Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Η χαρά του νεοφιλελεύθερου
Οι συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» σε πλατείες, αρχίζοντας από το Κάιρο και στη συνέχεια στην Ευρώπη, είναι ακριβώς ό,τι λέει το όνομά τους: σε μια κεντρική πλατεία συγκεντρώνονται και παραμένουν τα πλήθη εκείνων που έχουν αγανακτήσει με κάτι και θέλουν να το αλλάξουν.
Μόνο που αυτό το κάτι δεν είναι για όλους το ίδιο. Στις αραβικές χώρες ο κόσμος ζητάει τις στοιχειώδεις ελευθερίες που του στέρησαν τα αυταρχικά και διεφθαρμένα μονοκομματικά καθεστώτα. Στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αντιστέκεται στη λιτότητα που επιβάλλει ο επελαύνων νεοφιλελευθερισμός. Ετσι έχουν τα πράγματα ή μήπως για άλλη μια φορά η ανικανότητα ή η άρνηση να κάνουμε κάποιες ουσιαστικές διακρίσεις μάς οδηγεί ξανά στην απλουστευτική υστερία και το αδιέξοδο;
Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι ένας μπαμπούλας που γέννησε η αρρωστημένη φαντασία της Αριστεράς. Ο νεοφιλελευθερισμός ζει και βασιλεύει στις προηγμένες χώρες και σημαίνει την αποκαθήλωση της σοσιαλδημοκρατίας. Συγκεκριμένα, με την υπόσχεση μιας αποδοτικότητας που συχνά δεν τηρείται, η ιδιωτική πρωτοβουλία υποκαθιστά το δημόσιο τομέα, η χρηματοπιστωτική την παραγωγική οικονομία, το κυνήγι του κέρδους την αλληλεγγύη και το συλλογικό αγαθό, η προσωπική επικράτηση την πολιτική, το άτομο την κοινωνία.
Μέχρι εδώ οι πολέμιοι του νεοφιλελευθερισμού θα συμφωνούσαν. Τίθεται όμως το εξής ερώτημα: αν αυτή είναι η ακριβής περιγραφή του θύτη, ισχύει το ίδιο και για την περιγραφή του θύματος; Με άλλα λόγια, είχαμε στην Ελλάδα ένα κοινωνικό, σοσιαλδημοκρατικό κράτος, το οποίο οι νεοφιλελεύθεροι θέλουν να ξεριζώσουν; Η απάντηση είναι ένα πελώριο «Οχι» για λόγους που όλοι ξέρουμε, αλλά δεν μας συμφέρει (μικρο)πολιτικά να παραδεχθούμε.
Στην Ελλάδα είχαμε και έχουμε ένα κράτος στελεχωμένο κυρίως από εκείνους που διόρισαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις για να κερδίσουν τις εκλογές, ένα κράτος που δεν μεριμνά για το δημόσιο αγαθό, αλλά δίνει τη δυνατότητα στους εργαζομένους σε αυτό να το εκμεταλλεύονται προς ίδιον όφελος, είχαμε και έχουμε μια ΠΑΣΟΚική κατά πλειοψηφία συνδικαλιστική ηγεσία, η οποία επικαλείται το δημόσιο χαρακτήρα των ΔΕΚΟ, όποτε απειλούνται τα εξοργιστικά τους προνόμια. Και στους ελάχιστους τομείς όπου το κράτος όντως υπάρχει, είχαμε και έχουμε τη διαφθορά και την υπονόμευσή του. Στο ΕΣΥ τις ρεμούλες με τις προμήθειες, τα φακελάκια, τις υπερσυνταγογραφήσεις κ.λπ. Στη δήθεν δωρεάν ανώτατη παιδεία κάθε χρόνο οι γονείς πληρώνουν 5,2 δισεκατομμύρια (μαύρα) ευρώ, για να κάνουν τα βλαστάρια τους ιδιαίτερα μαθήματα που θα τους ανοίξουν τις πόρτες του πανεπιστημίου.
Οπως έχει δείξει η εμπειρία από το εξωτερικό, ο δημόσιος τομέας πρώτα απαξιώνεται και μετά ξηλώνεται. Εδώ στην τεράστια ευθύνη της κυβέρνησης και του δικομματισμού προστίθεται εκείνη του ΚΚΕ και της αυτοαποκαλούμενης «ριζοσπαστικής» Αριστεράς. Αντί όλα αυτά τα χρόνια να καταγγείλουν την εκ των έσω άλωση του κράτους απ' όσους το ξεζούμιζαν, έσπευσαν να υπερασπιστούν ένα Δημόσιο που δεν υπάρχει, έσπευσαν να συμπαραταχθούν με την κάθε συντεχνία. Και δημόσια και ιδιωτική. Δηλαδή αντιστέκονται με το χειρότερο τρόπο σε έναν πραγματικό και ανήλεο εχθρό, βάζοντας βούτυρο στο ψωμί του. Και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι -όχι γιατί έσκασαν οι τραπεζικές φούσκες όπως αλλού, αλλά γιατί δεν βρίσκουμε δανεικά να τα σκορπίσουμε- δίνουν μάχη οπισθοφυλακών.
Με δυο λόγια, αν η Ελλάδα δεν υπήρχε, οι νεοφιλελεύθεροι θα την είχαν εφεύρει.
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
όλα καλά λοιπόν...
Το γραφείο στρουθοκαμηλισμού, του τμήματος μπαζών, της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου, επιλήφθηκε άμεσα του προβλήματος.
Τοποθέτησε τους δυο βράχους που βλέπετε πιο κάτω -αλήθεια, πλήρωσαν για την μετακίνηση τους; έστω και με μορφή υπερωριών- στην είσοδο του χώρου που φυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού τα σκουπίδια και τα μπάζα.
Έτσι, κανείς ασυνείδητος δημότης δεν μπορεί να εισέλθει για να ικανοποιήσει τις βιντεοσκοπικές ορέξεις του.
Όλα καλά λοιπόν.
Παράπλευρες σκέψεις
Βλέποντας αυτή την πολύ καθωσπρέπει φωτό της νέας μας κυβέρνησης, τι πέρασε από το μυαλό μου;
Όχι ο διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας.
Ακόμη κι αν κάποιος το σκεφτόταν που και που, τώρα με τον Βενιζέλο….
Αλλά να.. ορκίζονται.
Στην ομοούσιο και αδιαίρετο και αγία τριάδα. Κι αν αποτολμούσε κάποιος να πει ότι δεν θέλει να ορκιστεί στο ευαγγέλιο, από τη μια θα έχανε την καρέκλα, κι από την άλλη, ποιος τον έσωζε από τους ηρακλείς του εθιμικού καθεστώτος μας.
Ορκίζονται λοιπόν.
Ε!!! και;;
Έπεσε ποτέ φωτιά να τους κάψει; Όχι όλους. Αλλά μερικούς – μερικούς.
Δεν φτάνει που ο νόμος τους προστατεύει από κάθε ατυχή αποκάλυψη.
Τους προστατεύει και η εκκλησία. Διότι ουδέποτε έκανε χρήση του δικαιώματος της, να τιμωρήσει κάποιον που αθετεί τον όρκο του και μάλιστα τον τόσο βαρύ όρκο του.
Δεν τρέχει τίποτα.
Τι τους βάζουν τότε να ορκίζονται;
Ακόμη και στα πολύ παλιά χρόνια που υπήρχε πλήρης ασυδοσία, όταν ο αυτοκράτορας έσφαξε τον μισό πληθυσμό της Θεσσαλονίκης, τιμωρήθηκε εκκλησιαστικά. Παρ’ όλο που δεν είχε ορκιστεί ότι δεν θα το κάνει.
Για 40 μέρες αν θυμάμαι καλά ο πατριάρχης δεν τον άφηνε να κοινωνήσει.
Αλλά τώρα….
Να αρχίσουμε λίγο να το συζητάμε….;
... του γιώργου Τσιρίδη, από τον νέο του "ιστοχώρο" gtsiridis.wordpress.com
Μια σκέψη μόνο:
Έστω ότι χρεοκοπούμε. Παύουμε να πληρώνουμε τους δανειστές μας σαν χώρα. Δεν μας ξαναδίνουν δανεικά, μένουμε με τα τοπικά χρήματα, ευρώ ή δραχμές, όπως θέλετε πείτε το.
Δεν ξαναγοράζουμε καινούριο ψυγείο. Ούτε καν φούρνο μικροκυμάτων, Δεν συζητάω για αυτοκίνητο. Αν τώρα θέλεις μισθούς ενός χρόνου για ένα καινούριο αυτοκίνητο, μετά την χρεοκοπία θα θέλεις δέκα!
Θα τρώμε αγγουράκια και ντομάτες ελληνικής παραγωγής. Όσα από αυτά μένουν εδώ και δεν πάνε έξω για συνάλλαγμα, που θα είναι αναγκαίο για πετρέλαιο, πλαστικά και άλλα είδη πρώτης ανάγκης και πρώτες ύλες γενικώς…
Θα τρώμε και φασολάκια ελληνικά. Και αρνάκι ελληνικό ή έστω βουλγάρικο (αν και ο,τιδήποτε θέλει συνάλλαγμα θα είναι όνειρο σχεδόν απατηλό)
Θα φτιάξουμε μια Ελλάδα από την αρχή, από το μηδέν κυριολεκτικά! Νέοι πολιτικοί, νέοι διαφθαρμένοι, νέοι νταβατζήδες, νέοι μαφιόζοι, νέου τύπου βιομήχανοι, νέου τύπου υπάλληλοι, νέου τύπου ρουφιάνοι…. όλα νέα! Με την ελπίδα ότι όλα θα γίνουν αυτή τη φορά όπως Αμερική ή έστω όπως Ευρώπη. Ότι θα αρχίσει δηλαδή επιτέλους και στην Ελλάδα ο διαφωτισμός (εκείνο το πράγμα που στην Ευρώπη έληξε τον 19ο αι. αλλά εδώ δεν άρχισε ακόμα)
Είκοσι χρόνια χαμένα. Αλλά θα περνάμε καλά, όπως Κούβα!
Να σας πω την αλήθεια, είμαι υπέρ του να μείνουμε με τους μισθούς και τις συντάξεις μας (παρά τις μικρές αναγκαίες μειώσεις) και δεν ψηφίζω χρεοκοπία άρα στηρίζω τα μνημόνια κλπ. Αλλά φλερτάρω και με την ιδέα να τα ξαναρχίσουμε όλα από την αρχή.
Όπως μου είπε η κόρη μου η Αγγελίνα, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
δυστυχώς...
... η ανικανότητα να διατηρηθεί ένα ελάχιστο επίπεδο καθαριότητας στην πόλη, έχει ονοματεπώνυμο.
Δυστυχώς, το χαλάκι που σπρώχνει από κάτω τα σκουπίδια, είναι τεράστιο και δεν αντέχεται.
Δυστυχώς, ή και ευτυχώς, η φωτογραφία και το βίντεο δεν έχουν οσμή για να ολοκληρώσουν το τοπίο.
Δυστυχώς, με την συμπλήρωση 6 μηνών θητείας της δημοτικής αρχής, ήρθε η ώρα να αντικατασταθεί ο αντιδήμαρχος καθαριότητας.
Να αντικατασταθεί.
Δεν νομίζω ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα, για να παραιτηθεί.
Ο χώρος βρίσκεται ακριβώς πίσω από το γήπεδο ποδοσφαίρου της Δραπετσώνας.
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Το γεγονός που κανείς δεν περιμένει
Αναρτήθηκε 15/06/2011
Του/Της Στέφανου Μάνου
Τη στιγμή που η Ελλάδα χρειάζεται σθεναρή και αποφασισμένη κυβέρνηση, διαθέτει – δυστυχώς - κυβέρνηση σε προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης.
Οι διεθνείς αγορές προεξοφλούν την χρεοκοπία της Ελλάδας. Η Ελληνική οικονομία αξιολογείται ως η επισφαλέστερη όλων των οικονομιών της υφηλίου. Η πρόβλεψη της χρεοκοπίας είναι αυτοεκπληρούμενη διότι οδηγεί σε ενέργειες (π.χ. απόσυρση καταθέσεων) που φέρνουν πιο κοντά την χρεοκοπία.
Η κυβέρνηση σε πλήρη σύγχυση προτείνει μεσοπρόθεσμα μέτρα απολύτως ανεπαρκή (ακόμη και αν εφαρμοστούν) για την αντιμετώπιση της επερχόμενης χρεοκοπίας. Το ίδιο το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προβλέπει ότι το 2015, αφού (ξε)πουλήσουμε 50 δις κρατική περιουσία, το δημόσιο χρέος θα φθάσει τα 351 δις. Όσο είναι σήμερα πριν πουλήσουμε.
Τι πρέπει να γίνει; Τι χρειάζεται;
Πριν απ’ όλα ένας ξεκάθαρος στόχος: Δεν θα αφήσουμε να χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Θα διαψεύσουμε όλες τις προβλέψεις. Θα τους τις τρίψουμε στη μούρη!
Χρειαζόμαστε ένα γεγονός που κανείς δεν αναμένει: Ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα το 2011. 3-5 δις ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα. Εκτιμώ ότι το γεγονός θα προκαλέσει «πανικό» στις αγορές. Τα spreads από 1470 μονάδες θα πέσουν κάτω από τις 500 ή και λιγότερο....
ολόκληρο εδώ
Του/Της Στέφανου Μάνου
Τη στιγμή που η Ελλάδα χρειάζεται σθεναρή και αποφασισμένη κυβέρνηση, διαθέτει – δυστυχώς - κυβέρνηση σε προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης.
Οι διεθνείς αγορές προεξοφλούν την χρεοκοπία της Ελλάδας. Η Ελληνική οικονομία αξιολογείται ως η επισφαλέστερη όλων των οικονομιών της υφηλίου. Η πρόβλεψη της χρεοκοπίας είναι αυτοεκπληρούμενη διότι οδηγεί σε ενέργειες (π.χ. απόσυρση καταθέσεων) που φέρνουν πιο κοντά την χρεοκοπία.
Η κυβέρνηση σε πλήρη σύγχυση προτείνει μεσοπρόθεσμα μέτρα απολύτως ανεπαρκή (ακόμη και αν εφαρμοστούν) για την αντιμετώπιση της επερχόμενης χρεοκοπίας. Το ίδιο το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προβλέπει ότι το 2015, αφού (ξε)πουλήσουμε 50 δις κρατική περιουσία, το δημόσιο χρέος θα φθάσει τα 351 δις. Όσο είναι σήμερα πριν πουλήσουμε.
Τι πρέπει να γίνει; Τι χρειάζεται;
Πριν απ’ όλα ένας ξεκάθαρος στόχος: Δεν θα αφήσουμε να χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Θα διαψεύσουμε όλες τις προβλέψεις. Θα τους τις τρίψουμε στη μούρη!
Χρειαζόμαστε ένα γεγονός που κανείς δεν αναμένει: Ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα το 2011. 3-5 δις ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα. Εκτιμώ ότι το γεγονός θα προκαλέσει «πανικό» στις αγορές. Τα spreads από 1470 μονάδες θα πέσουν κάτω από τις 500 ή και λιγότερο....
ολόκληρο εδώ
Ένα άλλο μεσοπρόθεσμο είναι εφικτό
Από το "μη μαδάς την μαργαρίτα"
Χωρίς περιστροφές. Η χώρα χρειάζεται ένα μεσοπρόθεσμο σταθεροποιητικό πρόγραμμα. Όχι απλά γιατί το επιβάλλουν οι δανειστές της, αλλά γιατί το έχει ανάγκη προκειμένου να περιορίσει τα ελλείμματα, να υφάνει ένα δίχτυ προστασίας των αδυνάμων, να περιορίσει την ανεργία, να βρει μια αναπτυξιακή διέξοδο, να παράγει πλούτο για όλους....
KAI...
.....Εδώ και 30 χρόνια συνεχίζει αδιάλειπτα το σαμποτάζ στη βιομηχανική ανάπτυξη, την επιστημονική έρευνα, και τη σύγχρονη (βιολογική) γεωργία, για να μη θιγούν τα συμφέροντα των εργολάβων, των ραντιέριδων και των κομπραδόρων. Αν κάτι έχει ανάγκη η χώρα από την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι η ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας.....
ολόκληρο εδώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)