11 απαντήσεις στα 11 αυτογκολ

Επιμένουν οι αγαπητοί συνδημότες μας που αναρτούν το δραπετσινι ότι τα 11 «αυτογκόλ» που χρεώνουν την δημοτική αρχή του Τζανή στην διαδικασία εκλογής συμπαραστάτη του δημότη, λίγο πριν νικήσει στην παράταση, δεν κρύβουν ίχνος εμπάθειας
Απαντούν μάλιστα «Εμπαθείς γιατί; Αν θέλετε (θέλεις) γράψε για ένα από 11 σημεία που διακρίνεις εμπάθεια; Είμαστε έτοιμοι να το διαγράψουμε! Με επιχειρήματα όμως...»

Εγώ διαφωνώ. Δεν είναι δυνατόν να νικήσεις βάζοντας 11 αυτογκόλ, εκτός αν κάνεις πλάκα με τους αντιπάλους σου.
Δεν πιστεύω ότι οι αντίπαλοι είναι για πλάκα, ούτε ότι ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης μας έχει όρεξη για πλάκα.

Τι μένει;
Η εμπάθεια των τρίτων.
Για να δούμε:
1.Δεν ήταν δυνατόν να βγει ντουντούκα να ζητά υποψηφιότητες, ούτε να γίνει αφισοκόλληση. Υποτίθεται, οι ενδιαφερόμενοι είναι σύγχρονοι ενεργοί πολίτες, και αν μη τι άλλο, ένα κομπιούτερ και μια σύνδεση στο internet οι ίδιοι ή το περιβάλλον τους, το διαθέτουν. Ήταν ικανοποιητική λοιπόν η ενημέρωση γι αυτό υπήρξαν και 4 υποψηφιότητες.
2. Η ανοικτή δήλωση προτίμησης, θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για άλλες υποψηφιότητες. Ακόμη κι έτσι, μόνο μια κοπέλα τόλμησε από το πουθενά να θέσει υποψηφιότητα.
3.Η δημοτική αρχή ερμήνευσε τις προτάσεις για διαβούλευση με απόλυτα ρεαλιστική σκέψη. Η θολή λογική ότι η αυξημένη πλειοψηφία που ορίζει ο νομοθέτης συνεπάγεται την κατάληψη της θέσης από άτομο που θα προτείνει η αντιπολίτευση δεν στέκει πουθενά, και μόνο άσκοπες κόντρες και χάσιμο χρόνου θα επέφερε.
Άλλωστε και η πρόταση της παράταξης Χρυσού δεν περιείχε καμιά ευρεία λογική. Αν δεν κάνω λάθος, η μόνη σχέση της κυρίας Καμπίτση με τον Δήμο μας, ήταν η συμμετοχή της στο ψηφοδέλτιο Β΄Πειραιά του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές.
4. Δεν προέκυψε καμιά εξαιρετική υποψηφιότητα κατά την διάρκεια της συνεδρίασης για να χρειαστεί πιθανή αλλαγή της απόφασης της πλειοψηφίας για το πρόσωπο του συμπαραστάτη Κι αυτό δεν είναι μομφή για τους άλλους υποψηφίους. Απλώς δεν προέκυψε κάτι εξαιρετικά διαφορετικό ως προς τον Λάλο.
5. Το αφήνω τελευταίο.
6. Να με συγχωρείται, αλλά δεν διέκοψε στις 11.45 την συνεδρίαση ο πρόεδρος.
Αυτό το θεωρώ προβοκάτσια και προσπάθεια εμπλοκής σε προσωπικά μου θέματα γιατί αμέσως μετά την διακοπή έφυγα για το σπίτι μου, και μπαίνοντας μέσα με ρώτησε η γυναίκα μου τι ώρα ήταν
Της απάντησα 01.30.
7. Πράγματι, ήταν αστοχία και προχειρότητα αυτή η ιστορία με την συγκέντρωση των ψηφοδελτίων. Η διαμαρτυρία της αντιπολίτευσης ήταν δίκαιη και διορθώθηκε αμέσως.
8. Καταγράφηκε μια εσωτερική αντίδραση από δυο συμβούλους της πλειοψηφίας. Ποσοστιαία φυσικά υπολείπονται από την εσωτερική αντίδραση στην παράταξη Χρυσού, αλλά οπωσδήποτε οι πράξεις της πλειοψηφίας έχουν άλλη βαρύτητα.
Φυσικά δεν διασαλεύτηκε η συνοχή, αυτό είναι περισσότερο επιθυμία παρα πραγματικότητα Εκφράστηκε μια προσωπική στάση προς τον Λάλο, που κατά την γνώμη μου θα είχε μεγαλύτερη αξία αν ήταν επώνυμη.
Ως εκεί όμως. Τα υπόλοιπα συμπεράσματα για πιθανές μεγαλύτερες απώλειες είναι απλές εικασίες, όπως εικασία παραμένει η άποψη ότι επιβλήθηκε αποχή στην παράταξη Χρυσού για να μην λάβει ακόμη περισσότερες ψήφους ο Λάλος.
9. Οι δεύτερες σκέψεις σαφώς κατευθύνονται προς τον πολιτικό προσανατολισμό της επίσημης παράταξης του ΠΑΣΟΚ, όπου συγχρωτίζεται με κλασσικές αριστερίστικες τακτικές αποχής για να ανταπεξέλθει σε πολιτικές προτάσεις. Αυτό, ελπίζω, δεν θα περάσει «αβρόχοις».
10. Τούτο ‘δω είναι η αποθέωση του λαϊκισμού. Δεν έγινε πρόσκληση ΑΣΕΠ σε διαγωνισμό για να μελετηθούν τα τυπικά προσόντα.
Θα ‘λεγα κανένα τυπικό προσόν δεν μετρά γι αυτή τη θέση.
Πρόκειται για καθαρά πολιτική θέση και τα κριτήρια δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από πολιτικά. Αν ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια ο Λάλος ή έπρεπε να είναι κάποιος άλλος, δεν έχει να κάνει με το νέος, ωραίος, σπουδαγμένος
11. Η έκβαση της ψηφοφορίας, η στήριξη ακόμη και από την παράταξη του Μελά της υποψηφιότητας του Λάλου, που δείχνει ότι τον θεωρεί ικανό να διαχειριστεί υποθέσεις δημοτών που πιστεύουν ότι αδικούνται από την δημοτική αρχή, ή από αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, μέσα σε ένα 24ωρο, με δυο μόλις ψηφοφορίες, αποτελεί επιτυχία του Δήμαρχου και του Προέδρου του δημοτικού συμβούλιου και προσωπικά του Λάλου.
5. Και ξαναπιάνω το 5.
Την τελευταία μέρα που όριζε ο νόμος, έγινε η εκλογή στο Δήμο μας.
Από μόνο του συνιστά καθυστέρηση.
Αν το εντάξουμε στην πανελλαδική συμπεριφορά των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, συνιστά επίτευγμα.
Πόσοι Δήμοι σήμερα που μιλάμε έχουν ολοκληρώσει τις διαδικασίες του Συμπαραστάτη του Δημότη;
Ελάχιστοι.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να ανακαλύψω τον αριθμό γιατί στο ερώτημα «εκλογή συμπαραστάτη του δημότη» στην Google έπεσα σε ένα τεράστια κατάλογο πληροφοριών που έλεγαν «αποτυχία εκλογής». Καθώς και στην ανοικτή επιστολή των οικολόγων πράσινων προς τον υπουργό εσωτερικών Ραγκούση που εκφράζουν την ανησυχία τους για τον θεσμό λόγω της ελάχιστης κατάληξης Δήμων σε απόφαση, στις 5-3-11.
Δοκιμάστε και σεις, 8 μέρες μετά την «λήξη προθεσμίας» που ορίζει ο νόμος, και μετά ας επανέλθουμε στο αρχικό ερώτημα.
Πόση εμπάθεια κρύβει η ανάρτηση σας;.

Ευδοκία ...42 χρόνια μετά, το copyright παραμένει...

Στον υπόγειο Ναό της Τέχνης στο Κερατσίνι, με τη συνοδεία της ναυπηγικής κομπανίας, ο Γιώργος Κουτούζης 42 χρόνια μετά.
Ο λοχίας ...απόστρατος.
Τα βήματα... στον ίδιο πόνο.
Αυτή τη φορά όχι για τον έρωτα.
Για τις επώνυμες μαϊμούδες που θέλησαν να κλέψουν πάθος από τα βήματα του.

Λαϊκές συνελεύσεις στο Δήμο μας

Μια εξαιρετική πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής είναι σε εξέλιξη από χτες, 2 Μαρτίου.
Πρόκειται για την σύγκλιση 9 λαϊκών συνελεύσεων κατοίκων, 7 στο Κερατσίνι και 2 στη Δραπετσώνα, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων για την σύνθεση του τεχνικού προγράμματος του Δήμου, το οποίο θα ενταχθεί στον προϋπολογισμό του 2011.

Στόχος της πρωτοβουλίας πέρα από την πραγματική καταγραφή προβλημάτων της κάθε γειτονιάς, είναι η ενεργοποίηση των πολιτών.
Η μετάδοση της έμπρακτης επιθυμίας του Δήμαρχου και της παράταξης του, να αρχίσει η συμμετοχή του κάθε πολίτη στις δραστηριότητες του Δήμου, να ξεπεραστεί η παγιωμένη αντίληψη που θέλει τους δημάρχους και τις δημοτικές αρχές να κάνουν ότι γουστάρουν, να διαχειρίζονται τις τύχες της πόλης όπως θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν μέσα στο χρόνο της θητείας τους.
Το πρόβλημα που καταγράφεται όπως βγαίνει από τα χείλη του ίδιου του δημότη, έχει άλλη βαρύτητα. Δεν αποτελεί πια ψίθυρο, δεν αποτελεί φήμη ή μεταφορά πληροφορίας, γι αυτό η αξιολόγηση του πρέπει να είναι δημόσια και η ιεράρχηση του αιτιολογημένη.
Δύσκολη απόφαση, απίθανη προσδοκία, γι αυτό ποτέ στο παρελθόν δεν εφαρμόστηκε.
Κάτι μισόλογα του είδους «και μεις κάναμε συνελεύσεις» απέχουν από την πραγματικότητα. Γιατί όσες συνελεύσεις έχουν γίνει στο παρελθόν χαρακτηρίζονταν από τον απολογητικό χαρακτήρα τους και ποτέ από τον προγραμματικό και δεσμευτικό που έχουν οι σημερινές.
Η επιτυχία αυτών των συνελεύσεων μας αφορά όλους.
Εχθρούς και φίλους και αδιάφορους προς τη σημερινή διοίκηση.
Οι αδιάφοροι προς την δημοτική αρχή θα έχουν την ευκαιρία να διαπιστώσουν ότι γίνεται μια πραγματική προσπάθεια συμμετοχής που ενδεχομένως μπορεί να υπερνικήσει την αδιαφορία ως θέση, κι αν η προσπάθεια δεν είναι αρκετή ή ικανοποιητική θα μπορέσουν να καταθέσουν τις ενστάσεις τους.
Οι φίλοι, ανοίγουν «πεδίον δόξης…» προς ένα γιγάντιο δρόμο συμμετοχής και ενεργού δράσης των πολιτών με δυναμικά πλεονεκτήματα προς την παράταξη τους,
Οι δε εχθροί, πάντα μπορούν να προσδοκούν την αποτυχία στην αποτελεσματικότητα της προσπάθειας.
Γιατί ο στόχος θα ήταν παράλογο να τους αφήνει αδιάφορους

Η πρώτη χθεσινή συνέλευση υπήρξε επιτυχής, μαζική και διαφωτιστική.
Περίπου 200 κάτοικοι του Αγ. Μηνά αναφέρθηκαν στα προβλήματα τόσο της γειτονιάς, όσο και ευρύτερα του Δήμου μετά από μια σύντομη ενημέρωση για την δράση της δημοτικής αρχής στους δυο πρώτους μήνες της διοίκησης της.
Μίλησαν όλοι όσοι ήθελαν να πουν κάτι και αυτό ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητικό.
Τα προβλήματα που αναφέρθηκαν, όπως η αποκομιδή των σκουπιδιών, οι κατεστραμμένες σχάρες από τα φρεάτια αποχέτευσης, τα επικίνδυνα αδέσποτα σκυλιά, οι μονοδρομήσεις κάποιων δρόμων, τα προβλήματα που υπάρχουν κυρίως τις νύχτες στο πάρκο Πρεσοφ κλπ, καταγράφηκαν και θα ιεραρχηθούν.
Μια συμβουλή μόνο προς αγχωμένους διοικητικούς υπεύθυνους.
Δεν υπάρχει καμιά ανάγκη άμεσης απάντησης για τα προβλήματα που εντοπίζουν και αναφέρουν οι πολίτες .
Κυρίως γιατί έτσι κλέβετε χρόνο από όσους θέλουν να τοποθετηθούν.
Είναι καλλίτερα να καταγράφετε τα προβλήματα ή τις ιδέες που ακούτε, όπως έκανε ο Δήμαρχος, κι όχι να σημειώνετε τις απαντήσεις που θα δώσετε.

Ο συμπαραστάτης και οι διαρροές

Απέτυχε η εκλογή συμπαραστάτη του δημότη από το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου μας, στην συνεδρίαση της 28-2-11
Από μόνο του δεν είναι περίεργο, μια που η εκλογή σ’ αυτή τη θέση απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 2/3 δηλαδή 27 θετικές ψήφους, ενώ η δημοτική αρχή διαθέτει 25.
Το περίεργο είναι ότι ο πλειοψηφών Λάλος Κανέλος, παρά την στήριξη από την δημοτική αρχή, πήρε μόνο 22 ψήφους.
3 μέλη της πλειοψηφίας δεν τον στήριξαν. Από αυτά τα 3 μέλη, το ένα ήταν απόν.
Το περίεργο είναι ότι η πλειοψηφία σε συνεδρίαση της πριν από λίγες μέρες, μετά από συζήτηση είχε καταλήξει στην στήριξη του Λάλου.
Επομένως κάποιοι από την πλειοψηφία έκαναν το κορόιδο σε κείνην την συνεδρίαση, περιμένοντας να εκφραστούν στη μυστική ψηφοφορία.
Δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό να μην συμπαθούν κάποιοι τον Λάλο.
Δικαίωμα τους.
Όμως είναι μέσα στις υποχρεώσεις τους να εκφράσουν αυτή την διαφωνία τους δημόσια, να δηλώσουν τα κριτήρια που θα πρέπει να έχει ο υποψήφιος συμπαραστάτης και τα οποία δεν καλύπτει ο συγκεκριμένος.
Οι κρυφές λογικές «θα του δείξω εγώ στην ψηφοφορία» δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους, υποτίθεται πολιτικοποιημένους που εκπροσωπούν πολίτες στο δημοτικό συμβούλιο.
Είναι προφανές ότι μέρος της πλειοψηφίας πάσχει πολιτικά.
Η ενέργεια αυτή, πολύ περισσότερο αν θα έχει την ίδια συνέχεια στην επαναληπτική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου σήμερα το βράδυ, είναι βαθιά απολίτικη, γιατί βάζει σε δοκιμασία και πιθανόν ακυρώνει ένα νέο θεσμό, που σήμερα δεν μπορούμε να κρίνουμε την αξία του γιατί δεν έχει εφαρμοστεί, αύριο όμως θα έχουμε την σύγκριση από την εφαρμογή του σε άλλους Δήμους, αλλά θα είναι αργά.
Είναι προφανές, ότι το βάρος της ακύρωσης του θεσμού-αν ακυρωθεί-θα πρέπει να βαρύνει αποκλειστικά την αντιπολίτευση, αν αρνηθεί και στην επαναληπτική συνεδρίαση την ψήφο της.
Κι όχι να γυρίσει μπαλάκι στη συμπολίτευση, η οποία έχει κάθε λόγο να επιθυμεί την επιτυχία της θητείας της.
Εκτός φυσικά, αν η επιτυχία της διοίκησης δεν αποτελεί κορυφαίο στόχο της συμπολίτευσης στο σύνολο της.

παράπλευρες απωλειες

Το μεγάλο όραμα της παραλιακής μετώπης που κόστισε 6,5 εκατομμύρια ευρω, είχε σκοπό να συνδέσει την Δραπετσώνα με το λιμάνι.
Όλοι οι κάτοικοι της πόλης θα μπορούσαν να κατέβουν κατ' ευθείαν στο λιμάνι, χωρίς την μεσολάβηση λεωφορείων και ταξί και να μπουν στο καράβι της επιλογής τους. Εύκολη αναχώρηση για όλους τους προορισμούς, και ακόμη πιο εύκολη επιστροφή από το ταξίδι.
Το τουριστικό κίνητρο προς τους κατοίκους, σκόνταψε όπως όλοι ξέρουμε στην αντιαναπτυξιακή πολιτική του ΟΛΠ, που αν και, η προηγούμενη δημοτική αρχή του έκανε όλα τα χατίρια, αυτός δεν επέτρεψε την πρόσβαση.
Υπάρχουν όμως ζωντανά, που παραβλέποντας τους ανθρώπινους σχεδιασμούς χρησιμοποιούν νυχθημερόν την περίφημη κατασκευή και από τα λαγούμια του λιμανιού και των καραβιών σκαρφαλώνουν και ξεχύνονται στα σπίτια που συνορεύουν με τον γκρεμό.

Κυκλοφορούν σε διάφορα μεγέθη, από ποντικάκι ως αρουραίο, και είναι επικίνδυνα.
Κάτι να γίνει σύντομα κ. Δήμαρχε, γιατί μας βλέπω να κλαίμε, κι άντε μετά να αποδείξεις πως φταίει ο πρώην μας.

Μια μαργαρίτα στο σχολείο: ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ (Δέκα λόγοι) του Ευθύμη Δημόπου...

μια προκλητική κουβέντα στη συνήθεια:

Μια μαργαρίτα στο σχολείο: ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ (Δέκα λόγοι) του Ευθύμη Δημόπου...: " 1. Γιατί όπως γίνεται εδώ και χρόνια δεν πρέπει να «λείπουμε από τη Σαρακοστή» δηλαδή από αγωνιστ..."

οι ηττημένοι τα θέλουν όλα

Να συγκληθούν τα όργανα του ΠΑΣΟΚ για να τιμωρήσουν όσους παρέβηκαν τις εντολές στις δημοτικές εκλογές και δεν στήριξαν το χρίσμα, ζητά ένα τοπικό blog και επικαλείται δυο επιστολές του Ζαχαρία Ζούπη με σχετικό περιεχόμενο.
Υπάρχουν δυο διαφορετικές περιπτώσεις στον καλλικρατικό δήμο μας, και πολλές παρενέργειες αυτής της επιθυμίας για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
Η πρώτη περίπτωση είναι του γραμματέα της οργάνωσης της Δραπετσώνας, όπου εμφανίστηκε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος υπό τον κάτοχο του χρίσματος της Ν.Δ.
Σ’ αυτή την περίπτωση δεν ξέρω αν πρέπει να μιλήσουν γι αυτόν, ή για όλους όσους τον θεωρούσαν σύντροφο τους τόσο χρόνια και τον τίμησαν μάλιστα κάνοντας τον γραμματέα.
Δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Ισχυρίζεται ότι «έβγαλε» δυο Δήμαρχους στην Δραπετσώνα παλιότερα, τον Αραβιάδη και τον Χρυσό. Γι αυτό έκανε την αποκοτιά να προσπαθήσει να βγάλει και τρίτο. Τον Μελά. Βέρος σοσιαλιστής.
Η δεύτερη περίπτωση που τρώει τα συκώτια του συντάκτη, είναι του σημερινού Δήμαρχου Λουκά Τζανή.
Με τον Τζανή συντάχθηκε μια ικανή μερίδα στελεχών του ΠΑΣΟΚ από το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα αγνοώντας την επίσημη υποψηφιότητα του Χρυσού με το χρίσμα του κόμματος.
Φυσικά δεν είμαι αρμόδιος να μιλήσω για τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, μπορώ όμως να μιλήσω για τα ρεύματα που κινούνται στη πόλη μας και παρασύρουν τις βεβαιότητες κάποιων.
Η πρώτη βεβαιότητα που παρασύρθηκε, έλεγε πως ότι αποφασίσει το κόμμα είναι νόμος που όλοι πρέπει να εκτελέσουν είτε τους αρέσει είτε όχι.
Άλλη βεβαιότητα που παρασύρθηκε όριζε πως οι ψηφοφόροι περιμένουν με αγωνία ποιόν θα υποδείξει το κόμμα για να τον ακολουθήσουν, σαν πρόβατα.
Τρίτη βεβαιότητα που παρασύρεται, ορίζει ότι όσοι υπακούουν, έχουν καλυμμένη την πλάτη τους, κι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, θα «χρησιμοποιηθούν» έστω αλλού.
Γι αυτό τα παράπονα.
Υπάρχουν και παράμετροι που οι τοπικοί πολιτικοί αναλυτές που ζητούν «να πέσουν κεφάλια» δεν θέλουν να σκεφτούν.
Το ΠΑΣΟΚ, είχε μπροστά του και δεύτερη επιλογή. Να επιλέξει, όπως έκανε στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη και στη Νίκαια, έναν ανεξάρτητο κοινής αποδοχής υποψήφιο, και να φιγουράρει με τους νικητές.
Παρασύρθηκε στον μοναχικό δρόμο.
Και κάποιοι έχουν ευθύνη γι αυτό. Κάποιοι που είτε δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τις φιλοδοξίες τους, είτε τυφλώθηκαν από τις εμπάθειες τους.
Και με την μέθοδο «ο ένας μου μυρίζει κι ο άλλος μου βρωμά»* οδήγησαν τα όργανα που τώρα εγκαλούν στην λάθος απόφαση.
Και συνεχίζοντας, ζητούν την καταδίκη των νικητών για να εξιλεωθούν οι ίδιοι ως ηττημένοι.
Δεν ξέρω ποιος και πως απαρτίζουν αυτό το όργανο του ΠΑΣΟΚ που καλείται να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
Αλλά θα γουστάριζα ένα όργανο που θα έλεγε:
Κάναμε λάθος που επιλέξαμε την αυτόνομη μοναχική κάθοδο.
Έπρεπε να είμαστε μαζί με τους άλλους.
Και γι αυτό φταίει ο τάδε και ο δείνα.
Για την Πόλη μας ρε γαμώτο.

*ένα «σπουδαίο» επιχείρημα της προεκλογικής περιόδου ήταν η ανομοιογένεια του συνδυασμού του Τζανή που θα οδηγούσε σε πολυγλωσσία, απέναντι στην συμπαγή πολιτική ομοιογένεια του συνδυασμού του Χρυσού.
Στον ενάμιση μήνα της νέας περιόδου, είναι εμφανής η σύμπνοια του καλη μερα, ενώ ο συνδυασμός του Χρυσού συναποτελείται τουλάχιστον από τρεις ομάδες, προς το παρόν συνεργαζόμενες.

υπάρχει...

Σε πείσμα της εκκωφαντικής φασαρίας των «ναών πολιτισμού» -για να θυμηθούμε τον μακαρίτη που βάφτιζε το κρέας ψάρι- και των ιερουργών τους, ο πολιτισμός και υπάρχει και αναπαράγεται στα σοκάκια της κάθε γειτονιάς, μακριά από τις λεωφόρους της επιτυχίας.
Μόνο που αυτός ο πολιτισμός δεν κάνει θόρυβο. Χτυπά τις χορδές του στους ρυθμούς που ανέδειξαν και συγκράτησαν την ψυχή μας, χωρίς να ακούγεται τίποτα παραέξω.
«Των ελλήνων οι κοινότητες» διασκεδάζουν ξέφρενα σε υπόγεια, χωρίς την ανάγκη να δηλωθούν στους απέξω, αδιαφορώντας για τις βαρύγδουπες βεβαιότητες των «ειδημόνων» για το τι θέλουμε και το πως διασκεδάζουμε.
Λίγο-πολύ, όλοι έχουμε γευτεί το αιφνίδιο και αυθεντικό γλέντι σε κάποιο ταβερνάκι, με δυο τρεις τυχαίους μουσικούς που ανεβάζουν το κέφι στο ζενίθ, χωρίς να χρειάζονται σαμπάνιες και λελούδια. Κι αυτό μας μένει.
Αυτό είναι πολιτισμός.
Μπορεί σπάνια να δημιουργεί νέο πολιτισμό, αλλά και η συντήρηση του υπάρχοντος είναι μεγάλο πράγμα. Σαν τη σωτηρία της ψυχής.
Μια τέτοια εμπειρία, λίγο πιο οργανωμένη, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την Παρασκευή το βράδυ, όπου καλεσμένοι ενός καλού φίλου, καλά δικτυωμένου στην αυθεντικότητα, βρεθήκαμε σε μια υπόγεια ιδιωτική μυσταγωγία πάνω στους στίχους και τις νότες των πιο αυθεντικών δημιουργών της ελληνικής μουσικής.
Ορίστε κι ένα τραγούδι από την «ναυπηγική κομπανία» και μη ψάξετε να βρείτε το χώρο.
Είναι κάτω από τη Γη.
Υπόγεια.
Εκεί που σε σταθερή θερμοκρασία ο πολιτισμός δεν κινδυνεύει, αλλά παραμονεύει.
Να σπάσει τα κεφάλια των τένεδων και των σκουλίκων.
εδώ το video