Γιώργο, πάλι λάθος κάνεις...

Η αμηχανία όλων των πολιτικών δυνάμεων στις πρώτες μέρες της κυβέρνησης είναι φανερή.

Ανεξάρτητα από τι ψήφισε ο καθένας αυτή τη στιγμή υπάρχει αναμονή.

Όλων;

Όχι απαραίτητα.

Πάντα υπάρχουν οι βιαστικοί που θέλουν είτε να απαξιώσουν προκαταβολικά, είτε να συνεχίσουν μιαν επιβεβαίωση της ψήφου τους, σαν να δίνουν εξετάσεις στην συνείδηση τους.

Πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την απαξίωση, οι φερόμενοι ως απατημένοι σύζυγοι.

Όλοι αυτοί που έπιασαν στα πράσα την σύζυγο να ξενοπηδιέται και έχασαν κάθε επαφή με την πραγματικότητα περιτριγυρίζοντας μόνο την πληγωμένη τιμή τους και αναζητώντας συμπαράσταση για ένα «έγκλημα τιμής» που θα τους αποκαθάρει.

Ο αγαπημένος φίλος μου ο Γιώργος.

Υπέστη την ταπείνωση του πολιτικού κερατά.

Είδε το αγαπημένο του κόμμα, όπως όλοι μας,  αντί να προσεγγίζει τον σοσιαλισμό να μας στέλνει στο ΔΝΤ και μαζί είδε, όπως όλοι μας, κάποια μεγαλοστελέχη να έχουν γίνει πάμπλουτα από τις προμήθειες.

Ίσως ένιωσε στην ψυχή του, ότι δεν είναι πρόβλημα μόνο αυτά τα κάποια μεγαλοστελέχη, αλλά μια ολόκληρη διεφθαρμένη κοινωνία που διοικεί ή διοικείται και η διαφθορά της οφείλεται στην ενεργή συμμετοχή του αγαπημένου κόμματος του.

Και κάπου, σαν γνήσιος κερατάς, τσάκισε.

Το έριξε στο ΣΥΡΙΖΑ, εκεί που στα εγκλήματα τιμής η θέση είναι κρυστάλλινη. Πάντα το δίκιο το έχει το μέλος και το άδικο το κόμμα.

Ο πόνος του σκοτείνιασε το μυαλό και έγινε βασιλικότερος του βασιλέως.

Όποιος μιλά με το ΠΑΣΟΚ που απόμεινε, όποιος μιλά με την ΝΔ που απόμεινε, είναι ύποπτος.

Διατηρώντας βέβαια την ανάμνηση της προηγούμενης παιδείας του, δεν εμπλέκεται στα καθημερινά μπινελίκια που ακούμε στην ΔΗΜΑΡ από άλλους, πιο πεζούς κερατάδες, έχει μια δική του φινέτσα.

Έλεγε λίγο πριν τις εκλογές …«…2.- Ο Κουβέλης ποιον ζηλεύει πιο πολύ; τον Βενιζέλο που έχει τους ΠαΣοΚους και στους οποίους προσβλέπει για να τους πάρει συντεταγμένα ή τον Τσίπρα που παίρνει τους ΠαΣοκους που φεύγουν από τον Μπένι ασύντακτα; Αν δεν είναι τέτοιο το πρόβλημά του, τότε προς τι τα ήξεις αφίξεις; Υπάρχει έστω και μια πολύ μικρή πιθανότητα να σχηματίσει κυβέρνηση η Δημαρ με ΝΔ και ΠαΣοΚ; ΟΧΙ βέβαια, ΚΑΜΙΑ τέτοια πιθανότητα δεν υπάρχει! Ε, γιατί δεν βγαίνει να το πει καθαρά; Ποια μεγάλη στρατηγική τον κάνει να ζαλίζει κάθε απάντηση πριν την δώσει;…»

Κι αυτά, αφού  έκφραζε και την βεβαιότητα ότι το νέο κόμμα του θα είναι αυτοδύναμο (αλλά αυτό δεν το κρίνω από παλιά κεκτημένη συνήθεια το έλεγε)

… και έκανε λάθος. Λάθος γιατί η ΔΗΜΑΡ αυτό εννοούσε κι αυτό έκανε, όσο απίθανο κι αν του φαίνεται.

Συνεχίζει όμως απτόητος τις λάθος πολιτικές εκτιμήσεις του … «Στο Δημάρι τώρα όλοι είναι ευχαριστημένοι με τις εξελίξεις και λίγο ανήσυχοι. Πίνουν καφέ στη πλατεία και χτυπούν τα κομπολόγια ζητώντας να τους πούμε ότι “ήταν όντως μια υπεύθυνη στάσις αυτή η θέσις σας”.»

Όχι ρε Γιώργο.

Αλλού ταιριάζει ο Καρυωτάκης.

Δεν αυτοκτονούμε για ένα κέρατο, όσο αγαπημένο κι αν ήταν το κόμμα, ούτε θα κρίνουμε με όρους αυτοδυναμίας το –όποιο- νέο μας κόμμα.

Εκτός από την αυτοδυναμία, την αυθαίρετη διαχείριση της εξουσίας δηλαδή, υπάρχει και η υπευθυνότητα η προσδοκία της αλλαγής νοοτροπίας δηλαδή.

Κι αυτό καλλιεργείται στο «δημάρι» εκτός τις «δημαρόπιτες» (που είναι και άνοστες).

Κι όπως ανακάλυψες ότι δεν αρκούν οι μηχανισμοί για να μην φας το κέρατο

Θα ανακαλύψεις ότι δεν αρκούν οι λαϊκισμοί για να γευτείς τον νέο έρωτα.

Ψάξτο γρήγορα, οι καιροί ου μενετοί.

για την προγραμματική συμφωνία της κυβέρνησης --- του Τέλη Σαμαντά

Υιοθέτηση κατά 95 % των 7 Σημείων της ΔΗΜΑΡγια τη Διακυβέρνηση της Χώρας στο κείμενο για την Προγραμματική Συμφωνία της κυβέρνησης: ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Το κείμενο όπως προκύπτει και από απλή αντιπαραβολή είναι η υιοθέτηση κατά 95% των 7 Θέσεων για Άμεση Διακυβέρνηση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.
Η ΔΗΜΑΡ έθεσε το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, το οποίο είχε ετοιμάσει με συστηματικό τρόπο και είχε παρουσιάσει δημόσια στους πολίτες πριν από τις εκλογές λέγοντας-Φώτης Κουβέλης στη Διακαναλική 10 Ιουνίου- ότι «αυτές τις θέσεις θα διαπραγματευτούμε με τα κόμματα στις διερευνητικές εντολές».
Με διορατικό πνεύμα η ΔΗΜΑΡ είχε εντάξει στο δικό της πρόγραμμα και θέσεις τις οποίες ανακοίνωναν προεκλογικά τα αλλά κόμματα-ΣΥΡΙΖΑ ΝΔ ΠΑΣΟΚ- σε μια προσπάθεια να δεσμευτούν και μάλιστα γραπτά και να μη μείνουν προεκλογικές εξαγγελίες.
Η προσπάθεια αυτή πέτυχε. Το πλαίσιο διακυβέρνησης είναι ρεαλιστικό, αλλά και προοδευτικό με την ουσιαστική σημασία των λέξεων. Προωθεί μεταρρυθμίσεις και προοδευτικές διαρθρωτικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, την αναδιοργάνωση του κράτους, τις στρατηγικές επιλογές της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας στη βιομηχανία την ενέργεια τις μεταφορές και τα δίκτυα, τις υπηρεσίες, και τον πρωτογενή τομέα.
Η κόκκινη κλωστή είναι η υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας στις αμοιβές και τα δικαιώματα, η καταπολέμηση της ανεργίας με ενεργητικές πολιτικές, η διεύρυνση των ευκαιριών απασχόλησης και επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα για τους νέους.
Η πολιτική επιτυχία στο πρόγραμμα δεν πρέπει να μας καθησυχάζει. Θα χρειαστεί η πολιτική, αλλά και η οργανωτική εγρήγορση του κόμματος για την επιτυχή εφαρμογή και προώθηση των προγραμματικών δεσμεύσεων στην κυβερνητική πολιτική.
Θέλουμε να πετύχει η κυβερνητική προσπάθεια για το καλό της χώρας και των εργαζομένων και θα εργαστούμε για το σκοπό αυτό όλοι μαζί στην κυβέρνηση, στο κράτος και τη διοίκηση, στη Βουλή, στους θεσμούς ΤΑ, στο μαζικό κίνημα. Η επιτυχία της κυβέρνησης θα είναι και επιτυχία της ΔΗΜΑΡ.
Έχουμε συνείδηση ότι η πολιτική επιτυχία στο προγραμματικό πλαίσιο είναι αντιστρόφως ανάλογη της εκλογικής καταγραφής στο συσχετισμό ΝΔ –ΔΗΜΑΡ. Είμαστε περήφανοι διότι οι θεμελιώδεις πολιτικές αρχές και της διεκδίκησης για την αναδιαπραγμάτευση και της διακομματικής συμπαράταξης στη διαπραγμάτευση είχαν τεθεί από τη Δημοκρατική Αριστερά.
1. Η Επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής, η επέκταση της χρηματοδότησης από τη Δανειακή Σύμβαση και η ανακεφαλαιοποίηση των Ασφαλιστικών Ταμείων τέθηκαν από τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ στις 12 Φεβρουαρίου στην γραπτή ομιλία του στη Βουλή.
2. Η διακομματική συμπαράταξη στη Συνοδο Κορυφής στις 28 Ιουνίου, προτάθηκε σε όλα τα κόμματα στις 13 Ιουνίου στην κεντρική προεκλογική ομιλία του Φ. Κουβέλη στην Αθήνα- ... «να είστε και εσείς εκεί κύριε Σαμαρά, Βενιζέλο, Τσίπρα.»
3. Ο πολιτικός στόχος της κυβέρνησης παραμονή στην ευρωζώνη, αναδιαπραγμάτευση δυσμενών όρων Μνημονίου τέθηκαν από το Φώτη Κουβέλη ήδη από τις 9 Απριλίου στην παρουσίαση της πολιτικής πρότασης της ΔΗΜΑΡ.

Σε αυτές τις συνθήκες ο πολιτικός μας ρόλος διευρύνεται.
Αποδείξαμε ότι είμαστε η Αριστερά της Ευθύνης. Πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε η Επιτυχής Κυβερνώσα Αριστερά. Το έργο της κυβέρνησης είναι καταρχήν η διάσωση της χώρας από το φάσμα της άτακτης χρεοκοπίας και της στάσης πληρωμών και η διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου για:
• για την κάθαρση του πολιτικού συστήματος και την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, το τέλος του πελατειακού συστήματος, τη διαφανή, ακομμάτιστη διακυβέρνηση.
• τη λειτουργία θεσμών στους οποίους θα αναπτύσσονται ο κοινωνικός διάλογος, αλλά και οι ανταγωνισμοί των κοινωνικών τάξεων- τα μετρα για την αποκατάσταση των θεσμών συλλογικής-συμβατικής αυτονομίας,
• την εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής- τα μετρα για τους ανέργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους
• την ασφάλεια των πολιτών και την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού
• την εξωτερική πολιτική της χώρας.
Αναλυτικά για τα μέτρα
1. Πετύχαμε να συμπεριληφθούν στο κείμενο βασικές θέσεις της ΔΗΜΑΡ για την επαναδιαπραγμάτευση όπως:
Επιμήκυνση για άλλα δύο χρόνια της δημοσιονομικής προσαρμογής και πολιτική δέσμευση ότι οι περικοπές δεν θα γίνουν από μισθούς και συντάξεις, αλλά από το μη μισθολογικό κόστος του δημοσίου, τις λειτουργικές δαπάνες και τη δαπάνη για προμήθειες του Υπουργείου Υγείας.
Νομοθετική πρωτοβουλία και την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το κοινοτικό δίκαιο και για τον κατώτατο μισθό δέσμευση ότι αφενός δεν υπάρχει άλλη μείωση και επιπλέον ότι τα σημερινά επίπεδα θα επανεξεταστούν προς τα πάνω στη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων.
Επανεξέταση των αποκρατικοποιήσεων, με παραμονή στο δημόσιο των δικτύων και των υποδομών.
Αναίρεση της πρόβλεψης για απολύσεις στο Δημόσιο
Γενική ρήτρα το τέλος στη λιτότητα με τη δέσμευση όχι άλλες μειώσεις μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
2. Στην κάθαρση του πολιτικού συστήματος καταφέραμε να συμπεριληφθούν σχεδόν το σύνολο των θέσεων μας με εξαίρεση την απλή αναλογική. Παρά το ότι υπήρχε προσέγγιση για αναλογικότερο εκλογικό νόμο προτιμήθηκε να μη συμπεριληφθεί στις δεσμεύσεις ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να θέσουμε το θέμα μαζί με όσες δυνάμεις συμφωνούν.
3. Στην αντιμετώπιση των Ασφαλιστικών Ταμείων πετύχαμε τη θέση για αποκατάσταση της ζημιάς στο χαρτοφυλάκιό τους από το κούρεμα.
4. Στα κοινωνικά επιδόματα ανεργίας πετύχαμε να συμπεριληφθεί η θέση για αύξηση του χρόνου καταβολής σε 1+1 χρόνια και την επέκταση των επιδομάτων σε αυτοαπασχολουμένους. Επίσης έγιναν δεκτές οι θέσεις μας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας.
5. Στα θέματα της παραγωγικής ανασυγκρότησης και του αναπτυξιακού μοντέλου έγιναν δεκτές βασικές θέσεις μας για την αγροτική ανάπτυξη, την προτεραιότητα παρεμβάσεων που δημιουργούν υψηλότερο αριθμό σταθερών θέσεων εργασίας και έχουν υψηλό εισοδηματικό πολλαπλασιαστή.
6. Στην εξωτερική πολιτική δεν προστέθηκε ρητά η πρόταση προς την Τουρκία για το μορατόριουμ και η ενεργοποίηση των διαδικασιών για τη FYROM, αλλά οι διατυπώσεις συνιστούν εξουδετέρωση της εθνικιστικής πολιτικής.
Για τους μετανάστες αποφεύχθηκε η κατάργηση του νόμου Ραγκούση-δέσμευση της ΝΔ προεκλογικά - και καταγράφηκε ότι η οποία θεσμική προσαρμογή για την ιθαγένεια θα γίνει κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Πέντε σημεία......λίγο πριν από το πικρό τέλος --- της Σώτης Τριανταφύλλου

το πιο κάτω ...προεκλογικό σημείωμα δημοσιεύτηκε στο http://www.athensvoice.gr/ την 12-6 και το βρήκα στο e-κερατσινι - δραπετσωνα ... σήμερα.
Είναι όμως διαχρονικό και αξίζει

Σε λίγες ώρες ανοίγουν οι κάλπες.
αποφασισμένοι και αναποφάσιστοι θα βρεθούν μπρος στις ευθύνες τους.
Θα βρεθούν;
Η Σώτη Τριανταφύλλου έχει λίγο (εως πολύ) διαφορετική γνώμη και νομίζω η δική της διαφορετική γνώμη είναι από τις πιο σοβαρές που ακούστηκαν και σε αυτή την άθλια προεκλογική περίοδο.
Διαβάστε την και ...να την θυμάστε.


Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται την αριστερή Ημέρα της Κρίσεως, μια υπολογίσιμη μερίδα των Ελλήνων αισθάνεται εθνική υπερηφάνεια για το θράσος και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά μας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντί να δεχτούμε την ευθύνη και να λουφάξουμε ένοχοι –σπαταλήσαμε περισσότερα ευρωπαϊκά χρήματα από οποιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ και δημιουργήσαμε τον παράλογο κρατικό μηχανισμό που καταρρέει τούτη τη στιγμή– διαμαρτυρόμαστε· προετοιμάζουμε παρελάσεις για να υποδεχτούμε το εθνικό μας νόμισμα, την αγαπημένη μας δραχμούλα. Η στάση αυτή οφείλεται τόσο στον παραδοσιακό λεβεντοπατριωτισμό και αντιευρωπαϊσμό, όσο και στην άγνοια των πολιτών σχετικά με την οικονομία και την ευρωπαϊκή στρατηγική της Ελλάδας από το 1981. Παρακάτω καταγράφω πέντε επισημάνσεις. Κι ο Θεός βοηθός, όπως συνηθίζουμε να λέμε.

1. Για τριάντα χρόνια η Ελλάδα ήταν μέλος μιας ένωσης την οποία οι περισσότεροι Έλληνες περιφρονούσαν. Η αριστερά και η κεντροαριστερά, εκτός από μια μικρή, φωτισμένη μειοψηφία, ήταν αντιευρωπαϊκές και προπαγάνδιζαν ψέματα –ότι η ΕΕ μας εκμεταλλεύεται κι ότι μας τοποθετεί στη «δεύτερη» ταχύτητα– εξάπτοντας τα εθνοκρατικά αισθήματα των ψηφοφόρων τους και τροφοδοτώντας το συλλογικό όραμα για το Κράτος - Μητέρα Τροφό και Πατέρα Προστάτη. Εξάλλου, αριστερά, κεντροαριστερά και δεξιά, εξαιτίας του επαρχιωτισμού και του εγγύς παρελθόντος της φτώχειας, είδαν στην ΕΕ μια πηγή εύκολου πλουτισμού: οι Έλληνες δεν έμαθαν πώς να κερδίζουν χρήματα με εργασία, καινοτομία, επιχειρηματικότητα· έμαθαν απλώς πώς να εισπράττουν από τους ξένους. Το θεαματικότερο παράδειγμα είναι ο εκμαυλισμός της λεγόμενης «περήφανης αγροτιάς», που αποτελεί ένα συγκεχυμένο πολιτικό υποκείμενο (μακρά συζήτηση αυτή η «σύγχυση»...) το οποίο δέχτηκε πακτωλό ενισχύσεων (πάνω από 180 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε τριάντα χρόνια), χωρίς να προωθήσει ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της γεωργίας. Κοντολογίς, το πρόβλημα σήμερα δεν είναι πώς μας χειρίστηκε η ΕΕ αλλά πώς τη χειριστήκαμε εμείς. Όπως είναι γνωστό, ή όπως δεν είναι γνωστό, πολλά υψηλά κυβερνητικά στελέχη από το 1981 απέφυγαν συναντήσεις και διαπραγματεύσεις με την ΕΕ: στην ουσία, οι Έλληνες, παρά τους ευρωβουλευτές τους, έμειναν σταθερά στο χωριό τους γυρίζοντας την πλάτη στους κουτόφραγκους. Τώρα πληρώνουμε το τίμημα της έλλειψης διπλωματίας και της συμπεριφοράς σπάταλου και κακομαθημένου εφήβου, ο οποίος, επιπλέον, εκδηλώνει συμπτώματα τρέλας του μεγαλείου: «Θα ξηλώσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση... θα μεταδώσουμε την κρίση όπως μια επιδημία...» Διατηρούμε παραμορφωμένη εικόνα για τον εαυτό μας και για τη χώρα μας· είμαστε ανιστόρητοι και αγεωγράφητοι: πιστεύουμε ότι έχουμε τη δύναμη να εκβιάζουμε τους δανειστές μας και να τους κοροϊδεύουμε με απρεπείς δηλώσεις.

2. Είμαστε βαθιά συντηρητική κοινωνία: εκλαμβάνουμε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση ως απειλή της «δημοκρατίας» την οποία ανακαλύψαμε, αιφνιδίως, το 1974. Κι όπως οτιδήποτε ανακαλύπτουμε (το σεξ, τα ναρκωτικά) το εξευτελίζουμε. Ευδοκιμούμε μόνο σε λιμνάζοντα νερά. Ο κ. Βενιζέλος θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί (και να έχει αποσυρθεί στο Άγιο Όρος), έχει όμως δίκιο όταν υπενθυμίζει ότι το ελληνικό κοινό επέδειξε δυσπιστία ακόμα κι όταν οργανώθηκε το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Οι Έλληνες θεωρούν ότι η άρνηση είναι επαναστατική, άρα ηθικά αποδεκτή και επιθυμητή: πρόκειται για ιστορική παρεξήγηση θηριώδους κλίμακας η οποία επιδείνωσε τις ήδη προβληματικές μας σχέσεις με τους Ευρωπαίους. Οι Έλληνες βρίσκονται σε λανθάνοντα πόλεμο με τις ξένες δυνάμεις καθώς και σε εμφύλιο πόλεμο: αυτή η κατάσταση θεωρείται «φυσική». Δημιουργήσαμε λοιπόν ένα πολιτικό φάσμα από συντηρητικά κόμματα· όποιος προβάλλει μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα μένει, απλούστατα, έξω από το κοινοβούλιο.

3. Οι κυβερνήσεις από το 2009 εφάρμοσαν εκείνα τα μέρη των μνημονίων που επιδείνωσαν την ύφεση (ισοπεδωτικές περικοπές), αλλά έδειξαν «ανεξαρτησία» και «ανυπακοή» σε όσα θα συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό. Επί τρία χρόνια η οικονομία και οι θεσμοί κατακρημνίζονται για να μη θιγεί το κατεστημένο των διεφθαρμένων, των φοροφυγάδων, των αεριτζήδων, των υπεραμειβομένων, των αργομίσθων, των εργατοπατέρων, των ψευτοεπαγγελματιών. Περίπου 300 από τους 680 δημόσιους οργανισμούς είναι παθητικοί και άχρηστοι – όμως κανείς δεν καταργήθηκε. Η αιτία είναι λιγότερο η συνεπαγόμενη ανεργία και περισσότερο η γενικευμένη αναξιοκρατία, η εν κρυπτώ διαχείριση και, ας το πούμε μια ακόμη φορά, η πελατοκρατία. Γίνεται διαρκώς λόγος για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου αποκρύπτοντας το γεγονός ότι επαναδιαπραγματεύσεις γίνονται κάθε τόσο, με κάθε επίσκεψη της τρόικας. Αλλά για να μιλάμε στα σοβαρά για επαναδιαπραγμάτευση, πρέπει κάτι να εφαρμόζουμε και κάτι να μην εφαρμόζουμε – εμείς δεν κάνουμε απολύτως τίποτα εκτός από δημοσκοπήσεις και εκλογές.

4. Είμαστε ανάλγητοι. Πολιτικοί που θα έπρεπε να εξαφανιστούν από το προσκήνιο, ζητούν την ψήφο μας. Και ενώ συμπολίτες μας που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα φάρμακά τους, δεν φαίνεται, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που γράφω αυτά, καμιά ιδιωτική πρωτοβουλία για, έστω προσωρινή, λύση αυτού του προβλήματος. Η κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια με τα καρκινοπαθή παιδιά: τις τελευταίες μέρες πάντως δεν αντιλήφθηκα καμιά σχετική δραστηριότητα. Ενώ η οικονομία κατεδαφίζεται –δεν πρόκειται για σχήμα λόγου– οι λιγοστοί πολυεκατομμυριούχοι αδιαφορούν· πράγμα αναμενόμενο: η φιλανθρωπία είναι γνώρισμα ώριμων κοινωνιών.

5. Καμιά μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τήρηση της νομιμότητας. Στην Ελλάδα παρατηρείται ανομία ή επιλεκτική νομιμότητα: κόμματα, ομάδες, συνδικάτα, άτομα εναντιώνονται, όπως φρονεί το καθένα, σε νόμους και θεσμούς. Ο νόμος για τη μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ δεν μπορεί να εφαρμοστεί επειδή τον απορρίπτει μέρος των πρυτάνεων· την ίδια στιγμή το ΚΚΕ οργανώνει απεργίες που έχουν κριθεί παράνομες. Κανείς δεν αποπειράται να εφαρμόσει τους νόμους. Παρανομούντες συλλαμβάνονται θεαματικά για να αφεθούν ελεύθεροι με συνοπτικές διαδικασίες.

Τι προκύπτει από όλα αυτά: θεσμικό χάος, σύνθλιψη της οικονομίας, ένταση της αντιπάθειας που έχουμε προκαλέσει σε όλο τον κόσμο. Αλλά, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε ωραίοι και σπουδαίοι, θύματα μιας ανεξήγητης διεθνούς συνωμοσίας: όλοι έχουν άδικο, μόνο εμείς έχουμε δίκιο.

από το http://www.athensvoice.gr

Σήμερα ψηφίζουμε.

Τέλειωσε μια σκληρή προεκλογική περίοδος, όπου ακούσαμε σχεδόν τα πάντα.

Από το άσπρο ως το μαύρο, από το Α ως το Ω, «το μηδέν και το άπειρο»

Από την Δευτέρα το πρωί, καλό θα είναι να μην ξεχάσουμε τι υποσχόταν το κάθε κόμμα για να κερδίσει την ψήφο μας.

Και όποιο μετέχει στην νέα κυβέρνηση, να συμφωνήσουμε από τώρα ότι αν κάνει την κωλοτούμπα στο πρόγραμμα του, συναπαρτίζεται από απατεώνες.

Όπως απατεώνες ήταν όσοι υποσχέθηκαν ότι λεφτά υπάρχουν για να μας πάνε στο μνημόνιο, όπως απατεώνες ήταν όσοι χάριζαν την δημόσια περιουσία στους καλόγερους, όπως απατεώνες ήταν όσοι κραδαίνοντας τον "από ανατολάς κίνδυνο" έγιναν δισεκατομμυριούχοι.

Μακάρι να τέλειωσαν οι απατεώνες και αύριο ο λαός να εκλέξει όποιον προτιμά και αυτός να αποδειχτεί τίμιος στο λόγο του.

Να μην διστάσουμε όμως να τον πούμε απατεώνα αν κάνει την κωλοτούμπα του.

Στο παρελθόν διστάσαμε.

Όλοι θυμόμαστε το περίφημο «οι βάσεις φεύγουν».

Αυτούς τους απατεώνες πληρώνουμε, επειδή διστάσαμε.

Κι αυτοί οι απατεώνες καιροφυλακτούν στο παρασκήνιο των κομμάτων, όντας βέβαιοι ότι είμαστε ηλίθιοι.

Κάθαρση στο πολιτικό σύστημα

Για την άμεση διακυβέρνηση της χώρας, η Δημοκρατική Αριστερά καταθέτει 7 προτάσεις.

Η πρώτη πρόταση περιέχει 9 βασικά σημεία.

...ας μη λείψει κανείς...

Βασικά σημεία της ομιλίας του Προέδρου της ΔΗΜ.ΑΡ., Φώτη Κουβέλη στη διακαναλική Συνέντευξη Τύπου:

Η Δημοκρατική Αριστερά είναι το κόμμα που δεν χρειάζεται να μετακινήσει τη βασική πολιτική της γραμμή. Γιατί είπε απ'την αρχή την αλήθεια στο λαό και του έδειξε τη ρεαλιστική και συνάμα μαχητική διέξοδο απ'την κρίση.

Οι θέσεις μας είναι:

- Κάθαρση στο Πολιτικό Σύστημα:
Αναδρομικό έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων όσων διετέλεσαν υπουργοί, υφυπουργοί, Γ.Γ. Υπουργείων, ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί. Κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής ασυλίας. Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, δραστική μείωση των βουλευτικών αποζημιώσεων. Μείωση στο μισό της κρατικής επιχορήγησης των πολιτικών κομμάτων, δραστικός περιορισμός του αριθμού των ειδικών συμβούλων και συνεργατών των υπουργών και βουλευτών. Καθιέρωση της απλής αναλογικής.

- Αποδέσμευση από το Μνημόνιο:
Επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής μέχρι το τέλος του 2017. Πάγωμα των περικοπών του Ιουνίου σε μισθούς και συντάξεις. Κατάργηση της Πράξης για τη μείωση του κατώτατου μισθού και επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της μετενέργειας. Πάταξη της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας. Καθολική εφαρμογή του πόθεν έσχες.

- Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας:
Αναπτυξιακό πρόγραμμα 30 δις ευρώ. Επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας. Επενδύσεις Έντασης Εργασίας. Ανάπτυξη με όρους προστασίας του περιβάλλοντος. Ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων. Ρυθμίσεις δανείων για ανέργους και φτωχούς. Μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας: σπάσιμο των καρτέλ και των ολιγοπωλίων, μείωση του ΦΠΑ σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.

-Αγροτική Ανάπτυξη:
Αύξηση του προϋπολογισμού για τη νέα ΚΑΠ και δικαιότερη κατανομή. Άμεση επιστροφή του ΦΠΑ στους αγρότες, παροχή γης και κατάρτιση σε νέους αγρότες. Σύζευξη Ποιοτικής Γεωργίας-Τουρισμού-Πολιτισμού.

-Μετανάστευση-Ασφάλεια πολιτών:
Ανασυγκρότηση των πόλεων και των υποβαθμισμένων γειτονιών με δημόσια έργα. Ένταξη των επτά μεγάλων δήμων της χώρας στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανασυγκρότησης Πόλεων. Αναθεώρηση της Συμφωνίας Δουβλίνο ΙΙ. Εφαρμογή του νόμου για τους παράνομους μετανάστες και εγγύηση της Νομιμότητας και της Ασφάλειας για όλους, Έλληνες και νόμιμους μετανάστες.

-Υπεράσπιση και Διεύρυνση του Κοινωνικού Κράτους:
Δίχτυ κοινωνικής προστασίας για τους ανέργους και τους φτωχούς. Ενεργητικές πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας και της ανεργίας. Άμεση αντιμετώπιση των χρηματοδοτικών προβλημάτων στα Πανεπιστήμια, τα Σχολεία, τα Νοσοκομεία και τον ΕΟΠΥΥ.

- Εξωτερική Πολιτική:
Πρωτοβουλίες για την υπογραφή moratorium με την Τουρκία, ώστε να παγώσουν με ασφάλεια οι εξοπλιστικές δαπάνες για μία πενταετία. Ενεργητική προώθηση των διαπραγματεύσεων με τη FYROM για την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας.

Ζητάμε από του πολίτες να ενισχύσουν τη Δημοκρατική Αριστερά.

Δώστε μας εντολή για λύση.

Αναδείξτε τη ΔΗΜΑΡ σε ισχυρή, ρυθμιστική δύναμη.

καλλιτεχνόραμα Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας