Παραλιακό μέτωπο Κερατσινίου - Δραπετσώνας. --- της Μαρίας Καραφέρη

Κάτι γίνεται εδώ...

Μέσα στο 2011 πολλά ακούστηκαν για το παραλιακό μέτωπο, ιδιαίτερα για το τμήμα του που άπτεται των δήμων Πειραιά, Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Ξεκινώντας από την Ηετιώνεια Ακτή, συνεχίζοντας με την περιοχή της πρώην βιομηχανικής ζώνης του Πειραιά, περνώντας από τον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου και καταλήγοντας στην καρβουνόσκαλα Κερατσινίου.Η κινητικότητα ξεκίνησε με την πολιτιστική ακτή του ΟΛΠ, που εκτείνεται κατά μήκος της Ηετιώνεας Ακτής (Καστράκι).
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της γενικής διάταξης, η πρόταση περιλαμβάνει την ίδρυση μουσείων (αρχαιολογικού, εθνικού ναυτικού και ενάλιων αρχαιοτήτων, μετανάστευσης, σιδηροδρόμων και σιδηροδρομικής βιομηχανικής ιστορίας - κατά την πρόταση του ΟΛΠ - σε αντίθεση με την πρόταση του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας που το θέλει μουσείο ρεμπέτικου τραγουδιού, τη δημιουργία εκθεσιακών κέντρων, εμπορικής ζώνης, parking και την κατασκευή Μονορέιλ (υπερυψωμένου τρένου σταθερής τροχιάς), με την λειτουργία του οποίου είναι κατηγορηματικά αντίθετος ο Δήμος του Πειραιά.

Ακόμη και αν παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι ο ΟΛΠ κατέληξε στην πρόταση αυτή, χωρίς να προηγηθεί κάποιου είδους διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών και με τις Δημ.Αρχές του Πειραιά και του Κερατσινίου – Δραπετσώνας, και σταθεί στα θετικά σημεία της, δεν μπορεί να μην επισημάνει ότι αυτή δίνεται ως αντιστάθμισμα για την επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων κατά μήκος όλης της ακτογραμμής, συμπεριλαμβανομένου και του παραλιακού μετώπου της πρώην βιομηχανικής ζώνης που τα τελευταία χρόνια αποκαλείται περιοχή της Ανάπλασης.. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η πρόταση του ΟΛΠ, στερείται οποιασδήποτε αναφοράς στον όμορο κατ’ ουσία αυτόν χώρο.

Το κενό αυτό, έρχεται να καλύψει η ευφάνταστη πρόταση για τη δημιουργία πίστας Formula 1 στην περιοχή της Ανάπλασης. Σύμφωνα με την σύλληψη του αρχιτέκτονα κ. Παπαθεοδώρου, η πίστα αυτή θα εκτείνεται σε μήκος 5200μ., τμήμα των οποίων θα αποτελεί και η υφιστάμενη παραλιακή λεωφόρος της Δραπετσώνας, Α. Παπανδρέου. Στον χώρο εκτός από την πίστα θα κατασκευαστούν εξέδρες, κτίριο δημοσιογράφων, αποθήκες, γκαράζ και αίθουσες συνεργείων και αλλαγών, για να εξυπηρετήσουν την διενέργεια των αγώνων. Πέραν αυτού θα αξιοποιηθούν οι υφιστάμενοι χώροι, οι οποίοι θα μετασκευαστούν σε ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, χώρους αναψυχής και διάφορα σχετικά καταστήματα. Τέλος ένα τμήμα του κτιρίου του Τσιμεντάδικου, προτείνεται από τον κ. Παπαθεοδώρου, για τη δημιουργία Μουσείου Ελληνικής Μυθολογίας.

Φεύγοντας από τον πράγματι εντυπωσιακό και καινοτόμο χαρακτήρα της πρότασης, θα παρατηρήσει κανείς ότι η υλοποίηση της πρότασης αυτής περιορίζει, σε αντιπαραβολή με τις άλλες προτάσεις ανάπλασης που έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί, δραστικά τους χώρους πρασίνου (200 περίπου στρέμματα πρασίνου, εκ των οποίων τα 100 υψηλού), ενώ καθιστά όνειρο θερινής νύκτας την πρόσβαση στη θάλασσα, αφού, κατά το σχεδιασμό, στην παραλία της ανάπλασης δημιουργούνται προβλήτες για κρουαζιερόπλοια και μαρίνες, γεγονός που μάλλον είναι σύμφωνο με τις προθέσεις του ΟΛΠ και δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων με τους οραματιστές της άλλης ανάπλασης.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι και η πρόταση αυτή, στερείται νομιμοποίησης, υπό την έννοια πως δεν αποτελεί προϊόν διαβούλευσης, η αποκύημα της ανάγκης της ευρύτερης περιοχής, αλλά αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας που βρήκε ευήκοα τα ώτα του Δημάρχου κ.Τζανή, ο οποίος συνυπέγραψε την αίτηση στη FOKA. Προφανώς το σχέδιο αυτό θα έχει αντίθετο το δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου – Δραπετσώνας, το οποίο με την υπ’ αριθ. 61/12942/14-3-2011, είχε προκρίνει την απόδοση της περιοχής των Λιπασμάτων στο δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας, ώστε η ανάπλαση της περιοχής να πραγματοποιηθεί με γνώμονα μια τμηματοσυνθετική λογική που θα προσεγγίζει, ως ενιαίο σύνολο την παραλιακή ζώνη του Δήμου, θα εξασφαλίζει ότι η ανάπλαση του χώρου θα είναι φιλική προς το περιβάλλον με δημιουργία χώρου πρασίνου 400 στρεμμάτων και θα διασφαλίζει την πρόσβαση των πολιτών στην ακτή τους τους, χωρίς οικοδομικές παρεμβάσεις και μαρίνες. Η δε εκ των υστέρων, μετά δηλαδή την αποδοχή της Formula 1 από τον κ.Τζανή, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινίου – Δραπετσώνας στις 18/1/2012 να υιοθετήσει την πρόταση του Δημοτικού Συμβούλου Γ. Τσιρίδη για τη δημιουργία μιας συμβουλευτικής "Ανοιχτής Επιτροπής για το θέμα της Ανάπλασης" είναι μάλλον αλυσιτελής, παρά την αγνότητα των προθέσεων της.

Λίγο δυτικότερα από τον χώρο της ανάπλασης, στον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου, η κουβέντα για τη λειτουργία του εργοστασίου της ΔΕΗ έχει ανοίξει για καλά. Δεκαπέντε χρόνια μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου συνεργασίας του 1996, σύμφωνα με το περιεχόμενο του οποίου, προβλεπόταν εντός έξι ετών ο τερματισμός της λειτουργίας του ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου. Δηλαδή από το 2003 η Δ.Ε.Η λειτουργεί κατά παράβαση του πρωτόκολλου που είχε συνυπογράψει(;). Το πρωτόκολλο όριζε επίσης πως θα αποδίδετο ο χώρος της, κατά βάση στην Τοπ.Αυτοδιοίκηση, με σκοπό την ανάπλαση του χώρου του εργοστασίου. Αυτό θα πραγματοποιείτο σε έκταση εβδομήντα στρεμμάτων, με τη δημιουργία χώρων πρασίνου, πολιτισμού και αναψυχής. Και ενώ η ανάπλαση της περιοχής παρέμεινε στις μακέτες, η διοίκηση της ΔΕΗ, επιδιώκει την υπογραφή νέας συμφωνίας μεταξύ του Δήμου και της επιχείρησης.

Το αρχικό Σχέδιο της νέας Συμφωνίας Δήμου Κερατσινίου/Δραπετσώνας - ΔΕΗ, που προϋποθέτει την παροχή άδειας λειτουργίας τριάντα ετών εκ μέρους του Δήμου για την κατασκευή νέας μονάδας και προβλέπει ως αντάλλαγμα την τήρηση μέρους των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει με το πρωτόκολλο του 1996.

Τέτοιες είναι λόγου χάρη, η αποχή από την διεκδίκηση του Πάρκου Πρέσσοφ και της Παιδικής Χαράς, Το νέο σχέδιο της Δ.Ε.Η έχει τεθεί σε επεξεργασία από διαπαραταξιακή επιτροπή του δήμου, καθ’ ον χρόνο, η ΔΕΗ έχει ήδη αποσπάσει από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας της μονάδας.

Η περιήγηση στο παραλιακό μέτωπο ολοκληρώνεται στον χώρο του Car Terminal, εκεί που η συζήτηση έκλεισε πριν καν ανοίξει. Το Car Terminal λειτουργεί στην «Καρβουνόσκαλα» και ο ΟΛΠ προσανατολίζεται στον διπλασιασμό της έκτασης του χώρου που καταλαμβάνει, ενώ η αντίδραση του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, που οδήγησε και στην υιοθέτηση ψηφίσματος (38/28-1-2011), κατά της αυθαίρετης απόφασης του ΟΛΠ που ενυλώνεται στις ακτές της πόλης ερήμην των δημοτών της, αναπόδραστα περιορίζεται στην απαίτηση καταβολής αντισταθμιστικών εισφορών.

Από την επισκόπηση των προτάσεων που έχουν ανοίξει και αφορούν την ακτογραμμή, την παραλία του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας, προκύπτει πρώτιστα η αποσπασματικότητα τους. Οι προτεινόμενες παρεμβάσεις, αντιμετωπίζουν το παραλιακό μέτωπο εν είδει patchwork, ήτοι “κατά τεμάχιο”. Ξεκόβουν τις υπό ανάπλαση περιοχές και από τον ιστό της πόλης, αλλά και μεταξύ τους. Γιατί είναι καταφανώς ετεροβαρής ένας σχεδιασμός που προβλέπει την δημιουργία έξι μουσείων στο ένα μέρος του παραλιακού μετώπου και τη λειτουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και car terminal στο άλλο. Ενώ από καμία μελέτη δεν προκύπτει ότι η ανάπτυξη της πόλης, εξυπηρετείται προσφορότερα από τη δημιουργία πίστας formula 1, σε σύγκριση, για παράδειγμα, με την πρόταση για την Ανάπλαση του Γιώργου Τσιρίδη.

Φαντάζει δε ως εκ περισσού να μιλήσει κανείς με περιβαλλοντικούς όρους. Ο χώρος της ανάπλασης είναι ο τελευταίος μεγάλος ελεύθερος χώρος στη ευρύτερη περιοχή του Δ.Πειραιά και λόγω της εξαιρετικά προνομιούχας θέσης του, η απόφαση για τον τρόπο της χρήσης του θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον το σύνολο του Πειραιά, αν όχι όλου του λεκανοπέδιου. Υπό αυτή την έποψη, στη δεκαετία του 2000, τόσο η «Παμπειραϊκή Επιτροπή για την Ανάπλαση», όσο και η «Πρωτοβουλίας για Ενιαίο Άλσος», κινήθηκαν στην κατεύθυνση της δημιουργίας εντός της περιοχής της Ανάπλασης, ενός Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πρασίνου σε συνδυασμό με την ελεύθερη πρόσβαση στην ακτή, ως χώρος περιπάτου και ήπιας αναψυχής. Οι στόχοι αυτοί, του πράσινου και της ελεύθερης ακτής, είναι στόχοι που, και στις μέρες μας, ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες των κατοίκων του Δ. Πειραιά. Στην περιοχή αυτή αντιστοιχεί σε κάθε κάτοικο περίπου 1,2 τ.μ. πράσινου, την ώρα που ο μέσος όρος του λεκανοπεδίου είναι 2,4 τ.μ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ), προτείνει, ως μικρότερο όριο πρασίνου για τις μεγαλουπόλεις, τα 7 τ.μ. πράσινου ανά κάτοικο.

Σε κάθε βέβαια περίπτωση, η κοινωνική και οικονομική συγκυρία, δεν επιτρέπουν προτάσεις σε κοινωνικό κενό. Η συζήτηση για την ανάπλαση και ευρύτερα για το παραλιακό μέτωπο πρέπει να ανοίξει με όρους ρεαλισμού. Στο πλαίσιο αυτό απαιτείται συνολικός επανασχεδιασμός της παραλιακής ζώνης με αξιοποίησή της που θα ισορροπεί ανάμεσα σε δράσεις αναψυχής και πολιτισμού και στην αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού του λιμανιού, στην κατεύθυνση της πράσινης ανάπτυξης και της ενίσχυσης της εθνικής οικονομίας. Οι δυνάμεις δεν είναι αναπόδραστα αντίρροπες και η κρισιμότητα των καιρών δεν αφήνει περιθώρια σε στείρες αρνήσεις. Ο ΟΛΠ οφείλει να “ανταποδώσει” στους επιλιμένιους δήμους για τις δραστηριότητές του και με τον τρόπο αυτό να καταστεί συνομιλητής της κοινωνίας των πολιτών.

από το http://stagona4u.gr

Η Μαρία Καραφέρη είναι δικηγόρος, μέλος της Επιτροπής Πόλης Πειραιά της Δημοκρατικής Αριστεράς
και μέλος της γραμματείας της πολιτικής επιτροπής Κερατσινίου Δραπετσώνας.

Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας χωρίς μεταρρυθμίσεις --- του Τάκη Πατσάκη

Υπάρχει μία εκπομπή (κάτι σαν reality) σε τηλεοπτικό σταθμό, που παρουσιάζει διάφορους «περίεργους» τύπους, χρεωμένους ως τα μπούνια, που ζητούν από κάποιον χρηματοπιστωτικό σύμβουλο να τους σώσει.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ένας από αυτούς, ο οποίος είχε στην κατοχή του 170 ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ, φυσικά υπερχρεωμένες, με συνολικά ποσά που ξεπερνούσαν τις 350.000€ !!
Ένας άλλος, γνωστός μου αυτή την φορά, έχει λάβει σε πάνω από 10 καταν/κά δάνεια, ποσά αξίας άνω των 200.000€ !! Ο τελευταίος δε, ήταν μέσα σε άλλα, ένα από τα …επίλεκτα μέλη των «πλαταιήστας» σε ρόλο «αγανακτισμένου» και …κατατρεγμένου από το σύστημα, πολίτη !!!! Αν αυτά τα δύο χαρακτηριστικά περιστατικά σας θυμίζουν κάτι από Ελλάδα σε μικρογραφία, δεν είναι καθόλου συμπτωματικό !!

Αυτοί λοιπόν και άλλοι πολλοί παρόμοιοι, εξυμνούνται μέσα απο μία κατάπτυστη για μένα (και όχι μόνο) επιστολή που συνέταξαν κάποιοι …πνευματικοί (που ο θεός να τους κάνει τέτοιους) φωστήρες – «Ελληνίστας» !!!! Μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτή την επιστολή που την υπογράφουν, ως τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, περι τους 700, σας τα παραθέτω ευθύς, ενώ το πλήρες νεοελληναράδικης «επαναστατικής» γυμναστικής πόνημα θα σας το δώσω ως σύνδεσμο στο τέλος.

Τίτλος : «Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας»

· « Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία ».

· « Η ανά τρεις μήνες απειλή αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι ηθικά ανοίκεια και οικονομικά καταστροφική, γιατί ενισχύει την βαριά ύφεση, μετατρέποντας την Ευρώπη σε κεντρικό παράγοντα αβεβαιότητας, οικονομικής αστάθειας και βαθέματος της κρίσης ».

· « Ταυτόχρονα, επανεμφανίζεται δυναμικά ο εθνικισμός ενώ εντείνονται ο ρατσισμός και η ξενοφοβία ».

· « Η ψευδώνυμη χρήση της έννοιας της «μεταρρύθμισης» είναι ενδεικτική για την αδυναμία υπέρβασης της κρίσης. Και αυτοί ακόμη που ήλπιζαν ότι η κρίση θα αποτελούσε ευκαιρία εξυγίανσης και τολμηρής θεσμικής ανανέωσης αντιλαμβάνονται πλέον ότι οι επιβαλλόμενες «μεταρρυθμίσεις» διαλύουν την κοινωνία. Ο λόγος που κυριαρχούσε στο εσωτερικό και εντείνεται στο εξωτερικό είναι ηθικολογικός, τιμωρητικός και ενοχοποιητικός. Κάθε αντίρρηση και κριτική επισείει την κατηγορία του «λαϊκισμού», του «συντεχνιασμού» και του «αντιευρωπαϊσμού ».

Και το παρών …πόνημα, καταλήγει :

· « Σ’ αυτήν τη μεταιχμιακή περίοδο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι διακυβεύονται τόσο η έννοια του κοινωνικού, όσο και η δημοκρατία και τα δικαιώματα του πολίτη ».

Από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς με τα γραφόμενα αλλα και τα υπογραφόμενα του εν λόγο …αριστουργήματος.
Θεσμοί που κατακτήθηκαν και υποχωρούν, δημόσια αγαθά και πάει λέγοντας, η μάλλον …κλαίγοντας (κατά τη ρήση, «περασμένα μεγαλεία», του εθνικού μας ποιητή) !!!! Εδώ προφανώς οι συντάκτες να αναφέρονται, γράφοντας για τους θεσμούς, στις απεργίες των Δημ. υπαλλήλων λ.χ. που ξεκινούν συμπτωματικά την Παρασκευή και λήγουν την Τρίτη (μιας και κατά διαβολική σύμπτωση και ώ του θαύματος, τη Δευτέρα ήταν του Αγ. Πνεύματος) !!!! Η επίσης μπορεί να εννοούν, ως καταρρέοντα θεσμό πάντα, την αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, τον πολιτικαντισμό, τους ανίκανους και φοβικούς αρχηγίσκους που τους συντηρούν στην κομματική η συνδικαλιστική «καρέκλα» τους, όχι οι ιδέες τους αλλα η «πελατεία», το χρήμα και η κουτοπονηριά τους
και πόσα άλλα τέτοια άραγε δεν θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε στη βάση του, τι μας μηνάν οι συγγραφείς ;;;;

Ακολούθως, σειρά έχει η καταραμένη Ευρώπη που αντί να συνεχίσει να μας χαρτζιλικώνει δια βίου χωρίς όρους και τσαλίμια, ώστε να συνεχίσουμε αμέριμνοι το party μας για την πάρτη μας, άρχισαν να ζητάν και τα ρέστα !!!! Βέβαια συνεχίζουν στο κείμενο με αντιρατσιστικές και αντιξενοφοβικές κορώνες, αφού φυσικά φρόντισαν προηγουμένως οι συγγραφείς να υποδαυλίσουν στο φιλοθεάμων κοινό τους, το μίσος για τους Γερμαναράδες, τους κουτόφραγκους και τις …παραφυάδες αυτών…

Και τέλος (κι εδώ είναι το ζουμί του όλου …ηθικοπλαστικού, «λογοτεχνικού εγχειρήματος) ρίχνουν και ένα καλό καταχέριασμα στους ανθέλληνες μεταρρυθμισταράδες !!!!
Ε ! Όχι βρε αδερφέ και να μας πάρετε τη μπουκιά από το στόμα…
Γενιές ολάκερες χουντικών, Πασοκτζήδων, Νεοδημοκρατών, ΚΚΕδων και άλλων τινών, χύσαμε «αίμα» προκειμένου να χτίσουμε το «όνειρο» κι εσείς τώρα πάνω στο καλλίτερο πάτε να μας ξυπνήσετε ;;;;
Κληρονομικές επαγγελματικές, ολιγοπωλειακού χαρακτήρα, άδειες μας δώρισε η χούντα, Πολυφαρμακία, επίδομα καυσόξυλων σε τραπεζικούς, επιδόματα σε ολόκληρα χωριά τυφλών, σύνταξη στα 45, 3ωρη εργασία στους Δήμους με 8ωρου απολαβές + 150 ώρες το μήνα και άλλες «επαναστατικού» χαρακτήρα αργομισθίες, φοροκλοπές, φοροαπαλλαγές, 1.000.000 και βάλε αυθαίρετα και πόσα άλλα καλούδια δεν μας χάρισαν οι μετά τη χούντα δωρητές ξένων χρημάτων… Και πάτε τώρα εσείς να μας χαλάσετε την πιάτσα ;;;;

Εν κατακλείδι και για να μην σας κουράζω, ότι εγώ δεν έβαλα, προσθέστε το εσείς:
Διαβάστε αυτό το ιδεοληπτικό, όσο και καιροσκοπικό κείμενο, που οι εμπνευστές του επιχειρούν να συμπορευθούν με τις πλέον αντιδραστικές, κοινωνικές και πολιτικές αντιλήψεις, εργασιακές συντεχνίες και άλλα ...εθνικοαπελευθερωτικά !!!!
Στόχευση τους είναι, αφ ενός μεν να …γαργαλίσουν τα, συνειδησιακά, κατεστημένα ώτα του κοινού στο οποίο και απευθύνονται αλλα γιατί όχι και ο ίδιος τους ο εαυτός, σαν ένα είδος αυτοψυχοθεραπείας και αφ εταίρου να ισχυροποιήσουν τις “ιδεολογικές” βάσεις του αντίστοιχου κομματιού της κοινωνίας (κομμάτι που ανήκουν και οι ίδιοι), που μάχεται λυσσωδώς για να μην αλλάξει ποτέ και τίποτα σε αυτόν τον τόπο.

To πλήρες κείμενο της επιστολής, εδώ… http://koindim.wordpress.com

Ο Τάκης Πατσάκης είναι γραμματέας της ΔΗΜ.ΑΡ Κερατσινίου

από το http://mhmadas.blogspot.com

Αλληλεγγύη μεταξύ κομμάτων ή μεταξύ λαών; --- του Γεράσιμου Γεωργάτου

Σε πρόσφατη ολομέλεια του Γερμανικού Κοινοβουλίου (27/2/12), το Die Linke (Η Αριστερά), καταψήφισε το πακέτο της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Δεινός ρήτορας ο Γκρέγκορ Γκίζι μαζί με την αντιπρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, Σάρα Βάγκενκνεχτ, αιτιολόγησαν την αρνητική τους ψήφο με όλο το γνωστό ρεπερτόριο περί σωτηρίας όχι του λαού αλλά των τραπεζών, της δικτατορίας των οικονομικών αγορών, περί υψηλότερης φορολόγησης των πλουσίων και των μεγάλων πολυεθνικών και ενός πανευρωπαϊκού φόρου περιουσίας για εκατομμυριούχους. Κάτι είπαν και για σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα. Και έτσι ξεμπέρδεψαν αρνούμενοι να συναινέσουν σε μια μεταβίβαση πόρων 35 δις – τόσα αναλογούν στη Γερμανία από το πακέτο των 130 - από μια πλεονασματική ευρωπαϊκή χώρα του βορά σε μια ελλειμματική, και με τις δικές της ασφαλώς βαρύτατες ευθύνες, ευρωπαϊκή χώρα του νότου.
Οι σοσιαλδημοκράτες (SPD) και οι Πράσινοι (Grünen) άσκησαν και αυτοί δριμύτατη κριτική στις συντηρητικές πολιτικές των δεξιών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, στον αναγκαίο αλλά μονοδιάστατο και αδιέξοδο, χωρίς το στοιχείο της ανάπτυξης, δημοσιονομικό συντονισμό. Ανέδειξαν, με συγκεκριμένες προτάσεις, τη δυνατότητα μιας διαφορετικής ευρωπαϊκής πορείας συμπίπτοντας σε κάποια ζητήματα και με την Αριστερά. Όμως υπερψήφισαν το πακέτο της οικονομικής βοήθειας, δηλαδή τη μεταβίβαση 35 δις των γερμανών φορολογουμένων προς την Ελλάδα.
Στην Ελλάδα, πολιτικοί φορείς της αριστεράς πρόκριναν ως σημαντικότερη την ευθυγράμμιση του Die Linke και της επιχειρηματολογίας του με τη δική τους αντίστοιχη τοποθέτηση, στα δικά τους εθνικά κοινοβούλια, σε σχέση με την έγκριση της εκταμίευσης του πακέτου της οικονομικής βοήθειας από τη Γερμανία. Χαρακτηριστικά, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να χαιρετίσει τη στάση του Die Linke ως «…απολύτως συνεπή με τη μέχρι σήμερα πολιτική του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) …» (Ρένα Δούρου, syn.gr, 28/2/12).
Πρόκριναν δηλαδή την αλληλεγγύη μεταξύ κομμάτων ως σημαντικότερη από την αλληλεγγύη μεταξύ λαών και ευρωπαϊκών κρατών, γιατί αυτό σημαίνει κατ` αρχάς μεταβίβαση 35 δις των γερμανών φορολογουμένων προς τη χώρα μας. Να υπενθυμίσουμε εν παρόδω ότι επί πρώτου μνημονίου και πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα, οι βουλευτές του πορτογαλικού «Μπλόκο της Αριστεράς» είχαν υπερψηφίσει χωρίς να καταγγελθούν για ασυνέπεια.
Επιπλέον, οι τοποθετήσεις στα εθνικά κοινοβούλια συναρτώνται κατά μεγάλο μέρος από τις εκάστοτε εθνικές ιδιαιτερότητες και συνθήκες. Γι` αυτό και η στάση του Die Linke δεν είναι άσχετη και με το κλίμα του λαϊκισμού που έχει καλλιεργηθεί στη Γερμανία. Με τα ποσοστά της είτε στάσιμα είτε σε υποχώρηση, η Αριστερά βρήκε την ευκαιρία δια της επαναστατικής ρητορικής να απορρίψει τη μεταβίβαση πόρων στους τεμπέληδες του νότου που παρασιτούν σε βάρος του εργατικού βορά. Το γεγονός ότι η Ελλάδα εντός Μαρτίου οφείλει να αποπληρώσει έναν ομολογιακό ογκόλιθο 14,5 δις είναι αδιάφορο μπροστά στην επαναστατική συνέπεια. Δεν πρόκειται λοιπόν για διεθνιστική αλληλεγγύη αλλά για επαναστατικό λαϊκισμό.
Όσο για τη βουλευτή Χάικε Χάνσελ που έκλεισε την ομιλία της λέγοντας στα ελληνικά «είμαστε όλοι Έλληνες», θα προτιμούσα να είχε πει «είμαστε όλοι ευρωπαίοι», όπως το εξέφρασαν έμπρακτα, υπερψηφίζοντας την οικονομική βοήθεια, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι.
από το http://www.e-flou.gr

Ο Γεράσιμος Γεωργάτος είναι μέλος της Εκτελεστικής επιτροπής της ΔΗΜ.ΑΡ.
και μέλος της πολιτικής οργάνωσης Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Περί ονοματολογίας και άλλων δαιμονίων... της Μαρίας Καραφέρη

πίνακας του Μάριου Πολυχρονιάδη

δικηγόρου, μέλους της επιτροπής πόλης Πειραιά και της τοπικής Κερατσινίου-Δραπετσώνας της Δημοκρατικής Αριστεράς

Τον τελευταίο καιρό, η δημοσκοπική άνοδος της Δημοκρατικής Αριστεράς, ως αποτύπωση της διεύρυνσης της αποδοχής των πολιτών τόσο αναφορικά με τα χαρακτηριστικά και τις προτάσεις της, όσο και με το πρόσωπο του προέδρου της Φώτη Κουβέλη, πέραν της δημιουργίας κλίματος συγκρατημένης ευφορίας, έχει προκαλέσει και μια εξ' αντανακλάσεως συνέπεια. Γίνεται θελκτική σε εκπροσώπους του κατεστημένου δικομματισμού, οι οποίοι εναγωνίως προσεγγίζουν τον χώρο, για μια θέση πολιτικής σωτηρίας στα ψηφοδέλτια της ΔΗΜ.ΑΡ.

Το φαινόμενο πήρε τέτοιες διαστάσεις, που οδήγησε σε δυο δημόσιες τοποθετήσεις. Η πρώτη εξ' αυτών αφορά τη δήλωση ότι το κόμμα δεν πρόκειται να γίνει η κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Η δεύτερη, ακόμη πιο σκληρή και στοχευμένη, αναφέρει ότι κανείς εν ενεργεία βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν θα περιληφθεί στα ψηφοδέλτια των προσεχών βουλευτικών εκλογών.
Επειδή όμως το άγχος πολιτικής επιβίωσης είναι κακός σύμβουλος, όπου δεν ασκούνται προσωπικές πιέσεις στον πρόεδρο ή στα στελέχη για να «μεσολαβήσουν» στον πρόεδρο, εφευρίσκονται πιο πρωτότυπες μέθοδοι. Επιστρατεύεται ο ίδιος ο κυρίαρχος «λαός» αυτοπροσώπως, ο οποίος ασκεί την «πίεση». Στο πνεύμα αυτό, τον τελευταίο καιρό είδαμε, καλά σκηνοθετημένες συγκεντρώσεις - όχι μαζικές, αλλά προσανατολισμένες στην δημιουργία εντυπώσεων - πληρωμένες δημοσιεύσεις, ολοσέλιδες καταχωρήσεις, ιδίως σε τοπικές εφημερίδες, συνεντεύξεις και διασπορά φημολογιών περί δήθεν «προσωπικών διαβεβαιώσεων» του προέδρου.

Φυσικά η πραγματικότητα πόρρω απέχει. Η Δημοκρατική Αριστερά, προκειμένου να καλύψει τα ψηφοδέλτια της, έχει θέσει κάποια βασικά κριτήρια που θα πρέπει να καλύπτουν οι επίδοξοι υποψήφιοι. Κριτήρια πολιτικής και ηθικής επάρκειας. Εξάλλου, το γεγονός ότι το κόμμα δεν ταλαιπωρείται από θέματα ηθικής των στελεχών του και η άμεμπτη πολιτική διαδρομή του Προέδρου, συντελούν καθοριστικά στο διαχωρισμό της Δημοκρατικής Αριστεράς από το φθαρμένο πολιτικό σύστημα και ενισχύουν σημαντικά την διεισδυτικότητα στην κοινωνία. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν έχει εξασφαλίσει την συμμετοχή του στα ψηφοδέλτια, ούτε καν τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής, καθώς και η απόφαση για την εκλογική κάθοδο των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής σε συγκεκριμένες περιφέρειες, τελεί υπό τον όρο της επικύρωσης της από την Κεντρική Επιτροπή.

Σε κάθε δε περίπτωση, προκειμένου να διασφαλιστεί η μέγιστη δημοκρατική διαδικασία, όλες οι διαθεσιμότητες, περνούν από την βάσανο της αποδοχής από τις τοπικές πολιτικές κινήσεις, τις αντίστοιχες επιτροπές πόλεις και την κεντρική επιτροπή. Αντίστοιχα δε ισχύουν και για τους συνεργαζόμενους δυνάμει υποψήφιους.

Επομένως και αναφορικά με την ονοματολογία που έχει ανακύψει τον τελευταίο καιρό, δεν επιβεβαιώνεται απολύτως τίποτα. Άνθρακες ο θησαυρός, ή για να το πούμε πιο σωστά, ένας μικρός θησαυρός που διακινείται, κατευθύνεται αποκλειστικά και μόνον στους εκδότες των εντύπων που κάνουν τις δημοσιεύσεις και τα ενδελεχή ρεπορτάζ. Κάποια είναι και διασκεδαστικά, αλλά ως εκεί.

ΔΗΚΕΠΑ

Η πιο κάτω ανάρτηση του Γιώργου Τσιρίδη αφορά στη διάσωση της ΔΗΚΕΠΑ (δημοτική επιχείρηση πολιτισμού και αθλητισμού). Καιρό τώρα, ακούγονται φωνές και γράφονται πολλά γύρω από αυτό το πρόβλημα. Η υποδοχή όμως της πρότασης στο δημοτικό συμβούλιο της περασμένης Παρασκευής ήταν μουδιασμένη.
Υπήρξε συνδικαλιστής που ανησύχησε μήπως η κανονική μεταφορά της μισθοδοσίας των εργαζομένων από την ΔΗΚΕΠΑ στον Δήμο δημιουργήσει στο άμεσο μέλλον προβλήματα στην μισθοδοσία των εργαζομένων μέσα στο Δήμο. Χωρίς φυσικά να παίρνει υπόψη, ότι οι εργαζόμενοι στη ΔΗΚΕΠΑ είναι υποχρέωση του δήμου, απλώς γίνεται με την μέθοδο της χρηματοδότησης. Είναι όμως σύνηθες, σε μια λογική διπλής αντιμετώπισης όπου οι εργαζόμενοι στο δήμο προηγούνται, όταν το Ταμείο του δήμου δεν έχει ή έχει λίγα χρήματα, να μην προωθούνται ποσά προς την ΔΗΚΕΠΑ, ούτε για μισθοδοσία. Αυτή η τακτική συνέβαλλε, έχει το μερτικό της, στην τεράστια καθυστέρηση στη μισθοδοσία των εργαζομένων στη ΔΗΚΕΠΑ.
Μια επίσης άμεση αντίδραση στην πρόταση, ήταν νομικής φύσης.
Βιαστικά ακούστηκαν στο διάδρομο από ανθρώπους που θα έπρεπε να γνωρίζουν, απόψεις απόρριψης της πρότασης επειδή δεν συνάδει με τον νόμο.
Νομίζω η τελευταία διευκρίνιση του Τσιρίδη και αναφορά σε νόμους, απευθύνεται σε αυτά τα 2-3 άτομα, τα οποία κατά την γνώμη μου στο πλαίσιο της ευσυνείδητης εργασίας, εδώ και καιρό όφειλαν να γνώριζαν και να έχουν εισηγηθεί αυτή την μεταφορά προσωπικού στην διοίκηση του Δήμου και της ΔΗΚΕΠΑ.
Το σπουδαιότερο όμως περιεχόμενο της πρότασης, είναι ότι δεν επιβάλλει την λύση όπως ακριβώς περιγράφεται, αλλά οδηγεί σε μια νέα αντίληψη λειτουργίας της επιχείρησης, συμβατή με τα προβλήματα που έχει επιφέρει στην κοινωνία η οικονομική πραγματικότητα που βιώνουμε, και επομένως ορθολογική.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Τα προβλήματα της επιχείρησης είναι γνωστά. Τα κυριότερα είναι ότι δεν έχει εγκεκριμένο διετές πρόγραμμα επομένως και αν ακόμα είχε χρήματα δεν θα μπορούσε να πληρώσει τους εργαζόμενούς της. Και όταν θα εγκριθεί αυτό το διετές, πάλι δεν θα έχει αναδρομική ισχύ. Και επί πλέον ο Δήμος έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση είναι περίπου 80 (με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου) και 110 ακόμη ωρομίσθιοι που είναι οι δάσκαλοι, οι προπονητές κλπ. των αθλητικών και πολιτιστικών τμημάτων. Για την επιχείρηση εργάζονται και 2-3 υπάλληλοι του Δήμου.

Το διετές της επιχείρησης προβλέπει έσοδα 1 εκ. δρχ. κατ’ έτος περίπου και έξοδα 6 εκ. δρχ., υπολογίζει δε σε έσοδα 5 εκ. ευρώ τον χρόνο από τον Δήμο. Φυσικά πρόκειται για διετές εκτός πραγματικότητας!

Η πρόταση διάσωσης της επιχείρησης που κατέθεσα στο δημοτικό συμβούλιο εκπονήθηκε από ομάδα πολιτικών προσώπων και υπαλλήλων ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων και παραταξιακής τοποθέτησης και λέει εν συντομία τα εξής:

ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ:

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

• 38-40 άτομα περίπου είναι ΑΜΕΑ με προγράμματα συγχρηματοδοτούμενα (ΕΕ ή Κυβέρνηση και Δήμος) διάρκειας 3+1 ετών
• 15 άτομα περίπου είναι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε προγράμματα συγχρηματοδοτούμενα από ΕΕ Κυβέρνηση και Δήμο όπως η «Κοινωνική Μέριμνα», το «Βοήθεια στο Σπίτι», το ΚΗΦΗ κλπ.
• 18-20 άτομα (ίσως και λιγότερα γιατί κάποιοι έχουν φύγει) είναι με προγράμματα του ΟΕΑΔ για προσυνταξιοδοτικό καθεστώς
• 8-9 άτομα είναι με συμβάσεις Αορίστου Χρόνου
• 111 άτομα είναι ωρομίσθιοι σε δράσεις πολιτισμού και αθλητισμού (δάσκαλοι χορού, μουσικής, γυμναστές κλπ.)

ΔΡΑΣΕΙΣ

Οι λειτουργίες της επιχείρησης περιλαμβάνουν:

• Δομές, που είναι τα προγράμματα Μέριμνας, Βοήθεια στο σπίτι και προγράμματα για τους ΑΜΕΑ
• Δράσεις που αναφέρονται κυρίως σε Πολιτισμό και Αθλητισμό
• Εκδηλώσεις επετειακές ή μη, σε συνεργασία με τον Δήμο

ΠΡΟΤΑΣΗ

Προτείνεται να μεταφερθούν στον Δήμο Προσωπικό, Δομές και Δράσεις ελαττώνοντας το προσωπικό και τις δράσεις της επιχείρησης

Συγκεκριμένα:

• Μεταφέρονται στον Δήμο τα προγράμματα με τους ΑΜΕΑ (38-40 άτομα και οι δράσεις τους που έτσι κι αλλιώς αφορούν κυρίως στον Δήμο όπου και απασχολούνται σήμερα). Νομικό πλαίσιο ο Ν.3852/2010 άρθρο 112 και ο Ν.3979/2011 καθώς και μια ισχύουσα ΚΥΑ
• Μεταφέρονται στον Δήμο οι Δομές και οι 15 υπάλληλοι που απασχολούνται εκεί. Νομικό Πλαίσιο το άρθρο 112 του Ν.3852
• Μεταφέρονται (αν είναι δυνατόν) στον δήμο οι 18-20 του ΟΑΕΔ
• Μένουν στην επιχείρηση οι 8-10 Αορίστου Χρόνου και ενδεχομένως οι 18-20 του ΟΑΕΔ αν δεν γίνεται να μετακινηθούν
• Μεταφέρονται στην αρμοδιότητα του Δήμου όλες οι Αθλητικές και Πολιτιστικές Δράσεις. Υπάρχει ήδη με τον ψηφισμένο Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας αρμόδια Διεύθυνση στον Δήμο για να τις αναλάβει.
• Ο Δήμος συνάπτει με την Επιχείρηση ΔΙΜΕΡΕΙΣ (ή τριμερείς αν δεν γίνεται αλλιώς) Προγραμματικές Συμβάσεις με την Επιχείρηση με την οποία της αναθέτει να πραγματοποιεί τις πολιτιστικές και αθλητικές δράσεις, χρηματοδοτώντας τις δράσεις αυτές, προσφέροντας και δικό του προσωπικό και έχοντας την εποπτεία (οικονομική κυρίως αφού διοικητική θα έχει η Επιχείρηση). Οι δάσκαλοι και οι γυμναστές και οι ωρομίσθιοι γενικά θα προσλαμβάνονται με διαδικασίες ΑΣΕΠ και για όλες τις οικονομικές συναλλαγές θα υπάρχει έλεγχος και από τον Δήμο και από τον Προληπτικό Έλεγχο.
• Το νέο διετές δεν θα υπερβαίνει τα 600 χιλ. ευρώ σε έσοδα και δεν θα ξεπερνά τα 1.200 χιλ. ευρώ σε έξοδα. Επιτυγχάνεται και εξορθολογισμός της οικονομικής διαχείρισης της επιχείρησης

Με το παραπάνω πρόγραμμα επιτυγχάνονται τα εξής:

1. Διατηρείται το επίπεδο υπηρεσιών προς τους δημότες

2. Διατηρείται η επιχείρηση σαν εργαλείο για άντληση προγραμμάτων και επενδύσεων σε κοινωφελείς τομείς από την Πολιτεία και το Κράτος

3. Διατηρούνται όλοι οι εργαζόμενοι με καλύτερο και πιο κατοχυρωμένο καθεστώς (αν και σήμερα όλα είναι ρευστά στον τομέα αυτόν)

4. Μπορούν να πληρωθούν όσοι έρθουν στον δήμο αφού ο Δήμος γίνεται καθολικός διάδοχος των υποχρεώσεων των προγραμμάτων που μεταφέρονται και μπορεί (υποχρεούται) να εξοφλήσει εκείνος τους εργαζόμενους που έχουν απαιτήσεις

5. Μπορούν να πληρωθούν και όσοι θα μείνουν στην Επιχείρηση αφού με τα έσοδα που πραγματοποιεί η επιχείρηση θα μπορεί να εξοφλήσει τα παλιά της χρέη προς τους εργαζόμενούς της που θα είναι λιγότεροι και θα μπορούν να καλυφθούν.

6. Οι εργαζόμενοι που θα περάσουν στον δήμο θα ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο και θα πληρώνονται κανονικά όπως όλοι οι υπάλληλοι του δήμου (τρόπος του λέγειν στην σημερινή συγκυρία)

7. Οι εργαζόμενοι που θα μείνουν στην επιχείρηση θα μπορούν να πληρώνονται άνετα και από την πρόβλεψη του διετούς αλλά και από τις προγραμματικές συμβάσεις που θα προβλέπουν την καταβολή των μισθών των δασκάλων αλλά και τα διοικητικά έξοδα της επιχείρησης.

Η πρόταση αυτή κατατέθηκε στο δημοτικό συμβούλιο και ο Δήμαρχος, εκφράζοντας την διοίκηση ζήτησε να την καταθέσουμε για να εξεταστεί κατά πόσον είναι εφαρμόσιμη. Την καταθέτουμε λοιπόν και εδώ αλλά και με επίσημο έγγραφο στο δημοτικό συμβούλιο και την επιχείρηση.

Για όσους αμφισβητούν το εφαρμόσιμο της πρότασης κοιτάζοντας το άρθρο 109 του Ν.3852/10 που προβλέπει ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ τους λέμε να κοιτάξουν το άρθρο 112 του Ν.3852/10 που μιλά για ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. Εμείς Πρόγραμμα προτείνουμε να μεταφερθεί και μαζί με το Πρόγραμμα θα μεταφερθεί και το προσωπικό που ανήκει σε αυτό!

Ο Ιταμός Δεσπότης Πειραιώς

Του Νότη Ανανιάδη από το http://www.portnet.gr

Για να μην παριστάνω τον μετά Χριστό προφήτη να παραδεχθώ ότι το περίμενα. Πολλοί φίλοι άλλωστε γνωρίζουν τη πρόβλεψη μου: «αν η Μαρία (Ρεπούση) είναι υποψήφια στον Πειραιά ο Σεραφείμ θα το κάνει κόλαση». Πρόσθετα μάλιστα ότι το πρόβλημα τότε θα ήταν πως αντί να μιλάμε για τη Δημοκρατική Αριστερά θα απαντάμε στον παπά.
Αλλά τέτοια ιταμή πρόκληση, τέτοια ανίερη εισπήδηση, συγγνώμη, δεν την φανταζόμουν.

«Να μην τολμήσει», διαμηνύει ο μητροπολίτης Πειραιά στον Φώτη Κουβέλη, «να είναι υποψήφια η Μαρία Ρεπούση», προσθέτοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα, πως και μόνο η κάθοδος της ιστορικού αποτελεί «ευθεία πρόκληση για το ποίμνιο του». Έστειλε μάλιστα και μήνυμα ανένδοτου αγώνα!
Ανεξάρτητα από την άποψη που έχει ο καθένας για το σχολικό εγχειρίδιο της έκτης δημοτικού που συνέγραψε ως επικεφαλής επιστημονικής ομάδας η Μαρία Ρεπούση (και το οποίο αποσύρθηκε μετά την «καθαίρεση» της Μαριέττας Γιαννάκου), η απροκάλυπτη, θρασύτατη, μισαλλόδοξη και προκλητική αυτή επίθεση του Πειραιώς υποχρεώνει κάθε δημοκρατικό πολίτη του Πειραιά, πολύ περισσότερο κάθε αριστερό, να πάρει ευθέως θέση : κατά του παπά, δίπλα στη Μαρία.
Όλα τα άλλα, αν θα είναι ή όχι υποψήφια και σε ποια περιφέρεια η Ρεπούση, αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες. Οπωσδήποτε δε αφορούν το κόμμα της και την ίδια. Πάντως όχι τον παπά.
Το κύριο σήμερα είναι να ακουστεί ένα ηχηρότατο «φτάνει», ένα «σκασμός» στους μουλάδες, στους εγχώριους θαυμαστές της Τεχεράνης. Ο Πειραιάς δεν τους ανήκει!

Σχόλιο:
Μετά τον Έλτον Τζον, τώρα ασχολείται με την Μαρία Ρεπούση.
Υποθέτω στα κενά χρόνου που του αφήνει το φιλανθρωπικό του έργο.
Και θέλει να μας κρατήσει μακριά από την στάνη του. Στη δημοτική παρακαλώ.
Δεν χρειάζεται όμως να ανησυχεί.
Είναι δεδομένο ότι όποιος τον παίρνει στα σοβαρά, δεν κινδυνεύει να «μολυνθεί» από την ΔΗΜΑΡ.
Και, αντίστροφα, δεν ανησυχώ.
Όποιος είναι έξω από το μαντρί του, δεν πρόκειται να καταλάβει το χιούμορ του.

Ομιλία για το Αλτσχάιμερ διοργανώνουν οι Κρήτες Κερατσινίου

Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ της Ένωσης Κρητών Κερατσινίου- Δραπετσώνας “ΤΟ ΑΡΚΑΔΙ” πραγματοποιούν ομιλία με θέμα την νόσο Alzheimer το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 18:00μμ στην πολιτιστική αίθουσα της Ένωσης (Θεοφράστου 9 Κερατσίνι),
σε συνεργασία με την Εταιρία Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Αθηνών.

Εισηγήτρια:

Δρ. Παρασκευή Σακκά Νευρολόγος – Ψυχίατρος Πρόεδρος Εταιρείας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Αθηνών Διευθύντρια Τμήματος Νευροεκφυλιστικών Παθήσεων Εγκεφάλου – Ιατρείου Μνήμης Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ.

Σχόλιο:
Θα παραβρεθούν οι βουλευτές της Β' Πειραιά ώστε οι ακροατές να αντιληφθούν καλύτερα τις συνέπειες της νόσου.

Παράπλευρες συνέπειες, ασύμμετρων παραινέσεων

Η αποχώρηση της κυρίας Μαράκου από τον συνδυασμό της δημοτικής πλειοψηφίας του δημάρχου Λουκά Τζανή, συνοδεύτηκε από υψηλούς τόνους απαξίωσης ένθεν κακείθεν που κατά την γνώμη μου δεν ήταν αναγκαίοι. Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε προφανώς η τελευταία που κάποιος εκλεγμένος με μια συλλογικότητα σε μια συλλογικότητα, παραιτείται.
Έγιναν όμως.
Οι υψηλοί τόνοι, μέσα στην απρογραμμάτιστη απώλεια της ψυχραιμίας, οδήγησε και στην παραίνεση προς την κ. Μαράκου, ότι όφειλε με την ανεξαρτητοποίηση της να παραιτηθεί από κάθε αξίωμα που είχε καταλάβει με την ιδιότητα του μέλους της πλειοψηφίας.
Σωστό.
Κατ’ αρχήν.
Γιατί το ζητούμενο στην δημοκρατία και την ηθική της δεν είναι η θεσμολαγνία, αλλά η εξυπηρέτηση με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο του στόχου, που δεν είναι άλλος από την εφαρμογή του προγράμματος με το οποίο εκλέχτηκε η πλειοψηφία.
Και για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος, είναι απαραίτητο να υπολογίζεται κάθε στιγμή και η συμπεριφορά της μειοψηφίας, και οι ελιγμοί και η τακτική της, είτε για να δυσκολέψουν την εκτέλεση του προγράμματος είτε για να το απαξιώσουν, είτε στην καλύτερη περίπτωση, να ελέγχουν την νόμιμη εφαρμογή του.
Όταν λοιπόν εμείς οι απλοί και χωρίς θεσμικές διακρίσεις πολίτες επιδοκιμάζουμε την παραίνεση μέλους της πλειοψηφίας προς την κ. Μαράκου να παραιτηθεί, να επιστρέψει δηλαδή την όποια θέση κατέλαβε ως μέλος της πλειοψηφίας, συναινούμε και επικροτούμε, γιατί αυτομάτως έχουμε στο μυαλό μας την ιδέα, ότι η πλειοψηφία θα συνεχίσει την εκτέλεση του έργου της με κάποιο άλλο πρόσωπο που συμμετέχει σ’ αυτήν.
Και τι είδαμε;
Να εκλέγεται μετά την παραίτηση της κ. Μαράκου στην θέση του γραμματέα του δημοτικού συμβουλίου ο κ. Κούβαρης, ο πραγματικός βράχος της ελάσσονος αντιπολίτευσης.
Δεν θα μπω σε συγκρίσεις ανάμεσα στα δυο πρόσωπα, θα τονίσω μόνον ότι από το λίγο που έχω "διαβάσει" τον κ. Κούβαρη στην δημοτική συμπεριφορά του, θα τον χαρακτήριζα εραστή της γραφειοκρατίας. Χωρίς αξιολόγηση αν αυτό είναι καλό ή κακό. Σίγουρα είναι προβληματικό.
Πιο πολλές εξηγήσεις δίνει ο Τσιρίδης στην σχετική ανάρτηση του.
Όμως δημιουργείται και θεριεύει το ερώτημα. Μέσα σε μιαν ένταση στο δημοτικό συμβούλιο, ο κάθε εξυπνακισμός που ακούγεται, είναι δυνατόν να μετατρέπεται αργότερα σε πολιτική πράξη;
Ειπώθηκε και ζητήθηκε η παραίτηση της κ. Μαράκου.
Δεν υπήρξε κανείς από το θινκ-τανκ της πλειοψηφίας να πει «ρε παιδιά τι κάνουμε τώρα; Επειδή την πρώτη φορά αρνήθηκε η παράταξη Μελά να λάβει την θέση του γραμματέα θα το ξανακάνει; Κι αν δεν το κάνει;»
Και να ανατεθεί σε κάποιον να «ψήσει» την κ. Μαράκου να μην παραιτηθεί;
Το βρίσκετε πολύ προχώ;
Για πολιτική πράξη μιλάμε, όχι για ινάτι στην παρέα.