Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η πώληση του ΟΛΠ και οι ρόλοι (τους)






Η κατάληξη της πορείας στο υπ. Ναυτιλίας

Η σύγχυση ρόλων, ως παράπλευρη συνέπεια της συγχυσμένης λήψης αποφάσεων, βρίσκει την μεγαλειώδη εμφάνιση της στην υπόθεση της πώλησης του ΟΛΠ.
Η κυβέρνηση τελώντας σε σύγχυση, αποφάσισε να πουλήσει σε έναν μόνον επενδυτή έως και το 67% των μετοχών του. Όλα αυτό στα πλαίσια των αποκρατικοποιήσεων με φορέα το ΤΑΙΠΕΔ. Ίσως και με την αυτογνωσία ότι το κομματικό κράτος στην Ελλάδα ήταν και είναι αθάνατο, επομένως και ανίκανο να διοικήσει έναν σύνθετο οργανισμό όπως αυτόν του λιμανιού. 
Η αντιπολίτευση ως αντίδραση και με πλήρη σύγχυση ρόλων, αναθέτει στις μετωπικές αυτοδιοικητικές κινήσεις της να αναλάβουν τον ρόλο των μαχητικά αντιδρώντων.
Οι συνδικαλιστικοί φορείς δημοσίου (δεν υπάρχουν και άλλοι), σταθεροί στην αρχή «τα πάντα δημόσια»
Εννοείται ότι η διεθνής εμπειρία για την καλύτερη και αποδοτικότερη λειτουργία ενός λιμένος, όπως την εκφράζουν εμπειρογνώμονες τεχνοκράτες και ακαδημαϊκοί, στην περίπτωση μας δεν αξίζει προσοχής.
Ανάμεσα στην κυβερνητική πρόθεση να πωλήσει το 67% του ΟΛΠ και στην θέση της αντιπολίτευσης να παραμείνει στο δημόσιο και ίσως να διώξει και την COSCO (δεν ξέρω, το λένε ακόμη;), διαβάζω σε εκτενή ρεπορτάζ την μεταφορά της διεθνούς εμπειρίας όπου μεταξύ άλλων λέει:
«Είναι λίγο οξύμωρο να δοθεί όλος ο Πειραιάς σε έναν ιδιώτη, όταν οι νέες ευρωπαϊκές οδηγίες μιλούν για πολλούς διαχειριστές και παρόχους στις λιμενικές υποδομές, αλλά και για τη σύσταση ρυθμιστικών αρχών», επισημαίνουν εδώ και καιρό πανεπιστημιακοί και τεχνοκράτες εξειδικευμένοι στην εξέλιξη της παγκόσμια λιμενικής βιομηχανίας και ιδιαιτέρως στα πλαίσια των πολιτικών της Ευρώπης.
Και… Η λύση της πώλησης του συνόλου των μετοχών της λιμενικής εταιρείας σε ιδιώτη δεν εφαρμόζεται πλέον πουθενά, όχι μόνο σε ευρωπαϊκά λιμάνια, αλλά και παγκοσμίως. Και όπου εφαρμόσθηκε όπως στη Μ. Βρετανία επί Θάτσερ σε 3λιμάνια, οδήγησε σε αποτυχία. Το αξίωμα ότι στα λιμάνια πρέπει να αποκλείεται το σχήμα του (κρατικού ή ιδιωτικού) μονοπωλίου ισχύει παγκοσμίως. Αυτό συνδέεται με τον υπο έγκριση ευρωπαϊκό κανονισμό για την αγορά λιμενικών υπηρεσιών, που θα προβλέπει πως δεν μπορεί να υπάρχει ένας μόνο λειτουργός σε κάθε λιμενική υπηρεσία. Κανονισμός που θα ψηφισθεί κατά την Ελληνική Προεδρία και θα αναφέρει πως σε κάθε μεγάλο λιμάνι θα πρέπει να δημιουργηθούν Ανεξάρτητη Αρχή Λιμένος, Εποπτικό Συμβούλιο Χρηστών, ενώ θα πρέπει να δραστηριοποιούνται τουλάχιστον δυο διαχειριστές και πολλοί χρήστες… Δεν θα είναι νοητή η λειτουργία του Λιμένος είτε ως Κρατικού Μονοπωλίου, είτε ως Ιδιωτικού Μονοπωλίου...
Μια λύση που συνοψίζεται στην πιο κάτω παράγραφο…
Η συνέντευξη τύπου των υποψηφίων δημάρχων του ΣΥΡΙΖΑ
Ιστορικά, το μοντέλο της παραχώρησης λιμενικών δραστηριοτήτων -σχετικά πρόσφατο στη χώρα μας- υιοθετήθηκε ως ένα δόκιμο μοντέλο για την ανάπτυξη των λιμένων. Με την υλοποίηση της παραχώρησης, εξασφαλίζονται ξένες επενδύσεις σε υποδομές, χρηματοδοτήσεις των επενδύσεων χωρίς εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, προσελκύονται φορτία, επιτυγχάνονται αναπτυξιακοί και εισπρακτικοί στόχοι, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, ενισχύεται η τοπική και η εθνική οικονομία και, τέλος, εξυπηρετείται καλύτερα και οικονομικότερα ο καταναλωτής, ενώ δημιουργείται υπεραξία στον Οργανισμό.
…δημιουργεί την εύγλωττη απορία, γιατί και τα δυο εμπόλεμα μέρη (κυβέρνηση-αντιπολίτευση) αρνούνται να την εξετάσουν.
Και η απορία πολλών μελών των δυο μερών, γιατί και οι υπόλοιποι νηφάλιοι πολίτες δεν συμπαραστεκόμαστε στην μια ή την άλλη ενέργεια, μάλλον θα έχει ως απάντηση, ότι δεν έχουμε όλοι την διάθεση να εμπλακούμε στα προεκλογικά ή στα ιδεοληπτικά παιχνίδια εξουσίας που παίζουν μεταξύ τους.
Το ΤΑΙΠΕΔ πρέπει άμεσα να διακόψει το σχέδιο πώλησης του ΟΛΠ σε έναν μεγαλοεπενδυτή, όχι για να τον κρατήσει στο δημόσιο, και να προσλαμβάνει ημετέρους, και να διαχειρίζεται τεράστια ποσά είτε από τα κέρδη είτε από τα ελλείμματα, αλλά για να επανεκτιμήσει την κατάσταση με κεντρικό άξονα την διεθνή εμπειρία για την ανάπτυξη της οικονομίας και του τόπου μας.



Η «ναυμαχία» του Πειραιά. Κρίσιμα ερωτήματα για την πώληση του ΟΛΠ






Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Βολική άγνοια ή εσκεμμένη αδιαφορία;



Δυο περίπου μήνες πριν ολοκληρώσει την θητεία της η δημοτική αρχή του κ. Λουκά Τζανή επιχαίρει για την τελευταία(;) καταστροφή που προξενεί στο δήμο μας.
Αναφέρομαι στην απόφαση του ΟΡΣΑ να καθορίσει συντελεστή δόμησης στην περιοχή της ανάπλασης 0,6 και όχι 0,4 όπως είχε αποφασίσει το δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας, επιτρέποντας την τσιμεντοποίηση περίπου 130.000 τετραγωνικών μέτρων επιπλέον. (το σύνολο του δομημένου χώρου να είναι 390.000 τ.μ. αντί 260.000 τ.μ.)
Δεν θα συμφωνήσω με την υπόθεση του φίλου μου Γιώργου Τσιρίδη ότι ο πανηγυρισμός για την επιβολή των 130.000 επιπλέον τετραγωνικών, οφείλεται σε γκάφα της δημοτικής αρχής, ή έστω στην αδιαφορία της για ότι συμβαίνει «στη νέα Καλλικρατική γη» του δήμου.
«Είναι πολλά τα λεφτά Άρη» που θα έλεγε και ο αγαπημένος μας κακός Καλογήρου στον ελληνικό κινηματογράφο. Και είναι ακόμη ανοιχτές οι πληγές που μας δημιούργησε και μας δημιουργεί η πληροφόρηση από «λάθη» και «αβλεψίες» πολιτικών πράξεων και πολιτικών προσώπων στο παρελθόν. 
Οι Ζώνες Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (ΖΕΑ) γενικώς προβλέπουν και δυνατότητα πράσινου, είναι όμως στην ευχέρεια του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και του ΟΡΣΑ, οι προτάσεις του δήμου γίνονται πια παρακλήσεις.
(…Στις ζώνες αυτές μπορεί, με π. δ/γμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων κατά τη διαδικασία του άρθρου 154 να τροποποιείται το εγκεκριμένο σχέδιο, να ορίζονται χρήσεις γης, όροι και περιορισμοί δόμησης και οποιαδήποτε άλλη απαραίτητη πολεοδομική ρύθμιση για την εξασφάλιση του ελέγχου της περιοχής. Προκειμένου για τους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης, όπου κατά τη διαδικασία αυτή απαιτείται γνώμη του ΣΧΟΠ, νοείται γνώμη της εκτελεστικής επιτροπής των Οργανισμών Αθήνας και Θεσσαλονίκης αντίστοιχα… http://www.minenv.gr/1/13/131/13108/g13108185.html )

Η στενή παρακολούθηση και ενδεχομένως η αγωνιστική κινητοποίηση μας για να μην δημιουργηθούν αρνητικά γεγονότα στην πόλη είναι επιβεβλημένη. ΄
Όμως να το διατυπώσω απλά.
Αυτή η ιστορία είναι τόσο σημαντική για τον δήμο μας, που δεν ενδείκνυται για παραταξιακή σπέκουλα. Απαιτεί την ύψιστη δυνατή σύμπραξη δημοτικών κινήσεων, παρατάξεων και πολιτών γι αυτό  απαιτείται στο συγκεκριμένο θέμα η δημιουργία διαπαραταξιακής επιτροπής ανάπλασης με μόνο προαπαιτούμενο ότι τον όποιο σχεδιασμό για την περιοχή μας, όποτε προκύψει, πρέπει να τον εγκρίνουν οι κάτοικοι με δημοψήφισμα.
Ο κ. Τζανής και η παράταξη του δια της αδράνειας, εσκεμμένης ή όχι μας έχουν εκθέσει σε μεγάλο οικιστικό κίνδυνο.