Ομίχλη στο λιμάνι...

... ο Ποσειδώνας τα έχει πάρει στο κρανίο.
Ακούει τις υποψηφιότητες και ρίχνει προειδοποιητικά νέφη, κάνοντας το τοπίο ...να μικραίνει.

Κλειστά επαγγέλματα και η περίπτωση Σκοτινιώτη.

Στην περίπτωση του κλειστού επαγγέλματος, της απόκτησης άδειας ταξι, είναι γνωστή η διαδικασία και τίποτα δεν έχει αλλάξει παρά την περίφημη μεταρρύθμιση. Βρίσκεις τον ιδιοκτήτη που θέλει να πουλήσει, συμφωνείς το τίμημα, κάνεις τα συμβόλαια αναγράφοντας την φορολογητέα τιμή που ορίζει η Πολιτεία και που καμιά σχέση δεν έχει με το τίμημα –κλάσμα με τεράστιο παρανομαστή είναι- και ξεκινάς την δουλειά, έχοντας τηρήσει κατά γράμμα τους νόμους.

Θα σκεφτείτε ότι το εκχυδαΐζω, αλλά και στην πολιτικο-κομματική ζωή κάπως έτσι γίνεται και τηρούνται όλοι οι κανόνες δημοκρατίας. Γιατί η δημοκρατία, πάνω απ’ όλα.

Έχεις την φιλοδοξία να προσφέρεις στον τόπο, να τα αλλάξεις όλα, να δουν και να χαρούν όλοι με το όραμα σου. Πρέπει όμως πρώτα να εκλεγείς δήμαρχος και για να εκλεγείς, πρέπει κάποιο κομματικό σώμα –μια τοπική, μια νομαρχιακή- να εγκρίνει εσένα και να απορρίψει κάποιον ή κάποιους άλλους. Δημοκρατικά, με ψηφοφορία και με υψηλό φρόνημα ιδεολογικού καθήκοντος.

Αν η φιλοδοξία σου είναι μεγαλύτερη από την βαρύτητα των αντιρρήσεων του σώματος, αν βλέπεις ότι είναι βλαμμένοι και δεν πείθονται με τίποτα, ένα σου μένει.

Η αντικατάσταση τους.

Δημοκρατικά. Αυτά τα αποφασίζομεν και διατάσσομεν ανήκουν σε μακρινό παρελθόν.   

Εφαρμόζεις σύστημα ταξι.

Βρίσκεις τον «ικανό και αναγκαίο» όγκο προσώπων που χρειάζονται για την ανατροπή. Συμφωνείς το τίμημα (εδώ πολιτικό πάντα, μην παρεξηγηθούμε, τίμημα είναι το καλό του τόπου), αποδίδεις την κατά κεφαλήν τιμή που ορίζει το Κόμμα για δικαίωμα ψήφου (στην περίπτωση Σκοτινιώτη 2 ευρω) και αντικαθιστάς όσους δεν εκτιμούν όσο θα έπρεπε την τεράστια πολιτική προσωπικότητα σου.

Ξεκινάς για δουλειά έχοντας τηρήσει κατά γράμμα την δημοκρατία.

Πρώτη απόφαση. Δεν μας κάνει ο Σκοτινιώτης για δήμαρχος Βόλου, δεν εφάρμοσε το δικό μας όραμα.

 Χωρίς κληρονομικό χάρισμα, όλοι ξέρουμε την δεύτερη απόφαση… 

...και το σχετικό ρεπορτάζ

το "πόθεν έσχες" των δημοτικών αρχόντων

Μέσα στα τόσα που στηρίζουν την αλγεινή μας εντύπωση για την δημοτική αρχή του τόπου μας (και όχι μόνον), την απαξιωτική μας εκτίμηση για το πολιτικό ήθος της, ας προσθέσουμε και ένα «μικρό», μα μέγα. Την υποχρέωση των δημάρχων και αντιδημάρχων να δημοσιοποιούν στον επίσημο ιστότοπο του δήμου την ατομική τους δήλωση «πόθεν έσχες».

Η μη δημοσιοποίηση του πόθεν έσχες, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι κάτι έχουν να κρύψουν.

Δείχνει τον σεβασμό τους όμως στις υποχρεώσεις τους, όπως τις προβλέπει ο νόμος.

Ένας σεβασμός, που κάνει τον δημοτικό άρχοντα να ξεχωρίζει μέσα στον βούρκο της πολιτικής κρίσης και απαξίας.

Δεν θεωρώ τυχαίο ότι δήμαρχοι όπως ο Καμίνης, ο Μπουτάρης, ο Ιωακειμίδης, ο Ασκούνης, ο Σκοτινιώτης, ο Κασιμάτης  έχουν αναρτήσει τις σχετικές δηλώσεις.

Δεν θεωρώ τυχαίο ότι δήμαρχοι όπως ο Τζανής και ολόκληρη η αντιδημαρχιακή αυλή του, ουδέποτε ανάρτησαν σχετική δήλωση. 

Με κλικ ο πίνακας

Habemus (υποψήφιο) Majorem

Δεν είναι μόνο στο δήμο μας περίεργα τα προεκλογικά πράγματα. Λίγο ως πολύ στους περισσότερους δήμους κάπως έτσι είναι.
Ο λόγος προφανής. «Το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει γεννηθεί ακόμη»
Γι αυτό και υπάρχει μια έντονη κινητικότητα και φημολογία, γύρω από προθέσεις και ονόματα που εκπροσωπούν την ανασφάλεια του παλιού.
Ας μην τριγυρίζω το θέμα όμως.
Σήμερα διαβάζω ότι «επιτέλους» ο Χρήστος Σαλαλές ενέδωσε στις πιέσεις και θα είναι υποψήφιος δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Ο Χρήστος Σαλαλές διεκδίκησε και στις περασμένες εκλογές –του 10- το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ για να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος. Αν θυμάμαι καλά, από κάποια στιγμή και μετά, αποσύρθηκε από την κούρσα, δεν ξέρω γιατί. Θυμάμαι όμως χαρακτηριστικά ότι η παρουσία του στην διεκδίκηση, δημιουργούσε μιαν αβεβαιότητα στην κάθοδο του Αλέκου Χρυσού, και αυτή η αβεβαιότητα, με δεδομένη τότε την δέσμευση όλων των διεκδικητών του χρίσματος του ΠΑΣΟΚ ότι θα ακολουθήσουν τον «χρισμένο», ήταν μια από τις αιτίες που το όνομα του Χρυσού δεν μπήκε στις πιθανές υποψηφιότητες που θα στήριζε η ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε μια χαρακτηριστική στιχομυθία με τον Αλέκο, όπου ως πιθανός υποψήφιος δεν μπορούσε να απαντήσει στο ερώτημα, πως θα εξελιχθεί μια συμφωνία συνεργασίας μαζί του αν δεν πάρει αυτός το χρίσμα και το πάρει ο Χρήστος Σαλαλές.  
Δεν γνωρίζω προσωπικά τον Σαλαλέ, δεν θυμάμαι καν αν έχει τύχει να βρεθούμε σε κοντινή απόσταση μέσα στις τόσες πολιτικές συναθροίσεις που έχω βρεθεί. Ότι ξέρω γι αυτόν, είναι αφηγήσεις γνωστών του και κυρίως η ειδησιογραφία της περίφημης παλιάς χρυσής εποχής.
Της εποχής των παχιών αγελάδων, τότε που η αδηφαγία μετέτρεπε τις βουλιμικές συνειδήσεις σε παχύσαρκες.
Μέχρι και τις περασμένες δημοτικές εκλογές, η στάση του ΠΑΣΟΚ ήταν ένας σημαντικός παράγοντας που εν πολλοίς καθόριζε το αποτέλεσμα. Είτε στην επίσημη μορφή του, είτε με την μορφή του γνωστού αντάρτικου.
Κύλησε πολύς πόνος από τότε στο αυλάκι της κοινωνικής ζωής μας.
Το ΠΑΣΟΚ που γνωρίζαμε δεν υπάρχει, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ σε μεγάλο βαθμό το έχει συνειδητοποιήσει, όμως άφησε πίσω του την αχλύ μέρους του παλαιού στελεχικού δυναμικού του, που ακόμη ζει με την ανάμνηση της πολιτικής δύναμης και αλαζονείας του παρελθόντος. Που πραγματικά πιστεύει ότι αρκεί να είναι όλοι μαζί και θα γυρίσουμε στο παρελθόν. Είναι επίσης βέβαιο, ότι η πολιτική επιβίωση αυτού ακριβώς του στελεχικού δυναμικού, δεν συμβαδίζει πια με την επιβίωση ενός υγιούς μέρους του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ -μελών και οπαδών- το οποίο αναγνωρίζει λάθη, μεγάλα λάθη του παρελθόντος και πασχίζει να αποτινάξει από πάνω του «τα βαρίδια».
Ο πολιτικός χώρος που προσωπικά με εκφράζει, ο χώρος της κεντροαριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του μεταρρυθμιστικού κέντρου, εμπεριέχει το ΠΑΣΟΚ της σοσιαλδημοκρατίας και των μεταρρυθμίσεων. Είμαι βέβαιος (ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω) ότι δεν εμπεριέχει λογικές ατομικών πολιτικών διάσωσης, όπως εκφράζονται από τέτοιες συσπειρώσεις.
Έχουμε όμως τρεις μήνες ακόμη για να τα λέμε…

Αποστακτήριο γελοιότητας ...

... έχει γίνει ο δήμος μας με κάθε σκέψη που προηγείται(;) κάθε πράξης.

Αρνείται να εφαρμόσει εντολή του δημάρχου η προϊσταμένη των οικονομικών υπηρεσιών και να παραδώσει ποσότητα πετρελαίου στο κλειστό γυμναστήριο Δραπετσώνας εδώ και ένα μήνα, διότι εκτιμά ότι αφού τα δημοτικά γυμναστήρια χρησιμοποιούνται από αθλητικούς συλλόγους, ο δήμος δεν πρέπει να χρεώνεται με πετρέλαιο για την θέρμανση του χώρου και του νερού. Ούτε με σκούπες για το καθάρισμα, ούτε με απορρυπαντικά.
Ο σωματειακός αθλητισμός, είναι το αρχικό κύτταρο κάθε αθλητικής δραστηριότητας στην πατρίδα μας. Από αυτόν ξεκινούν όλες ανεξαιρέτως οι αθλητικές δραστηριότητες μέρος των οποίων αργότερα περνά στον πρωταθλητισμό και στον επαγγελματικό αθλητισμό. Εννοείται, βασικός αρωγός για την άνθηση του σωματειακού αθλητισμού πρέπει να είναι η τοπική αυτοδιοίκηση. Διαφορετικά, ένα μέρος μαραζώνει και ένα άλλο περνά σε βρώμικα χέρια, σε διακίνηση και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, σε παράνομο χρηματισμό.
Ο ΔΑΣ Δραπετσώνας είναι το θύμα αυτού του παραλογισμού, είναι ο σύλλογος των 800 περίπου αθλητών, των 9 ολυμπιακών αθλημάτων, των ολυμπιακών μεταλλίων στις καταδύσεις, των εθνικών διακρίσεων στην γυμναστική. Είναι ο μεγαλύτερος Σύλλογος όχι μόνον του δήμου μας, αλλά του Πειραιά γενικότερα, που σε πείσμα της κρίσης, κατορθώνει να επιβιώνει. Να επιβιώνει δεχόμενος και τις μαχαιριές των ιδεοληψιών που κουβαλά ο καθένας.
Είναι γνωστό όλοι οι δήμοι μέσα στην δίνη της κρίσης, αδυνατούν να προσφέρουν οικονομική βοήθεια στους συλλόγους των ορίων τους, όπως συνηθιζόταν παλιότερα. Πριν την ολοκληρωτική αδιαφορία των δημοτικών αρχών για τις αθλητικές ανάγκες των νέων της περιοχής τους, υπάρχει η εξυπηρέτηση των συλλόγων σε υποδομές. Η παραχώρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων και η χορήγηση των αναγκαίων υπηρεσιών και υλικών μέσων. Δηλαδή το καθάρισμα των γυμναστηρίων, η ηλεκτροδότηση, η θέρμανση, η συντήρηση των εγκαταστάσεων. Αυτά τα ολίγα, είναι αρκετά για να μπορέσουν οι σύλλογοι να δώσουν στους νέους όλα τα υπόλοιπα. Τους προπονητές, τις εμφανίσεις, τις μετακινήσεις, τις πληρωμές των αθλητικών διοργανώσεων και των διαιτητών. Κάποιες χορηγίες πολιτών, κάποιες εκδηλώσεις, οι συνδρομές γονιών, συμμαζεύουν τα υπόλοιπα τεράστια έξοδα που απαιτούνται.
Όλες αυτές οι εξηγήσεις, δεν απευθύνονται προς την κυρία προϊσταμένη, αλλά προς ενημέρωση γενικώς. Κανείς δεν οφείλει να εξηγήσει στην κυρία προϊσταμένη γιατί πρέπει ο δήμος να καλύπτει τις ανάγκες υποδομής των δραστηριοτήτων όλων των συλλόγων.
Αποτελεί πολιτική απόφαση μιας δημοτικής αρχής η ενίσχυση τους, και ο τρόπος που αυτή θα γίνει. Η μετατροπή ενός υπηρεσιακού παράγοντα σε κριτή των πολιτικών αποφάσεων ώστε να τις εφαρμόζει ή να τις απορρίπτει, δείχνει την αδυναμία ή ανυπαρξία εφαρμογής της όποιας πολιτικής, της δημοτικής αρχής.   
Δεν έχει να χωρίσει, δεν έχει να εξηγήσει τίποτα ο ΔΑΣ στην κυρία προϊσταμένη. Αν είναι παράνομη η απόφαση χορήγησης πετρελαίου σε ένα δημοτικό κατάστημα, είναι ασφαλώς δικό της θέμα. Δεν είναι δικό της να αποφασίζει αν πρέπει να εκτελεστεί μια πολιτική απόφαση ή όχι. Κι όμως συμβαίνει. Γιατί;
Γιατί η δημοτική αρχή έχει φτάσει σε νέα κατακόρυφα βάθη την ικανότητα της να εκτελέσει το παραμικρό. Σε κάθε λάθος που επισημαίνεται, δεν αναρωτιέται, δεν ενδοσκοπεί να δει το αίτιο, αλλά δείχνει «τις υπηρεσίες» που την «σαμποτάρουν», χωρίς να καταλαβαίνει ότι ακόμη κι αν αυτό συμβαίνει, συμβαίνει λόγω της δικής της αδυναμίας ή ανυπαρξίας πολιτικής βούλησης.
Έρμαιο ακόμη και στις προσωπικές απόψεις των εργαζομένων της.
Και αυτό δεν αφορά την συλλογικότητα των εργαζομένων. Δεν μαζεύτηκαν κάπου οι εργαζόμενοι για να συναποφασίσουν το «μποϋκοτάζ» της δημοτικής αρχής.
Η ανυπαρξία πολιτικής βούλησης, επέτρεψε στον καθένα ξεχωριστά να κάνει ότι νομίζει σωστό. Κι ένα από τα «σωστά» είναι τα παιδιά να κρυώνουν και να φεύγουν άπλυτα τα ίδια και οι φιλοξενούμενες ομάδες μετά από κάθε αγώνα.

Διακήρυξη της Αριστερής Μεταρρυθμιστικής Κίνησης (Α.ΜΕ.Κ.)

Αριστερή Μεταρρυθμιστική Κίνηση-A.ME.K

H χώρα βρίσκεται σε φάση μετάβασης. Το κυβερνών πολιτικό σύστημα κατόρθωσε να αποτρέψει την ασύντακτη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ. Δεν περιόρισε όμως τις χρόνιες παθογένειες της οικονομίας και του κράτους, δεν διασφάλισε ένα σταθερό δρομολόγιο εξόδου από την κρίση. Οι προκλήσεις που διαφαίνονται στον ορίζοντα υπερβαίνουν κατά πολύ τις δανειακές υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις της καθημερινής διαχείρισης. Η έκταση και η ποιότητα των αναγκαίων αλλαγών προϋποθέτει τη σύγκρουση με ομάδες συμφερόντων, κατεστημένες νοοτροπίες, και πρακτικές. Απαιτεί ευρύτατες συναινέσεις και νέες πολιτικές ισορροπίες. Η χώρα χρειάζεται μία ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για τη βιώσιμη ανάκαμψη. Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, νέες προτάσεις κοινωνικής πολιτικής, μέριμνα για τους αδύναμους, ισονομία και κυρίως ενιαίους κανόνες για όλους.
Είναι περισσότερο από προφανές ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα, είτε στην κυβερνητική είτε στην αντιπολιτευτική εκδοχή του, δεν μπορεί να δώσει τη λύση. Παγιδευμένο στον αταβισμό της πελατειακής λογικής και της προεκλογικής παροχολογίας, από το μία υπόσχεται να μοιράσει το πρωτογενές πλεόνασμα σε αυξήσεις μισθών και συντάξεων, προσδοκώντας στην αύξηση της εκλογικής πελατείας, και από την άλλη κηρύσσει την ολική επιστροφή στον παράδεισο της δανεικής ευημερίας.
Μία αποδυναμωμένη κεντροδεξιά, μια ανεύθυνη λαϊκίστικη αριστερά, ο λεγόμενος μικρός δικομματισμός, και μια νεοναζιστική ακροδεξιά, που παρά τα χτυπήματα, δείχνει να αντέχει, ορίζουν σήμερα το πολιτικό τοπίο. Ανάμεσά τους η κοινωνία στέκει διαιρεμένη και αμήχανη. Τρεις παίκτες με μία δομική αδυναμία συνεννόησης και συνθέσεων που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, ενώ η στρατηγική των εντάσεων αποτελεί συστατικό στοιχείο της ύπαρξής τους. Η αποκλειστική κυριαρχία τους στην πολιτική σκηνή παράγει μία παρατεταμένη ανισορροπία, παράγει βία, τυφλές συγκρούσεις, αποτελεί πηγή κινδύνων και μόνιμης πολιτικής ανωμαλίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Η υπό συγκρότηση Κεντροαριστερά αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων σε χώρο σύνθεσης, σταθερότητας και προοπτικής. Η Πρωτοβουλία των «58+» που μετασχηματίζεται σε Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη εκφράζει αυτή τη στιγμή το μοναδικό υπαρκτό σχέδιο για την ανασυγκρότηση του χώρου της κεντροαριστεράς, που φιλοδοξεί να εκφράσει τη μεταρρυθμιστική Αριστερά και τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, το φιλελεύθερο κέντρο και τη ρεαλιστική Οικολογία. Δικτυώνεται και οργανώνεται πανελλαδικά, από τα κάτω με όρους αυτοπροσδιορισμού και αυτονομίας. Θέλει και μπορεί να αποτελέσει τη μεταρρυθμιστική αιχμή στην πορεία του έθνους προς μια νέα ευημερία σε ευρωπαϊκό περιβάλλον. Θέτει ως πρώτο σταθμό αυτής της ελπιδοφόρας πορείας τις ευρωεκλογές του Μαΐου, με επίδικο αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης τη νίκη της ιδέας της ενωμένης δημοκρατικής Ευρώπης ενάντια στον ευρωσκεπτικισμό και τον εθνικισμό.
Εμείς πολίτες που κινούμαστε στο χώρο της Ανανεωτικής & μεταρρυθμιστικής αριστεράς, μέλη, φίλοι και ψηφοφόροι της ΔΗΜΑΡ, θλιβόμαστε από την απόφαση του κόμματος να γυρίσει την πλάτη σ’ αυτήν την ελπιδοφόρα προοπτική. Διαπιστώνουμε επίσης ότι η άρνηση συμπόρευσης με το εγχείρημα ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς συνοδεύεται από τη διεκδίκηση μιας «εύκολης» θέσης στο ετερόκλητο στρατόπεδο του λαϊκισμού. Οι εξελίξεις πριν και μετά το συνέδριο ενισχύουν αυτές τις δυσάρεστες εκτιμήσεις. Επειδή λοιπόν τα γεγονότα τρέχουν και ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, προχωρούμε στη συγκρότηση της Αριστερής Μεταρρυθμιστικής Κίνησης, ώστε συντεταγμένα να συμβάλουμε στην υπόθεση συγκρότησης της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης και να εργαστούμε για την επιτυχία του ψηφοδελτίου της στις ευρωεκλογές.

Το συντονιστικό της κίνησης
1. Αγριαντώνη Χριστίνα
2. Αντωνίου Γιάννης
3. Βαρελάς Ανδρέας
4. Γλαμπεδάκης Μάνος
5. Δεληπέτρου Εύη
6. Διόγος Μάκης
7. Καλατζής Παναγιώτης
8. Καούνης Γιάννης
9. Κουρουζίδης Σάκης
10. Μεϊμάρογλου Γιάννης
11. Παπαγιαννοπούλου Λέλα
12. Πλεμένος Γιώργος
13. Σαμαντάς Τέλης

Οι αίθουσες πρέπει να μείνουν άδειες...

To αλφα-βήτα δημοσιεύει έναν κατάλογο σχολείων, στα οποία οι σύλλογοι καθηγητών παίρνουν θέση κατά της αυτό-αξιολόγησης.

Στον κατάλογο φιγουράρουν τρία σχολεία από τον δήμο μας, τα:

1^ο και 2^ο ΓΕΛ Δραπετσώνας και το 1^ο Γυμνάσιο Δραπετσώνας. 

Τα ανεβάζω, κυρίως γιατί με βρίσκει απολύτως σύμφωνο ένα σχόλιο που διάβασα στο F/B και είναι το εξής:

Μη στέλνετε τα παιδιά σας σε αυτά τα σχολεία. Προσυπογράφω το σχόλιο του P. S.:

"Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να κάνεις επιλογή σχολείου στον Δήμο σου, αλλά εδώ υπάρχει δημοσιευμένη μία αναλυτική λίστα σε ποια σχολεία είναι καλό να αποφύγετε να γράψετε τα παιδιά σας καθότι υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να έχει εκπαιδευτικούς όχι μόνο ανεπαρκείς συγκριτικά με τον μέσο όρο, αλλά και προπαγανδιστές που έχουν μια αυξημένη τάση να κάνουν τα μυαλά των παιδιών τυρόγαλο."

Ο πλήρης κατάλογος για να ενημερώσετε συγγενείς και φίλους, 

http://www.alfavita.gr