Δημοκρατική Αριστερά : μια ευκαιρία στην πολιτική---του Γεράσιμου Γεωργάτου

Ένας λαός, έλεγε ο εκ των θεμελιωτών του γαλλικού διαφωτισμού Ζαν Ζακ Ρουσώ, είναι ό,τι τον κάνει να είναι η φύση της διακυβέρνησής του. Η ελληνική μεταπολιτευτική ιστορία έρχεται και επιβεβαιώνει την ακρίβεια των λόγων του μεγάλου διανοητή.
Διαφθορά, διαπλοκή, πελατειακός συντεχνιασμός, εύκολο κέρδος, αντιαναπτυξιακή λογική, καλλιεργήθηκαν συστηματικά σε όλη αυτή την περίοδο, με την ευθύνη να επιμερίζεται πρωτίστως στα δύο κόμματα που διαχειρίστηκαν εναλλάξ την εξουσία, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, χωρίς να είναι άμοιροι ευθύνης και οι ελάσσονες πολιτικοί σχηματισμοί, ακόμα και αυτοί των κομμάτων της αριστεράς. Το ότι δεν κυβέρνησαν, δεν σημαίνει πως δεν ανέχτηκαν και δεν ευνόησαν, στην τάξη μεγέθους τους, πελατειακές και συντεχνιακές πρακτικές.
Στη σημερινή κρίση, όπως και σε κάθε κρίση, παροξύνονται και γίνονται ευδιάκριτα προτερήματα και μειονεκτήματα, αρετές και ελαττώματα. Στη χώρα μας, δυστυχώς, πλειοψηφούν απολύτως τα δεύτερα. Έτσι, στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, το ΠΑΣΟΚ επιμένει να αποδεικνύει ότι ποτέ του δεν μπόρεσε και δεν θα μπορέσει να γίνει ένα σοβαρό και υπεύθυνο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα αντίστοιχο των άλλων δυτικοευρωπαϊκών ομολόγων του. Με δική του ευθύνη, το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα ταυτίστηκε με τη διεύρυνση και την εμβάθυνση των πελατειακών σχέσεων και των συντεχνιακών προνομίων, αντί με ισχυρά συστήματα υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής προστασίας, ώστε να αντέχουν ακόμα και στις νεοσυντηρητικές απόπειρες αποδόμησής τους, όπως στην υπόλοιπη ανεπτυγμένη Ευρώπη.
Το ΚΚΕ επιμένει να υπενθυμίζει ότι νοσταλγεί τον υπαρκτό, αναγνωρίζοντας και αποδίδοντας τιμή στον Ζαχαριάδη, τον Στάλιν, τον μακαρίτη Κιμ Γιονγκ Ιλ της Βόρειας Κορέας και σε άλλα απολιθώματα του παρελθόντος. Μαζί πάει και η προτίμηση προς την επιστροφή στη δραχμή.
Όσο για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλει να μοιάζει με το ΚΚΕ, γι` αυτό ευαγγελίζεται την ανατροπή του καπιταλισμού χωρίς νοσταλγία προς τον υπαρκτό. Προτιμά τον «αντιιμπεριαλιστή» Τσάβες που εναγκαλίζεται θερμά τον ιρανό πρόεδρο Αχμαντινετζάντ και δηλώνει πίστη σε μια εναλλακτική Ευρώπη με το ένα τρίτο (;) των δυνάμεών του να αγωνίζονται και να προκρίνουν την επιστροφή στη δραχμή. Προπονημένος με τέτοιες ακροβασίες είναι εύκολη και η από μέρους του φλυαρία περί ενότητας της αριστεράς, γιατί θεωρεί πως μπορεί να ενώσει οτιδήποτε με οποιονδήποτε, χωρίς να προκύπτει περεταίρω πρόβλημα.
Στο χώρο της δεξιάς, η Ν.Δ αδυνατεί να συγχρονιστεί επαρκώς με τα άλλα ευρωπαϊκά συντηρητικά κόμματα και να αποτελέσει ένα σοβαρό φορέα του φιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς στην Ελλάδα. Φάνηκε περίτρανα με το σήριαλ της υπογραφής του κου Σαμαρά για την εκταμίευση της 6ης δόσης. Δεν πρόκειται απλώς για λαϊκή αλλά για λαϊκιστική δεξιά που σε συνδυασμό με στοιχεία εθνικισμού καθιστούν το μίγμα άκρως παρελθοντικό.
Για τον ΛΑΟΣ τα σχόλια περιττεύουν, καθώς συναγωνίζεται σε λαϊκισμό τη ΝΔ, πρωταγωνιστεί στην πολιτική ανακυβίσθηση μη διστάζοντας να υποστηρίξει απολύτως αντίθετες μεταξύ τους θέσεις, αρκεί να ευθυγραμμίζεται κάθε φορά με το αυθόρμητο λαϊκό αίσθημα, ανεξαρτήτως της ορθότητάς του. Όσο για τη Δημοκρατική Συμμαχία, η συγκυρία δεν φαίνεται να την ευνοεί.
Από τη συμπεριφορά μάλιστα των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Παπαδήμου, οι πολίτες αντιλαμβάνονται και συνειδητοποιούν ότι για το πολιτικό σύστημα προτεραιότητα δεν αποτελεί η διάσωση της χώρας, αλλά του εαυτού του και μάλιστα με τις συνηθισμένες από το παρελθόν μεθόδους. Όμως τι νόημα έχει η κομματική και προσωπική πολιτική επιβίωση σε μια κατεστραμμένη χώρα;
Η κατάσταση έχει φτάσει στα άκρα με πλήρη απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών. Παρόλα αυτά, η λύση δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο δια της πολιτικής. Και αυτό το ρόλο θέλει και φιλοδοξεί να παίξει η Δημοκρατική Αριστερά. Γεννημένη μέσα στην κρίση, θέλει να αποκαταστήσει τη σχέση ορθολογισμού και πολιτικής, για να πάψουν οι αντιφατικές και εξωπραγματικές εκφωνήσεις να εκπέμπονται αχρεωστήτως. Τα κόμματα έχουν και παιδευτικό ρόλο απέναντι στην κοινωνία.
Επιδιώκει να συγκροτηθεί επιτέλους και στη χώρα μας ένας σοβαρός προοδευτικός μεταρρυθμιστικός φορέας δημοκρατικής-σοσιαλιστικής κατεύθυνσης που θα συγχρονίσει και θα συντονίσει τη χώρα μας με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Που θα αγωνίζεται για να αντιμετωπίσει τις καθυστερήσεις και τις αγκυλώσεις στο εσωτερικό μέτωπο υπέρ των πιο αδύναμων και των πιεζόμενων μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, ταυτόχρονα με τις αναγκαίες αλλαγές σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Τα πρώτα δείγματα γραφής, με τις όποιες αδυναμίες, μπορούν να χαρακτηριστούν θετικά. Κυρίως όμως, οι πολίτες είναι αυτοί που πρέπει να δώσουν την ευκαιρία στη Δημοκρατική Αριστερά να δράσει ως καταλύτης για την αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος. Να δώσουν μια ευκαιρία στην πολιτική. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος και άλλος τρόπος. Γιατί μόνο με το ανακάτεμα της πολιτικής τράπουλας θα προκύψει η δυνατότητα προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και εφόσον τα νέα υλικά υπερτερούν ποσοτικά και ποιοτικά στο πολιτικό μίγμα.
Η συνέχεια και η ρήξη συνυπάρχουν στις κοινωνικές εξελίξεις. Οι εκλογές όλο και πλησιάζουν. Η προσωπική επιλογή του καθενός θα είναι καθοριστική για το παρόν και το μέλλον όλων μας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ: ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Στο 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου φοιτούν 40 μαθητές που προέρχονται από οικογένειες των Δήμων Κερατσινίου και Περάματος, με οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, που προστιθέμενα στην αναπηρία του παιδιού τους, επιφορτίζουν τις οικογένειες με επιπλέον κόστος διαβίωσης.
Οι μισές τουλάχιστον από τις οικογένειες των μαθητών αντιμετωπίζουν πλέον σοβαρά προβλήματα με την ανεργία και τη φτώχεια. Μερικές οικογένειες δεν μπορούν πλέον να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, να πληρώσουν τρέχοντες λογαριασμούς, να καλύψουν τα πρόσθετα έξοδα των παιδιών με αναπηρία (φάρμακα, εξετάσεις, πρόσθετο εξω-νοσοκομειακό εξοπλισμό κ.α.)
Εδώ και δυο χρόνια, ανταποκρινόμενοι στις έκτακτες κοινωνικές ανάγκες που έχουν προκύψει, αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε προγράμματα που σκοπό έχουν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση τις οικογένειες που βάλλονται περισσότερο και διαβιούν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας.
Δημιουργήσαμε ένα «κοινωνικό παντοπωλείο» εντός του σχολείου, με σκοπό την διανομή τροφίμων για την ενίσχυση των πολύ φτωχών οικογενειών. Μέχρι στιγμής δεν δημοσιοποιήσαμε την όλη προσπάθεια γιατί αποποιούμαστε ενσυνείδητα την φιλανθρωπία, ενώ επιδιώκουμε την κοινωνική αλληλεγγύη. Παρότι όμως δεν είχαμε κανένα μέσον διαφήμισης και δεν χρησιμοποιήσαμε τον τύπο, η ανταπόκριση των απλών ανθρώπων ήταν μεγάλη και η προσφορά συγκινητική. Πολλοί άνθρωποι ενώθηκαν μαζί μας για να διαχειριστούν αυτές τις καταστάσεις κρίσης. Η συνειδητοποίηση για την άμεση ανταπόκριση στην ανάγκη του συνανθρώπου μας έφερε αποτελέσματα, σε μια πρωτοβουλία που δεν είχε να κάνει με ελεημοσύνη, αλλά με ευαισθητοποίηση, έμπρακτη αλληλεγγύη, εθελοντισμό, ανταπόκριση στην ανάγκη του συνανθρώπου μας και κοινωνική προσφορά.
Πολλοί φορείς συνέτρεξαν στην προσπάθειά μας και σήμερα πλέον είμαστε σε θέση να υλοποιούμε 2 προγράμματα:
1ο πρόγραμμα καθημερινής ελαφριάς σίτισης των παιδιών 2ο πρόγραμμα 15μερης διανομής τροφίμων
Οι πηγές που μας ενισχύουν είναι η εκκλησία, φιλανθρωπικοί σύλλογοι, σχολεία της περιοχής μας, οργανώσεις, αποθήκες τροφίμων, απλοί άνθρωποι που έχουν ακούσει για την δουλειά μας και μας έχουν επισκεφθεί, σύλλογοι εργαζομένων από άλλους φορείς του δημοσίου.
Σκοπός μας είναι να δημιουργηθεί ένα ευρύτερο δίκτυο αλληλεγγύης για να καλυφθούν οι ανάγκες περισσότερων οικογενειών, καθώς ο αριθμός των οικογενειών που είναι σε ένδεια ολοένα αυξάνεται και η βοήθεια πρέπει να είναι συνεχής. Ευχαριστούμε για την μέχρι σήμερα συμμετοχή σας σε αυτή την κοινή προσπάθεια που σκοπό έχει να διατηρήσει το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια για όλους και αναμένουμε και τις δικές σας πρωτοβουλίες. Παρακαλούμε να μας υποστηρίξετε σε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα του σχολείου: 210-4311939 Κερατσίνι, 10/01/2012 ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ 1ου ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ Επίσης, εδώ (βίντεο 22 λεπτ.) γονέας μαθητή και η ψυχολόγος μιλούν στη Σουηδική Τηλεόραση

από το http://www.drapetsini.blogspot.com

Συμβολή στη συζήτηση για την ΔΕΗ (2)

Στην υπόθεση του εργοστασίου της ΔΕΗ, δηλώνω απροκάλυπτα σκεπτικιστής.

Ανασκαλίζοντας το ζήτημα από την περίοδο που υποτίθεται ότι έκλεισε, το 1996 δηλαδή όταν εμφανίστηκε το περίφημο μνημόνιο, πιο πολλά είναι τα ερωτηματικά που μου δημιουργούνται παρά τις απαντήσεις που δόθηκαν.

Γι αυτό δεν μπορώ να συσχετίσω εύκολα το περιεχόμενο του μνημονίου με την στάση που θα ήθελα σήμερα απέναντι στην ΔΕΗ.

Όμως ας τα πάρουμε με την σειρά.

Στο Δραπετσίνι διαβάζουμε την αφίσα εποχής που πανηγυρικά και νικηφόρα έκλεινε τους αγώνες του λαού του Κερατσινίου και κυρίως της Χαραυγής, παίρνοντας από την ΔΕΗ όλα όσα μπορούσε να φανταστεί κάποιος.

Όλα, εκτός από το άμεσο κλείσιμο του εργοστασίου. Το κλείσιμο προβλεπόταν μετά από μια 6ετία, η μέτρηση της οποίας εν τέλει άρχιζε το 2000.

Στο μνημόνιο, ένα αντίγραφο του οποίου με χίλια βάσανα (γιατι;) κατάφερα να βρω οι παροχές είναι πλουσιοπάροχες.

Γαλαντόμοι ο Λαλιώτης και η Βάσω Παπανδρέου, δεν άφησαν τίποτα που να μην το καλύψουν.

Λείπει η υπογραφή αποδοχής της ΔΕΗ, αλλά το κείμενο ρητά ορίζει ότι «το υπουργείο Ανάπτυξης αναλαμβάνει την δέσμευση ότι το ΔΣ της ΔΕΗ θα επικυρώσει όλα τα περιλαμβανόμενα στην επιτευχθείσα συμφωνία, εγγυάται την υλοποίηση όλων των υποχρεώσεων της ΔΕΗ εντός των συμφωνημένων χρονικών ορίων»

Τα επικύρωσε ποτέ το ΔΣ της ΔΕΗ;

Δεν γνωρίζω.

Από εκεί και κάτω, αρχίζει η καταγραφή των προσφορών.

Αγορές και απαλλοτριώσεις γης προς όφελος του Δήμου τεράστιες, που περιλαμβάνουν ακόμη και τα αδόμητα οικόπεδα που γειτνιάζουν με το εργοστάσιο.

Έγιναν ποτέ οι διαδικασίες απαλλοτρίωσης; Η δέσμευση των οικοπέδων για να μην οικοδομηθούν; Μάλλον ποτέ.

Συνολικά το κόστος που αναλάμβανε η ΔΕΗ ήταν 1,5 δις δραχμές ή περίπου 4,5 εκατομμύρια ευρώ.

Όμως το κόστος δεν το αναλάμβανε η ΔΕΗ.

Ίσο ποσό αναλάμβανε την υποχρέωση να το δώσει ως χρηματοδότηση από το ταμείο το ΕΤΕΡΠΣ το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Τα λεφτά ποτέ δεν δόθηκαν και το αμαρτωλό ΕΤΕΡΠΣ έχει διαλυθεί εδώ και χρόνια.

Έχουμε να κάνουμε με ένα μαξιμαλιστικό κείμενο που, κατά την γνώμη μου, έγινε μόνο και μόνο για να καταπραΰνει τις αντιδράσεις των κατοίκων και να ισοφαρίσει για λογαριασμό του Κερατσινίου την επιτυχία που υπήρξε στο Δήμο Δραπετσώνας από το οριστικό κλείσιμο του εργοστασίου των λιπασμάτων.

Στην κλασσική πασοκική λογική «Τσοβόλα δώστα όλα» το μνημόνιο περιλαμβάνει κάθε δυνατή διεκδίκηση και επιτυγχάνει την παραμονή του εργοστάσιου.

Μόνο πραγματικό αποτέλεσμα η μετατροπή του σε «ψυχρή εφεδρεία» και η καύση φυσικού αέριου.

Σημαντικά και τα δυο.

Η μόλυνση έπεσε κάθετα και η ηχορύπανση ειδικά όταν γινόταν εξαέρωση εξαφανίστηκε.

Όμως χρήμα για έργα δεν ήρθε στο Δήμο.

Με την μέθοδο της κατάληψης, ο Δήμος πήρε και αξιοποίησε το σημερινό πάρκο Πρεσσόφ και μια παιδική χαρά στην Χαραυγή.

Και για τα δυο οικόπεδα βρίσκεται εδώ και χρόνια σε δικαστική διαμάχη με την ΔΕΗ η οποία τα ζητά πίσω.

Τι αλλά ζει σήμερα και άρχισαν οι συνομιλίες;

Η ανάγκη της ΔΕΗ να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο για δικούς της λόγους τους οποίους ακριβώς δεν γνωρίζουμε, μόνο υποθέσεις κάνουμε.

Δηλαδή, γιατί θέλει κι αυτό το εργοστάσιο το οποίο δεν της χρειαζόταν μέχρι δυο τρία χρόνια πριν, αφού έχει ανακαινίσει και επεκτείνει το εργοστάσιο του Λαυρίου και αφού η κατανάλωση ενέργειας βρίσκεται σε πτώση;

Δικό της θέμα.

Το δικό μας θέμα είναι, ότι για να κάνει οτιδήποτε, χρειάζεται άδεια από τον Δήμο.

Παλιότερα αυτές τις άδειες τις έδινε η νομαρχία, με τον Καλλικράτη πέρασαν στον Δήμο.

Και για να πάρει, πρέπει να δώσει.

Ξεκίνησε τις συνομιλίες με τον Δήμαρχο, και διαμόρφωσε μια πρόταση προσφορών προκειμένου να πετύχει την αδειοδότηση.

Εδώ να κάνω μια παρένθεση και να πω, ότι κατά την δική μου άποψη ο Δήμαρχος δεν έχει κάνει φάουλ όπως κατηγορείται από την αντιπολίτευση.

Ότι συζητά με την ΔΕΗ δεν δείχνει αδιαφορία για τις διαδικασίες του δημοτικού συμβουλίου.

Από κάπου πρέπει να ξεκινήσει, κάπου να προχωρήσει για να έχει να πει κάτι στο δημοτικό συμβούλιο, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι κυρίαρχο όργανο.

Και κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την πλειοψηφία που στηρίζει τον δήμαρχο σαν γλάστρα, γιατί από πουθενά δεν βγαίνει αυτό το συμπέρασμα.

Μπαίνοντας οι συζητήσεις στην κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων, το θέμα ήρθε στο Δ.Σ.

Κλείνει η παρένθεση.

Οι προσφορές της ΔΕΗ για να κερδίσει την αδειοδότηση, με απλά λόγια είναι της πλάκας.

Με λίγα λόγια, δίνει κάτι από αυτά που προβλέπονταν στο αρχικό μνημόνιο, αποσύρει την διεκδίκηση του Πρεσσόφ και της παιδικής χαράς, και δεσμεύεται για μια παροχή χρημάτων, περίπου εκατό χιλιάδων τον χρόνο (8.400 € το μήνα) αρχής γενομένης από το 2007.

Εντάξει, νομίζω κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά αυτά τα ποσά.

Όμως έτσι κι αλλιώς, το μέγα ερώτημα είναι:

Με κάποια ανταπόδοση συμφωνούμε στην παραμονή του εργοστάσιου, και για πόσο διάστημα;

Τα μόνα δεδομένα μας είναι, ότι η ρύπανση με μονοξείδιο του αζώτου, αυτός είναι ο βασικός ρυπαντής από την καύση φυσικού αερίου, είναι χαμηλή σύμφωνα με τις διεθνής καταμετρήσεις. Δεν υπάρχουν, ή δεν ξέρουμε αν υπάρχουν τοπικές στην περιοχή της Χαραυγής.

Ότι η παραμονή του εργοστάσιου μπορεί να έχει οφέλη για τον δήμο, εφ’ όσον καταλήξει σε μια σοβαρή συμφωνία, σε μια εποχή που και το τελευταίο ευρώ έχει αξία.

Ότι η απομάκρυνση του εργοστάσιου μπορεί να στερήσει αυτά τα οφέλη, αλλά δεν αποκλείεται να ανοίξει έναν άλλο δρόμο αξιοποίησης του όρμου του Αγ. Γεωργίου, που σήμερα δεν έχουμε στο μυαλό μας.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, δηλώνω σκεπτικιστής.

Ίσως η κουβέντα να αναδείξει κι άλλες πτυχές του θέματος που να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση μια λογικής θέσης.

Άιντε να δούμε.

Συμβολή στη συζήτηση για την ΔΕΗ

Της Μαρίας Καραφέρη
Δικηγόρου, μέλους της Παμπειραϊκής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς και της Γραμματείας της Πολιτικής Επιτροπής Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Το αίτημα για την απομάκρυνση του εργοστασίου της ΔΕΗ, που αποτελεί πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας, επανέρχεται με δριμύτητα στο προσκήνιο. Τίθεται όμως υπό άλλη οπτική γωνία. Οι πολυήμερες κατασκηνώσεις και τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από το εργοστάσιο του παρελθόντος, έχουν δώσει τη θέση τους στην διερεύνηση των ωφελημάτων που ενδέχεται να ενέχει η παραμονή και λειτουργία του στην περιοχή.
Είναι σε όλους γνωστό ότι ήδη από το 1996, υπεγράφη πανηγυρικά Πρωτόκολλο μεταξύ του τότε Δημάρχου Κερατσινίου Γ. Χάσκα, του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, του Υπουργού Ανάπτυξης και της ΔΕΗ, σύμφωνα με το περιεχόμενο του οποίου, προβλεπόταν μεταξύ άλλων η διακοπτόμενη λειτουργία του σταθμού τριάντα τριών μηνών εντός έξι ετών, μετά το πέρας των οποίων θα τερματιζόταν η λειτουργία του ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου. Προβλεπόταν δε ανάπλαση στο χώρο του εργοστασίου, σε έκταση εβδομήντα στρεμμάτων, με τη δημιουργία χώρων πρασίνου, πολιτισμού και αναψυχής.
Κατά τη φερόμενη ως ημερομηνία λήξης του πρωτοκόλλου, ήτοι κατά το έτος 2002, ο γενικός διευθυντής του σταθμού της ΔΕΗ Κερατσινίου, Γερ. Πυλαρινός, δίνοντας τη δική του ερμηνεία στο πρωτόκολλο συνεργασίας, υποστήριζε ότι η ημερομηνία λήξης του εργοστασίου δεν είχε παρέλθει, αφού η λειτουργία του επί της ουσίας ξεκίνησε το 2000, οπότε ολοκληρώθηκαν οι αναγκαίες μετατροπές για τη λειτουργία του με αέριο και τοποθετούσε την παύση της λειτουργίας το 2006. Ο δε γενικός γραμματέας Ενέργειας, Γ. Αγραφιώτη, δήλωνε ότι οι αυξημένες ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, καθιστούσαν υποχρεωτική την κατασκευή τριών νέων σταθμών. Μετά δε το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων θα έκλεινε οριστικά ο σταθμός στο Κερατσίνι.
Παρά ταύτα το πρωτόκολλο συνεργασίας καταστρατηγήθηκε τόσο από την άποψη του χρονοδιαγράμματος, όσο και υπό το πρίσμα των αντισταθμιστικών οφελών.
Δεκαπέντε χρόνια μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου συνεργασίας του 1996 και ενώ η ανάπλαση της περιοχής παρέμεινε στις μακέτες, η διοίκηση της ΔΕΗ, επιδιώκει την υπογραφή νέας συμφωνίας μεταξύ του Δήμου και της επιχείρησης. Το Σχέδιο Συμφωνίας Δήμου - ΔΕΗ που έστειλε η Διοίκηση της ΔΕΗ ως αποτέλεσμα πολύμηνων διαπραγματεύσεων εν κρυπτώ με το Δήμαρχο, προϋποθέτει την παροχή άδειας – σημειωτέον αόριστης διάρκειας – εκ μέρους του Δήμου για την κατασκευή νέας μονάδας, ενώ προβλέπει ως αντάλλαγμα την τήρηση μέρους των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει με το πρωτόκολλο του 1996 και την αποχή από την διεκδίκηση του Πάρκου Πρέσσοφ και της Παιδικής Χαράς. Με άλλα λόγια, προσφέρει όσα είτε ο Δήμος δικαιούται νόμιμα να διεκδικήσει είτε όσα είναι εν τοις πράγμασι ήδη κεκτημένα.
Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργεί απορίες ο λόγος για τον οποίο πρέπει να μπει κανείς σε αυτή τη συζήτηση. Τί είναι αυτό που πραγματικά άλλαξε από την εποχή των μαχητικών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας έξω από το εργοστάσιο;
Το Κερατσίνι και ειδικά η περιοχή της Χαραυγής όπου φιλοξενείται το εργοστάσιο είναι μια από τις πλέον υποβαθμισμένες περιοχές της Αττικής, καθώς έχει εξαιρετικά υψηλό συντελεστή δόμησης, ελάχιστους ελεύθερους χώρους, συνορεύει με την Ψυτάλλεια, την ιχθυόσκαλα, και το car terminal, ενώ επιβαρύνεται περιβαλλοντικά και από την περιφερειακή λεωφόρο και το λιμάνι.
Δεν πρέπει δε να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι όσο “πράσινο” και αν είναι ένα εργοστάσιο, παραμένει παράγοντας περιβαλλοντικής επιβάρυνσης. Παλαιότερες έρευνες του Πανελλήνιου Κέντρου Οικολογικών Ερευνών έδειξαν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση στο Κερατσίνι υπερβαίνει τα επιτρεπτά όρια, όσον αφορά τα αιωρούμενα σωματίδια, το διοξείδιο του θείου και του αζώτου, γεγονός που συνδέεται με την λειτουργία του σταθμού της ΔΕΗ, καθόσον το διοξείδιο του αζώτου, είναι ο βασικός ρυπαντής του φυσικού αερίου, καύσιμο το οποίο χρησιμοποιεί η ΔΕΗ για τη λειτουργία της.
Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η ΔΕΗ συνορεύει με κατοικίες, γεγονός που αυξάνει την επικινδυνότητα της λειτουργίας της. Άλλωστε, είναι νωπές οι μνήμες από την έκρηξη που σημειώθηκε τον Οκτώβριο, με αποτέλεσμα οι καπνοί να φτάσουν στην περιοχή της Χαραυγής.
Το επιχείρημα, εξάλλου, που βρίσκει, λόγω κρίσης, ευήκοα ώτα, ότι η λειτουργία του εργοστασίου θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, σε μια περιοχή με εξαιρετικά υψηλό δείκτη ανεργίας, είναι στην πραγματικότητα έωλο, καθώς οι θέσεις εργασίας που ενδέχεται να δημιουργηθούν είναι ελάχιστες, με αποτέλεσμα να μην συμβάλλουν ουσιαστικά στην βελτίωση της κατάστασης.
Για όλους αυτούς τους λόγους και συνεκτιμώντας την περιρρέουσα, πράγματι ζοφερή, οικονομική κατάσταση, με την πεποίθηση ότι η λειτουργία του ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου, αν δεν αδειοδοτηθεί από το Δήμο, θα τερματιστεί μετά το 2014, καθώς θα έχει καταστεί ασύμφορη, στο μυαλό μου έρχονται, σε πείσμα των καιρών, οι στίχοι των Χειμερινών Κολυμβητών “εγώ τ' αστέρια θα κοιτάζω και χαρακτήρα δεν θ' αλλάζω” με την εικόνα των κατασκηνώσεων διαμαρτυρίας του παρελθόντος, που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να δικαιωθούν.

Ο άθλιος του Πειραιά

"...έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο..."
Είναι θέμα χρόνου λοιπόν αν θα προλάβει η κοινωνία να του αφαιρέσει το εξοντωτικό όπλο που κρατά στα χέρια του;
Ή απλώς πρόκειται για ένα ακόμη συνδικαλιστικό κουμάσι, όπως τόσα που είδαμε να κυκλοφορούν ξεδιάντροπα στα πέριξ την τελευταία διετία, που μοναδικό σκοπό έχουν την προβολή τους μέσα από καταστρεπτικές για την κοινωνία απαιτήσεις.
Η αλήθεια είναι, ότι η ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού που ανδρώθηκε μέσα από τον δικομματισμό των τελευταίων 35 χρόνων, ανέδειξε και τους αντίστοιχους συνδικαλιστικούς παράγοντες, που είναι βέβαιοι ότι ο κλάδος που εκπροσωπούν τους ανήκει, και οι συνέπειες των πράξεων τους είναι δεδομένα αποδεκτές από την κοινωνία.
Όπως ακριβώς ο νταβατζής θεωρεί αδιανόητο να μην του παραδοθεί η είσπραξη. Διαβάζοντας την άθλια «ανοικτή επιστολή» του προφανώς δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου, μένεις εκστατικός μπροστά στο μέγεθος της ξεφτίλας που θεωρείται «νόμιμο δημοκρατικό δικαίωμα».

Διαβάστε την: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΟΥΒΑΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
Παρασκευή, 23 Δεκέμβριος 2011 17:12
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Το ελληνικό φαρμακείο βρίσκεται υπό διωγμό. Δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα υπό τις παρούσες δραματικές συνθήκες βρίσκεται σε διαλογισμό, ασχολούμενο με την τακτική του αγώνα, τις κοινωνικές συμμαχίες, τη μορφή των κινητοποιήσεων, τις οικονομικές μελέτες, τις τεχνοκρατικές λύσεις, νομίζοντας ότι υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου για όλα αυτά. Εξακολουθούμε να είμαστε συνομιλητές ενός αδίστακτου και αφερέγγυου υπουργού, που επανειλημμένως μας έχει κοροϊδέψει. Διαπραγματευόμαστε δηλαδή με αυτόν ο οποίος μεθοδεύει την εξαφάνισή μας, βάζοντάς μας να νομιμοποιήσουμε τις όποιες δυσβάστακτες μελλοντικές αποφάσεις του, και μας αποτρέπει μέσω του διαλόγου από μαζικές κινητοποιήσεις που θα έδιναν λύση σε όλα τα προβλήματα.. Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο. Οι τύψεις και οι αναστολές δεν μας ταιριάζουν. Στηρίξαμε το ασφαλιστικό σύστημα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά σήμερα που στην υγεία κυβερνούν συμφέροντα , πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τις ζωές μας, τις οικογένειές μας και τους εργαζόμενους στον κλάδο μας. Συνάδελφοι, ο καθένας προσωπικά ας αναλογιστεί μέσα από τις δυσκολίες του πώς θα συμμετέχει. Η ενότητα του κλάδου γίνεται επιζήμια όταν υπάρχει αδιαφορία και έλλειψη αλληλεγγύης.
Αγωνίσου σήμερα για το φαρμακείο σου, ακόμα κι αν πιστεύεις ότι μπορείς να επιβιώσεις οικονομικά στο αύριο. Χωρίς αγώνα απλώς δεν γνωρίζεις το δικό σου τέλος.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΥΒΑΡΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

Εργοστάσιο Λιπασμάτων-Δραπετσώνα (1998),

Μια πολύ καλή ανάρτηση από το Δραπετσινι


Εργοστάσιο λιπασμάτων-Δραπετσώνα (Βίντεο 1998).

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, η περιοχή παραμένει όπως ήταν, "κρανίου τόπος", τόπος που δοκιμάστηκε και έμεινε χωρίς ζωή δεν άλλαξε τίποτε ή ...μήπως κάτι άλλαξε;

Ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών πρωτοπορεί...

Ανοιχτοί θα παραμείνουν οι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί του Δήμου Νεάπολης-Συκεών στη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανίων, εκτός από τις επίσημες αργίες.


Ειδικότερα, θα λειτουργήσουν με το σύνηθες πρόγραμμα και στις τέσσερις Δημοτικές Ενότητες Συκεών, Νεάπολης, Αγίου Παύλου και Πεύκων με το κανονικό ωράριο (6.30π.μ.-4.30μ.μ.) τις εξής ημέρες: Τετάρτη 21, Πέμπτη 22, Παρασκευή 23, Τρίτη 27, Τετάρτη 28, Πέμπτη 29 και Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011, καθώς και Δευτέρα 2, Τρίτη 3, Τετάρτη 4 και Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012.


«Η συνεχής λειτουργία των δημοτικών δομών παιδικής φροντίδας εντάσσεται στην πάγια πολιτική της διοίκησης του δήμου για τη μεγαλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση των εργαζόμενων γονέων, και ειδικά όσων απασχολούνται στον απαιτητικό ιδιωτικό τομέα. Αυτή η εξαιρετικά χρήσιμη και πρωτοποριακή για όλη την Ελλάδα απόφαση ελήφθη από τη δημοτική αρχή το 2007 στον πρώην Δήμο Συκεών και από την περσινή χρονιά διευρύνθηκε σε όλο το νέο Δήμο Νεάπολης-Συκεών», σημειώνεται σε ανακοίνωση του δήμου.


«Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία των τελευταίων χρόνων, η συμμετοχή στους δημοτικούς Βρεφονηπιακούς και Παιδικούς Σταθμούς στη διάρκεια των εορταστικών περιόδων των Χριστουγέννων ή του Πάσχα ξεπερνά και το 65%, γεγονός που αποδεικνύει πόσο μεγάλη ανάγκη έχουν οι γονείς, και κυρίως όσοι αναγκάζονται να εργάζονται ακόμη και την παραμονή ή και ανήμερα των εορτών, από ένα δήμο-σύμμαχο, που να βρίσκεται μόνιμα δίπλα τους και να φροντίζει τα παιδιά τους. Έτσι, δεν χρειάζεται να καταφεύγουν σε ιδιωτικές και δαπανηρές λύσεις, επιβαρύνοντας τον ήδη βεβαρημένο οικογενειακό προϋπολογισμό», υπογραμμίζει.


«Ειδικά στις σημερινές, δύσκολες οικονομικά και κοινωνικά συνθήκες, κάτω από τις οποίες καλούμαστε να ζήσουμε όλοι, και πολύ περισσότερο οι μισθοσυντήρητες οικογένειες ή όσες έχουν άνεργα μέλη, πρώτιστη ευθύνη της δημοτικής μας αρχής είναι να είμαστε κοινωνικά ευαίσθητοι, χωρίς ποτέ να απογοητεύουμε τους συμπολίτες μας.

»Εμπιστεύονται τα παιδιά τους στα χέρια του δήμου και του καταρτισμένου επιστημονικού μας προσωπικού, και τους ευχαριστήσουμε θερμά γι' αυτό. Εκατοντάδες βρέφη, νήπια και παιδάκια λαμβάνουν την καλύτερη φροντίδα και τις ποιοτικότερες υπηρεσίες από τις παιδαγωγούς και τους ειδικούς συνεργάτες, στις σύγχρονες και άρτια εξοπλισμένες δημοτικές εγκαταστάσεις», τονίζουν σε κοινή τους δήλωση ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών Σίμος Δανιηλίδης και ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής Δημήτρης Απατσίδης.


Να προστεθεί, τέλος, ότι φέτος παράλληλα με τις απογευματινές δραστηριότητες λειτουργεί και πρωινή δημιουργική απασχόληση και φύλαξη παιδιών ηλικίας δημοτικού σχολείου σε τρία Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) ανά Δημοτική Ενότητα. Στις Δ.Ε. Συκεών και Αγίου Παύλου στο ΚΔΑΠ Φωκά (2ο Δημοτικό Σχολείο, οδός Οδυσσέως Φωκά 20), στη Δ.Ε. Νεάπολης στο ΚΔΑΠ Αθανασίου Διάκου (οδός Αθ. Διάκου 16) και στη Δ.Ε. Πεύκων στο ΚΔΑΠ Πεύκων (1ο Δημοτικό Σχολείο, οδός Δημοκρατίας 59). Για πληροφορίες και εγγραφές οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στους Συμβουλευτικούς Σταθμούς των Δ.Ε. καθημερινά, από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ.

Επανέρχεται η πρόταση για Δημιουργία Επιτροπής Ανάπλασης του Δήμου

Με αυτό τον τίτλο αναρτά ο Γιώργος Τσιρίδης στο μπλοκ του την προσπάθεια, επτά μήνες μετά την πρώτη συζήτηση, για την επανασύσταση της Επιτροπής Ανάπλασης. Ολόκληρο το ιστορικό μπορείτε να το διαβάσετε με ένα κλικ εδώ, στο μπλογκ του Γιώργου.
Και αφού το διαβάσετε, ρίξτε μια ματιά πιο κάτω, αν θέλετε και την δική μου άποψη για την προσπάθεια αυτή.

Η επαναφορά της ιδέας για την δημιουργία επιτροπής ανάπλασης της βιομηχανικής περιοχής της Δραπετσώνας είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Πρώτο θετικό στοιχείο είναι τα πρόσωπα που επαναφέρουν αυτή την ιδέα.
Ο Λάκης Ιγνατιάδης, ο Γιώργος Παπαδάκης και ο Γιώργος Τσιρίδης.
Και οι τρεις έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην προηγούμενη επιτροπή ανάπλασης και ας μην ξεχνάμε όσοι ζήσαμε την δράση της εκείνη την εποχή, και ας μαθαίνουν οι νεώτεροι αλλά και οι νέοι μας συνδημότες του Κερατσινίου, ότι το απαύγασμα της δράσης εκείνης της επιτροπής σε συνεργασία με την δημοτική αρχή ήταν η διακοπή εργασιών της βιομηχανίας Λιπασμάτων.
Κάτι που δεν κατάφεραν στην ανάλογη τους προσπάθεια οι αφ’ υψηλού κινήσεις εντυπωσιασμού στο δήμο Κερατσινίου παρά την υπογραφή μνημονίου με την ΔΕΗ.
Η προηγούμενη πρόταση όπως υποστηρίχτηκε στο δημοτικό συμβούλιο από τον Γιώργο Τσιρίδη, δεν είχε τύχη.

Ίσως ήταν και λίγο νωρίς.
Ίσως πίστευε ο Δήμαρχος, ότι πράγματι αρκεί η διαπαραταξιακή επιτροπή σε συνεργασία με την επιτροπή διαβούλευσης.
Τίποτα όμως δεν κινήθηκε.
Αλλά έτσι κι αλλιώς υπήρχε ένα γενεσιουργό πρόβλημα.
Η διαπαραταξιακή, ακόμη κι αν λειτουργούσε δεν μπορούσε να εκφράσει το όλον του δήμου.
Η παράταξη του Λουκά Τζανή, ήταν η μόνη πολυσυλλεκτική παράταξη στο δήμο, συνυπήρχαν διάφορες πολιτικές απόψεις, όμως αυτή η πλούσια πολυσυλλεκτικότητα δεν εκπροσωπείται στο δημοτικό συμβούλιο.
Εμπεριέχονται λοιπόν πολιτικές απόψεις στην πλειοψηφία που δεν μπορούν να εκπροσωπηθούν από κανέναν αντιδήμαρχο ή δημοτικό σύμβουλο στην διαπαραταξιακή και ενδεχομένως, ακόμη κι αν λειτουργούσε, κάποιες αποφάσεις της να έβρισκαν αντίθετο μέρος μελών της πλειοψηφίας. Στο βαθμό που "πλειοψηφία" δεν λογίζονται μόνον οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Σε πολύ μικρότερο βαθμό, κάτι ανάλογο θα μπορούσε να συμβεί και στην συμπαγή κομματικά παράταξη του Αλέκου Χρυσού, η οποία όμως περιλάμβανε μερικούς συνεργαζόμενους, που έχουν την δυνατότητα να παράγουν πολιτική άποψη και σκέψη.
Η διαπαραταξιακή στη βάση των δημοτικών συμβούλων ήταν καταδικασμένη.
Ευτυχώς δεν είχε καμιά δραστηριότητα και έτσι δεν προέκυψε καμιά πιθανή σύγκρουση.
Νομίζω σήμερα, μπορούμε να μιλήσουμε για μια επιτροπή ανάπλασης, χωρίς άγχος πλειοψηφιών-μειοψηφιών, χωρίς να είναι πασαρέλα επωνύμων, αλλά πραγματικά ενδιαφερομένων.
Οι δυο από τους τρεις της σχετικής πρωτοβουλίας, δεν θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στην διαπαραταξιακή, αν και γνώστες του θέματος καλλίτερα από την συντριπτική πλειοψηφία της όποιας διαπαραταξιακής. Και δεν είναι οι μόνοι.
Πιστεύω στην ορθότητα της πρωτοβουλίας και δηλώνω ξεκάθαρα την πρόθεση μου να συμμετέχω στην προσπάθεια υλοποίησης της.
Γιώργηδες και Λάκη, είμαι στη διάθεση σας.