Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

το Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ



Αρχίζει το Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ σε λίγες ώρες.
Ίσως το πιο παράδοξο συνέδριο αριστεράς –συντηρητικής, αντιδραστικής, προοδευτικής, σε όλες τις εκφάνσεις της- εδώ και χρόνια.
Σχεδόν πάντα, εμφανίζονταν τρεις τάσεις στην ανανεωτική αριστερά. Μια πιο αριστερή (η κλίμακα πάντα με τα λενινιστικά μέτρα και σταθμά μην παρεξηγηθούμε), μια πιο δεξιά και στη μέση η συνήθως αποκαλούμενη προεδρική η οποία έπαιζε τον ρόλο του ισορροπιστή και εν πολλοίς εγγυητή της ενότητας του κόμματος.  
Στο 2ο συνέδριο μας, το παράδοξο είναι ότι η προεδρική φρουρά δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του εγγυητή της ενότητας, κάθε άλλο. Η αλλόκοτη και αλλοπρόσαλλη τακτική από την εποχή της εξόδου μας από την κυβέρνηση μέχρι σήμερα, μόνον διαλυτικές επιπτώσεις έχει.
Όλα δείχνουν όμως, ότι τίποτα δεν θα θέσει σε κίνδυνο την ενότητα του κόμματος. Οι παρεμβάσεις του γραμματέα Σπύρου Λυκούδη, είχαν σαν αποτέλεσμα όπως όλα δείχνουν την συγκράτηση των φυγόκεντρων δυνάμεων, σε στιγμές κρίσιμες όχι τόσο για το κόμμα όσο για την κοινωνία, αναδεικνύοντας τον στην πράξη σε εγγυητή της ενότητας του.
Δεν κλείνουν όμως εδώ κάποιοι κύκλοι. Οι επιθυμίες ενός μεγάλου μέρους των πολιτών για την δημιουργία κεντροαριστερού πόλου στην πατρίδα μας σταθερά συνεπαίρνουν μεγάλη μερίδα μελών και κυρίως φίλων του κόμματος, η οποία θα εξακολουθήσει να έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις επιλογές τις διαφαινόμενης ίδιας πλειοψηφίας της ηγετικής ομάδας. Επιλογές που περιορίζονται σε ατομικές προσκλήσεις για λύση στην ουσία των προσωπικών πολιτικών προβλημάτων. Επιλογές που δεν είναι πια μια ευκολοχώνευτη τροφή.
Από την Δευτέρα 16 του μηνός, αρχίζουν και στο λεκανοπέδιο οι διεργασίες που έχουν αρχίσει στην επαρχία, για την οργάνωση και συντονισμό τοπικών ομάδων πολιτών με αναφορά στην έκκληση των «58» και πολλά, πάρα πολλά μέλη του κόμματος θα συμμετάσχουμε. Σε συνδυασμό με την διαφαινόμενη αποτυχία σε επίπεδο μαζικότητας των ανάλογων ενεργειών της ηγετικής ομάδας του κόμματος με τους ομαδάρχες που έχουν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ, το μείγμα πάλι θα αρχίσει να δείχνει την εκρηκτικότητα του και σε ένα κόμμα που λειτουργεί χωρίς καταστατικό τα πιθανά αποτελέσματα είναι απροσδιόριστα σήμερα.
Στο εθνικό μοτίβο, η καθυστέρηση στην δημιουργία της Ελληνικής «ελιάς» απέναντι στην προσπάθεια παλιννόστησης του δικομματισμού από τον δεξιό και αριστερό λαϊκισμό, του δίνει πόντους επιτυχίας και αυτό ίσως αποβεί μοιραίο όχι μόνο για το κόμμα μας, αλλά για την ίδια την κοινωνία.
Τίποτα δεν τελειώνει με μια εκλογική αναμέτρηση, τίποτα όμως επίσης δεν επαναφέρει τις ευκαιρίες όταν προσπερνιόνται.
Εννοείται, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα του συνεδρίου, όσοι πιστεύουμε σε αυτή την προσπάθεια συγκρότησης της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης ή όπως αλλιώς την πούμε, πρέπει να παλέψουμε στο προσεχές δίμηνο για την συγκρότηση της, ελπίζοντας ότι πολλοί θα αλλάξουν στάση διαβλέποντας την πολιτική ανατροπή που επιφυλάσσει το μέλλον της.

4 σχόλια:

  1. Στις 4 το πρωί είχες έμπνευση!
    Εκεί που λες "Οι επιθυμίες ενός μεγάλου μέρους των πολιτών για την δημιουργία κεντροαριστερού πόλου στην πατρίδα μας σταθερά συνεπαίρνουν μεγάλη μερίδα μελών και κυρίως φίλων του κόμματος" γιατί δεν σκέφτεσαι πως την επιθυμία τους αυτοί οι πολίτες (όχι του κόμματος μόνο) την έκαναν πραγματικότητα συρρέοντας στον Συριζα για να φτιάξουν (χωρίς να περιμένουν τις ηγεσίες) μόνοι τους την Ελληνική Κεντροαριστερά που είναι και αριστερά, άρα αμφισβητίας του καπιταλισμού, αλλά και "κέντρο" καθώς αμφισβητεί και την Δεξιά (ΝΔ, ΑΝΕΛ και ΧΑ) και την Κομμουνιστική αριστερά (ΚΚΕ).
    Σου θυμίζω ότι ο χώρος της δημοκρατικής αριστεράς (όχι κόμμα, χώρο εννοώ), στην οποία ανήκω και ανήκα πάντα ακόμα κι όταν ήμουν ΠαΣοΚ και στην οποία ανήκεις κι εσύ, προβληματιζόταν πάντα αμφιταλαντευόμενος ανάμεσα στο ΠαΣοΚ και το ΚΚΕ και τα μέλη του ήταν τα μισά περίπου με το ΚΚΕ και τα άλλα μισά με το ΠαΣοΚ. Τώρα πάει να γίνει το ίδιο με τον Σύριζα αντί ΚΚΕ και το μνημονιακό ΠαΣοΚ αντί του θολού μεν αλλά πατριωτικού ΠαΣοΚ εκείνης της εποχής. Νομίζω ότι τώρα οι επιλογές είναι πιο καθαρές. Αντί του μονολιθικού ΚΚΕ υπάρχει ένας πολύ πιο χαλαρός και προσφάτως συντροφικός Συριζα ενώ απέναντι στο ΠαΣοΚ του Αντρέα ή έστω του Σημίτη υπάρχει ένα κομμάτι προδοτικό που έχει μείνει να υπερασπίζεται τα μέλη του από τις υποθέσεις διαφθοράς στις οποίες είναι μπλεγμένα και να ικανοποιεί τα συμφέροντα των ξένων.
    Η επιλογή είναι εύκολη. Η ΔημΑρ πρέπει να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε (δειλό ή γενναίο θα το κρίνει η ιστορία) και να ξαναγίνει αριστερά ή έστω δημοκρατική. Αυτά τα δυο με ΝΔ του Σαμαρά και Βορίδη- Άδωνη- χειραγωγημένο ΠαΣοΚ δεν συμβιβάζονται. Δεν είναι απλά ΔΕΞΙΑ αυτό το πράγμα, είναι η πιο αποκρουστική δεξιά που υπήρξε ποτέ (πέραν της ΕΠΕΝ και της ΧΑ βεβαίως)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πλάκα μου κάνεις!
    Πρώτα για να σε παρακολουθήσω, πότε αποφάσισες ότι δεν είναι στο μπλοκ που προτείνεις οι ΑΝΕΛ; (Σου θυμίζω, παλιότερα είχες και τους ΧΑ στις πατριωτικές δυνάμεις). Δεν το θεωρώ αξιοπερίεργο, κάπου εκεί γυρνοβολά και το "Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ". Όταν κατατάσσεις τον Σημίτη και όσους τον εκτιμούν στις "προδοτικές δυνάμεις" και αφήνεις απ έξω τον τσοχατζοπουλικό -εσμό που βρήκε καταφύγιο στον συριζα, μιλάμε για τελείως διαφορετικά πράγματα και σίγουρα έχουμε μια τελείως διαφορετική Ελλάδα στο μυαλό μας. Η ΔΗΜΑΡ έχει να υπερηφανευτεί για την συμμετοχή της στην κυβέρνηση που έσωσε την Ελλάδα από την χρεωκοπία, την οποία επιθυμούσες και προπαγάνδιζες, και όσοι είμαστε εκεί, ευχόμαστε να μην βάλλει ποτέ στο περιθώριο αυτήν της την πράξη προκειμένου να εξυπηρετήσει ιδιοτελή συμφέροντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Μανώλη
      Μην τσαντίζεσαι, είσαι καλύτερος ως ψύχραιμος
      Επί της ουσίας τώρα:

      Άλλο πράγμα ο προσανατολισμός του χώρου της δημοκρατικής αριστεράς που έχει δεξιά της τη δεξιά [ΝΔ-ΑΝΕΛ-ΧΑ] και αριστερά της την αριστερά [τον Σύριζα, την Ανταρσύα και το ΚΚΕ] κι άλλο η δυνατότητα διακυβέρνησης με αντικατάσταση των Σαμαροβενιζέλων που μπορεί να γίνει με Συριζα-Δημαρ και Ανελ. Τη ΧΑ δεν την έβαζα σε κυβέρνηση απλά την θεωρούσα (και την θεωρώ ακόμη μέχρι να με διαψεύσει) αντιμνημονιακή δύναμη που πρέπει να προστίθεται στα κουκιά εκείνων που επιθυμούν να διώξουν την κυβέρνηση της καταστροφής και αν είναι δυνατόν να την δικάσουν για όσα έκανε υπηρετώντας ξένα συμφέροντα μέσω της εξαθλίωσης των Ελλήνων.
      Τα περί Τζοχατζοπουλικών στο Σύριζα τα θεωρώ απλά γελοία (ο Κοτσακάς δεν φτάνει) και φτηνές δικαιολογίες. Όπως ξέρεις ο Σύριζα έχει ελάχιστα στελέχη του ΠαΣοΚ, δυσανάλογα λίγα σε σχέση με τη μαζική μετακίνηση ψηφοφόρων του πρώην ΠαΣοΚ. Ο λαός (και κατά βάση ο λαός του ΠαΣοΚ) διάλεξε Συριζα γιατί είχε πιο συνεπή αριστερή στάση κόντρα σε ένα καθαρά νεοφιλελεύθερο μνημόνιο. Ήταν πολύ κρίμα που η Δημαρ δεν πήρε τον κύριο όγκο αυτών των ψήφων που κανονικά εκεί θα συνέρεαν εξ αιτίας μιας ασαφούς ενδοτικής στάσης η οποία μάλιστα επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια με τη στήριξη της πιο σκληρής δεξιάς με γελοία επιχειρήματα όπως την αποφυγή μιας χρεοκοπίας που δυστυχώς έχει ήδη συμβεί από το 2010-2011.
      Η επιλογή μιας Αριστερής (φιλολαϊκής) ή μιας Δεξιάς (σκληρής τραπεζογλύφτρας) πρότασης είναι στην ουσία επιλογή ανάμεσα σε δυο πράγματα:
      Πρώτον: Ποιος θα πληρώσει περισσότερο για την χρεοκοπία;
      Η Δεξιά τα παίρνει από την τσέπη και την ζωή του λαού (ονομάζοντας την κλοπή εσωτερική υποτίμηση) ενώ η Αριστερά θα ρίξει το βάρος της πληρωμής περισσότερο στον χρηματοπιστωτικό τομέα (τράπεζες και φαντς) που είναι και οι κύριοι υπεύθυνοι της κρίσης και της συνακόλουθης χρεοκοπίας. Δεν γίνεται να μην πληρώσουμε την προδοσία του 2010 και μένει μόνο να δούμε ποιος θα πληρώσει.
      Δεύτερον: Ποια θα είναι η ανάπτυξη; (το επόμενο βήμα)
      Η Δεξιά (εκφραζόμενη από Μέρκελ-Σόϊμπλε, περιγεγραμμένη στο μνημόνιο, εφαρμοζόμενη από Σαμαρά κλπ.) μας θέλει να είμαστε ένα σύνολο περιφερειακών εργοστασίων με φτηνά μεροκάματα, κάτι ανάλογο της Βουλγαρίας, Εσθονίας, Ρουμανίας κλπ., ενταγμένοι σε ένα ευρωπαϊκό σύστημα “εξαγωγών” συμπληρωματικό της Γερμανίας.
      Η Αριστερά θέλει εθνική οικονομία προσανατολισμένη στις εσωτερικές ανάγκες που προφανώς θα γίνει με εθνικό νόμισμα όταν θα μας την αρνηθούν.
      Σκέφτομαι τώρα που τα γράφω αυτά να κάνω μια σχετική ανάρτηση … σε αφήνω, γεια και να είσαι καλά … στις δημοτικές πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε ….

      Διαγραφή
  3. Ναι... γεια... καλή ανάρτηση. και καλά κουκιά. Μην ξεχάσεις να πάρεις υπόψη ότι οι τράπεζες που υπολογίζεις να πληρώσουν στην ουσία δεν είναι ιδιωτικές πια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή