Πατριδογνωσία εν συντομία. 25η Μαρτίου. (α΄ μέρος)

Ας τιμήσουμε την 25 Μαρτίου με μια μικρή αναφορά σε μερικούς από τους

ήρωες, τους πρωταγωνιστές και τους εχθρούς της Επανάστασης. Επειδή δεν χωράνε βέβαια όλοι σε μια ανάρτηση, θα τους μοιράσουμε.

Κάθε φορά 2 ήρωες, 1 εκ των πρωταγωνιστών και 1 εχθρός.

ΥΓ1. στους πρωταγωνιστές αναφέρονται όχι μόνον πρόσωπα αλλά και σε ρεύματα και οργανώσεις της εποχής

ΥΓ2. Η σύμπτωση ονομάτων με αυτά που διδάσκονται στο σχολείο, είναι τυχαία.

Ήρωες

Αλέξανδρος Υψηλάντης,

Από τα απομνημονεύματα του Ξάνθου (όταν του ‘κανε ψηστήρι να τον βάλει στην Φιλική Εταιρεία):

«Αν εγώ εγνώριζον ότι οι ομογενείς μου είχον ανάγκην από εμέ και εστοχάζοντο, ότι εδυνάμην να συντελέσω εις την ευδαιμονίαν των, σου λέγω εντίμως, ότι ήθελον μετά προθυμίας κάμω κάθε θυσίαν, ακόμη και την κατάστασίν μου, και τον εαυτόν μου θα εθυσίαζον υπέρ αυτών».

Ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη στη μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821 και υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα. Οι λόγοι της αποτυχίας του θα πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην έλλειψη αξιόμαχων δυνάμεων, στην άρνηση του ηγέτη των Βλάχων Θεόδωρου Βλαδιμιρέσκου να τον συνδράμει οικονομικά και στρατιωτικά και στον αφορισμό του Υψηλάντη από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε'.

Κολοκοτρώνης,

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ( 3 Απριλίου 1770 - 4 Φεβρουαρίου 1843) ήταν Κλέφτης, πολιτικός, καπετάνιος και στρατηγός της Επανάστασης του 1821. Έμεινε γνωστός και ως Γέρος του Μοριά

Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ως απεσταλμένος της στη Μάνη σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821 Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του αγώνα, όπως στη νίκη στο Βαλτέτσι, στην άλωση της Τριπολιτσας, κατά την οποία έγινε και η σφαγή της Τριπολιτσάς, όπου σφαγιάστηκαν περίπου 30.000 άμαχοι Τούρκοι και Εβραίοι, στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια, όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο αφού πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρόλα αυτά δεν απέφυγε τη ρήξη. Μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιος του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο. Αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ ( το 1825 μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Χωρίς πολυάριθμο στρατό ξεκίνησε και πάλι τον κλεφτοπόλεμο που διήρκεσε ως το 1828.

Σημείο αναφοράς της ομιλίας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Πνύκα (1838) αποτελεί το παρακάτω απόσπασμα:

Όταν αποφασήσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Πρωταγωνιστές

Φιλική Εταιρεία,

Ι­δρύ­ε­ται στην Οδησσό το 1814 α­πό έλ­λη­νες α­στούς που κι­νού­νταν στις δια­κη­ρύ­ξεις του ελ­λη­νι­κού δια­φω­τι­σμού.
Η Φι­λι­κή Ε­ται­ρεί­α ή­ταν μια ορ­γά­νω­ση κα­τά τα πρό­τυ­πα των ε­πα­να­στα­τι­κών α­στι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων της υ­πό­λοι­πης Ευ­ρώ­πης. Αν και επρόκειτο για μια αυ­στη­ρά μυ­στι­κή και συνωμοτική ορ­γά­νω­ση, σε α­ντί­θε­ση με αυ­τές α­πλώ­θη­κε
και ορ­γά­νω­σε πλα­τιά λα­ϊ­κά στρώ­μα­τα, α­ντι­γρά­φο­ντας το πα­ρά­δειγ­μα της ι­τα­λι­κής Καρ­μπο­νε­ρί­ας την ο­ποί­α χρη­σι­μο­ποί­η­σε ως πρό­τυ­πο.
Στο σύ­ντο­μο διά­στη­μα λί­γων μό­λις χρό­νων έ­χει να πα­ρου­σιά­σει έ­να τε­ρά­στιο έρ­γο. Έ­χει εξασφαλίσει την χρη­μα­το­δό­τη­ση πολ­λών ελ­λή­νων α­στών.

Οι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας

Εμμανουήλ Ξάνθος, από το νησί της Πάτμου ήταν ένας από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας.

Νικόλαος Σκουφάς, από την Άρτα, ο οποίος πέθανε τις 31 Ιουλίου 1818. Ο Διονύσιος Κόκκινος στην ιστορία του γράφει: "Με το θάνατο του Σκουφά έλλειψε εκείνος που ενσάρκωνε την ιδέαν, ο εμψυχωτής όλου του έργου, αυτός απετέλει τον ενωτικόν κρίκον μεταξύ των άλλων αρχηγών, ο εφελκύων τον σεβασμόν και την εμπιστοσύνην όλων".

Αθανάσιος Τσακάλωφ, από τα Ιωάννινα, είχε και την πρωτοβουλία της ίδρυσης, σπούδασε στο Παρίσι και ήταν μέλος της "Ελληνικής Εταιρείας" και του "Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου". Ο πατέρας του Τσακάλωφ, τον πήρε στη Μόσχα για να σπουδάσει και μετά τον έστειλε για περισσότερες σπουδές στο Παρίσι. ΄Ετσι ο Τσακάλωφ έγινε ένας σπουδαίος διανοούμενος που μισούσε πολύ τους Τούρκους. Αφού ίδρυσε την Φιλική Εταιρεία έγινε και υπασπιστής στον Ιερό Λόχο του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Εχθροί

Γρηγόριος Ε,

ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε της Κωνσταντινούπολης ο οποίος αφόρισε τον Υψηλάντη και κάλεσε τον πληθυσμό να μείνει υπάκουος στο καθεστώς. Διετέλεσε τρεις φορές Οικουμενικός Πατριάρχης Θεωρείται εθνομάρτυρας και είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας η μνήμη του οποίου τιμάται στις 10Απριλίου.

Κατά τη διάρκεια της τρίτης πατριαρχίας του ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 Ο Πατριάρχης, όπως και οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και της Μικράς Ασίας, παρέμεινε πιστός στον Σουλτάνο και αρνήθηκε να συμμετάσχει στη Φιλική Εταιρεία.

Τελικά αναθεμάτισε τους επαναστατημένους Έλληνες.

Μετά τη λειτουργία του Πάσχα ( 10 Απριλίου 1821) συνελήφθη, κηρύχθηκε έκπτωτος και φυλακίστηκε. Το απόγευμα της ίδιας μέρας απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο.

Η κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου απαγχονίστηκε ο Γρηγόριος Ε΄, παραμένει κλειστή και σφραγισμένη μέχρι και σήμερα, σε ένδειξη τιμής. Στο Πατριαρχείο εισέρχεται κανείς από τότε μόνο από τις πλάγιες πύλες.

Μετά το 1870 στα πλαίσια της εθνικής αμνησίας εντάχθηκε στους ήρωες και πρωτεργάτες της Επανάστασης.

Υπογραφές κατά του Καλλικράτη

Συλλογή υπογραφών, το πρώτο βήμα για την οργάνωση της αντίστασης στον Καλλικράτη

Ήδη, χωρίς ιδιαίτερη οργάνωση οι υπογραφές πλησιάζουν τις 2.500.
Το σπουδαιότερο όμως είναι, ότι η αναμενόμενη επίθεση για την διάλυση του Δήμου μας, απαιτεί ενωτική δράση όλων των παρατάξεων που διαφωνούν στον γεωγραφικό Καλλικράτη.
Δεν είναι ώρα για δεύτερες, πονηρές σκέψεις.


Υπό τον Δήμαρχο, ο οποίος πρώτος ξεκίνησε την «αντι-καλλικρατική» δράση με την συλλογή των υπογραφών, πρέπει να συμπαραταχθούν ισότιμα όλες οι δημοτικές και πολιτικές κινήσεις για να γλυτώσουμε τον Δήμο μας.
Μετά, έχουμε ελεύθερο πεδίο να σφαχτούμε.

Δηλαδή απ’ αυτό πως θα ξεφύγει ο Καλλικράτης…

Τον Μάη του 2002 ο εργολάβος που τροποποίησε το κτίριο του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, τσίμπησε το υπόλοιπο χρήμα της εργολαβίας (180.000 ευρώ) και πήγε στο καλό.

Για να το πάρει βέβαια, έπρεπε να υπάρχει και μια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου αλλά... αλλά με το τρέξιμο των επερχόμενων δημοτικών εκλογών ξεχάστηκε αυτή η λεπτομέρεια. Τι να κάνουν. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Να τους κρεμάσουμε;

Το θυμήθηκαν ξαφνικά, το Νοέμβρη του ίδιου έτους, όταν είχε κερδίσει τις δημοτικές εκλογές ο Αραβιάδης και μάλλον μέτραγαν τα λεφτά στο ταμείο για να παραδώσουν.

«Βρε γιατί λείπουν τόσα λεφτά… γιατί λείπουν…» σε κάποιον ήρθε η φαεινή. «‘κείνα τα λεφτά; Του εργολάβου ντε; Που τα δώσαμε το Μάη. Τα δικαιολογήσαμε;»

«Αμάν!!! Ω ρε πλάκα που πάθαμε! Τώρα τι γίνεται;»

Κάποιος βρέθηκε πιο ψύχραιμος.

«Δε γαμιέται! Θα γράψουμε μιαν απόφαση δημοτικού συμβουλίου τώρα, θα πούμε ότι μπήκαν υπογραφές με περιφορά, (από τότε χρονολογείται το κόλπο της περιφοράς) θα βρούμε και μια ημερομηνία για το πρωτόκολλο κι όλα εντάξει. Έγινε το έργο, δεν έγινε;»

Σε κάθε δημόσια θέση υπάρχουν οι «ξύπνιοι». Αυτοί που ξέρουν πώς να παρακάμψουν την «κολογραφειοκρατία» για να «προχωρήσει η δουλειά».

Στο όνομα της «κολογραφειοκρατίας» που φυσικά υπάρχει και βασανίζει τον κάθε πολίτη, ένας ολόκληρος κλάδος «ικανών» ζει, κινείται, συσσωρεύει εισόδημα «προχωρώντας τη δουλειά». Και πρέπει να τους χρωστάμε και χάρη.

Δεν είναι όμως όλες οι περιπτώσεις ίδιες.

Δεν μπορούν οι ίδιοι οι υπηρέτες και στυλοβάτες της γραφειοκρατίας, να θέλουν να μας πείσουν ότι είναι θύματα της.

Αν είναι θύματα.

Γιατί αυτή η ιστορία δεν έχει καμιά δικαιολογία.

Αφού ο εργολάβος δικαιούτο τα χρήματα, για ποιο λόγο η διοίκηση δεν πέρασε από το Δημ. Συμβούλιο την πληρωμή στον πραγματικό χρόνο;

Πως επιλέγουν τους υπαλλήλους στους οποίους θα ασκήσουν ψυχολογική πίεση για να γράψουν τις παράτυπες ή παράνομες αποφάσεις;

Πόσο σίγουροι αισθάνονται ότι «δεν τρέχει τίποτα» ώστε να εμπλέκουν στις μαϊμού υπογραφές ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο, της αντιπολίτευσης περιλαμβανομένης;

Γιατί απ’ ότι ακούμε, όλοι οι τότε δημοτικοί σύμβουλοι δηλώνουν άγνοια.

Και πως, για 6 μήνες, άνοιγαν το ταμείο του Δήμου, έλειπαν από μέσα 180.000 ευρώ και κανείς δεν ανησυχούσε; Κι αν ο εργολάβος ήταν κακός άνθρωπος και έλεγε τον Νοέμβρη: «εγώ δεν πήρα μία»; Κι αν ο Δήμαρχος, το προεδρείο, η τεχνική υπηρεσία ήταν κακοί άνθρωποι και έχουν μερικές ακόμη τέτοιες αποφάσεις, χωρίς έργο;

Απαντήσεις σε μερικά ερωτήματα, όχι όλα, θα δώσει η δικαιοσύνη, μια που τελειώνει η ανάκριση και θα προγραμματιστεί η δίκη.

Πολιτικά βλέποντας το, ας πούμε πάει στο διάολο, παλιά ιστορία είναι. Οι βασικοί πρωταγωνιστές είναι πια εκτός πολιτικής σκηνής.

Ο Καλλικράτης όμως προσωπικά, τι θέση παίρνει; Με ποιο τρόπο μας εγγυάται ότι τέτοιες ιστορίες αποτελούν παρελθόν; Αυτό το χαζό «μεγαλύτεροι δήμοι, μεγαλύτερη διαφάνεια» πόσους σοβαρούς ανθρώπους πείθει;

Δεν μου φτάνουν τα λεφτά

Μια χαρά περνούσαμε ως οικογένεια πριν την κρίση.
Με λίγα καλύπταμε τις ανάγκες μας και δεν μας έλειπε τίποτα.
Από τη στιγμή που ο κύριος Παπακωνσταντίνου μας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό και μας ζητά να μαζέψουμε 12.000 ευρώ σε αποδείξεις, έχουμε αρχίσει έναν καταναλωτικό αγώνα για να καλύψουμε τον μηνιαίο μέσο όρο και … δε μας φτάνουν τα λεφτά.


Αμάν πια. Αρχίσαμε να ψωνίζουμε άχρηστα πράγματα, μόνο και μόνο για να παίρνουμε αποδείξεις.
Γιατί έτσι κι αλλιώς, αυτοί που δεν έδιναν απόδειξη, εξακολουθούν να μην δίνουν. Που θα τις βρούμε κι εμείς;
Από τον Σκλαβενίτη, και τον Κωτσόβολο μόνο;. Τώρα που έρχεται η Άνοιξη, και μόλις βάλουν ταμειακές τα βενζινάδικα, θα το ρίξουμε και στις εκδρομές μπας και συμπληρώσουμε τη μηνιάτικη υποχρέωση μας.


Γιατί ως τώρα, παρόλο που αγωνιζόμαστε καταναλωτικά, είμαστε αρνητικοί.
Μας εκμαυλίζει η κυβέρνηση.
Καμαρώναμε και το παίζαμε ολίγον αντικομφορμιστές και τώρα, μέσα στην κρίση, καταντήσαμε σαν αυτούς της διπλανής πόρτας.

Ευτυχώς…

...στη Δραπετσώνα δεν έχει καρναβάλι.

Γιατί παρακολουθώντας φέτος το καρναβάλι στο Μοσχάτο, δεν κατάφερα να γελάσω.


Υπήρχαν βέβαια γύρω φανταχτερά χρώματα, και νεολαία γεμάτη κέφι και βραζιλιάνες και … τίποτα άλλο.
Αν καρναβάλι είναι σάτιρα, από soft ως hard, λυπάμαι αλλά δεν το έπιασα το υπονοούμενο.


Εκτός αν… αν σατιρίζουμε πια την αδυναμία μας στη σάτιρα.

... ξεχάστε την την Δραπετσώνα

Πυκνώνουν οι φήμες, ότι ο Πειραιάς θα είναι τελικά αυτός που θα μας καταπιεί. Στην κυριολεξία.


(άκου να μας καταπιεί ο Πειραιάς! Ο πιο ρεζίλης μεγαλοδήμος της Ελλάδας!!)

Είμαστε φιλέτο γάλακτος με τα 600 στρέμματα της αποκαλούμενης ανάπλασης, και στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της σωστής διαχείρισης, πολλά σάλια τρέχουν.

Οι προτάσεις πέφτουν σαν το χαλάζι.

Το Πανεπιστήμιο Πειραιά να ‘ρθει στην Δραπετσώνα.

Να γίνει ποδηλατοδρόμος η σιδηροδρομική γραμμή μέχρι την Ηετιώνεια.

Να αναπλάσουν την περιοχή λιπασμάτων ο ΟΛΠ, η Εθνική Τράπεζα, η Νομαρχία και το Υπ. Οικονομίας.

Με το συμπάθιο παιδιά. Καλά όλα αυτά. Αλλά μήπως να μας ρωτήσει και κανείς; Μην παίρνετε τοις μετρητοίς την αδράνεια της δημοτικής αρχής, απλώς δεν της αρέσει να ασχολείται με τέτοια τετριμμένα. Αλλά υπάρχουν και κάτοικοι εδώ πέρα.