Πλατείες (πρωην)

Την Άνοιξη τα χόρτα θα πρασινίσουν. Κι έτσι το τοπίο θα γίνει λίγο πιο αισιόδοξο, αλλά πάντα μελαγχολικό.

Εδικά όταν σκέφτεσαι πώς μας έφαγε όλη την περιοχή μέσα από τα χέρια ο Μελετόπουλος. Με τον Νόμο φυσικά. Είχε χρυσόβουλο από τον Μεγαλέξανδρο αυτοπροσώπως. Και δεν βρέθηκε κανείς την κρίσιμη μέρα να πει μια κουβέντα στον Άρειο Πάγο

Η διοίκηση του Μπεάζογλου είχε άλλα μεγάλα θέματα να επιλύσει κείνη την μέρα, κείνη την ώρα, και δεν πρόκανε.

Πλατείες

Αριστοτέλους & Αγ. Παντελεήμονος
Αναμορφώθηκε και έγινε πιο λειτουργική


Είναι όμως ελάχιστες οι πλατείες.
Κι έτσι μαζεύουν δεκάδες παιδιά η κάθε μια στο μικρό της χώρο.
Και γκρινιάζουν οι ποιο γκρινιάρηδες από τους περίοικους, γιατί ενοχλούνται από τις παιδικές φωνές.


Δεν τους περνά από το μυαλό, ότι στα παιδιά δεν κάνουμε χάρη προσφέροντας τους ζωτικό χώρο. Υποχρέωση εκπληρώνουμε. Μικρό μέρος από την υποχρέωση που τους έχουμε.

Τρύπες της Πόλης

Καλά εντάξει. Πληθυντικός μεγαλοπρέπειας είναι.
Προς το παρόν μια τρύπα.
Κατόπιν υποδείξεως, φτάσαμε επιτόπου.


Στην Αγ. Παντελεήμονος, μεταξύ Αριστοτέλους & Πόντου. Μην την βλέπετε έτσι. Έχει διάμετρο περίπου 10cm και άγνωστο βάθος.


Ίσως κρύβει μέσα της έναν μεγάλο χωματοφάγο, γιατί ήδη την έχουν βουλώσει 4 φορές και να την πάλι.