ευχαριστήριο σημείωμα της υποψήφιας με την ΔΗΜ.ΑΡ. Μαρίας Καραφέρη

Φίλες και φίλοι,
θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους ανταποκρίθηκαν στην «διαδικτυακή ενόχληση» των τελευταίων 20 ημερών
 και στήριξαν την πρώτη εμφάνιση της Δημοκρατικής Αριστεράς στις εκλογές της Κυριακής
και την δική μου υποψηφιότητα στο ψηφοδέλτιο της Β’ Πειραιά.
Οι χίλιοι περίπου συνδημότες μας και οι χίλιοι ακόμη συντοπίτες μας στην Β’ Πειραιά που με στήριξαν,
δικαίωσαν την επιλογή συμμετοχής μου και μου έδωσαν «άδεια παραμονής» στο χώρο.
Το αποτέλεσμα των εκλογών για μας, για το πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς
αποτελεί επιβεβαίωση της ανάγκης του τόπου για αριστερή, λογική, κυβερνητική λύση, μέσα στα όρια της Ευρώπης.

Σας ευχαριστώ όλους.

Στη γειτονιά μας, το κόμμα μας

Μπορούμε να δηλώνουμε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα των εκλογών.
Η Δημοκρατική αριστερά, πριν περάσουν δυο χρόνια από την ίδρυση της, ένα περίπου χρόνο από το ιδρυτικό συνέδριο της, εμφανίστηκε μπροστά στο εκλογικό σώμα, απέσπασε το 6,11 % και επέβαλλε την κοινοβουλευτική παρουσία της στη χώρα.

Στην Β Πειραιά, κατέκτησε το 5,87% των ψήφων δηλαδή 10.607 πολίτες την εμπιστεύτηκαν, ενώ στο Δήμο μας έλαβε το 6,15% που εκπροσωπεί 3.036 πολίτες.
 Στην σειρά εκλογής, δεν υπάρχουν εκπλήξεις, με την έννοια ότι ως νέο κόμμα δεν έχει καταγραμμένες προηγούμενες προτιμήσεις ψηφοφόρων. Οι δυο πιο επώνυμοι, πιο γνωστοί υποψήφιοι ήταν ο Νίκος Γαλανός, ιδρυτικό στέλεχος των ελεύθερων πολιτών και παλιός βουλευτής που καταλαμβάνει την 2η θέση, και ο συγγραφέας Γιάννης Κακουλίδης που καταλαμβάνει την 3η θέση.
Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Μαρία Γιαννακάκη με λίγους περισσότερους από 3.000 σταυρούς (την ώρα αυτή δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη τελικά αποτελέσματα σταυροδοσίας) , η οποία είχε προταθεί από την οργάνωση του Κορυδαλλού και η οποία εκλέγεται στη μοναδική έδρα που κατακτά η Δημοκρατική Αριστερά στη Β’ Πειραιά.
Το βιογραφικό της Μαρίας μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.
Στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης, λίγο πιο κάτω από τους 3 που αναφέρθηκαν, βρίσκεται η δική μας Μαρία Καραφέρη με λίγο περισσότερους από 2.000 σταυρούς, η οποία είχε προταθεί και στηριχτεί από την τοπική οργάνωση του Κερατσινίου-Δραπετσώνας.
Η άλλη επιλογή της τοπικής οργάνωσης, ο Γεράσιμος Γεωργάτος, καταλαμβάνει την 6η θέση της γενικής κατάταξης με περίπου 1.400 σταυρούς προτίμησης.
ένα νέο κόμμα Ένα νέο ψηφοδέλτιο, με νέα πρόσωπα καταξιώθηκε στην πολιτική συνείδηση της πόλης μας και θα χαράξει το αποτύπωμα του στο μέλλον. Στα τοπικά και εθνικά θέματα.
Μπορούμε να δηλώνουμε ικανοποιημένοι, αλλά όχι ευχαριστημένοι.
Θλιβερή εξέλιξη της πολιτικής ασυνειδησίας του πολιτικού προσωπικού των προηγούμενων χρόνων, η άνοδος της Χρυσής Αυγής, του ναζιστικού κόμματος.
Στην περιφέρεια μας έλαβε ποσοστό 9,49% με 17.164 ψήφους και κατέλαβε την 5η θέση.
Δεν ξέρω αν όσοι το ψήφισαν είναι ναζί, επιθυμούν δηλαδή την εξόντωση των υπόλοιπων κατοίκων της περιφέρειας που δεν συμφωνούν με τις απόψεις τους, αλλά καλό είναι να πάρουν υπόψη, ότι 163.500 ψηφοφόροι που δεν τους επέλεξαν, θα δημιουργήσουμε αφόρητη ατμοσφαιρική ρύπανση όταν θα μας καίνε.
Το Σχιστό δεν σηκώνει και κρεματόριο ζωντανών.
Όπως γίνεται αντιληπτό δεν έχω την παραμικρή εκτίμηση σε όποιον ψήφισε αυτό το κόμμα, και ελπίζω στην αμοιβαιότητα των αισθημάτων.
Να αναφέρω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο μεγάλος κερδισμένος των εκλογών, αναδείχτηκε πρώτος στην περιφέρεια, πρώτος και στον δήμο μας, ενώ την δεύτερη έδρα που αποκτά, εκτός αυτής που έχει κατοχυρωθεί στον Παναγιώτη Λαφαζάνη, την καταλαμβάνει η φίλη Τζένη Βαμβακά από την συνιστώσα του ΔΗΚΙ. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια υπάρχει στο κοινοβούλιο βουλευτής συνδημότης μας και αυτό θα πρέπει να είναι καλό.
Στο ΠΑΣΟΚ και στην ΝΔ, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι πρώην βουλευτές καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις και μοιράζονται από μια θέση. Ο Λιντζέρης και ο Τραγάκης.
Είδα μερικούς φίλους να τρέχουν γι αυτούς και λυπήθηκα. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή.

… και για όσους δεν κατάλαβαν

πίνακας του Μάριου Πολυχρονιάδη

Έφτασε η ώρα της κρίσης για όλους.

Η άκρατη επιθυμία του Αντώνη Σαμαρά να γίνει πρωθυπουργός, συνέβαλλε στην διάλυση της συγκυβέρνησης των 250 περίπου βουλευτών από το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ, και θα οδηγήσει σε κάτι άλλο, μιας ελάχιστης πλειοψηφίας όπως δείχνουν τα πράγματα.

Το βέβαιο είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα γίνει πρωθυπουργός, και αυτό είναι ένα πρώτο θετικό πολιτικό αποτέλεσμα.

Ένα δεύτερο θετικό πολιτικό αποτέλεσμα είναι, ότι όπως όλα δείχνουν, δεν θα γίνει ούτε ο Ευάγγελος Βενιζέλος πρωθυπουργός.

Δυο βασικοί συντελεστές του παρελθόντος, που οδήγησαν την κοινωνία της Ελλάδας στην πολιτική και πολιτισμική εξαθλίωση πολύ πριν φτάσουμε στην οικονομική, μάλλον δεν θα κυβερνήσουν.

Νέες πολιτικές δυνάμεις με παλιά πολιτικά υλικά έρχονται στο προσκήνιο.

Καμένος.

Αναδείχτηκε το αστέρι του μέσα στην καταχνιά, χρωστά πολλά στον Γεωργαλά της χούντας που τον ανέδειξε, εκείνον τον πανάθλιο τύπο που εξηγούσε στην τηλεόραση των δικτατόρων πόσο σπουδαίο ήταν το κατόρθωμα τους, να ξεγελάσουν τους εκκολαπτόμενους δικτάτορες του βασιλιά για να ξευτελίσουν αυτοί τους Έλληνες, με άλλοθι την παραμονή στο άρμα του αμερικάνικου πυλώνα του ψυχρού πολέμου, που κόστισε πόνο και δυστυχία για 40 ολόκληρα χρόνια.

Κατσέλη

Αφού τήρησε στο ακέραιο όλες τις υποχρεώσεις που την συντηρούσαν στην υπουργική καρέκλα, ανακάλυψε την αντίσταση. Συνέχισε την οικογενειακή παράδοση από θέση καρέκλας, και από αυτή τη θέση ζητά να συμμετάσχει στη σωτηρία μας.

Κανένας καλός δεν προέκυψε ως τώρα.

Υπάρχει το ΚΚΕ

Σταθερά προσηλωμένο σε κάθε τι αντικαπιταλιστικό, ονειρεύεται ακόμη στην αποκατάσταση του σταλινικού προτύπου διακυβέρνησης, τον πατερούλη της ελεγχόμενης από το πολιτικό του γραφείο οικονομίας και παραγωγής και κατανάλωσης και εκπαίδευσης και σκέψης.

Υπάρχει και η Αριστερά.

Πριμοδοτημένη από τις διαρροές του ΠΑΣΟΚ, και σε επίπεδο στελεχών και σε επίπεδο μελών και ψηφοφόρων, παλεύει να δείξει το υπεύθυνο πρόσωπο της, είτε δηλώνοντας την απέχθεια της σε κάθε τι ευρωπαϊκό κατά το ένα σκέλος της, είτε δηλώνοντας την πίστη στις ευρωπαϊκές αρχές κατά το άλλο σκέλος της.

Πρώτη επιλογή το κόμμα λοιπόν.

Και αυτό για μένα είναι εύκολο και γνωστό.

Αριστερά και Ευρώπη. Αριστερά στην Ευρώπη.

Αριστερά καθεστώτα υπήρξαν και υπάρχουν σε πολλά μέρη του κόσμου.

Δεν μπορώ να μας φανταστώ το δικό μας μέρος εκτός ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ίσως και γιατί δεν τον έχουμε γευτεί επακριβώς.

Μπορεί να βαυκαλιζόμαστε στις παρέες, ότι σε μας χρωστά η Ευρώπη τον πολιτισμό της, αλλά τον πολιτισμό της Ευρώπης που σίγουρα τον χρωστά σε μας, μάλλον τον αγνοούμε.

Αυτό το δικό μας σήμερα που συγκλονίστηκε από επαναστάσεις τόσο στις κοινωνίες όσο και στο ανθρώπινο πνεύμα, που στηρίχτηκε στον Διαφωτισμό, που στηρίχτηκε στην Αναγέννηση, που στηρίχτηκε στον αρχαίο πολιτισμό των Ρωμαίων και πιο πριν των Ελλήνων, θέλω πάρα πολύ να το ζήσουμε.

Η απομόνωση από την Ευρώπη δεν χωρά στο μυαλό μου.

Η επιλογή μου δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από της Δημοκρατικής Αριστεράς

Δεν τελειώνει όμως εδώ το βάσανο.

Η επιλογή των προσώπων μέσα από τα κομματικά ψηφοδέλτια, δεν μπορεί να είναι μικρότερης σημασίας.

Η γενιά της μεταπολίτευσης, βρίσκεται στο εδώλιο από την νεώτερη για επιλογές και πρακτικές που οδήγησαν στον γκρεμό.

Υπερβολικό, αλλά δεν στερείται αλήθειας.

Στο επίπεδο των ευθυνών του καθενός, δεν μπορούν να ζητούν ψήφο, από όσους ακόμη επιλέγουν να ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ, οι ίδιοι και οι ίδιοι βουλευτές των τελευταίων 30 χρόνων. Αν δεν νιώθουν κανένα βάρος στη συνείδηση τους, δεν είναι γιατί είναι καθαρή, αλλά γιατί στερούνται συνείδησης.

Αυτοί που πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση έχουν μοναδικό σκοπό να κόψουν από τα δικά τους ψηφοδέλτια όποιον θεωρούν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο στην σταδιοδρομία τους, αφήνοντας μέχρι και σήμερα  μόνο τους «λαγούς» να επιβιώσουν, ήρθε η ώρα να ηττηθούν ακόμη κι από τους λαγούς τους.

Στα κόμματα της Αριστεράς, και στο ΚΚΕ, ανεξάρτητα από την «γραμμή» επιλογής ψήφου που δίνει η ηγεσία, καιρός είναι οι ψηφοφόροι να αποδώσουν την ευθύνη που αναλογεί στους για χρόνια εκλεγόμενους, που δια της σιωπής, δια της λανθασμένης τακτικής, δια των λανθασμένων αιτημάτων, συνέβαλλαν στην καταστροφή.

Ας εκλεγούν νέα πρόσωπα. Να περάσει έστω ένα αεράκι ανανέωσης και αντίδρασης τόσο στους διαχειριστές, όσο και στους μηχανισμούς των κομμάτων.

Και στο ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Αριστεράς, ειδικά στην Β’ Πειραιά, υπάρχει έντονο το άρωμα της διαφορετικότητας.

Η επιλογή μου γίνεται τόσο με τοπικά κριτήρια, όσο και με εθνικά.

Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία για την χρησιμότητα του Γεράσιμου Γεωργάτου σε μια διευρυμένη και ενδυναμωμένη κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Είναι άνθρωπος ικανός να συνεργαστεί για να παράγει πολιτική και όχι απλώς να διεκπεραιώνει πολιτικές αποφάσεις άλλων. Επί πλέον παίρνοντας στα σοβαρά την επιρροή των νέων τεχνολογιών στην διεύρυνση της δημοκρατίας στα κόμματα, την δυνατότητα που εξασφαλίζουν οι νέες τεχνολογίες θα έλεγα καλύτερα ώστε να γίνουν δημοκρατικά τα κόμματα , αντιμετωπίζει με θετικό και αριστερό πρόσημο (που είναι της μόδας) την ευρεία χρήση τους στην κοινωνία. 

Όπως ο ίδιος γράφει «…, τα κόμματα εργαλεία, τα κόμματα φορντικού τύπου, όπου κύτταρα και μέλη χρησιμεύουν ως ιμάντες μεταβίβασης της γραμμής, ανήκουν πλέον στο παρελθόν, επιβιώνουν ως απολιθώματα.»

 Η Μαρία Καραφέρη, η άλλη επιλογή μου, είναι η ευχάριστη έκπληξη αυτών των εκλογών.
Νέα και στην ηλικία και στον πολιτικό αγώνα, με ώριμη άποψη για την καθημερινή μας πραγματικότητα, χωρίς το παραμικρό φιλτράρισμα από κομματικές και ιδεοληπτικές αγκυλώσεις του παρελθόντος (μας) δίνει με πείσμα το εκλογικό αγώνα παρασύροντας και μας μαζί, «κόντρα», όπως τονίζει, «στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της αποδόμησης του πολιτικού συστήματος και της απαξίωσης του πολιτικού προσωπικού» και επιλέγει την δυναμική συμμετοχή με καθαρή ματιά, χωρίς ενοχική συνείδηση γιατί δεν θέλει "να απευθύνεται στον οπαδό, αλλά στο πολιτικό υποκείμενο, στον πολίτη που του έχει γίνει συνείδηση η αναγκαιότητα των τομών"

 Οι επαγγελματίες πολιτικοί, με την ερασιτεχνική πολιτική σκέψη κατέστρεψαν τον τόπο.

Οι επαγγελματίες της αριστερής πολιτικής, με τον ερασιτεχνικό κομματισμό τους έκαναν τα στραβά μάτια, χρόνια τώρα.

Γιατί ποιος από τους επαγγελματίες της πολιτικής, λίγο πριν τις εκλογές, βλέπει τον Τσοχατζόπουλο με την προβιά του μαύρου πρόβατου και μένει με ανοιχτό το στόμα. Όλοι τις ήξεραν τις προμήθειες του, τις πομπές του.

Όλοι οι επαγγελματίες της πολιτικής ανακαλύπτουν λίγο πριν τις εκλογές ότι είναι υπέρογκα τα ποσά που εισπράττουν τα κόμματα τους από τον κρατικό προϋπολογισμό και εις βάρος του συνόλου των κατοίκων αυτής της χώρας.

Καιρός ανάμεσα στους ερασιτέχνες που εμφανίζονται και ζητούν την ψήφο μας, να ξεχωρίσουμε αυτούς που διαθέτουν επαγγελματική ευσυνειδησία και προσήλωση στο στόχο της αντιμετώπισης και διαχείρισης των προβλημάτων μας.

Εγώ, δυο ήθελα και τους βρήκα.

Τον Γεράσιμο Γεωργάτο και την Μαρία Καραφέρη στο ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Αριστεράς στην Β’ Πειραιά.

Τους συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Η εγκληματικότητα θεριεύει...

... και η κοινωνία είναι απροστάτευτη.

Δεν χρειάζονται άδεια παραμονής τα καθάρματα.

Έχουν την ιθαγένεια μας.

Δεν είναι μαύροι, ούτε γκρι, ούτε κόκκινοι.

Το ίδιο μπεζάκι με μας έχουν.

Μπορεί να είναι και οι γείτονες της διπλανής πόρτας.

Μπορεί τα πρωινά να περνούν την γιαγιά στο απέναντι πεζοδρόμιο για ένα χαρτζιλίκι.

Τα βράδια όμως όλα αλλάζουν.

Και μεις φτάσαμε να μην σκεφτόμαστε τα άγρια βράδια, μα πως θα καταφέρουμε να τους αποκλείσουμε, να μην κυκλοφορούν με την ίδια δίψα για καταστροφή και τις μέρες.

Μιλάμε για τον καθημερινό μας, τον αλήτη της διπλανής πόρτας.

Που μιλά για ξένους και έχει τους ντόπιους στο άρρωστο μυαλό του.

 Που υπάρχουν ντόπιοι που τον γλυκοκοιτούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι ζεσταίνουν το φίδι στον κόρφο τους.

Τα τσογλάνια γυρίζουν τις νύχτες…

… όταν όλοι κοιμούνται.
Μας κάνουν την τιμή να ασχοληθούν μαζί μας, γιατί εκτός των άλλων, είμαστε η ενοχλούσα αριστερά.

Δεν έχουμε ιδέα για την προέλευση των πιθήκων που προξένησαν τις καταστροφές στο περίπτερο μας, αλλά είναι προφανής η ανυπαρξία φαιάς ουσίας.

Δεν ξέρουμε αν πήραν γραμμή από τον Αμβρόσιο που μόλις χτες αφόρισε μερικούς και δικούς μας υποψήφιους, ή σκέφτηκαν(!!!) από μόνοι τους την δράση.

Το βέβαιο είναι ότι η Δημοκρατική Αριστερά χαλά την σούπα που ρουφούν οι ανεγκέφαλοι.