο Δημαρχείο της Δραπετσώνας, την Τετάρτη 8/9 το βράδυ, που διοργάνωσε η Δ.Α. Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Μετά το άνοιγμα της συζήτησης από το Στέφανο Μπαγεώργο μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δ.Α., από τους περισσότερους παρευρεθέντες, τονίστηκε η αναγκαιότητα δημιουργίας της σύγχρονης Αριστεράς, η οποία, συν τοις άλλοις, οφείλει να συμβάλει και σε τοπικό και σε περιφερειακό επίπεδο, στη δημιουργία και ανάπτυξη ενός αυτοδιοικητικού ευρύτερου κινήματος, που μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές και προτάσεις -και πριν απ’ όλα αγώνες- θα επιδιώξει τη βελτίωση των όρων και των συνθηκών της ζωής των πολιτών, οι οποίοι συνθλίβονται καθημερινά μέσα από την οικονομική κρίση, την κοινωνική απαξίωση και την περιβαλλοντική υποβάθμιση."
Αυτή είναι η λακωνική ανακοίνωση για την συνέλευση μας στην ιστοσελίδα της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Περιέχει ολόκληρο τον προβληματισμό και τις σκέψεις, χωρίς πολλά λόγια.
Η συνάντηση κράτησε περίπου δυο ώρες.
Πολλές σκέψεις διατυπώθηκαν αναλυτικά, κυρίως γύρω από τα δημοτικά θέματα, τις επιλογές και τις δυνατότητες που έχουμε λίγο πριν τις εκλογές.
Βασικό κριτήριο, η ανησυχία μήπως η Α ή η Β επιλογή μας αποτελέσει πολιτικό λάθος.
Ποιο μπορεί να είναι πολιτικό λάθος σε μια αυτοδιοικητική επιλογή;

Πέρα από την πιθανότητα να εφαρμοστεί ή όχι ένα λογικό πρόγραμμα διοίκησης,
πέρα από την επιθυμία τα όποια έργα προγραμματιστούν στην πόλη να συμφωνούν με τις επιλογές των πολιτών κι όχι των κυβερνητικών παραγόντων,
πέρα από την ουσιαστική πρόθεση τα καθημερινά προβλήματα να είναι η προτεραιότητα της δημοτικής αρχής και να μην θυσιάζονται στο βωμό θολών οραμάτων,
πέρα από την αναγκαιότητα να υπάρξει ειδικό πρόγραμμα στο νέο Δήμο για την ομογενοποίηση των εργαζομένων στους δυο Δήμους που διέλυσε ο Καλλικράτης
υπήρξε και μια διάχυτη αγωνία μεταξύ των παρευρισκομένων.

Μια λογικότατη αγωνία που στηρίζεται στο γεγονός ότι ο Καλλικράτης δίνει την ευκαιρία σε μια κατηγορία ανθρώπων που συμμετείχαν σε δημοτικές αρχές στο παρελθόν σε κάθε Δήμο ξεχωριστά και διαχειρίστηκαν με ιδιαιτέρως αρνητικό τρόπο για τα συμφέροντα του δήμου τους αυτή την εξουσία,
να βγούν από την αφάνεια, μια που οι δραστηριότητες τους είναι άγνωστες στους πολίτες του άλλου Δήμου, και να διεκδικήσουν την επανεμφάνιση τους.

Αποτελεί μια πάγια και κλασσική πρακτική στις δημοτικές παρατάξεις, στη ζυγαριά της επιλογής προσώπων ανάμεσα σ’ αυτόν που κουβαλά πολλούς ψήφους αλλά είναι πονηρούλης (με την κακή έννοια του όρου) και σ’ αυτόν που δεν κουβαλά πολλούς ψήφους αλλά είναι καθαρός (με την ηλίθια έννοια του όρου) να συντρίβεται ο δεύτερος.
Στο βωμό της νίκης, τακτικά οι αρχές καίγονται πρώτες, ως πιο ευαίσθητες.
Θα πρέπει λοιπόν να συμφωνούμε όλοι, ότι η νίκη δεν είναι αυτοσκοπός.
Η νίκη είναι αναμφισβήτητος στόχος, συνοδευόμενος από αρχές, που τις εγγυούνται κατά το δυνατόν το παρελθόν και το παρόν των προβεβλημένων προσώπων σε ένα ψηφοδέλτιο που επιδιώκει την νίκη.
Αποτελεί υποχρέωση μας, η συμπλήρωση ενός ψηφοδέλτιου των προσεχών δημοτικών εκλογών να έχει σαν πρωταρχικό στόχο την συμμετοχή προσώπων κι από τους δυο –πρώην- Δήμους που η κοινή γνώμη σε καμιά περίπτωση δεν έχει ταυτίσει με ύποπτες ιστορίες και δοσοληψίες.
Κι αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να εγγυηθούμε και προς τα μέλη και τους φίλους της Δ.Α. αλλά και προς το σύνολο των δημοτών μας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου