Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

Πολύ όμορφο το www.keratsini-drapetsona.gr

Πολύς ντόρος είχε δημιουργηθεί, ειδικά εκ μέρους της μείζονος αντιπολίτευσης για την ιστοσελίδα του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας (www.keratsini-drapetsona.gr). Η κριτική εστιαζόταν κυρίως στην καθυστέρηση που παρουσιαζόταν τόσο στην κατασκευή της (αφού έπρεπε να εφαρμοστεί Καλλικράτης και στην ιστοσελίδα), όσο και στην ανάρτηση των ειδήσεων και αποφάσεων Δ.Σ. κλπ κλπ
Ενδεχομένως στο θέμα τη καθυστέρησης της κατασκευής της ιστοσελίδας, η αντιπολίτευση να έχει δίκιο. Εκεί που νομίζουμε ότι πρέπει οι πάντες γενναία να παραδεχτούν, είναι το γεγονός ότι η νέα ιστοσελίδα του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, είναι μία από τις πιο όμορφες και τις καλύτερες (μόλις ολοκληρωθεί), ιστοσελίδες ΟΤΑ της χώρας…
Αν γίνει μάλιστα σύγκριση με τις ιστοσελίδες των πρώην Δήμων Κερατσινίου και Δραπετσώνας αντίστοιχα, η διαφορά δείχνει τεράστια…
Η ανανέωση της είναι online 24 ώρες το 24ωρο και σύμφωνα με πληροφορίες μας πολύ σύντομα οι διαχειριστές της, ετοιμάζουν μια σειρά από ευχάριστες εκπλήξεις…

αναδημοσίευση απο: Κερατσίνι-Δραπετσώνα

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

μια πρόταση για την καθαριότητα (Νο 2)

Πέρασε 15νθήμερο από την ανάρτηση της πρότασης μου για την καθαριότητα και υποθέτω, τώρα που γράφω αυτές τις αράδες ήδη θα έχουν απολυθεί ακόμη 29 συμβασιούχοι της καθαριότητας.
Αυτό είναι ο σοβαρός πονοκέφαλος για έναν αρμόδιο αντιδήμαρχο, κι όχι να διαβάζει την παπαριά που γράφει ο καθένας στο διαδίκτυο.
Γιατί προφανώς, όταν έχεις στο μυαλό σου την λύση και τρέχεις να προλάβεις δεν έχεις την πολυτέλεια της κουβέντας.
Όπως εμείς. Που χαζεύουμε τα σκουπίδια και μπορούμε να αμπελοφιλοσοφούμε ατέλειωτα για λύσεις εγκεφαλικές.
Η πρακτικότητα δεν χρειάζεται εγκεφαλικά σχήματα.
Η πρόταση μου πέρασε στα αζήτητα – ασυζήτητα μάλλον ως αχρείαστη.
Άρα η λύση είναι σε εξέλιξη.
Θα σας ενημερώσω πάλι, μόλις την διαπιστώσω.
Ή καλλίτερα με ενημερώνετε εσείς μόλις την διαπιστώσετε.

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011

Ας κλείσουμε το manual κι ας αυτοσχεδιάσουμε

Oι εργαζόμενοι δεν πρέπει να στρέφονται κατά εργαζομένων.
Θα μπορούσε να είναι αλήθεια, αν και τα επαγγέλματα δεν στρέφονταν κατά άλλων επαγγελμάτων.
Πόσες θέσεις εργασίας ακυρώνει ένας σχεδιαστής-χειριστής απόφοιτος ΤΕΙ ας πούμε, ενός σύγχρονου κοπτικού μηχανήματος ξύλου με την γνωστή επωνυμία CNC;
Αν είναι ευσυνείδητος και καλός στην δουλειά του, τουλάχιστον 5.
Μπορεί η εργατικότητα του να διευρύνει το αγοραστικό κοινό του κλάδου του, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, αλλά αυτό παίρνει καιρό και δεν μετράει.
Αντίστροφα, πόσες νέες θέσεις εργασίας δημιουργεί ένας άχρηστος ή επίορκος δημόσιος υπάλληλος, ας πούμε έξω από το υπουργείο μεταφορών, που δίνει άδειες κυκλοφορίας σε νέους οδηγούς; Μπορεί και 5. Και μάλιστα άμεσα.
Διαλέχτε.

Υπάρχουν ΔΕΚΟ εθνικής και στρατηγικής σημασίας.
Μια απ’ αυτές ήταν και η Ολυμπιακή.
Η έλλειψη της Ολυμπιακής από μερικά νησιά του Αιγαίου και από την Αυστραλία, πόσο έχει ρίξει την εθνική περηφάνια, ενώ η οικονομία του ενός εκατομμυρίου ευρώ την ημέρα, για να λέμε του στραβού το δίκιο, πόσο πέρασε απαρατήρητη.
Ο δε ΟΣΕ, μπορεί να μην έχει αυτοκινητάμαξες για Θεσσαλονίκη, όμως καλύπτει πλήρως την άνω Καρδιτσομαγούλα, κάτι που θα απαξίωνε οποιοσδήποτε ιδιώτης.
Αν πάντως οι μεταφορές πρέπει να είναι υπό την διοίκηση του κράτους, κάτι πρέπει να γίνει με τις νταλίκες και τα πλοία.
Μια άλλη εθνικής σημασίας επιχείρηση είναι ο ΟΤΕ, γιατί χειρίζεται το λεπτό ζήτημα της ασφάλειας των τηλεπικοινωνιών και της τηλεματικής. Μέσω των δορυφόρων αλλοδαπής προέλευσης και ελέγχου φυσικά. Ενώ η κινητή τηλεφωνία έτσι κι αλλιώς δεν παρέχει ασφάλεια επομένως μπορεί να είναι ιδιωτική.
Και βέβαια άλλο κύρος είχε η παράκληση του υπουργείου εξωτερικών πριν λίγα χρόνια προς την Google να μην δείχνει στους χάρτες της (Google earth) τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας και της Σούδας από πολύ κοντά.
Αν οι τηλεπικοινωνίες μας ήταν ιδιωτικές, η Google ίσως να μην μας έκανε το χατίρι.
Εθνικής σημασίας η ΔΕΗ. Γιατί άλλη τοξικότητα έχει ο εθνικός λιγνίτης κι άλλη ο ιδιωτικός. Άλλο το έθνος να αγοράζει ρεύμα από την Αλβανία και τα Σκόπια, κι άλλο ο ιδιώτης.
Ο ιδιώτης θα ήταν ικανός να αγοράζει κι από την Τουρκία για να καλύψει τα νησιά.
Κι ο ΟΠΑΠ; Τζόγος είναι και σίγουρα το κράτος μας είναι καλό σ’ αυτό το άθλημα. Δεν εκφράζω άποψη.
Ενώ το νερό της ΕΥΔΑΠ που πλένουμε τα πεζοδρόμια μας από τον τρίτο όροφο θα γίνει σίγουρα ανθυγιεινό στα χέρια του ιδιώτη.
Να τα ιδιωτικοποιήσουμε όλα λοιπόν;
Δεν είναι αυτό που σκέφτομαι, μα την Παναγία.
Το ζητούμενο είναι να μην κρυβόμαστε πίσω από λέξεις.
Εκεί μπορεί να κρύβεται μόνο ο Αλέξης. (όπως λέει το τραγούδι, να μην παρεξηγηθώ)
Αν θα πουληθεί ή θα μείνει στο κράτος μια επιχείρηση, πρέπει να εξηγηθεί με σύγχρονα απλά επιχειρήματα οικονομικής και κοινωνικής φύσης, κι όχι με φαμφάρες.

Είναι ξεπούλημα η νέα σύμβαση κατώτερης αμοιβής στα 510 ευρώ;
Είναι.
510 ευρώ σημαίνει 120 ευρώ περίπου βδομαδιάτικο.
Σήμερα το βδομαδιάτικο είναι περίπου 35 ευρώ επί 3 ,5 μέρες (την μια βδομάδα 3 μεροκάματα, την άλλη 4) ίσον 122,5.
Μήπως το πρόβλημα δεν είναι τα 510 ευρώ, αλλά η τεράστια ανεργία που επιτρέπει την ελεύθερη προς τα κάτω διαπραγμάτευση του μεροκάματου, και η ανυπαρξία αγοράς που απαγορεύει το παραγωγικό 5νθήμερο;
Σε τι ελπίζουμε κάνοντας νόμο αυτή την σύμβαση; Να χώνουμε πρόστιμα για να αυξάνουμε τα δημόσια οικονομικά;

Δημόσιες επενδύσεις για να ανασάνει η αγορά.
Δηλαδή;
Εργολαβίες; Έργα υποδομής;
Έχουμε χαρακτηρίσει «ατμομηχανή της ανάπτυξης» όλα τα έργα υποδομής, κοινώς τσιμέντο και πίσσα, προκειμένου να μοιράζουμε δουλειές στους γνωστούς μεγαλοεργολάβους.
Χρειάζονται τα έργα υποδομής, αρκεί να εξυπηρετούν την αύξηση της παραγωγικότητας και διακίνησης των αγαθών. Δεν είναι αυτοσκοπός.
Το ΕΣΠΑ στέκει αναξιοποίητο κατά 92% περιμένοντας να απορροφηθεί από το κράτος.
Τούτο το κράτος που από τη μια αδυνατεί να καλύψει το ποσοστό συμμετοχής του στο πρόγραμμα και από την άλλη θέλει να καρπωθεί ολόκληρη την αξία.
Αν είχε δοθεί μεγαλύτερο ποσοστό στον ιδιωτικό τομέα, μόνο από τον ΦΠΑ θα είχε μειωθεί η συμμετοχή του στο 32% από 55% και θα είχε δημιουργήσει σταθερές θέσεις εργασίας για να εισπράττει εισφορές και φόρους.
Αυξήθηκαν κατά 250.000 οι άνεργοι, φτάνοντας στις 815.000.
Σημερινά νέα για να είμαστε και στην επικαιρότητα.
Βέβαια το πρόβλημα των ανέργων, πέρα από το ότι δεν έχουν δουλειά, είναι ότι δεν τους εκφράζει και κανένας πολιτικός φορέας. Είναι θύματα του συστήματος κι αυτό αποτελεί την σπουδαιότερη χειροπιαστή παρηγοριά τους.

Η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας στην παγκόσμια διακίνηση και διαμάχη των ιδεών είναι ότι εδώ όλοι συγκλίνουν σε μια αρχή.
Στον κρατισμό.
Από την δεξιά ως την αριστερά.
Μήπως, τουλάχιστον για την αριστερά ήρθε η ώρα να κλείσει το manual του μαρξισμού και να αυτοσχεδιάσει;

Αναζητώντας την αριστερά της ευθύνης

Προσυπογράφω το κείμενο του Λεωνίδα Καστανά.
Διαβάστε το προσεκτικά, γιατί αρκετοί θα ανακαλύψετε δικά ερωτηματικά και απορίες.

.... "Το βασικό αίτημα όλων των παρατάξεων που κατεβαίνουν στις εκλογές της ΟΛΜΕ είναι ακόμα το «1400Ε καθαρά, πρώτος μισθός, για κάθε καθηγητή που διορίζεται στο δημόσιο» και «να γίνουν εδώ και τώρα μαζικοί διορισμοί». Και το αίτημα αυτό το έχουν παρατάξεις και κομματικές οργανώσεις που αποτελούνται από εχέφρονες κατά τα άλλα ανθρώπους και μάλιστα επιστήμονες.
Και μόνο αυτό το παράδειγμα φτάνει για να αντιληφθούμε τον άκρατο βολονταρισμό που διαπερνά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.
Η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη και πολιτική τοποθέτηση, ξέρει πολύ καλά τι θέλει και τι δεν θέλει στην παρούσα φάση.
Δεν θέλει μεταρρυθμίσεις που τη ξεβολεύουν και θέλει το δανεικό χρήμα να ρέει άφθονο, όπως παλιά, χωρίς δεσμεύσεις. Δεν θέλει τους όρους των μνημονίων και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, αλλά θέλει τα δις Ευρώ του....

....Η πλειοψηφία του λαού μας επιλέγει τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Επιλέγει να μείνει στη ζώνη του Ευρώ και στην ΕΕ. Και όμως αναζητά λύσεις μαγικές για να αποφύγει τη χρεοκοπία, χωρίς όμως και να επιλέγει τη λύση της δραχμής ή να γίνει τριτοκοσμική χώρα. Οι κάτοικοι αυτοί της χώρας είναι ρεαλιστές, ζητούν το αδύνατο.

Η αντιπολίτευση έχει πιαστεί γερά από αυτή τη διάθεση της πλειοψηφίας και πολιτεύεται ανάλογα. Δεν φαίνεται να ιεραρχεί ως πρώτιστο, τη σωτηρία της χώρας. Αντιθέτως την ενδιαφέρει πρωτίστως το μελλοντικό εκλογικό αποτέλεσμα, που άλλους πιθανόν να τους φέρει στην εξουσία και άλλους να τους δώσει μια θέση στη βουλή και στην κρατική επιδότηση. Ενώ ενδόμυχα αγωνιά αν το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να υλοποιήσει το Μεσοπρόθεσμο, αρνείται να το ψηφίσει, αρνείται κάθε συναίνεση. Κυρίως όμως αρνείται να κάνει πολιτική, αρνείται την ελάχιστη διαπραγμάτευση. Νομίζω είναι πρωτοφανές. Με ένα ΠΑΣΟΚ να έχει χάσει την πολιτική του νομιμοποίηση, να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και μια χώρα στο χείλος του γκρεμού, η ΝΔ αρνείται να «πουλήσει» τη συγκατάθεσή της ή την ανοχή της με αντάλλαγμα την προσαρμογή των όρων που επιβάλει το μνημόνιο στο δικό της πρόγραμμα. Αρνείται την πολιτική ηγεμονία που της προσφέρεται.


....Δεν σας κρύβω ότι καταλαβαίνω και νιώθω την επιλογή του κόμματός μου. Με γεμίζει ανακούφιση γιατί δεν χρειάζεται να πείθω τον κάθε κακόπιστο ή καλόπιστο ότι δεν είμαι τσιράκι του ΠΑΣΟΚ, δεν είμαι τσάτσος και δεκανίκι κανενός. Με γλυκαίνει γιατί δεν με απομακρύνει από το αριστερό ακροατήριο αυτής της χώρας, που έχει ως θρησκεία του την άρνηση στην κάθε εξουσία. Με «ωφελεί» γιατί με κρατάει κοντά σε άλλες δυνάμεις και σε μελλοντικές με αυτές εκλογικές συμπράξεις. Το κακό είναι ότι βλέπω στον καθρέφτη εκείνο το «ευθύνης» να μου βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα. Να μου βγάζει το μάτι.

ολόκληρο εδώ: Μη μαδάς τη μαργαρίτα: Αναζητώντας την αριστερά της ευθύνης:

Το μεγάλο μας τσίρκο...πέτυχε







Απόλυτα ικανοποιημένοι έμειναν όσοι παρακολούθησαν την θεατρική παράσταση του 4ου δημοτικού σχολείου Δραπετσώνας, ανάμεσα τους και ο δήμαρχος Λουκάς Τζανής, και ο αντιδήμαρχος παιδείας Καψοκόλης Πέτρος, και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Χρυσός Αλέκος.
Ας μην πούμε "επαγγελματική δουλειά", ας πούμε "ημιεπαγγελματική" για να μην έχουμε γκρίνιες.
Οι μικροί ηθοποιοί όμως, έδειξαν όλη την επαγγελματική επάρκεια που χωρά η ηλικία τους.
Οι φωτογραφίες δεν καλύπτουν την πραγματικότητα, μια γεύση δίνουν.

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Το μεγάλο μας τσίρκο...

...με αυτή την "υπερπαραγωγή" θα κλείσει την σχολική χρονιά το 4ο δημοτικό σχολείο Δραπετσώνας.
Λίγο παρακολούθησα την πρόβα χθες Κυριακή και, ομολογώ συγκινήθηκα.
Και από το ταλέντο των μικρών ηθοποιών, και από τις αναμνήσεις του έργου.
Πιο κάτω οι προσκλήσεις:









Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

περίεργο άθλημα

ένα περίεργο άθλημα είναι σε εξέλιξη στο δήμο μας.
Το άναμμα φωτιάς στους κάδους της ανακύκλωσης.


Σ' αυτή την μορφή είδα τον κάδο σήμερα το μεσημέρι, στη γωνία Αγ.Παντελεήμονος και Πόντου, στη Δραπετσώνα.


Και όπως με βεβαίωσε ο προϊστάμενος καθαριότητας του δήμου όταν τον πήρα τηλέφωνο, είναι το τρίτο παρόμοιο περιστατικό μέσα σε λίγες μέρες.
Τι διάολο καφρίλα είναι πάλι τούτη, δεν ξέρω.

Hττημένοι Γιαπωνέζοι της Βραζιλίας

Από το LEFT LIBERAL SYNTHESIS

μια καταθλιπτική ματιά με αφορμή ένα άγνωστο και τραγικό γεγονός λίγο μετά την λήξη του Β παγκόσμιου πολέμου:


Στην Βραζιλία του 1945 ξεσπά ένας περίεργος εσωτερικός πόλεμος. Οι Ιάπωνες μετανάστες αλληλοσκοτώνονται μεταξύ τους κατά δεκάδες, σε μια μάχη χωρίς οίκτο. Οι δύο ομάδες ονομάζονταν kachigumi και makegumi. H διαφορά τους δεν ήταν οικονομική, ήταν κάτι σοβαρότερο , ήταν μια θεμελιακή διαφορά ερμηνείας και κατανόησης πραγματικών γεγονότων.

Οι kachigumi (νικηφόροι) υποστήριζαν πως η Ιαπωνική καταστροφική ήττα του Β παγκοσμίου πολέμου ήταν απλά μια προπαγάνδα των συμμάχων , δεν υπήρχε ήττα , ενώ οι makegumi (ηττημένοι) υποστήριζαν ότι αυτή ήταν η πραγματικότητα. ....


η συνέχεια με κλικ εδώ