Περίεργες στιγμές ζει ο δήμος μας.

 Από την μια, η περίφημη διαπαραταξιακή που με κοινή συναίνεση θα έβρισκε λύση για την ΔΗΚΕΠΑ, συνεδρίασε μια φορά, κι αυτό ήταν. Αργότερα συνεδρίασε μια φορά και το συμβούλιο της ΔΗΚΕΠΑ που και από εκεί στο τέλος αποσύρθηκαν όλα τα θέματα για μια επόμενη φορά, κι αυτό ήταν.
Η μόνη σοβαρή ενέργεια μέχρι σήμερα της διοίκησης, είναι το πρόγραμμα πωλήσεων από παραγωγούς προϊόντων σε φτηνές τιμές (αν και ο Κώστας Τρέχας έγραψε στην σελίδα του στο φ/β ότι δεν ήταν, οι σημερινές τουλάχιστον τιμές φτηνές) μια ενέργεια που ακόμη κι αν δεν την έκανε ο δήμος, κάποιος άλλος θα την οργάνωνε, δεν είναι και επιστήμη.
Τι γίνεται λοιπόν;
Οι εφαρμοστικοί νόμοι που απαιτούν αιματηρές οικονομίες από τους δήμους είναι σε εξέλιξη είναι ανελαστικοί και η μη εφαρμογή τους όπως όλα δείχνουν θα επιφέρει επιτροπεία στον δήμο μας.
Πολύ κακώς, ο νόμος προβλέπει ότι αν υπάρχουν αποκλείσεις από τον προϋπολογισμό, θα επιβάλλονται νέες επιβαρύνσεις στους δημότες. Το σωστό θα ήταν να καταλογίζονται στην δημοτική αρχή, αφού ελεγχθούν άμεσα οι σπατάλες και οι εισροές.
Πως αντιμετωπίζει ο δήμος μας την κατάσταση;
Διαβάζω, ο δήμαρχος θέλει να καλέσει όλους τους πρώην δημάρχους που συμμετέχουν στο δημοτικό συμβούλιο σε «σύσκεψη σωτηρίας».
Πρώτο ερώτημα, γιατί μόνον όσους μετέχουν στο δημοτικό συμβούλιο. Ξέρουν κάτι παραπάνω από όσους δεν μετέχουν;
Δεύτερο ερώτημα, τι θα πούνε; Θα δώσουν συμβουλές στον δήμαρχο πώς να διευθύνει τον δήμο; Πώς να κάνει οικονομία και πώς να βρει έσοδα; Γιατί αυτό είναι το μόνο θέμα.
Οικονομική πολιτική, μείωση εξόδων δηλαδή χωρίς μείωση προσωπικού, και αύξηση εσόδων χωρίς επιβάρυνση των δημοτών.
Ο δήμος σήμερα, εκτός από την υπηρεσία καθαριότητας, τους παιδικούς σταθμούς και τα ΚΑΠΗ,  έχει σχεδόν μηδενική προσφορά προς τους δημότες σε σχέση με άλλες χρονιές. Η διακοπή λειτουργίας της ΔΗΚΕΠΑ, χωρίς εναλλακτικό σχέδιο όπως προέτρεπε αυτό το μπλογκ με την ανάρτηση της Καραφέρη από τον Ιούλιο έχει αφήσει εκτός υπηρεσιών περίπου 4 χιλιάδες δημότες και 120 εργαζόμενους στις δράσεις.
Ο δήμος σήμερα, είναι ένας σχεδόν άχρηστος δήμος, που επιπλέον χαρατσώνει τους δημότες.
Γιατί;
Γιατί δεν υπήρξε κανένα σχέδιο διαχείρισης της επερχόμενης και αναμενόμενης φτώχειας στα έσοδα του από τα κεντρικά ταμεία του κράτους.
Τι έκανε γι αυτό;
Τίποτα. Τώρα μόνο σκέφτεται να καλέσει τους πρώην, μήπως και σε κατάσταση συναγερμού επιμεριστούν κάποιες από τις ευθύνες, όπως προσπαθεί να κάνει και με την περίφημη «διαπαραταξιακή» και κουραφέξαλα.
Ας μιλήσουμε για έσοδα λοιπόν, ανοιχτά, με ή χωρίς την παρουσία σε στρογγυλό; τραπέζι των πρώην. Το Σελεπίτσαρι έχει σκαφτεί ολόκληρο. Παντού νέες «υπηρεσίες» ξεπηδούν που πληρώνονται από τους καταναλωτές-δημότες. Πόσα μπαίνουν στο ταμείο του δήμου για να αξίζει τον κόπο; Νούμερα παρακαλώ.
Ο δήμος έχει εκχωρήσει όλα τα δικαιώματα από ενοίκια και διαφημίσεις κλπ στο ΚΕΚ. Πόσα βάζει στο ταμείο του από την σχετική εκχώρηση; Νούμερα παρακαλώ.
Έχει την παραμικρή σκέψη για τρόπους αύξησης των εσόδων του; Νούμερα παρακαλώ.
Μειώνει καθόλου τα έξοδα του; Η ακόμη ζει με το όνειρο των παχιών αγελάδων, όπως έβοσκαν αμέριμνες πριν λίγα χρόνια;
Γι αυτή την μείωση των εξόδων, έχει κάνει καμιά προσπάθεια προς την κατεύθυνση των εργαζομένων; Να ζητήσει με καθαρές κουβέντες και χωρίς να κλείνει το μάτι σε κανέναν, την βοήθεια τους ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα;
Πως μπορεί να αποκατασταθεί μια κάποια εμπιστοσύνη ανάμεσα στην δημοτική αρχή και εμάς τους αρχόμενους; Ο πρώην λογιστής της ΔΗΚΕΠΑ, είπε στο δημοτικό συμβούλιο ότι μέχρι και το 11 δίδονταν ενισχύσεις με ρουσφετολογική φυσικά πρόθεση σε δυο τρία αθλητικά σωματεία του δήμου. Συνεχίζεται και φέτος αυτό; Έχει γίνει σαφές ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να δοθεί ούτε ένα ευρώ σε σωματείο «γιατί και αν περισσέψει έστω και ένα ευρώ στον δήμο θα δοθεί στην κοινωνική μέριμνα»; Για να δανειστώ τα λόγια του δημάρχου Νίκαιας-Ρέντη, Γιώργου Ιωακειμίδη προς τα σωματεία του δήμου του;
Διαφάνεια- θεσμική προσήλωση- διαχείριση της φτώχειας- κοινωνική μέριμνα.
Δεν χρειάζεται σύσκεψη πρώην για να γίνει αντιληπτό, πως ότι ξεφεύγει από αυτό το πολύπτυχο φέρνει την κατάρρευση και την αχρήστευση πιο κοντά.
Και δεν χρειάζονται γονυκλισίες για να γίνει αντιληπτό ότι η τήρηση του θα έχει την στήριξη των διάφορων πτερύγων εντός και εκτός του δημοτικού συμβουλίου.
Θέλει κότσια όμως.
Και, όντας σε απόσταση και απέναντι από την διοίκηση, τα επισημαίνω όχι γιατί είμαι καλοκάγαθος άνθρωπος που δίνει συμβουλές, αλλά γιατί έχω την βεβαιότητα ότι της λείπουν τα κότσια. 

ΔΗΚΕΠΑ περίοδος Β'

Έληξε λοιπόν η πρώτη φάση διάσωσης(;) της ΔΗΚΕΠΑ με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου για την εκλογή μιας διαπαραταξιακής επιτροπής, που θα πρέπει να ανακαλύψει τις πιθανές λύσεις.
Λύσεις υπάρχουν προφανώς. Υπήρχαν από πριν, θα υπάρχουν και στο μέλλον.
Τα πάντα, σκοντάφτουν σε ένα λεπτό σημείο, που ονομάζεται ανθρώπινη (εδώ πολιτική) πρόθεση για λύσεις.
Με μια σύντομη ματιά στο παρελθόν, να πούμε ότι η ΔΗΚΕΠΑ, ως διάδοχος των τεσσάρων προηγούμενων δημοτικών επιχειρήσεων, είχε την υποχρέωση να εξυπηρετήσει τις ανάγκες σε αθλητισμό, πολιτισμό, αλλά και παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, σε 4.000 πολίτες περίπου. Για τον σκοπό αυτό απασχολούσε περίπου 120 άτομα διδακτικό προσωπικό, ενώ περίπου 80 ακόμη άτομα που είναι υπό την μισθολογική της ευθύνη δεν είναι σαφές αν απασχολούνταν σε αυτό το αντικείμενο ή σε άλλες υπηρεσίες του δήμου. Μάλλον είναι σαφές. Οι πιο πολλοί απασχολούνται αλλού.
Να ολοκληρώσουμε την σύντομη ματιά με την παρατήρηση, ότι η ΔΗΚΕΠΑ ως ανεξάρτητη από τον δήμο επιχείρηση –όπως και οι προηγούμενες επιχειρήσεις που συνενώθηκαν- , δεν θα έπρεπε, αλλά είχε μια ανεξέλεγκτη οικονομική διαχείριση που έφτασε σε εντελώς παλαβά ύψη και αποτελέσματα. Είναι καταγραμμένα σε διάφορα πρακτικά του δημοτικού συμβουλίου αλλά και της ίδιας, αν υπάρχουν.
Η βολική δικαιολογία της μείωσης των εσόδων των δήμων από την κεντρική κυβέρνηση, αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοτό της διοίκησης. Δεν αποτελεί αυτοτελώς σοβαρό επιχείρημα, εξηγεί όμως επαρκώς τον λόγο για τον οποίο μάθαμε όλοι την πραγματική κατάσταση. Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές, μπορεί και να γίνονταν τα ίδια, απλώς η μεγάλη χρηματοδότηση δεν θα επέτρεπε να έρθουν στο φως οι λοβιτούρες των προέδρων. Και επιμένω στις ευθύνες των προέδρων, όσο κι αν συμφωνώ και με την απόδοση ευθυνών στον δήμαρχο.
Να θυμίσουμε τέλος, ότι η ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου πριν 10 μέρες περίπου να κληθούν ελεγκτές της δημόσιας διοίκησης, ακόμη δεν έχει αποτέλεσμα. Γιατί μετά την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου απαιτείται η κλήση των ελεγκτών, οι οποίοι θα εμφανιστούν την επόμενη μέρα. Προφανώς κάποιος ξέχασε να τους ανακοινώσει την απόφαση και να τους καλέσει. 
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η ΔΗΚΕΠΑ διάγει την περίοδο του μετεωρισμού της. Ξέφυγε από το στέρεο έδαφος στο οποίο είχε κτιστεί, και ακόμη δεν έχει προσκρούσει στο στέρεο έδαφος της πραγματικότητας. Μια περίοδος, που αποτελεί τη χαρά του καιροσκόπου. Οι εργαζόμενοι, αν και απελπίζονται σιγά-σιγά, ζουν ακόμη με τις ελπίδες και της πληρωμής τους, και της επαναλειτουργίας της επιχείρησης, δηλαδή της διατήρησης των θέσεων εργασίας τους. Η δημοτική αρχή μέχρι και το προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο διαρρήγνυε τα ιμάτια της, υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας της επιχείρησης για το καλό των εργαζομένων.
Ποιο καλό; Υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να τους πληρώσει;
Μπορεί ο δήμος να εξασφαλίσει πόρους τουλάχιστον 2 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, ώστε να πληρώνει τις δοσοποιημένες υποχρεώσεις του στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, και να έχει φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα για να πληρώνει και τους εργαζόμενους, έστω μέρος των παλαιών οφειλών συν την τρέχουσα μισθοδοσία; Μπορεί η δημοτική αρχή να εγγυηθεί ότι οι εισπράξεις της ΔΗΚΕΠΑ από τις συνδρομές των πολιτών που μετέχουν στα τμήματα θα καταγράφονται στα ταμειακά έσοδα της; Μπορεί να δηλώσει η δημοτική αρχή, ότι πέρα από το τι θα γίνει με τα προηγούμενα, δεν θα ξαναπαρουσιαστούν μαϊμού τιμολόγια των οποίων η αξία κινείται προς άγνωστες κατευθύνσεις;
Τίποτα από αυτά δεν μπορούν να εξασφαλιστούν, κυρίως γιατί η δημοτική αρχή έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία ακόμη κι αν έχει τις καλύτερες των προθέσεων. Από εδώ και μπρος εννοώ.
Και ταυτόχρονα, την μόνη λογική θέση πάνω στο πρόβλημα, να κλείσει δηλαδή η ΔΗΚΕΠΑ και να βρεθεί άμεση λύση για τις δράσεις της και τους εργαζόμενους της, φοβάται να την δηλώσει, και ελπίζει να την κάνει μπαλάκι στην αντιπολίτευση, ή έστω να έχει να πει «όλοι μαζί το αποφασίσαμε» .
Μπακάλικες λογικές περασμένων δεκαετιών που δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμη χαχόλοι να τις πιστεύουν.
Η επιτροπή που σήμερα θα αναδειχτεί από την κοινή σύσκεψη των επικεφαλής των παρατάξεων και των εκπροσώπων των εργαζομένων, αν όλα πάνε καλά θα διαμορφώσει ένα χρονοδιάγραμμα ενεργειών προκειμένου να θέσει υπό έλεγχο την κατάσταση.
Χωρίς γκρίνια και χωρίς υπεραισιοδοξία, αν όλα πάνε καλά, πιθανόν από τον Δεκέμβριο να αρχίσουν οι εργαζόμενοι να παίρνουν χρήματα. Αν όλα πάνε καλά, μπορεί και να μεταφερθούν στο δήμο, επομένως να μπουν στο δημοτικό μισθολόγιο.
Αν όλα πάνε καλά, πότε οι δημότες θα δουν τις υπηρεσίες με τις οποίες τους διευκόλυνε ο δήμος; Και τις οποίες τις πλήρωναν, δεν ήταν τσάμπα. Απλά, ποιο οικονομικές ήταν από άλλες αντίστοιχες ιδιωτικές λύσεις. Και όχι πάντα, αλλά τέλος πάντων. Σημασία έχει ότι υπήρχαν λύσεις σε ανάγκες που σήμερα δεν υπάρχουν. Θα δούμε λοιπόν για την περίοδο που διανύουμε αθλητικές, πολιτιστικές, κοινωνικές διευκολύνσεις προς τους δημότες; Ή θα περιμένουμε τον επόμενο Σεπτέμβρη;
Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί και το ΚΕΚ για άμεσες λύσεις και μόνον για την τρέχουσα περίοδο υπάρχει εδώ και καιρό, αναφέρθηκε και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά δεν πρόσεξα κάποιο ενδιαφέρον.
Φυσικά δεν είναι πανάκια, στην πραγματικότητα ίσως δημιουργήσει αντίστοιχα με την ΔΗΚΕΠΑ προβλήματα, ίσως αποδειχτεί μια ακόμη προβληματική λύση, μια που η διαχείριση του ΚΕΚ είναι εξ ίσου αδιαφανής με αυτήν της ΔΗΚΕΠΑ.
Πολλά ακούγονται και θα ασχοληθούμε με αυτά για τα κατορθώματα του ΚΕΚ, το οποίο έχει αναλάβει την «διαχείριση» σχεδόν όλης της περιουσίας του δήμου, αλλά κανείς δεν βλέπει έσοδα από αυτή την διαχείριση, ενώ οι συζητήσεις και οι ψίθυροι δίνουν και παίρνουν. Τι διαφημίσεις, τι ενοίκια, τι «επενδυτικά προγράμματα»! Μπικικίνια όμως γιοκ.
Θα τα ξαναπούμε σύντομα αυτά.
Μέχρι τότε, αν συζητηθεί και προκριθεί μια λύση ΚΕΚ, θα πρέπει να υπάρξουν σαφείς δικλείδες ελέγχου όλων των εισπράξεων και των κοστολογήσεων που θα προκύψουν από την διαχείριση των δράσεων.
Να μην ξεχνάμε επίσης, ότι ο δήμος διαθέτει υπαλλήλους με την ιδιότητα των γυμναστών που θα μπορούσαν να βγουν από την ναφθαλίνη με την οποία είναι πουδραρισμένοι και να αναλάβουν τα αθλητικά τμήματα, όπως επίσης θα μπορούσε να κάνει συμβάσεις έργου, τα γνωστά πεντοχίλιαρα, με πραγματικό προσωπικό αυτή τη φορά, από το διδακτικό προσωπικό που είναι σε αναμονή στην ΔΗΚΕΠΑ και για το οποίο ενδιαφέρεται και εξ αιτίας του απορρίπτει την λύση του λουκέτου η δημοτική αρχή. Έτσι έχουν κάνει άλλοι δήμοι εν αναμονή των εγκρίσεων από την περιφέρεια και το υπουργείο.

Σύντομα κοντά σας με νεώτερα, και στα υπόψιν, αρχίζει να αχνοφαίνεται πρόταση για την ανάπλαση της βιομηχανικής περιοχής με μαρίνες και ουρανοξύστες που, όπως έχουμε ξαναγράψει, θα μας «ανακουφίσει» από την «λύση φόρμουλα 1», μια που η ιδέα ότι όλη η ιστορία της φόρμουλα 1 δεν ήταν παρά ένας λαγός άλλων λύσεων όλο και περισσότερο παίρνει σάρκα και οστά.
Μάλλον το μόνο θύμα αυτής της ιστορίας θα αναδειχτεί ο αρχιτέκτονας Παπαθεοδώρου.
Αυτός το πίστεψε το πλάνο του, κι ας διαφωνούμε.

Η παραίτηση του Δημήτρη Ευγενίου, πρώην Γ. Γραμματέα του Δήμου

Η παραίτηση του Δημήτρη Ευγενίου, δεν είναι τρέχουσα είδηση.
Υποβλήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου, αποτελεί όμως ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον -και άγνωστο-  ντοκουμέντο της διαδρομής της δημοτικής αρχής.
Προσωπικά, μετά την συνένωση των δυο δήμων και την γνωριμία μου με το πολιτικό προσωπικό του Κερατσινίου, τον έχω τοποθετήσει στους ανθρώπους που εκτιμώ.
Και μια απλή παρατήρηση.
Η απαίτηση της παραίτησης του για να επιτευχθεί έφτασε σε σημείο λευκής απεργίας στελεχών της δημοτικής αρχής. Με πλήθος επιχειρημάτων, ότι παρεμπόδιζε το έργο τους (με το έργο αυτό θα ασχοληθεί ο ψηφοφόρος σε 20 μήνες).
Τελικά, η παραίτηση του δεν απέτρεψε σχεδόν δυο μήνες μετά, δυο προς το παρόν από αυτά τα στελέχη που συνυπέγραψαν την επιστολή προς τον δήμαρχο να διαπιστώσουν ότι δεν τους παρεμπόδιζε ο Ευγενίου, και να ανεξαρτητοποιηθούν προβάλλοντας παρόμοια επιχειρήματα για μη εκτέλεση του έργου τους και αλλοίωση του σκοπού της εκλογής τους.
Άβυσσος η συλλογική ψυχή της δημοτικής αρχής.

Παραιτήθηκε από την ΔΗΚΕΠΑ ο Τάσος Γκιόκας

 ολόκληρο το κείμενο της παραίτησης:


ΠΡΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Κυρίες και Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι,
υποβάλλω την παραίτησή μου από αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΗΚΕΠΑ, καθώς θεωρώ ότι η συμμετοχή μου σ'αυτό δεν έχει πλέον κανένα νόημα.

Εδώ και πολύ καιρό όχι μόνο δεν υπάρχει στοιχειώδης λειτουργία της επιχείρησης , αλλά όσοι μετέχουμε στο Δ.Σ. γινόμαστε μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων. Χρειάστηκε ελάχιστος χρόνος για να αποδειχθεί ότι οι ετερόκλητες δυνάμεις που συνεργάστηκαν ευκαιριακά, στερούνταν έστω ενός στοιχειώδους σχεδίου δράσης καθώς ο μόνος τους στόχος ήταν η προώθηση προσωπικών συμφερόντων. Αυτή η θέση ενισχύεται ακομα και απο παραιτηθέντα μέλη της δημοτικής αρχής, που ξεκάθαρα καταγγέλουν φαινόμενα κακοδιαχείρισης , αδιαφάνειας, έλλειψης συντονισμού, μπαχαλοποίησης της λειτουργίας του Δήμου. Η μεταρρύθμιση του ¨Καλλικράτη¨ και οι συνακόλουθες αλλαγές στις δομές του δήμου μας χρησιμοποιούνται συχνά ως δικαιολογία απο τους διοικούντες, προκειμένου να φτιασιδώσει την ανικανότητα , την έλλειψη σχεδίου και την ολοκληρωτική διάλυση της Δημοτικής Επιχείρησης, αλλα πείθουν πλέον ελάχιστα.

Άραγε φταίει ο ¨Καλλικράτης¨ για το γεγονός ότι σε διάστημα ενός περίπου χρόνου τοποθετήθηκαν τρεις Πρόεδροι στην Επιχείρηση;; Δεν είναι ανευθυνότητα να τοποθετείται Πρόεδρος για δύο μήνες, να παραιτείται, και στη συνέχεια να αναλαμβάνει άλλη Δημοτική Επιχείρηση;; Για ποιο λόγο άραγε έγινε αυτό;; Δεν είναι ανευθυνότητα να παραιτούνται μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και να επανατοποθετούνται στο επόμενο χωρίς καμία εξήγηση;; Φταίει ο ¨Καλλικράτης¨ για το γεγονός ότι έχουν τοποθετηθεί ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, σχεδόν το σύνολο των μελών της πλειοψηφούσας παράταξης;; Φταίει ο ¨Καλλικράτης¨ που το διετές Πρόγραμμα Δράσης της Επιχείρησης χρειάστηκε ένα χρόνο για να συνταχθεί και ,τελικά, υποβλήθηκε σε λάθος υπηρεσία προς έγκριση; Ποιος ευθύνεται που επί ένα χρόνο περίπου δεν είχε τοποθετηθεί το Προσωπικό της ενοποιημένης Επιχείρησης; Xρειάστηκε έκτακτο συμβούλιο κατα την διάρκεια του καλοκαιριού για να πραγματοποιηθεί η προβλεπόμενη από το Νόμο διαδικασία . Γνωρίζει, άραγε, το Δημοτικό Συμβούλιο ότι η Επιχείρηση περισσότερο από ένα εξάμηνο συνεδριάζει όχι σε τακτικά διαστήματα αλλά αν και όποτε το αποφασίσει ο Πρόεδρος ; Πάντα έκτακτα, για να αντιμετωπίζει σχεδόν πάντα , επείγοντα θέματα, με ενημέρωση για την ημερήσια διάταξη κατα την διάρκεια της Συνεδρίασης, όπου δεν υπάρχουν απομαγνητοφωνημένα πρακτικά, σε μια διαδικασία που ομοιάζει με καφενειακές συζητήσεις. Υποχρεωνόμαστε να παρακολουθούμε τα ατέλειωτα παραληρηματικά λογύδρια του Προέδρου , που απεγνωσμένα προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Η σοβαρότητα που αντιμετωπίζει την κατάσταση η Διοίκηση του Δήμου φαίνεται από την αντίληψή της να θεωρεί την Επιχείρηση κέντρο διερχομένων, που η παρουσία των περισσοτέρων μάλιστα σ'αυτή είναι ανύπαρκτη , αφού δεν εμφανίζονται ούτε στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. Υπάρχουν στελέχη της Διοίκησης που είναι μέλη του Δ.Σ. και δεν έχουν παρευρεθεί ούτε μία φορά σε Διοικητικό Συμβούλιο... Εξ αυτού, επιζητείται η παρουσία των μελών της αντιπολίτευσης , για να υπάρξει η προβλεπόμενη απαρτία προκειμένου να παρθούν σοβαρές αποφάσεις. Πολλές φορές μάλιστα, ούτε λίγο ούτε πολύ, εκβιάζεται η συμμετοχή της Αντιπολίτευσης για να παρθούν οι αποφάσεις αυτές.

Αυταπατάται όποιος περιμένει απαντήσεις από γνωστούς πολιτικούς ακροβάτες . Ωστόσο εύλογα διερωτάται κανείς πώς ειναι δυνατόν άνθρωποι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως προοδευτικοί να στρουθοκαμηλίζουν εκουσίως, σιωπώντας ενώπιον όλων αυτών των νοσηρών φαινομένων. Με τι μούτρα ζητούν την ψήφο των συμπολιτών μας ισχυριζόμενοι πως πολιτεύονται επειδή θέλουν να προσφέρουν στο κοινό καλό, ενώ αυτή την στιγμή σιωπούν όταν εκατοντάδες εργαζόμενοι έχουν φτάσει σε σημείο απόγνωσης εξαιτίας της ανικανότητας της δημοτικής αρχής να εκπληρώσει το πλεον στοιχειώδες καθήκον της. Να τους πληρώσει....

Δυστυχώς γι’αυτούς, είναι αδύνατον να δραπετεύσουν απτην πραγματικότητα και τα αμίληκτα ερωτήματα που αυτή τους θέτει. Ποιοι, άραγε, έχουν την ευθύνη για την κατασπατάληση των όποιων πόρων υπήρχαν στην Επιχείρηση; Πώς γίνεται να πληρώνονται ¨εθελοντές¨ και να μένουν απλήρωτοι εργαζόμενοι; Πόσα και ποια στελέχη από την πλειοψηφία πληρώθηκαν ¨το κάτιτις τους¨ με αποδείξεις δαπάνης μέχρι να τοποθετηθούν σε αμοιβόμενες θέσεις; Τί έργο προσέφεραν ; Πώς υπήρχαν χρήματα γ'αυτούς και δεν υπήρχαν για τους εργαζόμενους; Πώς γίνονται άραγε , οικονομικές πράξεις πέρα από το Δημόσιο Λογιστικό; Με δεδομένο ότι δεν υπήρχε Οικονομική Υπηρεσία για μεγάλο διάστημα , πώς γίνονταν εισπράξεις και πληρωμές , ενώ παράλληλα μένουν ακαταχώρητα πολύτιμα Οικονομικά Στοιχεία, τιμολόγια και άλλα?

Kαι ενώ δεν έχουν καταβληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές, οι υποχρεώσεις προς την Εφορία, και άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές, η Διοίκηση της Επιχείρησης και ο Δήμαρχος με σαθρές και αυτοκαταρριπτόμενες δικαιολογίες δεν τολμούν να ομολογήσουν τη μοναδική προφανή αλήθεια: Η Δημοτική Επιχείρηση ΔΗΚΕΠΑ έχει καταρρεύσει στα δικά τους χέρια...

Η Δημοτική Αρχή αντί να δώσει απαντήσεις σ'όλα αυτά, σκιαμαχεί αναζητώντας αποδιοπομπαίους προκειμένου να ισορροπήσει τις σύμφυτες αντιφάσεις της. Προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της και μετα να εξηγήσει στους πολίτες, πως το προεκλογικό όραμα της ¨υπογειοποίησης¨ της Λαμπράκη, μετεξελίχθηκε σε μετεκλογική υπογειοποίηση των πληρωμών, που διενεργούνται πλέον μεσω περίεργων υπόγειων καναλιών που ακροβατούν στα όρια της νομιμότητας. Προσπαθεί να δικαιολογήσει πως η προεκλογική καταγγελία των καθεστωτικών δυνάμεων μετατράπηκε σε μετεκλογική αποδοχή των πλέον καθεστωτικών πρακτικών και ύφους διοικησης: ρουσφέτια σε ημετέρους, αλαζονία, υποβάθμιση των θεσμών, συγκεντρωτισμός. Προσπαθεί να εξηγήσει πως τα παχιά προεκλογικά λόγια και οι ανέξοδες υποσχέσεις, μετατράπηκαν σε αδυναμία εκπλήρωσης ακόμα και των πλέον αυτονόητων καθηκόντων της οποιασδήποτε διοίκησης οπως π.χ. της έγκαιρης καταβολής της μισθοδοσίας των εργαζομένων.

Την κοινωνία της πόλης πολύ λίγο ενδιαφέρουν οι διαφωνίες μεταξύ των μελών την Δημοτικής Παράταξης, που άλλωστε καμία σχέση δεν έχουν με πολιτικοιδεολογικές διαφωνίες ή έστω αντιθέσεις για το (ανύπαρκτο) Δημοτικό Έργο. Η δημοτική αρχή θα έπρεπε να γνωρίζει οτι ¨μπορείς να κοροιδεύεις λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο αλλα δεν μπορείς να κοροιδεύεις πολλούς για πολύ¨. Ήρθε λοιπόν η ώρα για την Βαβέλ των ετερόκλητων δυνάμεων που κατάφερε να επικρατήσει εκλογικά να κοιταχτεί με γενναιότητα στον καθρέφτη. Να αντικρύσει την εξόφθαλμα πενιχρή αποτελεσματικότητά της και να απολογηθεί με ειλικρίνεια στην κοινωνία της πόλης μας για την εμφανή ανικανότητά της.

Κερατσίνι, 4-10-2012

Γκιόκας Γ. Αναστάσιος

σήμερα η ενημέρωση στο Δ.Συμβούλιο για την φόρμουλα 1

 Με αφορμή την σημερινή ενημέρωση του δημοτικού συμβουλίου για την πρόταση δημιουργίας πίστας φόρμουλα 1 στην περιοχή της ανάπλασης της βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας, η οποία επεκτείνεται και στην περιοχή του Κερατσινίου και στον ΟΛΠ, φρεσκάρουμε τις αναρτήσεις που έχουμε κάνει εδώ για το θέμα αυτό.
Για πρώτη φορά μαθαίνουμε και φέρνουμε στη δημοσιότητα το θέμα, με ένα δελτίο τύπου της τοπικής οργάνωσης της ΔΗΜΑΡ στις 30-6-2011, όπου επισημάνεται ότι από την μια αντιδρούμε στα σχέδια του ΟΛΠ για αποκλεισμό του παράλιου μετώπου της πόλης, και από την άλλη δεχόμαστε τον αποκλεισμό αυτόν, χάριν της δημιουργίας πίστας φόρμουλα 1.
Την επόμενη μέρα, 1-7- 11, αρχίζει ένα διάλογος πάνω στις θέσεις και την κριτική που άσκησε στην ανακοίνωση ο Γιώργος Τσιρίδης.
Λίγες μέρες μετά, εμφανίζεται ρεπορτάζ του διαδικτυακού i-live news, στις 13-7-2011.
Εκεί πληροφορούμαστε ότι την ίδια μέρα θα δινόταν μια συνέντευξη τύπου της ΔΙΕΛΠΙΣ, της τεχνικής εταιρείας που διαμόρφωνε τα σχέδια, στο σαλόνι του πλοίου ΚΝΩΣΣΟΣ, στο πάνελ της οποίας θα συμμετείχε και ο δήμαρχος μας Λουκάς Τζανής.
Με αφορμή αυτά, θέταμε πέντε πρώτα ερωτήματα, που πιθανόν κάποια να απαντηθούν απόψε, 15 μήνες μετά.
Τον Μάρτιο του 12 σε μια ανάρτηση της η Μαρία Καραφέρη επαναφέρει τα ερωτήματα των επιπτώσεων εις βάρος των συμφερόντων των πολιτών από την υλοποίηση του σχεδίου αυτού. Μείωση στο μισό του προβλεπόμενου πράσινου, αποκλεισμός από την πρόσβαση στην παραλία, περιβαλλοντικές επιπτώσεις κλπ.
Πέντε μήνες μετά, ο Παναγιώτης Καπουράνης στις 10 Αυγούστου 12 ασχολείται με τις οικονομικές αδυναμίες του εγχειρήματος, όπως εμφανίζονται στις πίστες άλλων χωρών. Και καταλήγει ότι μάλλον είναι ζημιογόνος η επένδυση και θα χρειάζεται συνεχώς είτε κρατικές επιχορηγήσεις, είτε διευκολύνσεις και φορολογικές απαλλαγές για να επιβιώσει.
Με το θέμα να φουντώνει επικοινωνιακά, δυο μέρες μετά, στις 12 Αυγούστου του 12, η Μαρία Καραφέρη αναφέρεται στην αντίθεση ονείρων-πραγματικοτήτων Από τι μια οι απλήρωτοι επι ένα χρόνο (και συνεχίζουν) εργαζόμενοι της δημοτικής επιχείρησης ΔΗΚΕΠΑ, και από την άλλη το μεγαλεπήβολο πρότζεκτ.
Φυγή στο μέλλον; Όχι.
Φυγή από την πραγματικότητα με μια  εντυπωσιακή επικοινωνιακά πρόταση, που ίσως λειτουργήσει αποχαυνωτικά.
Με το μπαράζ των δημοσιευμάτων να συνεχίζεται, με υπουργούς και υφυπουργούς να διεκδικούν μέρος της τηλε-εμφάνισης για το καλό του πολιτικού μέλλοντος τους, τελευταία ανάρτηση στις 6 Σεπτεμβρίου 12 με μια υπενθύμιση, ότι το όλο προτζεκτ πρέπει κάποτε να γίνει και επισήμως γνωστό στους δημότες, τους πρώτους ενδιαφερόμενους και θιγόμενους.
Σήμερα λοιπόν, είναι η μέρα των διευκρινήσεων.
Ο κ. Παπαθεοδώρου, ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε το όλο πρότζεκτ θα το παρουσιάσει στο δημοτικό συμβούλιο και θα δώσει εξηγήσεις σε απορίες και ενστάσεις.
Έπρεπε να έχει γίνει από πέρυσι αυτό.
Αλλά ας δούμε τι θα προκύψει.

Με μια αλλιώτικη ματιά... της Μαρίας Ηλιοπούλου

Ο δήμος μας, παραμένει σταθερά δεμένος σ 'ένα τρόπο διοίκησης που ταιριάζει γάντι με τον τρόπο σκέψης που παρήλθε ανεπιστρεπτί, αλλά ο επιθανάτιος ρόγχος της συνεχίζει να καθορίζει την ζωή στην πόλη μας. Τον εφαρμόζουν οι ''άπειροι'' που διαδέχτηκαν τους προηγούμενους ''έμπειρους'' και με όπλο τον μιμητισμό της ''εμπειρίας'' εξακολουθούν να διοικούν με τον ίδιο τρόπο τον δήμο. 
Αυτό που άλλαξε μετά τις δημοτικές εκλογές του 2010 είναι τα πρόσωπα της διοίκησης και όχι ο τρόπος της άσκησης της. Μόνο η αύξηση της γκρίνιας από την οικονομική δυσπραγία προστέθηκε, στις αλχημείες τις απειρίας.
Γιατί η άποψη, ότι οι «έμπειροι» που επιλήφθηκαν επί παντός επιστητού στο παρελθόν και θέλουν να το κάνουν και στο μέλλον, ευθύνονται για την μοναδική στα χρονικά εξαθλίωση της ζωής μας, γίνεται μηδενισμός, όταν προβάλλει την αντικατάσταση τους με “άπειρους” ως την μόνη ενδεδειγμένη λύση. 
Χρειάζονται ιδέες, λογική, ορθολογισμός, όραμα και υποδομή στην προσωπικότητα του καθενός, για να φτάσουμε σε λύσεις.
Από το 2010 η Ελλάδα είναι μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα με επιπλέον οκτακόσιους χιλιάδες ανέργους, χιλιάδες κλειστές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα που βιώνουν την ανεργία ή ζουν με τον φόβο της απόλυσης και οριζόντιες περικοπές στα εισοδήματα των δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων.
Τί κατάλαβε από όλα αυτά η διοίκηση και η αντιπολίτευση του δήμου μας; Τίποτα.
Στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης, οι προτεραιότητες της δημοτικής αρχής θα έπρεπε να είναι η ποιοτική και αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών προς τους δημότες. Η εύρυθμη λειτουργία κοινωνικών υπηρεσιών, παιδικών σταθμών, αθλητικών και πολιτιστικών κέντρων καθώς και η συνέχιση και επαύξηση του προγράμματος '' Βοήθεια στο σπίτι'' .
Αντί γι αυτό, βλέπουμε την δημοτική κοινωφελή επιχείρηση πολιτισμού και αθλητισμού του δήμου μας (ΔΗΚΕΠΑ) να είναι ένα βήμα πριν το λουκέτο, με απλήρωτους τους εργαζόμενους σχεδόν ένα χρόνο τώρα, ενώ στον ορίζοντα προβάλει «λαμπρό» το όραμα των αυτοκινήτων της φόρμουλα 1 να τρέχουν στους δρόμους της πόλης. (Μένει να υποσχεθεί ο δήμαρχος και χαμηλότοκα δάνεια στους δημότες για την αγορά του πανάκριβου εισιτηρίου των αγώνων)
Η εστίαση της προσοχής στην παροχή υπηρεσιών που ανακουφίζει τους κοινωνικά αδύναμους και δημιουργεί μαζί με την δράση των εθελοντικών οργανώσεων ένα πλέγμα κοινωνικών παροχών και αλληλεγγύης είναι απαραίτητο στοιχείο για την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. 
Αυτά όσο και αν φαίνονται εξωπραγματικά, με ορθολογική διαχείριση αρμοδιοτήτων, εξοικονόμηση πόρων και εκμετάλλευση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κονδυλίων μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, είναι εφικτά.
Χρειάζεται να φέρουμε στο προσκήνιο τα καθημερινά προβλήματα των δημοτών και να δώσουμε έμφαση στην κοινωνική αλληλεγγύη, στο συμμάζεμα του νοικοκυριού. 
Χρειάζεται να διαχειριστούμε πρώτα πρώτα την φτώχεια μας. 
Μόνο έτσι μπορούμε να στήσουμε από την αρχή μια αλλιώτικη πόλη.

Τα φεγγάρια της Ανάπλασης --- της Μαρίας Καραφέρη

Από το http://stagona4u.gr

 

  Τον Αύγουστο δεν έχει ειδήσεις, λέει ο Umberto Eco. Πλην όμως, αυτός ο κανόνας φαίνεται να υπόκειται σε εξαιρέσεις. Με ένα γρήγορο σερφάρισμα "στα κλεφτά" εν μέσω διακοπών, ανακάλυψα σωρεία δημοσιευμάτων που αφορούν την πρώην βιομηχανική περιοχή Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

 Ομολογώ πως η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι επρόκειτο για ανακύκλωση δημοσιευμάτων ελλείψει νέων. Παρόλα αυτά προβληματίστηκα. Εν μέσω θέρους παρήλασαν μπροστά μου ο Δήμαρχος, ο Υπουργός Πολιτισμού, ο Μπέρνι Εκλστον, το μεγάλο αφεντικό της φόρμουλα 1, και ο Μουμζάτ Ταχίνκιογλου, ιθύνων νους του πρώην γκραν πρι της Κωνσταντινούπολης. Δευτερόλεπτα πριν με κυριεύσει πανικός στη θέα των εγκαινίων της πίστας φόρμουλα 1 στο χώρο της Ανάπλασης, προσπάθησα να βάλω τα πράγματα στις διαστάσεις τους.

Η πρώτη εκδοχή που μου πέρασε από το μυαλό ήταν ότι στην πραγματικότητα ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις και άρα, ό,τι βλέπω, είναι απλά επικοινωνιακή εκμετάλλευση του τίποτα. Η δημιουργία πίστας φόρμουλα 1 στην περιοχή της Ανάπλασης είναι ένα θέμα πυροτέχνημα, που ανακυκλώνεται πλέον του έτους, χωρίς να βρίσκει σοβαρό έρεισμα στην τοπική κοινωνία. Πρόκειται για εγχείρημα που γεννήθηκε στη σκέψη ενός αρχιτέκτονα, τον Θανάση Παπαθεοδώρου και υιοθετήθηκε από ένα Δήμαρχο, τον Λουκά Τζανή, ο οποίος κινείται χωρίς απόφαση δημοτικού συμβουλίου και κόντρα στις διατυπωμένες προτάσεις της Ανοιχτής Επιτροπής Ανάπλασης του Δήμου. Είναι "σχέδιο ερμαρίου", διαθέσιμο προς χρήση κατά το δοκούν. Κάθε φορά που προκύπτει κάποιο σοβαρό θέμα στο Δήμο ή που δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα στο θέμα της Ανάπλασης, περνάει μπροστά μας ένα μονοθέσιο όχημα για να σπάει την απραξία και να αποπροσανατολίζει τα βλέμματα. Εν προκειμένω, η πρόταση για τη φόρμουλα επανήλθε, ως εκ θαύματος, την ώρα που η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου (ΔΗΚΕΠΑ) καταρρέει. Σύμμαχος στην ανάδειξη του θέματος βέβαια τάχθηκε και η πολιτική και οικονομική συγκυρία, μέσα στη δίνη της οποίας οποιαδήποτε πρόταση μπορεί έστω και να υπονοήσει επενδύσεις και ανάπτυξη γίνεται αναφανδόν αποδεκτή!

Η δεύτερη εκδοχή βάρυνε με την σκιά της την πρώτη. Αυτός ο Αύγουστος διαφέρει, γιατί παράγει ειδήσεις. Η Επιτροπή Ανάπλασης, μέλος της οποίας τυγχάνει και η γράφουσα, απολαμβάνει τα μπάνια του λαού, ενώ η Δημ.Αρχή του δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας θα καταθέσει τον Σεπτέμβριο στον Οργανισμό Ρυμοτομικού Σχεδίου Αττικής (Ο.Ρ.Σ.Α), πρόταση που θα περιλαμβάνει τη χάραξη της πίστας, καθώς και την ανάπλαση της παραλιακής ζώνης, με την κατασκευή εμπορικών κέντρων, ξενοδοχείων και μαρίνων. Επομένως, δε θα πρέπει κάπου, κάποιοι να συνεδριάζουν, εν κρυπτώ και σε κάθε περίπτωση εν αγνοία της Επιτροπής Ανάπλασης και σε πλήρη αντιδιαστολή με τις θέσεις της, για να εκπονηθεί αυτή η μελέτη που προορίζεται για τον ΟΡΣΑ; Η τυπική νομιμοποίηση του Δημάρχου, ο οποίος λειτουργώντας με σχήμα πρωθύστερο αιτείται την κατασκευή της πίστας χωρίς τη συναίνεση του Δημοτικού Συμβουλίου, θα καλυφθεί, άλλως θα υφαρπαγεί, από μια αόριστη αναφορά στον Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Δήμου, το οποίο έχει ήδη υπερψηφιστεί. Και η κυβέρνηση, με ένα πρόγραμμα fast track κομμένο και ραμμένο στις προτάσεις των επενδυτών, θα προωθήσει εν μια νυκτί την ανατροπή της Ανάπλασης στον βωμό μιας αβέβαιης ανάπτυξης, ανεξαρτήτως κόστους και επιπτώσεων. Ή εναλλακτικά η προμετωπίδα της μελέτης που προορίζεται για τον ΟΡΣΑ, ήτοι η κατασκευή της πίστας φόρμουλα 1, θα εγκαταλειφθεί στρατηγικά δήθεν υπό το βάρος των αντιδράσεων της τοπικής κοινωνίας και επ' ωφελεία της, επιτελώντας με αυτό τον τρόπο στην πραγματικότητα τον στόχο της, αυτόν του κυματοθραύστη. Και πίσω από τη στρατηγική αυτή υποχώρηση θα μείνουν όλα τα παρελκόμενα του σχεδίου, ήτοι εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία και μαρίνες, ελάχιστος χώρος πρασίνου και αδυναμία πρόσβασης των κατοίκων στην ακτή. Και ποιος αμφιβάλλει πως καθ'οδόν θα προστεθούν κι άλλες κατασκευές κι άλλα κτήρια;

Μέσα στην ταλάντευση αν η είδηση για τη φόρμουλα υφίσταται ή είναι επικοινωνιακό πυροτέχνημα, αναδείχθηκε μια άλλη ιδιαιτερότητα αυτού του Αυγούστου. Αυτός ο Αύγουστος έχει δυο φεγγάρια. Έχει δυο ευκαιρίες να δεις την πανσέληνο! Αν μείνεις να κοιτάς το δάκτυλο, δεν θα φταίνε τα φεγγάρια! Είτε είναι επικοινωνιακό τρυκ, είτε σανίδα σωτηρίας για την επίδειξη έργου από την τοπική αυτοδιοίκηση και πολιτεία, είτε είναι απλά "ο λαγός" για να προωθηθούν τα σχέδια του ΟΛΠ ή και των λοιπών συνιδιοκτητών, το διακύβευμα δεν είναι η δημιουργία πίστας φόρμουλα 1 αλλά η ίδια η περιοχή της πρώην βιομηχανικής περιοχής, η ίδια η πόλη μας και η τύχη της. Το δικαίωμα μας να ονειρευτούμε την αλλιώτικη πόλη μας και να την επιδιώξουμε. Γιατί δεν νοείται ανάπτυξη, αναβάθμιση, αλλαγή στην πόλη μας που να μην περνάει μέσα από την περιοχή της Ανάπλασης. Γιατί όσο και αν είναι του συρμού να λέμε ότι η οικονομία έχει υπερκεράσει την πολιτική και ο ρεαλισμός έχει καθηλώσει το όνειρο 

... έτσι και αλλιώς στα μέρη τα δικά μας κάνει ό,τι ώρα μας αρέσει...

Δυστυχώς, υπάρχει πρόβλημα.

Δεν είμαι έτοιμος να γράψω πολλά για την κατάσταση και την εικόνα που παρουσιάζει η δημοτική αρχή το τελευταίο διάστημα, όμως καιρός να αρχίσω.
Δεν είμαι έτοιμος να γράψω ακόμη και για την κατάσταση της αντιπολίτευσης στο δημοτικό συμβούλιο, όμως και γι αυτό θα γράψω.
Υπάρχουν αίτια για τα γεγονότα.
Η πλήρης αποτυχία της ΔΗΚΕΠΑ στο σύνολο των δραστηριοτήτων της ξεχείλισε το ποτήρι, και φυσικά οφείλεται στην ανικανότητα διοίκησης της, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτό η αιτία.
Τι ακριβώς θέλει να προσφέρει στην κοινωνία της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου η περίφημη, τεράστια και παντοδύναμη ΔΗΚΕΠΑ;
Τι σκέφτονται για τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, τις κοινωνικές υπηρεσίες οι μετέχοντες στη δημοτική αρχή;
Παράγοντες και παραγοντίσκοι που το μόνο που τους νοιάζει μην «χωθεί» κανείς στο μαγαζάκι που τους ανέθεσε ο Δήμαρχος.
Επικεντρώνω περισσότερο στη ΔΗΚΕΠΑ, γιατί οι δραστηριότητες της στην πραγματικότητα περιλαμβάνουν το κάθε τι (πλην της καθαριότητας) που καθιστούν έναν δήμο αναγκαίο. Αν δεν υπάρχουν αυτές οι δραστηριότητες, τότε κυριολεκτικά δεν χρειάζεται να υπάρχει και ο Δήμος.
Και τι κάνει η ΔΗΚΕΠΑ;
Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο σίγουρο είναι τι μοιράζει τίτλους –ο Πρόεδρος!!!- μοιράζει λεφτά για πανηγύρια, και ασχολείται με μισθοδοσίες.
Με την ευκαιρία άκουσα ότι έχει εργαζόμενο που οι αποδοχές του φτάνουν τις οκτώμισι χιλιάδες ευρώ; Το γράφω ολογράφως για να μην καταλάβετε λάθος. Και είναι δικαιολογία ότι τον βρήκαν έτσι από την προηγούμενη αρχή που τον είχε βρει από την πιο προηγούμενη και κανείς δεν του δείχνει την πόρτα εξόδου;
Η ΔΗΚΕΠΑ είναι κλασσικό παράδειγμα, πως ένας φιλόδοξος παραμυθατζής μπορεί να γίνει ρεζίλι αναδεικνύοντας την ανικανότητα του.
Είναι παράδειγμα, πως η έλλειψη οποιασδήποτε συλλογικής προγραμματικής προσπάθειας δεν μπορεί να αντικατασταθεί από επίδειξη ατομικής πολιτικής, πολύ περισσότερο όταν το πολιτικό υπόβαθρο είναι σαθρό.


Η αποχώρηση του Λουκά Τζανή από το «καλη μέρα» και η πρόθεση του να ιδρύσει το «νέο καλη μέρα» δεν είναι λάθος επιλογή, απλώς έπρεπε να είναι το νούμερο δύο στις επιλογές του.
Το νούμερο ένα, είναι η διοίκηση του δήμου, οι αντιδήμαρχοι, οι πρόεδροι, όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ασκούν εξουσία εντός των τειχών.
Η μετατροπή του «καλη μέρα» σε έναν απλό πόλο πίεσης για ρουσφέτια και όχι σε μηχανισμό παραγωγής προτάσεων και πολιτικών, ήταν δεδομένη μετά το αποτέλεσμα της γενικής του συνέλευσης πριν 5 μήνες, όταν παλιά στελέχη της παράταξης κυκλοφορούσαν χαρτάκια με ονόματα προς ψήφιση, μη τυχόν και χάσουν τις καρέκλες από τους «εισβολείς».
Αυτό λούζεται σήμερα ο δήμαρχος, αυτοί οι συνεργάτες του τον οδήγησαν στην απόφαση του.
Όμως, αυτοί όλοι μπορεί να είναι πρόβλημα, δεν είναι ΤΟ πρόβλημα.
Ποιος από όσους ασκούν εξουσία έχει να παρουσιάσει πρόγραμμα δράσης του αντικειμένου του, έστω μέχρι το τέλος του χρόνου;

Μιλάμε για ένα «νέο καλη μερα» λοιπόν. Έχουν ενδιαφέρον κάποιες διευκρινήσεις που αφορούν και τα παλιά μέλη και τα νεώτερα και τους συνεργαζόμενους και αυτούς που θέλησαν να συμμετάσχουν αλλά τους το απαγόρευσαν οι παλιοί.
Τα μέλη του «νέου καλη μέρα» θα έχουν καμιά υποχρέωση αλληλεγγύης προς όσους φόρτωσαν τον δήμο με τα λάθη τους στο 10μηνο που πέρασε;

εργατοπατέρες vs εργασία

Οι γενικεύσεις, είναι το ζωτικό στοιχείο επιβίωσης των κατεστημένων νοοτροπιών ειδικά στο δημόσιο.

Μόλις εκφραστεί μια οποιαδήποτε κριτική ή σχολιασμός για κακώς κείμενες καταστάσεις ή συμπεριφορές, αμέσως τα ανακλαστικά αυτοσυντήρησης διεγείρονται, δημιουργούν τις αναγκαίες συμμαχίες έστω και προσωρινές και η αλληλεγγύη μπαίνει σε λειτουργία.

Απλώς το υποκείμενο χρωστά την χάρη και θα την ανταποδώσει όταν χρειαστεί.

Αυτός ο μηχανισμός λειτούργησε στην περίπτωση του Τάκη Πατσάκη, που η ανώνυμη αναφορά του σε συγκεκριμένο περιστατικό προσπάθειας καθυστέρησης του έργου της διοίκησης της ΔΗΚΕΠΑ από άτομο που εργάζεται εκεί, έφτασε στο δημοτικό συμβούλιο από δυο παρατάξεις τις αντιπολίτευσης, του Μελά πρώτα και ακολούθως του Χρυσού.

Μάλιστα περιβλήθηκε με όλο τον αναγκαίο εργατοπατερισμό όπως τον ασκούν χρόνια τώρα οι κομματικοί μηχανισμοί που ανέδειξαν τις δυο αυτές παρατάξεις. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Ο Πατσάκης λοιπόν βρέθηκε κατηγορούμενος, γιατί κατηγορεί όλους τους εργαζόμενους της ΔΗΚΕΠΑ ότι κάνουν λευκή απεργία.

Φυσικά δεν υπάρχουν ηλίθιοι να πιστέψουν αυτή τη γενίκευση. Η χρήση της όμως έχει την μορφή της προειδοποίησης.

«Κάτω τα χέρια από τους ανθρώπους μας».

«Θα δουλεύουν όπως θέλουν»

Αυτό είναι το νόημα της προειδοποίησης και καλά κάνει η δημοτική αρχή του Λουκά Τζανή αυτές τις προειδοποιήσεις να τις γράφει εκεί που πρέπει.

Για την καλλίτερη κατανόηση της ιστορίας, πιο κάτω η αναφορά του ίδιου του Τάκη για το θέμα.

Με αφορμή την τοποθέτησή μου στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΗΚΕΠΑ της 13ης Σεπτ. 2011 το οποίο ήταν συνέχεια εκ διακοπής αυτού της 9ης Σεπτ. 2011, κατά την εισήγησή μου για τον κανονισμό της Εσ.Υπ., λειτουργίας, οικονομικής διαχείρισης καθώς και τον προϋπολογισμό της κοινωφελούς, αναφέρθηκα σε 1 και μόνο πρόσωπο που εργάζεται στην επιχείρηση και το οποίο με τη συμπεριφορά του και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, δημιουργεί προβλήματα (εσκεμμένα κατά την άποψή μου) όπου και όποτε μπορεί, για την εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης.

Η αναφορά μου στο ΔΣ ήταν συγκεκριμένη και αφορούσε, επαναλαμβάνω, 1 και μόνο πρόσωπο το οποίο δεν κατονόμασα, αν και θα μπορούσα, κατονόμασα όμως τις ενέργειες του οι οποίες συνιστούν προσπάθεια παρεμπόδισης και καθυστέρησης του έργου της διοίκησης.

Σε καμία περίπτωση δεν αναφέρθηκα (και επικαλούμαι τα πρακτικά) στο σύνολο των εργαζομένων της ΔΗΚΕΠΑ οι οποίοι με αυταπάρνηση και μόχθο πασχίζουν να φέρουν εις πέρας το έργο τους, ακόμη και σε στιγμές που η οικονομική δυσπραγία της επιχείρησης δημιουργεί και στους ίδιους βιοποριστικό πρόβλημα.

Η προσπάθεια γενίκευσης της συγκεκριμένης αναφοράς μου στο σύνολο των εργαζομένων είναι εκ του πονηρού, και δείχνει το ενοχικό προφίλ του προσώπου, το οποίο αναζητά καταφύγιο στις αβασάνιστες παρεμβάσεις της αντιπολίτευσης την οποία αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα της επιχείρησης.

Παρά την αήθη συμπεριφορά του, εξακολουθώ να μην το κατονομάζω, γιατί πιστεύω βαθιά ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές οφείλονται στην κακή νοοτροπία που έχει επικρατήσει στην επιχείρηση πολλά χρόνια τώρα

και είναι υποχρέωση μας να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να αλλάξει.

Κερατσίνι-Δραπετσώνα 15 / 9 / 2011

Πατσάκης Ε. Παναγιώτης

Τακτικό μέλος του ΔΣ της ΔΗΚΕΠΑ Κερατσινίου - Δραπετσώνας

Βοτσαλάκια. Τα μπάνια του λαού.

Θα πρέπει να είναι πάνω κάτω 44-45 χρόνια που απαγορεύτηκε το κολύμπι στα "βοτσαλάκια".
Τότε που έλεγαν οι παλιοί, "45 μπάνια το καλοκαίρι για υγεία το χειμώνα"
45 μπάνια επί 44 χρόνια και κάτι μήνες, 2010. Τυχαίο; Δε νομίζω.


Στο βάθος πράσινο.
Ο κήπος του εργοστάσιου της ΕΥΔΑΠ
Των λυμάτων. Όχι τίποτα καθαρά νερά και τέτοια.


Στη μέση οι λουόμενοι. Σήμερα.
Αν και δεν υπάρχει ταμπέλα με απαγορευτικό, ξέρουν.
Δραπετσωνίτες είναι.


Από την άλλη μεριά.
Ότι απέμεινε από τα λιπάσματα.
Τη Mobil.
Τον Ηρακλής.

Τελικά είναι εκπληκτική η προσαρμοστικότητα του ανθρώπινου γένους.

εθιμικά....

Ο δήμαρχος Αργυρούπολης Δημήτρης Ευσταθιάδης δήλωσε ότι εθιμικά ο δήμος δε πλήρωνε το λογαριασμό του νερού τα τελευταία έξι χρόνια.
Μετά την κατάσχεση 2 τραπεζικών λογαριασμών του δήμου λόγω χρέους προς την ΕΥΔΑΠ, ύψους 1,2 εκατομμυρίων ευρω, ζήτησε να γίνει άρση της κατάσχεσης λέγοντας πως δεν είναι δυνατόν να μην πληρωθούν οι εργαζόμενοι.


Συγκινητική η αγωνία του κ. Δημάρχου για την μισθοδοσία των εργαζομένων.
Άλλωστε γι αυτούς δεν πλήρωνε, εθιμικά, την ΕΥΔΑΠ.

Βέβαια δεν σκέφτηκε ότι αν, εθιμικά, δεν έπαιρνε τον μισθό του, και δεν έδινε τον μισθό του υπόλοιπου πολιτικού προσωπικού στο Δήμο του, θα είχε κάνει και αυξήσεις στους εργαζόμενους που τόσο πολύ αγαπά.

Επίσης θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα νέο έθιμο, για να αφήσει κι αυτός την σφραγίδα του στο Δήμο, κάτι σαν υστεροφημία, να μην πληρώνει δηλαδή κανέναν που του χρωστά ο Δήμος του και να μοιράζει τα λεφτά στους φτωχούς.
Εθιμικά μπορώ να πω, όλοι εμείς οι ψηφοφόροι είμαστε πολύ μαλάκες.

Αναφορά εγκλωβισμού

Αντιγράφω από το ενδιαφέρον blog τενεκεδούπολη του Κορυδαλλού ένα προβληματάκι που προέκυψε εκεί.
Όλη η εισαγωγή στο θέμα είναι τόσο ... μα τόσο υπερτοπική που μπορούμε εύκολα να την οικιοποιηθούμε.



Οι τοπικές παρατάξεις μας, παρατάξεις συλλογικές, "αρχών και θέσεων", παρατάξεις υποδειγματικά μοντέλα εσωτερικής δημοκρατίας και συντροφικής αλληλεγγύης... Παρατάξεις που δημιουργήθηκαν με ευγενική, εθελοντική αυτοδιάθεση των μελών τους, χωρίς προσωπικές μικρότητες, παρατάξεις που δίνουν μαθήματα ήθους, λειτουργώντας με δόγμα "όλοι για έναν και ο καθένας για όλους"...
Πόσο χαίρομαι, πόσο χαιρόμαστε όλοι οι (τυχεροί) πολίτες, που δεν πρόκειται για τίποτα ντενεκέδες. Ντενεκέδες, να πέφτουν στο επίπεδο απαξιωτικών ενεργειών, με απόπειρες παραγκωνισμών, φτηνών ανταγωνισμών, διακριτικών καρφωμάτων, και ... κοινής ρουφιανιάς... Όχι ευτυχώς. Ευτυχώς, είναι υπόδειγμα.
Τώρα μάλιστα, που πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές, παθαίνουν... μια μεγάλη εσωτερική συσπείρωση.

Το υπόλοιπο δείτε το εδώ.

Τα λαμόγια του Καλλικράτη εν δράση

Αρχισαν τα όργανα.
Ακόμη δεν ξέρουμε καλά-καλά και επίσημα που θα χωνευτεί ο κάθε Δήμος, κι ο καθένας αξιότιμος άρχοντας φροντίζει να αρπάξει ότι προλάβει.

(Διαβάστε αναλυτικά)

Και… αδέρφια προσοχή.
Κάθε πρωί που βγαίνετε από το σπίτι να πάτε στη δουλειά, ρίχνετε και μια ματιά τριγύρω.
Είναι ο κάδος σκουπιδιών στη θέση του;
Το παρκάκι έχει ακόμη τα δέντρα του;
Η άσφαλτος… η άσφαλτος είναι εκεί ή μένετε πια σε χωματόδρομο;
Γιατί τώρα που η προσοχή μας είναι στραμμένη αλλού, στα Spread, στο ΔΝΤ, στην Άγγελα, είναι κάπως σαν τις διακοπές.
Βρίσκουν ευκαιρία οι σαλταδόροι, οι μπουκαδόροι κλπ να μας αδειάσουν…

Ανάπλαση στις παιδικές χαρές

Την ανάπλαση 10 παιδικών χαρών στο Δήμο μας ανέλαβε η Νομαρχία Πειραιά.

Υπόσχεται μάλιστα να «τηρούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας. Προβλέπεται επίσης, τοποθέτηση ειδικού ελαστικού δαπέδου για την αποφυγή τραυματισμών», όπως μας πληροφορεί το γνωστό ειδησεογραφικό blog «τρελοπειραιώτες».

Όπως έχουμε δείξει με πολλές φωτογραφίες, το σύνολο των παιδικών χαρών πλην μιας του Δήμου μας είναι σε άθλια κατάσταση, ενώ η τελευταία που παραδόθηκε(;) πριν λίγο καιρό, είναι όλη στρωμένη με χαλίκι. Δηλαδή κι αυτή θέλει ανάπλαση.

Θα παρακολουθήσουμε λοιπόν με την γνωστή αργοπορία μας στην ενημέρωση την ανακατασκευή και θα σας δείξουμε το αποτέλεσμα.

Στο πάρκο της Αγάπης... κάτι κινείται... άσχημα

Δεν κράτησε για πολύ το όνειρο.

Μόλις έμαθε ο Μελετόπουλος ότι ο Δήμος καθάρισε το πάρκο της Αγάπης, έσπευσε.

Ορίστε τα νεότερα έργα.

Και για να μην ξεχνιόμαστε.

Ο Μελετόπουλος είχε χαρτιά ιδιοκτησίας, πάνω κάτω ίδια με αυτά του Εφραίμ.

Στα δικαστήρια έχασε την δίκη και προσέφυγε στον Άρειο Πάγο.

Εκεί δεν καταδέχτηκε να παρασταθεί ο Δήμος μας, με διοίκηση ΚΚΕ μάλιστα, και ο Μελετόπουλος κέρδισε την τελική δίκη.

Τώρα τρέχουμε και τον βρίζουμε.

Αν είχαμε παρασταθεί στη δίκη, θα μας έβριζε αυτός.

Τελικά, μερικά πράγματα είναι απλά. Οι εξηγήσεις είναι σύνθετες.